„Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1985/ Lúkarsspjall“: Munur á milli breytinga

Úr Heimaslóð, Sögusetri Vestmannaeyja
Fara í flakk Fara í leit
(Ný síða: Lúkarsspjall Það var i ágúst ;'1 bóndabæ í Bandaríkj¬unum. Uppskeran stóð yfir og allir unnu haki brotnu við ;_a) koma korninu í hlöður. Það nálguöust vikulok. Bó...)
 
Ekkert breytingarágrip
 
(6 millibreytingar ekki sýndar frá 3 notendum)
Lína 1: Lína 1:
Lúkarsspjall
<big><big><center>'''Lúkarsspjall'''</center></big></big><br>
Það var i ágúst ;'1 bóndabæ í Bandaríkj¬unum. Uppskeran stóð yfir og allir unnu haki brotnu við ;_a) koma korninu í hlöður. Það nálguöust vikulok. Bóndi bað kokk sinn. sem var svartur maður. ac) gefa sér og sinu fólki góðun fisk til hádegisverðar á laugar¬deginum. En aðeins góðan fisk, ekki annað. Já. massa (herra). sagc)i surtur.
Það var í ágúst á bóndabæ í Bandaríkjunum. Uppskeran stóð yfir og allir unnu baki brotnu við koma korninu í hlöður. Það nálguðust vikulok. Bóndi bað kokk sinn, sem var svartur maður, að gefa sér og sinu fólki góðan fisk til hádegisverðar á laugardeginum. En aðeins góðan fisk, ekki annað. Já, massa (herra). sagði surtur.<br>
Tveir ec)a þrír voru á undan hernum í fiskbúðinni k l. sjö um morguninn. Meðan þeir fengu argreic)slu. laut surtur yfir fisk¬bakkana og lyktaði ar fiskinum.
Tveir eða þrír voru á undan honum í fiskbúðinni kl. sjö um morguninn. Meðan þeir fengu afgreiðslu, laut surtur yfir fiskbakkana og lyktaði af fiskinum.
Kaupmaðurinn. sem var hvítur. spurði
Kaupmaðurinn, sem var hvítur, spurði
surt: Hva, - ertu að þefa ar mínum fiski?
surt: Hva, - ertu að þefa af mínum fiski?<br>
Nei. massa. mig tala með fiskinn!
Nei, massa, mig tala með fiskinn!<br>
. hvað ertu ac) tala við fiskinn minn? Jo, jo, ég er ac) spyrja fiskinn!
, hvað ertu tala við fiskinn minn?<br> Jo, jo, ég er spyrja fiskinn!<br>
Um hvað ertu ac) spyrja fiskinn'.'
Um hvað ertu spyrja fiskinn?<br>
Jo. mig spyrja fiskinn hvað sé nvtt úr sjónum!
Jo, mig spyrja fiskinn hvað sé nýtt úr sjónum!<br>
Hvað segir fiskurinn minn þá"
Hvað segir fiskurinn minn þá?<br>
Jo, jo. Ekkert nýtt ac) frétta úr sjonurn.
Jo, jo. Ekkert nýtt frétta úr sjónun.
Sko. ég hefi ekki verið þar síðustu þrjár vikurnar!
Sko, ég hefi ekki verið þar síðustu þrjár vikurnar!<br>
"l:
[[Mynd:Screen Shot 2017-08-29 at 22.57.46.png|500px|center|thumb|Áhöfnin ú Breka VE 61, aftari röð talið frá vinstri: Aðalsteinn Jakabsson. Hjalti Hávarðsson, Jóhann Friðriksson, Sævar  Brynjólfsson skipstjóri. Fremri röð t.f.v.: Hafsteinn Rósenbergsson, Garðar Garðarsson. Hermann Kristjánsson skipstjóri, Sigurður Vignisson, Páll Sigurgeirsson, Jón O. Ólafsson, Páll Þór Guðmundsson. Ragnar Grétarsson, Brynjólfur Garðarsson, Kjartan Valdimarsson. Varnik Jansson.]]
Valdimar Árnason. sem lengst bjó i Vallanesi. síður í Sigtúni. var lengi formaður með vh. Örn VE 173. Magnús Guðrnunds¬son i Hlíc)ar:isi var þá útgcróarmaður með fleirum.
[[Valdimar Árnason (Vallanesi)|Valdimar Árnason]], sem lengst bjó i [[Vallanes|Vallanesi]], síður í [[Sigtún|Sigtúni]], var lengi formaður með [[Örn VE-173|vb. Örn VE 173]]. [[Magnús Guðrnundsson (Hlíðarás)|Magnús Guðrnundsson]] i [[Hlíðarás|Hlíðarási]] var þá útgerðarmaður með fleirum.<br>
Komin var þjcic)h:itíc). fyrsti dagur. Þeir hittast. kapteinninn og útgerðarmaðurinn. Býður hann Valdimar í tjald sitt. Þar voru stólar. borð og koffort. Magnús tekur lykil ar stöng í tjaldinu. opnar. - og sér til furðu sér Valdimar fjórar flöskur ar Vcrmout. léttu víni. Býður nú Magnús Valdimar í glas og fo þeir sér nokkra hressingu. Siðan ganga þeir saman ac) veitingatjaldi ug skiljast þar leiðir.
Komin var þjóðhátíð, fyrsti dagur. Þeir hittast, kapteinninn og útgerðarmaðurinn. Býður hann Valdimar í tjald sitt. Þar voru stólar, borð og koffort. Magnús tekur lykil af stöng í tjaldinu, opnar. - og sér til furðu sér Valdimar fjórar flöskur af Vermout, léttu víni. Býður nú Magnús Valdimar í glas og þeir sér nokkra hressingu. Siðan ganga þeir saman veitingatjaldi og skiljast þar leiðir.<br>
Valdimar er lunóttur llg tcr strax í tjaldið. gengur inn eftir að hata opnað. ratar á lykil¬inn. opnar koffortið og tekur eina flöskuna.
Valdimar er lúnóttur og fer strax í tjaldið, gengur inn eftir að hafa opnað, ratar á lykilinn., opnar koffortið og tekur eina flöskuna.
,  '  .  '-+
Er hann hafði gengið frá öllu, eins og vera bar, fer hann niður að aðaltjaldi. Þar hittir hann Magnús og segir við hann:<br>
Er hann hafði gcngio frá öllu. eins og vera bar. fer hann niður að aðaltjaldi. Þar hittir hann Magnús og segir við hann:
Þú veittir mér. Nú ætla ég að veita þér!
Þú veittir mér. Nú ætla ég að veita þér!
Drukku þeir saman úr flöskunni og dásamaði Magnús Vaklimar fyrir órlætið.
Drukku þeir saman úr flöskunni og dásamaði Magnús Valdimar fyrir órlætið.<br>
Ekki er frá því sagt hvert framhaldið var. þegar Magnús opnaði næst koffortið og fjórðungur af birgðum hans var horfinn.
Ekki er frá því sagt hvert framhaldið var, þegar Magnús opnaði næst koffortið og fjórðungur af birgðum hans var horfinn.<br>
Er ég rakst á þessa mynd þótti mér hún hvergi betur eiga heima en í blaði sjómunna í Eyjum. Mynd þessi er tekin fyrir utan aðgerðarkró Gísla sem stú<) nyrst ú pöll¬unum. í sundinu austan vió hús Ísfélags Vestmannaeyja.
 
Eins og sjú má er kempan al) drekka kaffisopann sinn. en það gerði hann okkur til samlætis. beitustrákunum á m/h Sleipni sem vorum hans næstu migrunnar þessa vertíð. l l)4 7.
----
Þetta voru ánægjustundir því Gixli \ ar sérlega léttur í lund og sagl)i vel frú mönnum og málefnum án þess al) .. meiða" nokkurn. slíkt var fjarri honum. Gísli fluttist 'til Eyja árið 1906 úr Landeyjum eins og svo margir aðrir. Hann hóf strax sjúsúkn og gerðist brátt eigandi mb Víkings og jafnframt formaður
 
SJ()\11\N:\t\D. \l iSlll .,\!) Yl :ST\l1\'\'.'ii\l--:Y J.'\
[[Mynd:Screen Shot 2017-08-29 at 22.58.01.png|250px|thumb|center|Gísli Jónsson frá Arnarhóli lést 26. október 1977, 94 ára.]]
og er því einn af hrautrvðjcndum í útgerðar¬si.igu Eyjanna. Gísti var go1)ur atlamaður og fór \ el með b.i: og. búnaó, \lg muunasæll \ ar hann svo sem va.nta mátti. Þú til sönnunar m,111 ég at) Júlíus 8. Snorrason frj Hlíðar¬enda var vélstjóri m.b Víkingi um úra¬tugaskeit). en Júlíus var snjall vélstjóri.
Er ég rakst á þessa mynd þótti mér hún hvergi betur eiga heima en í blaði sjómanna í Eyjum. Mynd þessi er tekin fyrir utan aðgerðarkró [[Gísli Jónsson (Arnarhóli)|Gísla]] sem stóð nyrst ú pöllunum, í sundinu austan við hús [[Ísfélag Vestmannaeyja|Ísfélags Vestmannaeyja]].
Gísli hætti formennsku þegar árin fóru a1) færast yfir og tók þú Öskar sonur hans \ il). Slíkt var algengt al) feðurnir ruddu veginn og synirnir tóku vil) og hirtu þú gömlu mennirnir um aflann í landi.
Eins og sjá má er kempan drekka kaffisopann sinn, en það gerði hann okkur til samlætis, beitustrákunum á m/b Sleipni sem vorum hans næstu nágrannar þessa vertíð, 1947.
Ekki held ég al) Gísli hafi þekkt on)i1) .. barlómur". en kannast mun betur vit) bjart¬sýnishugtakið. Ég held a<). hans kynslóð. sem ávallt vissi af hungurvofuuni. ef eitthvað bar út af með tíðarfar og atlabrög1). hafi gl.H)st svo yfir hverju lítilræði sem bætti hag þeirra ekkert hafi komist a<) nema ánægja og bjartsýni ú framtíðina.
Þetta voru ánægjustundir því Gisli var sérlega léttur í lund og sagði vel frá mönnum og málefnum án þess að „meiða“ nokkurn, slíkt var fjarri honum. Gísli fluttist til Eyja árið 1906 úr Landeyjum eins og svo margir aðrir. Hann hóf strax sjósókn og gerðist brátt eigandi [[Víkingur VE-133|m/b Víkings]] og jafnframt formaður og er því einn af hrautryðjendum í útgerðarsögu Eyjanna. Gísli var góður aflamaður og fór vel með bát og búnað, og mannasæll var hann svo sem vænta mátti. Því til sönnunar man ég að [[Júlíus Snorrason|Júlíus B. Snorrason]] frá [[Hlíðarendi|Hlíðarenda]] var vélstjóri á m/b Víkingi um áratugaskeið, en Júlíus var snjall vélstjóri.<br>
Í tilefni sjómannadagsins er minninu Gísla
Gísli hætti formennsku þegar árin fóru færast yfir og tók þú [[Óskar Gíslason|Óskar]] sonur hans við. Slíkt var algengt feðurnir ruddu veginn og synirnir tóku við og hirtu þá gömlu mennirnir um aflann í landi.<br>
. - -
Ekki held ég Gísli hafi þekkt orðið, „barlómur“. en kannast mun betur við bjartsýnishugtakið. Ég held hans kynslóð, sem ávallt vissi af hungurvofunni, ef eitthvað bar út af með tíðarfar og aflabrögð, hafi glaðst svo yfir hverju lítilræði sem bætti hag þeirra ekkert hafi komist nema ánægja og bjartsýni á framtíðina.<br>
heiðruð. fyrir framlag hans í þ,ígu hóiuð-atvinnuvegar Eyjanna.
Í tilefni sjómannadagsins er minning Gísla heiðruð, fyrir framlag hans í þágu höfuðtvinnuvegar Eyjanna.<br>
•0\rni frá Eiðum.
 
'''[[Árni Guðmundsson (Eiðum)|Árni]] frá [[Eiðar|Eiðum]].'''<br>
 
{{Sjómannadagsblað Vestmannaeyja}}

Núverandi breyting frá og með 25. júlí 2019 kl. 13:39

Lúkarsspjall


Það var í ágúst á bóndabæ í Bandaríkjunum. Uppskeran stóð yfir og allir unnu baki brotnu við að koma korninu í hlöður. Það nálguðust vikulok. Bóndi bað kokk sinn, sem var svartur maður, að gefa sér og sinu fólki góðan fisk til hádegisverðar á laugardeginum. En aðeins góðan fisk, ekki annað. Já, massa (herra). sagði surtur.
Tveir eða þrír voru á undan honum í fiskbúðinni kl. sjö um morguninn. Meðan þeir fengu afgreiðslu, laut surtur yfir fiskbakkana og lyktaði af fiskinum. Kaupmaðurinn, sem var hvítur, spurði surt: Hva, - ertu að þefa af mínum fiski?
Nei, massa, mig tala með fiskinn!
Nú, hvað ertu að tala við fiskinn minn?
Jo, jo, ég er að spyrja fiskinn!
Um hvað ertu að spyrja fiskinn?
Jo, mig spyrja fiskinn hvað sé nýtt úr sjónum!
Hvað segir fiskurinn minn þá?
Jo, jo. Ekkert nýtt að frétta úr sjónun. Sko, ég hefi ekki verið þar síðustu þrjár vikurnar!

Áhöfnin ú Breka VE 61, aftari röð talið frá vinstri: Aðalsteinn Jakabsson. Hjalti Hávarðsson, Jóhann Friðriksson, Sævar Brynjólfsson skipstjóri. Fremri röð t.f.v.: Hafsteinn Rósenbergsson, Garðar Garðarsson. Hermann Kristjánsson skipstjóri, Sigurður Vignisson, Páll Sigurgeirsson, Jón O. Ólafsson, Páll Þór Guðmundsson. Ragnar Grétarsson, Brynjólfur Garðarsson, Kjartan Valdimarsson. Varnik Jansson.

Valdimar Árnason, sem lengst bjó i Vallanesi, síður í Sigtúni, var lengi formaður með vb. Örn VE 173. Magnús Guðrnundsson i Hlíðarási var þá útgerðarmaður með fleirum.
Komin var þjóðhátíð, fyrsti dagur. Þeir hittast, kapteinninn og útgerðarmaðurinn. Býður hann Valdimar í tjald sitt. Þar voru stólar, borð og koffort. Magnús tekur lykil af stöng í tjaldinu, opnar. - og sér til furðu sér Valdimar fjórar flöskur af Vermout, léttu víni. Býður nú Magnús Valdimar í glas og fá þeir sér nokkra hressingu. Siðan ganga þeir saman að veitingatjaldi og skiljast þar leiðir.
Valdimar er lúnóttur og fer strax í tjaldið, gengur inn eftir að hafa opnað, ratar á lykilinn., opnar koffortið og tekur eina flöskuna. Er hann hafði gengið frá öllu, eins og vera bar, fer hann niður að aðaltjaldi. Þar hittir hann Magnús og segir við hann:
Þú veittir mér. Nú ætla ég að veita þér! Drukku þeir saman úr flöskunni og dásamaði Magnús Valdimar fyrir órlætið.
Ekki er frá því sagt hvert framhaldið var, þegar Magnús opnaði næst koffortið og fjórðungur af birgðum hans var horfinn.


Gísli Jónsson frá Arnarhóli lést 26. október 1977, 94 ára.

Er ég rakst á þessa mynd þótti mér hún hvergi betur eiga heima en í blaði sjómanna í Eyjum. Mynd þessi er tekin fyrir utan aðgerðarkró Gísla sem stóð nyrst ú pöllunum, í sundinu austan við hús Ísfélags Vestmannaeyja. Eins og sjá má er kempan að drekka kaffisopann sinn, en það gerði hann okkur til samlætis, beitustrákunum á m/b Sleipni sem vorum hans næstu nágrannar þessa vertíð, 1947. Þetta voru ánægjustundir því Gisli var sérlega léttur í lund og sagði vel frá mönnum og málefnum án þess að „meiða“ nokkurn, slíkt var fjarri honum. Gísli fluttist til Eyja árið 1906 úr Landeyjum eins og svo margir aðrir. Hann hóf strax sjósókn og gerðist brátt eigandi m/b Víkings og jafnframt formaður og er því einn af hrautryðjendum í útgerðarsögu Eyjanna. Gísli var góður aflamaður og fór vel með bát og búnað, og mannasæll var hann svo sem vænta mátti. Því til sönnunar man ég að Júlíus B. Snorrason frá Hlíðarenda var vélstjóri á m/b Víkingi um áratugaskeið, en Júlíus var snjall vélstjóri.
Gísli hætti formennsku þegar árin fóru að færast yfir og tók þú Óskar sonur hans við. Slíkt var algengt að feðurnir ruddu veginn og synirnir tóku við og hirtu þá gömlu mennirnir um aflann í landi.
Ekki held ég að Gísli hafi þekkt orðið, „barlómur“. en kannast mun betur við bjartsýnishugtakið. Ég held að hans kynslóð, sem ávallt vissi af hungurvofunni, ef eitthvað bar út af með tíðarfar og aflabrögð, hafi glaðst svo yfir hverju lítilræði sem bætti hag þeirra að ekkert hafi komist að nema ánægja og bjartsýni á framtíðina.
Í tilefni sjómannadagsins er minning Gísla heiðruð, fyrir framlag hans í þágu höfuðtvinnuvegar Eyjanna.

Árni frá Eiðum.