„Blik 1972/Friðrik Guðmundsson frá Batavíu áttræður“: Munur á milli breytinga

Úr Heimaslóð, Sögusetri Vestmannaeyja
Fara í flakk Fara í leit
m (Verndaði „Blik 1972/Friðrik Guðmundsson frá Batavíu áttræður“ [edit=sysop:move=sysop])
Ekkert breytingarágrip
 
(1 millibreyting ekki sýnd frá sama notandanum)
Lína 5: Lína 5:




:::::::<big><big><big>Friðrik Guðmundsson frá Batavíu áttræður</big></big></big>
<big><big><big><big><center>Friðrik Guðmundsson frá Batavíu</center> <center>áttræður</center></big></big>
:::::::::: <big>''2. nóvember 1968''</big>
<center>''2. nóvember 1968''</center></big>
<br>
<br>
<br>
<br>
[[Mynd: 1972 b 52.jpg|thumb|200px|''Friðrik Jóh. Guðmundsson frá Batavíu''.]]
[[Mynd: 1967 b 276.jpg|thumb|200px|''Friðrik Jóh. Guðmundsson frá Batavíu''.]]
<big>
::Ég heilsa nú vini á hátíðisdegi,  <br>
::því hlýleik minn á'ann, þó að lítið ég segi. <br>
::Um ævibraut farna og árin hans gengin<br>
::þar allflestir þekkja minn góðvin, þann drenginn.


::::::::::Ég heilsa nú vini á hátíðisdegi,  <br>
::::::::::því hlýleik minn á'ann, þó að lítið ég segi. <br>
::::::::::Um ævibraut farna og árin hans gengin<br>
::::::::::þar allflestir þekkja minn góðvin, þann drenginn.


::Já, kynningin fyrsta, hún var nú í veri, <br>
::á „Valnum“ fyr' austan, er með mér hann reri. <br>
::Afli mjög tregur og allt ei sem skyldi, <br>
::það ei honum breytti, en sýndi hans gildi.


::::::::::Já, kynningin fyrsta, hún var nú í veri, <br>
::::::::::á „Valnum“ fyr' austan, er með mér hann reri. <br>
::::::::::Afli mjög tregur og allt ei sem skyldi, <br>
::::::::::það ei honum breytti, en sýndi hans gildi.


::Og seinna við rerum hér saman í Eyjum, <br>
::og sjá, þá var afli í lagi, - við segjum. <br>
::Ekki var karl sá þá neitt úr að draga, -<br>
::nei, ýtti á frekar og taldi ei til baga.


::::::::::Og seinna við rerum hér saman í Eyjum, <br>
::::::::::og sjá, þá var afli í lagi, - við segjum. <br>
::::::::::Ekki var karl sá þá neitt úr að draga, -<br>
::::::::::nei, ýtti á frekar og taldi ei til baga.


::Ef dætur hans Ægis vel dönsuðu saman<br>
::og djarflega sótt var, það fannst karli gaman, <br>
::og bátinn að finna í brimfextum öldum, <br>
::svo brakaði' í innvið af trjástofni völdum.


::::::::::Ef dætur hans Ægis vel dönsuðu saman<br>
::::::::::og djarflega sótt var, það fannst karli gaman, <br>
::::::::::og bátinn að finna í brimfextum öldum, <br>
::::::::::svo brakaði' í innvið af trjástofni völdum.


::Þess skal og getið, að verkin hans vóru<br>
::vandlega unnin í smáu og stóru; <br>
::hann vélina hirti og vel þar að gætti, <br>
::að vélin ei missti af pústi né slætti.


::::::::::Þess skal og getið, að verkin hans vóru<br>
::::::::::vandlega unnin í smáu og stóru; <br>
::::::::::hann vélina hirti og vel þar að gætti, <br>
::::::::::að vélin ei missti af pústi né slætti.


::En nú er hann orðinn svo aldinn að árum, <br>
::að alveg er hættur að sýsla með bárum; <br>
::því árin þau líða og áttræður er hann, <br>
::þó elli kerlingu af léttleika ber 'ann.


::::::::::En nú er hann orðinn svo aldinn að árum, <br>
::::::::::að alveg er hættur að sýsla með bárum; <br>
::::::::::því árin þau líða og áttræður er hann, <br>
::::::::::þó elli kerlingu af léttleika ber 'ann.


::Og nú er hann heima við bæinn sinn bjarta<br>
 
::hjá brosmildri frúnni, sem yljar hans hjarta. <br>
::::::::::Og nú er hann heima við bæinn sinn bjarta<br>
::Og saman þau lifa í sælu og gengi, <br>
::::::::::hjá brosmildri frúnni, sem yljar hans hjarta. <br>
::já, sumarið þar hefur enzt nokkuð lengi.
::::::::::Og saman þau lifa í sælu og gengi, <br>
::::  [[Magnús Þ. Jakobsson|''M.Þ.J.'']]
::::::::::já, sumarið þar hefur enzt nokkuð lengi.
:::::::::::::::  [[Magnús Jakobsson|''M.Þ.J.'']]





Núverandi breyting frá og með 29. september 2010 kl. 20:20

Efnisyfirlit 1972



Friðrik Guðmundsson frá Batavíu
áttræður
2. nóvember 1968



Friðrik Jóh. Guðmundsson frá Batavíu.
Ég heilsa nú vini á hátíðisdegi,
því hlýleik minn á'ann, þó að lítið ég segi.
Um ævibraut farna og árin hans gengin
þar allflestir þekkja minn góðvin, þann drenginn.


Já, kynningin fyrsta, hún var nú í veri,
á „Valnum“ fyr' austan, er með mér hann reri.
Afli mjög tregur og allt ei sem skyldi,
það ei honum breytti, en sýndi hans gildi.


Og seinna við rerum hér saman í Eyjum,
og sjá, þá var afli í lagi, - við segjum.
Ekki var karl sá þá neitt úr að draga, -
nei, ýtti á frekar og taldi ei til baga.


Ef dætur hans Ægis vel dönsuðu saman
og djarflega sótt var, það fannst karli gaman,
og bátinn að finna í brimfextum öldum,
svo brakaði' í innvið af trjástofni völdum.


Þess skal og getið, að verkin hans vóru
vandlega unnin í smáu og stóru;
hann vélina hirti og vel þar að gætti,
að vélin ei missti af pústi né slætti.


En nú er hann orðinn svo aldinn að árum,
að alveg er hættur að sýsla með bárum;
því árin þau líða og áttræður er hann,
þó elli kerlingu af léttleika ber 'ann.


Og nú er hann heima við bæinn sinn bjarta
hjá brosmildri frúnni, sem yljar hans hjarta.
Og saman þau lifa í sælu og gengi,
já, sumarið þar hefur enzt nokkuð lengi.
M.Þ.J.