„Blik 1962/Barnaheimilið Helgafell“: Munur á milli breytinga

Árið 1959 var síðasta starfsár [[Barnaheimilið Helgafell|Barnaheimilisins Helgafells]]. Svo markvert var það starf, sem þar var innt af hendi, að Blik telur ekki ófyrirsynju að segja sögu þess í sem fæstum orðum, svo að minningin um þá manndáð, sem þar var unnin af fórnfýsi og mannkærleika megi geymast á prenti um næstu ókomna áratugi. <br>

Á fundi [[Verkakvennafélagið Snót|Verkakvennafélagsins Snótar]] 21. apríl 1938 flutti [[Ólafía Óladóttir]] tillögu þess efnis, að Verkakvennafélagið reyndi að koma á stofn dagheimili handa litlu börnunum í bænum. Til þess skyldi leita stuðnings bæjarins og ýmissa félagasamtaka í bænum. — Ekkert varð úr framkvæmdum það ár, enda þótt tillagan hlyti samþykki allra fundarkvenna. Fyrst og fremst skorti fé til framkvæmda. Dokað var við og beðið eftir því, að fjárhagsáætlun bæjarsjóðs fyrir næsta ár (1939) yrði samin. Skyldi þá

knýja á bæjarsjóð um stuðning við hugsjónina. <br>

''Aftari röð frá vinstri: <br>  

''[[Ólafia Óladóttir]], [[Helga Rafnsdóttir]], [[Marta Þorleifsdóttir]]. <br>  

Kaupverðið skyldi vera kr. 19.000,00. Um þetta leyti bauðst sjóðnum til kaups íbúðarhús Magnúsar Guðmundss. bónda á Vesturhúsum, er hann átti í [[Flagtadalur|Flagtadal]]. Því húsi fylgdi stórt tún, sem Magnús Guðmundsson hafði ræktað í Helgafellsdal skammt suðvestur af Flagtadalnum. Kaupverðið var kr. 33.000,00. Horfið var að því að kaupa það hús. Kaupsamningur var gerður 17. marz 1946. Við samningsgjörðina greiddi dagheimilissjóður kr. 23.000,00, en kr. 10.000,00 skyldu greiðast á 10 árum með jöfnum afborgunum. Síðan var hafizt handa um að undirbúa rekstur dagheimilisins. Húsið var lagfært, leiktæki keypt og ráðið starfsfólk. <br>

Eftir annað starfssumarið drógu flest eða öll styrktarfélögin í bænum fulltrúa sína út úr dagheimilisnefndinni. Ekki liggja óyggjandi sannanir fyrir, hvað olli þeim afturkipp. Verkakvennafélagið Snót hélt áfram að reka dagheimilið. <br>

Annað starfsárið fékk dagheimilið styrk úr bæjarsjóði. Hann nam kr. 6.000,00. <br>

Sumarið 1948 urðu börnin á dagheimilinu alls 23. Þetta ár fékk heimilisnefndin leyfi Fjárhagsráðs (ríkisvaldsins) til að byggja leikskála við heimilið. Ekki var þó hafizt handa að byggja skálann fyrr en árið eftir. Hafði þá heimilissjóður fengið samtals kr. 60.000,00 úr bæjarsjóði til skálabyggingarinnar. <br>

Börnin voru á aldrinum 2—7 ára. <br>

Tvær konur störfuðu í dagheimilisnefndinni síðustu 12 árin (1950—1961), eða þar til heimilishúsið var selt á s.l. ári. Það voru þær Margrét Sigurþórsdóttir á [[Garðsstaðir|Garðsstöðum]] við Strandveg og Dagmey Einarsdóttir á [[Kirkjuhóll|Kirkjuhóli]] við [[Bessastígur|Bessastíg]]. Með þeim voru í nefndinni um langt skeið frú [[Vilborg Sigurðardóttir]] og [[Jóhann Friðfinnsson]], kaupm. <br>

Ólafur Halldórsson, læknir, var formaður dagheimilisnefndar flest árin frá stofnun þess og þar til hann fluttist burt úr bænum eða til 1955. <br>

Húseign Barnaheimilisins Helgafells var seld Félagi ungra Sjálfstæðismanna í kaupstaðnum 17. júlí 1961. <br>

Meginið af starfi því, sem hér hefur verið rakið í sem fæstum dráttum, hefur verið innt af hendi endurgjaldslaust af fórnfýsi og heiðarleik, kærleikslund og trú á góðan málstað. Vissulega hefur þeim aðilum, sem hér fórnuðu mestu, orðið að trú sinni. Þar get ég sérstaklega Ólafs Halldórssonar, læknis, og frúnna Margrétar Sigurþórsdóttur og Dagmeyjar Einarsdóttur. Þessa merka starfs þeirra hafa mörg heimili í þessum bæ og þó miklu fleiri börn notið í mjög ríkum mæli á undanförnum árum. Það ber öllum bæjarbúum að þakka af hreinskilni og alúð. <br>