„Blik 1940, 7. tbl./Minni kvenna“: Munur á milli breytinga

Hin fögru orð skáldsins, „Móðir, kona, meyja,“ munu ávallt vekja hlýjar hugsanir í brjósti hvers manns, á hvaða aldri sem er.<br>

Frá vöggu til grafar eru við þessi orð tengdar björtustu óskir mannsins og þá helzt í þessari röð: Móðir, meyja, kona.<br>

Kvenmaðurinn er sú vera, sem karlmaðurinn velur sér til samfylgdar í lífinu, og konan er tákn alls hins fegursta í lífi hans. Draumar hans í svefni og vöku vefjast um hana, sem hann þráir að förunaut sínum, það sem eftir er æfinnar.<br>

Að lokum óska ég þess, að frelsi og sjálfstæði megi hlotnast íslenzku móðurinni, íslenzku meyjunni  og  allri  íslenzku kvenþjóðinni í heild.<br>