„Blik 1974/Vornæturkyrrð, ljóð“: Munur á milli breytinga

Úr Heimaslóð, Sögusetri Vestmannaeyja
Fara í flakk Fara í leit
Ekkert breytingarágrip
Ekkert breytingarágrip
 
(4 millibreytingar ekki sýndar frá 2 notendum)
Lína 1: Lína 1:
'''SÉRA [[ÞORSTEINN L. JÓNSSON]], SÓKNARPRESTUR
[[Blik 1974|Efnisyfirlit 1974]]
:::::::::'''Vornæturkyrrð'''


::::::::Fjalladalur ilmi andar, <br>
::::::::æðasláttur lífsins hljóðnar,<br>
::::::::fjöll og jöklar fögru skauta,<br>
::::::::fald sinn baða í vatni skyggndu,<br>
::::::::röðull blóðgum brennur loga,<br>
::::::::býst til hvíldar dagur liðinn.


::::::::Fjallavatnsins báru-blikið <br>
::::::::bifast mjúkt sem móðurfaðmur, <br>
::::::::kynjadjúpur að sér allan<br>
::::::::alheim rúmar himindjúpan,<br>
::::::::gjálpar stilltu, ljúfu lagi<br>
::::::::af lífsfögnuði um bjartar nætur.


::::::::Sælt og kyrrlátt byggðin blundar,<br>
::::::::burstaþil á verði standa,<br>
::::::::féð sig bælir mjúkt í móa,<br>
::::::::mosa-þúfa, grænu í flosi,<br>
::::::::mýrisnípa ei heyrist hneggja,<br>
::::::::hvergi vella nokkur spói.


::::::::Daginn, þegar röðull roðar,<br>
<center>'''SÉRA [[Þorsteinn Lúther Jónsson|ÞORSTEINN L. JÓNSSON]], SÓKNARPRESTUR:</center>
::::::::rísa af blundi annir dagsins,<br>
::::::::bæjarþila burstir gneipar<br>
::::::::búralegar úr sér teygja,<br>
::::::::reykir upp í leti-lygnu<br>
::::::::líða fyrir engum blænum.


::::::::Lækjarniður lífsóð kveður,<br>
<big>
::::::::lækinn kljúfa sporðar kvikir,<br>
::::::::::::'''Vornæturkyrrð'''
::::::::ærnar lembdar lóna um grundir,<br>
::::::::lömbin sjúga, dyndli skvetta,<br>
::::::::hneggjar loft af hrossagauki, <br>
::::::::heyrist spóinn líka vella.


::::::::Í friðsæld byrjar bjartur dagur, <br>
::::::::::::Fjalladalur ilmi andar, <br>
::::::::blítt hann fer á ný að skína,<br>
::::::::::::æðasláttur lífsins hljóðnar,<br>
::::::::bóndi rís til lofts að líta<br>
::::::::::::fjöll og jöklar fögru skauta,<br>
::::::::um leið og sinnir þörfum brýnum.<br>
::::::::::::fald sinn baða í vatni skyggndu,<br>
::::::::Þannig byrja bændur daginn,<br>
::::::::::::röðull blóðgum brennur loga,<br>
::::::::brauðs og neyta í andlits-sveita.
::::::::::::býst til hvíldar dagur liðinn.


::::::::Friður lifi, - friðar-vaki,-<br>
::::::::::::Fjallavatnsins báru-blikið <br>
::::::::fullnustunnar orkugjafi,<br>
::::::::::::bifast mjúkt sem móðurfaðmur, <br>
::::::::allar götur út til stranda,<br>
::::::::::::kynjadjúpur að sér allan<br>
::::::::innst til fjalla, vítt um byggðir,<br>
::::::::::::alheim rúmar himindjúpan,<br>
::::::::vaxi farsæld innst sem utast,<br>
::::::::::::gjálpar stilltu, ljúfu lagi<br>
::::::::andann veki himin-tungur.<br>
::::::::::::af lífsfögnuði um bjartar nætur.
::::::::Þá mun dagsins þjóðin njóta,<br>
 
::::::::þjónustunni trúnað sverja.
::::::::::::Sælt og kyrrlátt byggðin blundar,<br>
::::::::::::burstaþil á verði standa,<br>
::::::::::::féð sig bælir mjúkt í móa,<br>
::::::::::::mosa-þúfa, grænu í flosi,<br>
::::::::::::mýrisnípa ei heyrist hneggja,<br>
::::::::::::hvergi vella nokkur spói.
 
::::::::::::Daginn, þegar röðull roðar,<br>
::::::::::::rísa af blundi annir dagsins,<br>
::::::::::::bæjarþila burstir gneipar<br>
::::::::::::búralegar úr sér teygja,<br>
::::::::::::reykir upp í leti-lygnu<br>
::::::::::::líða fyrir engum blænum.
 
::::::::::::Lækjarniður lífsóð kveður,<br>
::::::::::::lækinn kljúfa sporðar kvikir,<br>
::::::::::::ærnar lembdar lóna um grundir,<br>
::::::::::::lömbin sjúga, dyndli skvetta,<br>
::::::::::::hneggjar loft af hrossagauki, <br>
::::::::::::heyrist spóinn líka vella.
 
::::::::::::Í friðsæld byrjar bjartur dagur, <br>
::::::::::::blítt hann fer á ný að skína,<br>
::::::::::::bóndi rís til lofts að líta<br>
::::::::::::um leið og sinnir þörfum brýnum.<br>
::::::::::::Þannig byrja bændur daginn,<br>
::::::::::::brauðs og neyta í andlits-sveita.
 
::::::::::::Friður lifi, - friðar-vaki,-<br>
::::::::::::fullnustunnar orkugjafi,<br>
::::::::::::allar götur út til stranda,<br>
::::::::::::innst til fjalla, vítt um byggðir,<br>
::::::::::::vaxi farsæld innst sem utast,<br>
::::::::::::andann veki himin-tungur.<br>
::::::::::::Þá mun dagsins þjóðin njóta,<br>
::::::::::::þjónustunni trúnað sverja.
 
 
 
{{Blik}}

Núverandi breyting frá og með 7. október 2010 kl. 20:38

Efnisyfirlit 1974



SÉRA ÞORSTEINN L. JÓNSSON, SÓKNARPRESTUR:

Vornæturkyrrð
Fjalladalur ilmi andar,
æðasláttur lífsins hljóðnar,
fjöll og jöklar fögru skauta,
fald sinn baða í vatni skyggndu,
röðull blóðgum brennur loga,
býst til hvíldar dagur liðinn.
Fjallavatnsins báru-blikið
bifast mjúkt sem móðurfaðmur,
kynjadjúpur að sér allan
alheim rúmar himindjúpan,
gjálpar stilltu, ljúfu lagi
af lífsfögnuði um bjartar nætur.
Sælt og kyrrlátt byggðin blundar,
burstaþil á verði standa,
féð sig bælir mjúkt í móa,
mosa-þúfa, grænu í flosi,
mýrisnípa ei heyrist hneggja,
hvergi vella nokkur spói.
Daginn, þegar röðull roðar,
rísa af blundi annir dagsins,
bæjarþila burstir gneipar
búralegar úr sér teygja,
reykir upp í leti-lygnu
líða fyrir engum blænum.
Lækjarniður lífsóð kveður,
lækinn kljúfa sporðar kvikir,
ærnar lembdar lóna um grundir,
lömbin sjúga, dyndli skvetta,
hneggjar loft af hrossagauki,
heyrist spóinn líka vella.
Í friðsæld byrjar bjartur dagur,
blítt hann fer á ný að skína,
bóndi rís til lofts að líta
um leið og sinnir þörfum brýnum.
Þannig byrja bændur daginn,
brauðs og neyta í andlits-sveita.
Friður lifi, - friðar-vaki,-
fullnustunnar orkugjafi,
allar götur út til stranda,
innst til fjalla, vítt um byggðir,
vaxi farsæld innst sem utast,
andann veki himin-tungur.
Þá mun dagsins þjóðin njóta,
þjónustunni trúnað sverja.