„Blik 1967/Betelsöfnuðurinn í Vestmannaeyjum 40 ára“: Munur á milli breytinga

====19. febr. 1926 - 19. febr. 1966====

   

Á þessu ári eru rétt 40 ár, síðan Betelsöfnuðurinn var stofnaður. Skeði það 19. febrúar 1926. [[Erik Åsbö]] skírði þá 19 Vestmannaeyinga Biblíulegri niðurdýfingarskírn. Tveim dögum síðar bættust tveir við. Stofnendur teljast því 21, auk Signýjar og Eriks Åsbö, Gyðu og Nils Ramselius og Þorgeirs Sigurðssonar frá Þykkvabæ (Rang.). En hann hafði gengið í söfnuðinn áður í Danmörku. <br>

Í júlí-mánuði 1921 höfðu þau hjónin Åsbö, ásamt [[Sveinbjörg Jóhannsdóttir|Sveinbjörgu Jóhannsdóttur]], er var alsystir [[Ólafía Jóhannsdóttir|Ólafíu Jóhannsdóttur]], komið hingað til Eyja og hafið trúboðsstarf. Ávöxtur iðju þeirra þremenninganna kom svo fram í stofnun safnaðarins og byggingu fasteignarinnar [[Betel]]s við [[Faxastígur|Faxastíg]] 6 hér í bæ. Betel var tekið í notkun til Guðsþjónustuhalds 1. janúar 1926. Hvítasunnustarfið hefir óslitið síðan verið bundið við Betel. Þar áður var notazt við leiguhúsnæði hverju sinni eftir ástæðum, svo sem Gamla-[[Goodtemplarahúsið]], [[Borg]], [[Nýjabíó]] o. fl. Ekki skal gleymt samkomum, er haldnar voru á [[Grundarbrekka|Grundarbrekku]], í [[Fagridalur|Fagradal]] og svo úti, er veður og aðstæður leyfðu.

Eins og fyrr er getið, þá kom Erik Åsbö með þennan boðskap til Eyja 1921. Þessu trúðu margir og sáu að boðskapurinn var samkvæmur Heilagri Ritningu.<br>

Eftirtaldir Vestmannaeyingar urðu stofnendur Betelsafnaðarins og Hvítasunnu-hreyfingarinnar á Íslandi:

#[[Guðrún Magnúsdóttir]], ljósmóðir, [[Fagridalur|Fagradal]].

#[[Ragnhildur Jónsdóttir]], [[Gerði-stóra|Gerði]].

==''Starfsmenn''==

Eins og fyrr kemur fram, þá var Erik Åsbö og kona hans Signy ásamt Sveinbjörgu Jóhannsdóttur, brautryðjendur. Erik Åsbö framkvæmdi fyrstu skírnarathöfnina og telst því fyrsti forstöðumaður safnaðarins. Hann er nú látinn, en kona hans lifir ennþá búsett í Oslo. Sveinbjörg Jóhannsdóttir lézt í Reykjavik 1935. Þorgeir Sigurðsson, er starfaði með Åsbö seinast á starfstíma hans hér, fór til Ameríku og er einnig látinn.<br>

Í október 1925 komu hingað til lands hjónin Gyða og Nils Ramselíus. Var hann annar forstöðumaður safnaðarins og tók við af Äsbö 1926. Ramselíus var um marga hluti hinn gagnmerkasti maður, hámenntaður, hafði verið prestur í sænsku ríkiskirkjunni um árabil. Hann yfirgaf kjól og kall vegna Biblíulegrar niðurdýfingar skírnar. Hann starfaði á vegum hreyfingarinnar hérlendis í 13 ár. Hann var ótrúlega fljótur að ná valdi á íslenzku máli. Hélt prédikanir eftir misseris veru hér, á íslenzku. Þau hjón fluttu úr Eyjum 1928. Ramselíus er nú látinn en kona hans lifir háöldruð í Svíþjóð.<br>

Ericson var fílefldur maður að burðum. Stundaði skógarhögg í Svíþjóð í mörg ár. Laun voru honum greidd tvöföld vegna afkasta og dugnaðar. Okkur Íslendingum reyndist hann maður farsældar og framkvæmda. Hann var stofnandi bókaútgáfu Fíladelfíu. Fyrsti ritstjóri og stofnandi „Aftureldingar“. Þar áður hafði Ramselíus gefið út blað, er hann nefndi „Kallari“. Aðeins fá blöð komu út af honum. Ericson var stofnandi Fíladelfíusafnaðarins í Reykjavík og fyrsti forstöðumaður þess safnaðar. Brautryðjandi í Keflavík og byggði þar veglegt samkomuhús. Hann var alls staðar með í verki og traustastur er á reyndi. Afturelding kom fyrst út undir hans stjórn, hér í Eyjum 1934. Fyrsti prófarkalesari blaðsins mun hafa verið [[Þorsteinn Þ. Víglundsson]], skólastjóri. Sýnir það skilning Ericsons og hyggni. Vel skal vanda, það er lengi á að standa. En eins og kunnugt er, þá er Þorsteinn íslenzkumaður með ágætum. Þeir voru og nágrannar um árabil.

''Frá vinstri: [[Jónas Guðmundsson]], [[Grundarbrekka|Grundarbekku]], [[Haraldur Magnússon]] frá Grundarbrekku, [[Haraldur Guðjónsson]] frá [[Skaftafell|Skaftafelli]], [[Óskar M. Gíslason]] frá [[Arnarhóll|Arnarhóli]]'',

''[[Einar J. Gíslason]] frá Arnarhóli''.]]