„Leikfélag Vestmannaeyja“: Munur á milli breytinga

Þessar tvær sýningar, það er Narfi og Hrjólfur voru sýndar annað veifið fram til ársins 1890 eða 1891. Árið 1893 var ''"Tólfkóngavitið"'' leikið hér og ári síðar ''"Hinn þriðji"'' sem var byggt upp á söngvum og tónlist. Á meðal þeirra sem stóðu að baki þessum sýningum voru [[Oddur Árnason]], [[Guðlaugur Hansson]] [[Litlibær|Litlabæ]], [[Guðrún Runólfsdóttir]] og [[Sigurbjörg R. Pétursdóttir]]. Var sagt að söng þeirra Guðrúnar og Sigurbjargar hafi verið minnst lengi sem frábærlega góðum.

Um aldamótin 1900 var ''"Skugga-Sveinn"'' settur upp í Vestmannaeyjum. Þrátt fyrir að miðaverð hefði hækkað upp í 1,50 krónur sem þótti hátt verð en vakti það leikrit mikla ánægju á meðal bæjarbúa sem sumir sáu það að minnsta kosti tvisvar. Á meðal leikenda voru [[Jón Filippusson]] [[Dalbær|Dalbæ]], [[Jón Einarsson]] [[Garðsstaðir|Garðsstöðum]], [[Guðjón Guðjónsson]] [[Sjólyst]], [[Sigríður Jónsdóttir]] [[Garðsstaðir|Garðsstöðum]] og fleiri.  

Á meðal annarra leikrita sem sett voru upp um aldamótin og rétt eftir þau í Vestmannaeyjum voru ''"Sálin hans Jóns míns"'', ''"Kaupmannsstrikið"'' og ''"Vesturfararnir".'' Árið 1909 var einnig sýnt í fyrsta skipti leikritið "Almannarómur" eftir [[Steinn Sigurðsson|Steinn Sigurðsson]] skólastjóra [[Barnaskólinn í Vestmannaeyjum|Barnaskólans]] sem var í fimm þáttum. Líklegt er talið að leikendur þar hafi verið [[Helgi Guðmundsson]] í [[Dalbær|Dalbæ]] og [[Hjálmrún Hjálmarsdóttir]] og [[Jón Jónsson]] í [[Hlíð]]. Steinn skólastjóri var þekktur rithöfundur bæði á bundið og óbundið mál. Auk almannaróms samdi hann stórt leikrit sem heitir ''"Stormur"'' og barnaleikrit sem nefnt var í Eyjum ''"Átján barna faðir í álfheimum"'' en hét annars ''"Skyggnu augun"''. Í því leikriti voru það börn úr barnaskólanum sem fóru með öll hlutverkin. Þau eldri voru í aðalhlutverkunum en þessi yngri komu fram sem álfar og dansandi vættir sem meðal annars sýndu dans í búningum sem voru sérstaklega gerðir fyrir þetta tilefni.  

Saga leiklistar í Vestmannaeyjum frá þessum tíma er að mestu leyti glötuð með bókum og skjölum félagsins en þó má styðjast við heimildir meðal annars úr bæjarblöðum sem bæta skaðann að nokkru leyti.