„Peyjaminning“: Munur á milli breytinga

Úr Heimaslóð, Sögusetri Vestmannaeyja
Fara í flakk Fara í leit
Ekkert breytingarágrip
Ekkert breytingarágrip
 
Lína 5: Lína 5:
:''þú, Eyjan mín, reyndist mér ungum svo góð
:''þú, Eyjan mín, reyndist mér ungum svo góð
:''og enn þú stendur hjarta nær.
:''og enn þú stendur hjarta nær.
:''þótt örlögin bæru mig burt frá þér
:''Þótt örlögin bæru mig burt frá þér
:''og bindi mig fjarri þér enn,
:''og bindi mig fjarri þér enn,
:''þá vonin í draumi á vængjum mig ber,
:''þá vonin í draumi á vængjum mig ber,
Lína 32: Lína 32:
:''þó enn megi finna þín flakandi sár,
:''þó enn megi finna þín flakandi sár,
:''þá fegurð samt og tign þú átt.
:''þá fegurð samt og tign þú átt.
:''úr öskunni rístu nú ung og hrein
:''Úr öskunni rístu nú ung og hrein
:''með órofið átthagaband.
:''með órofið átthagaband.
:''Á Stórhöfða bárurnar byltast við hlein,
:''Á Stórhöfða bárurnar byltast við hlein,
:''þær brotna enn við unnar sand.
:''þær brotna enn við unnarsand.
                        
                        
::Lag: [[Gísli Helgason]]
::Lag: [[Gísli Helgason]]

Núverandi breyting frá og með 26. nóvember 2005 kl. 20:58

Þjóðhátíðarlag
1978 1979 1980
Nú leitar minn hugur á heimaslóð,
mér helg er sú minning og kær.
þú, Eyjan mín, reyndist mér ungum svo góð
og enn þú stendur hjarta nær.
Þótt örlögin bæru mig burt frá þér
og bindi mig fjarri þér enn,
þá vonin í draumi á vængjum mig ber,
til Vestmannaeyja kem ég senn.
Mér hugur í brjósti af fögnuði hlær,
hér sindrar og blikar hinn síkviki sær.
Í æsku ég átti hér ótalmörg spor,
og enn á ný er komið vor.
Ég man okkur peyja í pysjuleit
og prakkarastrikanna fjöld,
Herjólfsdal skreyttan sem hátíðarreit
sæbarða karla með sigg í mund
sem björgina drógu í land,
og lífsglaðar ungmeyjar, léttar í lund,
sem langaði í strákastand.
Mér hugur í brjósti af fögnuði hlær,
hér sindrar og blikar hinn síkviki sær.
Í æsku ég átti hér ótalmörg spor,
og enn á ný er komið vor.
Þó ættirðu eyjan mín erfið ár
og eldurinn léki þig grátt,
þó enn megi finna þín flakandi sár,
þá fegurð samt og tign þú átt.
Úr öskunni rístu nú ung og hrein
með órofið átthagaband.
Á Stórhöfða bárurnar byltast við hlein,
þær brotna enn við unnarsand.
Lag: Gísli Helgason
Texti: Hafsteinn Snæland