„Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1958/ Ási í bæ: Í verum“: Munur á milli breytinga

Úr Heimaslóð, Sögusetri Vestmannaeyja
Fara í flakk Fara í leit
(Ný síða: <big><center>ÁSI Í BÆ:</center></big><br> <big><big><center>Í VERUM</center></big></big><br> <center>Gamanvísur með sínu lagi</center><br> <center>1.</center><br> Áður var...)
 
Ekkert breytingarágrip
 
(1 millibreyting ekki sýnd frá 1 notanda)
Lína 1: Lína 1:
<big><center>ÁSI Í BÆ:</center></big><br>
<big><center>[[Ási í Bæ|ÁSI Í BÆ]]:</center></big><br>


<big><big><center>Í VERUM</center></big></big><br>
<big><big><center>Í VERUM</center></big></big><br>
<center>Gamanvísur með sínu lagi</center><br>  
<center>Gamanvísur með sínu lagi</center><br>  


<center>1.</center><br>
:::::::::::::::::<big>1.</big><br>
Áður var nóg af síld í sænum<br>
sunnan frá Gerpi að Skagatú.<br>
Þá var nú fjór í fiskibænum,<br>
flogizt og sopið á.<br>
Braskarar voru þá fljótir að fitna,<br>
fengu steipurnar meira en nóg —<br>
nú er sko orðin öldin önnur,<br>
ekki fæst bein úr sjó!<br>


:::Gefi nú góðan byr<br>
:::::::::::::: ''Áður var nóg af síld í sænum''<br>
:::og glannaleg síldarköst,<br>
::::::::::::::''sunnan frá Gerpi að Skagatá.''<br>
:::svo koppurinn fyllist<br>
::::::::::::::''Þá var nú fjör í fiskibænum,''<br>
:::og kapteinninn tryllist<br>
::::::::::::::''flogizt og sopið á.''<br>
:::og kraumi i blárri röst.<br>
::::::::::::::''Braskarar voru þá fljótir að fitna,''<br>
:::Svo höldum við hafnar til<br>
::::::::::::::''fengu stelipurnar meira en nóg —''<br>
:::og heilsum með gleðibrag<br>
::::::::::::::''nú er sko orðin öldin önnur,''<br>
:::þeim lifsglöðu meyjum<br>
::::::::::::::''ekki fæst bein úr sjó!''<br>
:::sem löngum við Þreyjum<br>
:::og létta okkur strangan dag.<br>


<big><center>2.</center></big><br>
:::::::::::::::::''Gefi nú góðan byr''<br>
En léleg var híran, þótt lengi við biðum
:::::::::::::::::''og glannaleg síldarköst,''<br>
lukkunnar stóru norður þar, —
:::::::::::::::::''svo koppurinn fyllist''<br>
en svellandi er úti á síldarmiðum,
:::::::::::::::::''og kapteinninn tryllist''<br>
er sólin hnígur í mar.<br>
:::::::::::::::::''og kraumi í blárri röst.''<br>
Drekka par saman rennandi rauðvín<br>
:::::::::::::::::''Svo höldum við hafnar til''<br>
ránardætur og himinský —<br>
:::::::::::::::::''og heilsum með gleðibrag''<br>
Í bröggunum slelpurnar buðu uppá kaffi<br>
:::::::::::::::::''þeim lífsglöðu meyjum''<br>
— og brjóstin sín ung og hlý.<br>
:::::::::::::::::''sem löngum við þreyjum''<br>
:::::::::::::::::''og létta okkur strangan dag.''<br>


:::Gefi nú góðan byr<br>
:::::::::::::::::<big>2.</big><br>
:::— æ, gráttu ekki ástin mín,<br>
:::þó ég sé á vörum<br>
:::frá freistandi vörum;<br>
:::í fjarska ég minnist þín.<br>
:::Svo siglum við suður á land,<br>
:::því síldin er komin þar. <br>
:::Og braskarar mætast,<br>
:::og bytturnar kætast<br>
og berjast, um stelpurnar.<br>


<big><center>3.</center></big><br>
::::::::::::::''En léleg var híran, þótt lengi við biðum''<br>
Í Grindavik drukkum við daga og nætur,<br>
::::::::::::::''lukkunnar stóru norður þar, —''<br>
ef dokað var inni og veður höst.<br>
::::::::::::::''en svellandi er úti á síldarmiðum,''<br>
Þar voru heiðvirðar heimasætur,<br>
::::::::::::::''er sólin hnígur í mar.''<br>
hræddar við eftirköst.<br>
::::::::::::::''Drekka þar saman rennandi rauðvín''<br>
En fjalladöggin sú fagurbláa<br>
::::::::::::::''ránardætur og himinský ''<br>
fýldu hjörtunum kom í lag —<br>
::::::::::::::''Í bröggunum slelpurnar buðu uppá kaffi''<br>
og gellandi rakkarnir gáfu til kynna<br>
::::::::::::::''— og brjóstin sín ung og hlý.''<br>
göfugan sveitarbrag.<br>


:::Gefi nú góðan byr<br>
:::::::::::::::::''Gefi nú góðan byr''<br>
:::og gráðuga síld í nótt,<br>
:::::::::::::::::''— æ, gráttu ekki ástin mín,''<br>
:::svo koppurinn fyllist<br>
:::::::::::::::::''þó ég sé á förum''<br>
:::og kapteinninn tryllist<br>
:::::::::::::::::''frá freistandi vörum;''<br>
:::og kokksa dreymi rótt.<br>
:::::::::::::::::''í fjarska ég minnist þín.''<br>
:::Svo höldum við hafnar til<br>
:::::::::::::::::''Svo siglum við suður á land,''<br>
:::hreistraðir uppfyrir haus.<br>
:::::::::::::::::''því síldin er komin þar. —''<br>
:::Þótt sjóði á keipum<br>
:::::::::::::::::''Og braskarar mætast,''<br>
:::og syngi í reipum,<br>
:::::::::::::::::''og bytturnar kætast''<br>
:::er sjóarinn óllalaus.<br>
:::::::::::::::::''og berjast, um stelpurnar.''<br>


<big><center>4.</center><br>
:::::::::::::::::<big>3.</big><br>
Að síðustu lentum við út í Eyjar,<br>
oft er þar garri og sjávarrót.<br>
Þar eru glettnar glæsimeyjar,<br>
sem gefa okkur undir fót.<br>
Um eflirköstin þær aldrei hugsa,<br>
því ástin er þeim hjartans geim.<br>
Fyrst stígum við dansinn stundarlengi<br>
og sngum svo af með þeim.<br>


:::Gefi nú góðan byr,
::::::::::::::''Í Grindavík drukkum við daga og nætur,''<br>
:::af glitrandi þorski nóg,
::::::::::::::''ef dokað var inni og veður höst.''<br>
:::svo koppurinn fyllist
::::::::::::::''Þar voru heiðvirðar heimasætur,''<br>
:::og kapteinninn tryllist
::::::::::::::''hræddar við eftirköst.''<br>
:::og kraumi i grænum sjó.
::::::::::::::''En fjalladöggin sú fagurbláa''<br>
::Svo höldum við hafnar til og heilsum með gleðibrag þeim Ufsglöðu rneyjum, já, Ufinu i Eyjum, sem lifurn við nú í dag.
::::::::::::::''fýldu hjörtunum kom í lag —''<br>
::::::::::::::''og gellandi rakkarnir gáfu til kynna''<br>
::::::::::::::''göfugan sveitarbrag.''<br>


Ur suðrinu fljúga sólskinsdagar. Sumarið heilsar urn strönd og ver. Lifna þá aftur landsins hagar og Ufið i. brjósti rnér. Ungir við leitum afintýra á ólgandi veraldar-rútunni, þar til að endingu loks við lendum á Ufst iðar-sk ú t u n n i!
:::::::::::::::::''Gefi nú góðan byr''<br>
Gefi þá góðan byr
:::::::::::::::::''og gráðuga síld í nótt,''<br>
og glannaleg ástarköst,
:::::::::::::::::''svo koppurinn fyllist''<br>
þó kerlingin argi
:::::::::::::::::''og kapteinninn tryllist''<br>
og krakkarnir gargi
:::::::::::::::::''og kokksa dreymi rótt.''<br>
og kraumi í hjúnabandsröst.
:::::::::::::::::''Svo höldum við hafnar til''<br>
Stýrum því strikið inn
:::::::::::::::::''hreistraðir uppfyrir haus.''<br>
og stefnum til betri hags,
:::::::::::::::::''Þótt sjóði á keipum''<br>
þótt sjóði d keipurn
:::::::::::::::::''og syngi í reipum,''<br>
og syngi i reipum
:::::::::::::::::''er sjóarinn óttalaus.''<br>
til síðasta lokadags.
 
:::::::::::::::::<big>4.</big><br>
 
::::::::::::::''Að síðustu lentum við út í Eyjar,''<br>
::::::::::::::''oft er þar garri og sjávarrót.''<br>
::::::::::::::''Þar eru glettnar glæsimeyjar,''<br>
::::::::::::::''sem gefa okkur undir fót.''<br>
::::::::::::::''Um eftirköstin þær aldrei hugsa,''<br>
::::::::::::::''því ástin er þeim hjartans geim.''<br>
::::::::::::::''Fyrst stígum við dansinn stundarlengi''<br>
::::::::::::::''og stingum svo af með þeim.''<br>
 
:::::::::::::::::''Gefi nú góðan byr,''<br>
:::::::::::::::::''af glitrandi þorski nóg,''<br>
:::::::::::::::::''svo koppurinn fyllist''<br>
:::::::::::::::::''og kapteinninn tryllist''<br>
:::::::::::::::::''og kraumi í grænum sjó.''<br>
:::::::::::::::::''Svo höldum við hafnar til''<br>
:::::::::::::::::''og heilsum með gleðibrag''<br>
:::::::::::::::::''þeim lífsglöðu meyjum,''<br>
:::::::::::::::::''já, lífinu í Eyjum,''<br>
:::::::::::::::::''sem lifum við nú í dag.''<br>
 
:::::::::::::::::<big>5.</big><br>
 
::::::::::::::''Úr suðrinu fljúga sólskinsdagar.''<br>
::::::::::::::''Sumarið heilsar um strönd og ver.''<br>
::::::::::::::''Lifna þá aftur landsins hagar''<br>
::::::::::::::''og lífið í brjósti mér.''<br>
::::::::::::::''Ungir við leitum æfintýra''<br>
::::::::::::::''á ólgandi veraldarrútunni,''<br>
::::::::::::::''þar til að endingu loks við lendum''<br>
::::::::::::::''á lífstíðarskútunni!''<br>
 
:::::::::::::::::''Gefi þá góðan byr''<br>
:::::::::::::::::''og glannaleg ástarköst,''<br>
:::::::::::::::::''þó kerlingin argi''<br>
:::::::::::::::::''og krakkarnir gargi''<br>
:::::::::::::::::''og kraumi í hjónabandsröst.''<br>
:::::::::::::::::''Stýrum því strikið inn''<br>
:::::::::::::::::''og stefnum til betri hags,''<br>
:::::::::::::::::''þótt sjóði á keipum''<br>
:::::::::::::::::''og syngi í reipum''<br>
:::::::::::::::::''til síðasta lokadags.''<br>
 
{{Sjómannadagsblað Vestmannaeyja}}

Núverandi breyting frá og með 16. mars 2018 kl. 15:22

ÁSI Í BÆ:


Í VERUM


Gamanvísur með sínu lagi


1.
Áður var nóg af síld í sænum
sunnan frá Gerpi að Skagatá.
Þá var nú fjör í fiskibænum,
flogizt og sopið á.
Braskarar voru þá fljótir að fitna,
fengu stelipurnar meira en nóg —
nú er sko orðin öldin önnur,
ekki fæst bein úr sjó!
Gefi nú góðan byr
og glannaleg síldarköst,
svo koppurinn fyllist
og kapteinninn tryllist
og kraumi í blárri röst.
Svo höldum við hafnar til
og heilsum með gleðibrag
þeim lífsglöðu meyjum
sem löngum við þreyjum
og létta okkur strangan dag.
2.
En léleg var híran, þótt lengi við biðum
lukkunnar stóru norður þar, —
en svellandi er úti á síldarmiðum,
er sólin hnígur í mar.
Drekka þar saman rennandi rauðvín
ránardætur og himinský —
Í bröggunum slelpurnar buðu uppá kaffi
— og brjóstin sín ung og hlý.
Gefi nú góðan byr
— æ, gráttu ekki ástin mín,
þó ég sé á förum
frá freistandi vörum;
í fjarska ég minnist þín.
Svo siglum við suður á land,
því síldin er komin þar. —
Og braskarar mætast,
og bytturnar kætast
og berjast, um stelpurnar.
3.
Í Grindavík drukkum við daga og nætur,
ef dokað var inni og veður höst.
Þar voru heiðvirðar heimasætur,
hræddar við eftirköst.
En fjalladöggin sú fagurbláa
fýldu hjörtunum kom í lag —
og gellandi rakkarnir gáfu til kynna
göfugan sveitarbrag.
Gefi nú góðan byr
og gráðuga síld í nótt,
svo koppurinn fyllist
og kapteinninn tryllist
og kokksa dreymi rótt.
Svo höldum við hafnar til
hreistraðir uppfyrir haus.
Þótt sjóði á keipum
og syngi í reipum,
er sjóarinn óttalaus.
4.
Að síðustu lentum við út í Eyjar,
oft er þar garri og sjávarrót.
Þar eru glettnar glæsimeyjar,
sem gefa okkur undir fót.
Um eftirköstin þær aldrei hugsa,
því ástin er þeim hjartans geim.
Fyrst stígum við dansinn stundarlengi
og stingum svo af með þeim.
Gefi nú góðan byr,
af glitrandi þorski nóg,
svo koppurinn fyllist
og kapteinninn tryllist
og kraumi í grænum sjó.
Svo höldum við hafnar til
og heilsum með gleðibrag
þeim lífsglöðu meyjum,
já, lífinu í Eyjum,
sem lifum við nú í dag.
5.
Úr suðrinu fljúga sólskinsdagar.
Sumarið heilsar um strönd og ver.
Lifna þá aftur landsins hagar
og lífið í brjósti mér.
Ungir við leitum æfintýra
á ólgandi veraldarrútunni,
þar til að endingu loks við lendum
á lífstíðarskútunni!
Gefi þá góðan byr
og glannaleg ástarköst,
þó kerlingin argi
og krakkarnir gargi
og kraumi í hjónabandsröst.
Stýrum því strikið inn
og stefnum til betri hags,
þótt sjóði á keipum
og syngi í reipum
til síðasta lokadags.