Ritverk Árna Árnasonar/Böðvar Jónsson (Háagarði)

Úr Heimaslóð, Sögusetri Vestmannaeyja
Stökkva á: flakk, leita

Kynning.

Böðvar Jónsson verksmiðjustjóri frá Háagarði fæddist 8. desember 1911 í Holti í Álftaveri, V-Skaft., og lést 18. febrúar 1997.
Faðir hans var Jón Sverrisson yfirfiskimatsmaður í Eyjum, f. 22. janúar 1871 í Nýjabæ í Meðallandi, d. 5. mars 1968.
Móðir Böðvars og kona Jóns Sverrissonar var Sólveig Jónína Magnúsdóttir húsfreyja, f. 2. ágúst 1879 í Fagradal Mýrdal, d. 21. apríl 1955.

Böðvar var tvíkvæntur.
I. Fyrri kona hans var Steinunn Ágústa Magnúsdóttir húsfreyja frá Dal, f. 9. ágúst 1912, d. 24. júní 1960.
Börn Böðvars og Ágústu:
1. Jón Einar Böðvarsson iðnaðarverkfræðingur, f. 27. júlí 1936.
2. Hrafnhildur Böðvarsdóttir húsfreyja, f. 28. október 1944.
3. Magnús Böðvarsson læknir, f. 4. október 1949.
4. Viðar Böðvarsson viðskiptafræðingur, fasteignasali, f. 22. nóvember 1951.

II. Síðari kona Böðvars var Betsý Gíslína Ágústsdóttir húsfreyja, f. 28. nóvember 1919.

Úr fórum Árna Árnasonar símritara:
Bjargveiðimannatal.

Böðvar er hár maður vexti og allþrekinn um herðar, en ekki holdamikill. Hann er skolhærður, langleitur, frekar fríður sýnum, glaður og reifur í tali, ágætis félagi og duglegur til vinnu.
Böðvar var ekki mikill veiðimaður, enda skorti hann þjálfun, en hann var iðinn og kappsfullur við veiðar. Hefði hann efalaust getað orðið góður veiðimaður, hefði hann haldið áfram veiðum. En hann flutti til Reykjavíkur og settist þar að og er nú hluthafi í Vinnufatagerð Íslands H/f, en hefir alveg lagt veiðarnar á hilluna. Hann var nokkur sumur í Álsey, kom sér þar vel, fullur kæti og gleðskapar og góður viðlegudrengur.


Úr fórum Árna Árnasonar, efnisyfirlit


Heimildir

  • Samantekt: Víglundur Þór Þorsteinsson.
  • Íslendingabók.
  • Læknar á Íslandi. Gunnlaugur Haraldsson. Þjóðsaga ehf. 2000.
  • Manntöl.
  • Verkfræðingatal. Ritstjóri: Þorsteinn Jónsson. Þjóðsaga ehf. 1996.
  • Vestur-Skaftfellingar 1703-1966. Björn Magnússon. Leiftur 1970-1973.


Þessi grein tilheyrir Æviskrám Eyjafólks eftir Víglund Þór Þorsteinsson.