Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 2010/Andrés Gestsson, minning - Breytingaskrá

Valli á 24. janúar 2019 kl. 13:49

2019-01-24T13:49:33Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 24. janúar 2019 kl. 13:49
Lína 1:		Lína 1:
	<center>[[Mynd:Arnþór Helgason Sdbl. 2010.jpg\|miðja\|thumb\|265x265px]]'''ARNÞÓR HELGASON'''</center><br>		<center>[[Mynd:Arnþór Helgason Sdbl. 2010.jpg\|miðja\|thumb\|265x265px]]'''ARNÞÓR HELGASON'''</center><br>
	<big><big><center>'''Andrés Gestsson <br>- Minning -''' </center><br>		<big><big><center>'''Andrés Gestsson <br>- Minning -''' </center></big></big><br>
	<br>		<br>

Valli á 24. janúar 2019 kl. 13:48

2019-01-24T13:48:51Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 24. janúar 2019 kl. 13:48
Lína 1:		Lína 1:
	<center>[[Mynd:Arnþór Helgason Sdbl. 2010.jpg\|miðja\|thumb\|265x265px]]'''ARNÞÓR HELGASON'''</center><br>		<center>[[Mynd:Arnþór Helgason Sdbl. 2010.jpg\|miðja\|thumb\|265x265px]]'''ARNÞÓR HELGASON'''</center><br>
	<big><big><center>'''Andrés Gestsson <br>- Minning -''' </center~~></big></big~~><br>		<big><big><center>'''Andrés Gestsson <br>- Minning -''' </center><br>
	<br>		<br>

Lína 55:		Lína 55:
	Að sögn Andrésar virtist þeim sem Þjóðverjarnir væru látnir afklæðast þegar um borð í tundurspillinn kom og standa á þilfari hans með gular ábreiður yfir sér. Reinhart Beier segir hins vegar að þegar komið var um borð í tundurspillinn hafi Þjóðverjunum verið fengin þurr og hlý föt og reynt að hlúa að þeim eftir föngum.<br>		Að sögn Andrésar virtist þeim sem Þjóðverjarnir væru látnir afklæðast þegar um borð í tundurspillinn kom og standa á þilfari hans með gular ábreiður yfir sér. Reinhart Beier segir hins vegar að þegar komið var um borð í tundurspillinn hafi Þjóðverjunum verið fengin þurr og hlý föt og reynt að hlúa að þeim eftir föngum.<br>
	Farið var með kafbátsmennina til Reykjavíkur. Ekki verður hér rakið hvað um þá varð að öðru leyti en því að þeir dvöldust í kanadískum fangabúðum um nokkurt skeið.<br>		Farið var með kafbátsmennina til Reykjavíkur. Ekki verður hér rakið hvað um þá varð að öðru leyti en því að þeir dvöldust í kanadískum fangabúðum um nokkurt skeið.<br>
	[[Mynd:Sunderland-flugvél Sdbl. 2010.jpg\|thumb\|Sunderland-flugvél fer fram úr bandarískum Catalinaflugbáti. Talið er víst að hér sé um sama flugbát að ræða og skaut á þýska kafbátinn U-464 20. ágúst 1942. Myndin er tekin í mynni Hvalfjarðar.]]
	'''Eftirmál'''<br>		'''Eftirmál'''<br>
	Ahöfn þýska kafbátsins fleygði nokkrum blikkdunkum í sjóinn áður en hún yfirgaf hann. Voru þessir kassar teknir um borð í Skaftfelling og reyndist vera í þeim alls kyns varningur svo sem ábreiður, fatnaður, sælgæti, vín og tóbak. Tók áhöfn Skaftfellings þetta til handargagns.<br>		Ahöfn þýska kafbátsins fleygði nokkrum blikkdunkum í sjóinn áður en hún yfirgaf hann. Voru þessir kassar teknir um borð í Skaftfelling og reyndist vera í þeim alls kyns varningur svo sem ábreiður, fatnaður, sælgæti, vín og tóbak. Tók áhöfn Skaftfellings þetta til handargagns.<br>
Lína 61:		Lína 60:
	Þegar til Fleetwood kom greindi Páll Þorbjörnsson breskum yfirvöldum frá björgun þýsku áhafnarinnar. Höfðu fréttir af þessu björgunarafreki ekki borist Bretum til eyrna og var Páll umsvifalaust færður til yfirheyrslu. Breska herlögreglan hélt um borð í Skaftfelling og var allt gert upptækt sem Þjóðverjar höfðu skilið eftir. Var meira að segja skafið innan úr eldavélinni í lúkarnum.<br>		Þegar til Fleetwood kom greindi Páll Þorbjörnsson breskum yfirvöldum frá björgun þýsku áhafnarinnar. Höfðu fréttir af þessu björgunarafreki ekki borist Bretum til eyrna og var Páll umsvifalaust færður til yfirheyrslu. Breska herlögreglan hélt um borð í Skaftfelling og var allt gert upptækt sem Þjóðverjar höfðu skilið eftir. Var meira að segja skafið innan úr eldavélinni í lúkarnum.<br>
	Bretar rengdu frásögn Páls Þorbjörnssonar og töldu hann hafa óhreint mjöl í pokahorninu. En eftir talsvert stapp var honum sleppt og féllust Brelar á þá tillögu hans að hann skilaði skriflegri skýrslu um málið. Bretar skiluðu engu af því sem þeir höfðu tekið af munum úr eigu Þjóðverjanna þrátt fyrir loforð þar um.<br>		Bretar rengdu frásögn Páls Þorbjörnssonar og töldu hann hafa óhreint mjöl í pokahorninu. En eftir talsvert stapp var honum sleppt og féllust Brelar á þá tillögu hans að hann skilaði skriflegri skýrslu um málið. Bretar skiluðu engu af því sem þeir höfðu tekið af munum úr eigu Þjóðverjanna þrátt fyrir loforð þar um.<br>
	Skömmu eftir þessa atburði flutti Andrés sig yfir á Helga VE 333, en Páll varð þar stýrimaður. Var hann þar fram á sumarið 1943. Sú vist varð söguleg að mörgu leyti þótt ekki verði atburðir raktir hér. Þó má geta þess að skipið hreppti eitt sinn aftakaveður á leið sinni til Bretlands og voru lýsingar þeirra Andrésar Gestssonar og Hallgríms Júlíussonar hreint ótrúlegar. Gefst e.t.v. tækifæri til að birta frásögn þeirra hér á þessum vettvangi síðar.<br>		Skömmu eftir þessa atburði flutti Andrés sig yfir á Helga VE 333, en Páll varð þar stýrimaður. Var hann þar fram á sumarið 1943. Sú vist varð söguleg að mörgu leyti þótt ekki verði atburðir raktir hér. Þó má geta þess að skipið hreppti eitt sinn aftakaveður á leið sinni til Bretlands og voru lýsingar þeirra Andrésar Gestssonar og Hallgríms Júlíussonar hreint ótrúlegar. Gefst e.t.v. tækifæri til að birta frásögn þeirra hér á þessum vettvangi síðar.<br>[[Mynd:Sunderland-flugvél Sdbl. 2010.jpg\|thumb\|Sunderland-flugvél fer fram úr bandarískum Catalinaflugbáti. Talið er víst að hér sé um sama flugbát að ræða og skaut á þýska kafbátinn U-464 20. ágúst 1942. Myndin er tekin í mynni Hvalfjarðar.]]'''Mannúðarverk á stríðstímum'''<br>

	'''Mannúðarverk á stríðstímum'''<br>
	Hinn 1. júlí 1999 var haldið boð um borð í þýsku kafbátaleitarskipi sem kom hingað til lands ásamt tveimur þýskum kafbátum. Var þá Jón Hjálmarsson, sem var annar vélstjóri á Skaftfellingi, eins og áður er á minnst, heiðraður fyrir björgun áhafnar katbátsins U-464. Andrés Gestsson var einnig heiðraður síðar, en hann átti ekki heimangengt vegna veikinda eiginkonu sinnar. Günther Hartmann, formaður Félags katbátasjómanna, kallaði björgunina „mannúðardáð,“ á tímum sem mótaðir voru af „áróðri og stríðsæsingi“. En íslenskir sjómenn hafa aldrei haft hugann við annað en að bjarga félögum í skipsnauð hvernig sem á hefur staðið. Þótt Íslendingar misstu 380 sjómenn í árásum Þjóðverja á seinni stríðsárunum hefur það tæplega hvarflað að nokkrum skipverjanna á Skaftfellingi að hér væru fjandmenn á ferð.<br>		Hinn 1. júlí 1999 var haldið boð um borð í þýsku kafbátaleitarskipi sem kom hingað til lands ásamt tveimur þýskum kafbátum. Var þá Jón Hjálmarsson, sem var annar vélstjóri á Skaftfellingi, eins og áður er á minnst, heiðraður fyrir björgun áhafnar katbátsins U-464. Andrés Gestsson var einnig heiðraður síðar, en hann átti ekki heimangengt vegna veikinda eiginkonu sinnar. Günther Hartmann, formaður Félags katbátasjómanna, kallaði björgunina „mannúðardáð,“ á tímum sem mótaðir voru af „áróðri og stríðsæsingi“. En íslenskir sjómenn hafa aldrei haft hugann við annað en að bjarga félögum í skipsnauð hvernig sem á hefur staðið. Þótt Íslendingar misstu 380 sjómenn í árásum Þjóðverja á seinni stríðsárunum hefur það tæplega hvarflað að nokkrum skipverjanna á Skaftfellingi að hér væru fjandmenn á ferð.<br>

Valli á 24. janúar 2019 kl. 13:47

2019-01-24T13:47:33Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 24. janúar 2019 kl. 13:47
Lína 1:		Lína 1:
	<center>[[Mynd:Arnþór Helgason Sdbl. 2010.jpg\|miðja\|thumb\|265x265px]]'''ARNÞÓR HELGASON'''</center><br>		<center>[[Mynd:Arnþór Helgason Sdbl. 2010.jpg\|miðja\|thumb\|265x265px]]'''ARNÞÓR HELGASON'''</center><br>
	<big><big><center>'''Andrés Gestsson <br>- Minning -''' </center><br>		<big><big><center>'''Andrés Gestsson <br>- Minning -''' </center></big></big><br>
	<br>		<br>

Valli á 24. janúar 2019 kl. 13:45

2019-01-24T13:45:38Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 24. janúar 2019 kl. 13:45
Lína 1:		Lína 1:
	<center>[[Mynd:Arnþór Helgason Sdbl. 2010.jpg\|miðja\|thumb\|~~331x331dp~~]]'''ARNÞÓR HELGASON'''</center><br>		<center>[[Mynd:Arnþór Helgason Sdbl. 2010.jpg\|miðja\|thumb\|265x265px]]'''ARNÞÓR HELGASON'''</center><br>
	<big><big><center>'''Andrés Gestsson <br>- Minning -''' </center><br>		<big><big><center>'''Andrés Gestsson <br>- Minning -''' </center><br>
	<br>		<br>

Valli á 24. janúar 2019 kl. 13:45

2019-01-24T13:45:13Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 24. janúar 2019 kl. 13:45
Lína 1:		Lína 1:
	<center>'''ARNÞÓR HELGASON'''</center><br>		<center>[[Mynd:Arnþór Helgason Sdbl. 2010.jpg\|miðja\|thumb\|331x331dp]]'''ARNÞÓR HELGASON'''</center><br>
	<big><big><center>'''Andrés Gestsson <br>- Minning -''' </center~~></big></big~~><br>		<big><big><center>'''Andrés Gestsson <br>- Minning -''' </center><br>
	~~[[Mynd:Arnþór Helgason Sdbl. 2010.jpg\|miðja\|thumb\|331x331dp]]~~
	<br>		<br>

Valli á 23. janúar 2019 kl. 15:01

2019-01-23T15:01:40Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 23. janúar 2019 kl. 15:01
Lína 1:		Lína 1:
	<center>'''ARNÞÓR HELGASON'''</center><br>		<center>'''ARNÞÓR HELGASON'''</center><br>
	<big><big><center>'''Andrés Gestsson <br>- Minning -''' </center>		<big><big><center>'''Andrés Gestsson <br>- Minning -''' </center></big></big><br>
	[[Mynd:Arnþór Helgason Sdbl. 2010.jpg\|miðja\|thumb\|331x331dp]]		[[Mynd:Arnþór Helgason Sdbl. 2010.jpg\|miðja\|thumb\|331x331dp]]
	<br>		<br>

Valli á 23. janúar 2019 kl. 15:01

2019-01-23T15:01:02Z

Sýna breytingar

Valli á 3. janúar 2019 kl. 13:25

2019-01-03T13:25:15Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 3. janúar 2019 kl. 13:25
Lína 176:		Lína 176:
	og fjöldinn þar himininn skreytir.<br>		og fjöldinn þar himininn skreytir.<br>

			''Sólarhring síðar hringdi Tóti aftur og bað mig að gera fallegar vísur um Hellisey fyrir sig....!''

			Nú er haust og Hellisey í svala <br>
			Hafsins öldur strjúkast bergið við.<br>
			En brátt mun vorið vekja hana af dvala. <br>
			er villtir fúglar hefja foman sið.<br>

	~~Kjafta-kerlingar sögurnar segja frá Sigló til Vestmannaeyja.~~		Já - Hellisey þeim skreytingum mun skarta <br>
	~~Ef ekkert finnst að,~~		sem skaparinn vill láta henni í té <br>
	~~þær afbaka það~~		og efalaust mun enginn þurfa að kvarta <br>
	~~og sannleikann tosa og teygja.~~		því eggin verða vaðin upp í hné!<br>

	~~Sólarhring síðar hringdi Tóti aftur og bað mig að gera fallegar vísur um Hellisey fyrir sig. /~~		{{Sjómannadagsblað Vestmannaeyja}}
	~~Nú er haust og Hellisey í svala Hafsins öldur strjúkast bergið við.~~
	~~En brátt mun vorið vekja hana af dvala. er villtir fúglar hefja foman sið.~~
	Já - Hellisey þeim skreytingum mun skarta sem skaparinn vill láta henni í té og efalaust mun enginn þurfa að kvarta því eggin verða vaðin upp í hné!

Valli á 20. desember 2018 kl. 15:16

2018-12-20T15:16:28Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 20. desember 2018 kl. 15:16
Lína 122:		Lína 122:


	~~SJÓMANNADAGSBLAÐ VESTMANNAEYJA~~		<big><big><center>'''Vísur úr safni Lýðs Ægissonar'''</center></big></big><br>

			Þær sögur um sveitina ganga <br>
			að Sigga sé skotin í Manga. <br>
			og leyfi honum stundum <br>
			á lokuðum fundum <br>
			að lauma smá kossum á vanga...<br>

			Hann er galvaskur og góðviljaður <br>
			geðprúður ógiftur maður.<br>
			Stinnur og stífur<br>
			hann stúlkuna hrífur<br>
			því - gaurinn er alltaf svo .... glaður.<br>

			Viðlag<br>
			Já - sögur um sveitina fljúga <br>
			og sjálfsagt þeim allflestir trúa <br>
			því - Sigga er svona <br>
			humm.... sjálf-stæðis-kona <br>
			sem að öllum vill hlynna og hlúa.<br>

			Milli kvenna er kvakað í bænum <br>
			að þau kyssist í vornæturblænum <br>
			og - að hann kitl’ana á meðan <br>
			og kjass'ana neðan <br>
			við.... kirkjuna, að loknum bænum.<br>

			í þorpinu hvíslar hver kjaftur að klerkurinn sé dottinn afitur.... í trúna á ný eftir tveggja ára frí!
			Já - í trúnni er krassandi kraftur.

			Kjafta-kerlingar sögurnar segja <br>
			frá Sigló til Vestmannaeyja.<br>
			Ef ekkert finnst að,<br>
			þær afbaka það<br>
			og sannleikann tosa og teygja.<br>

			''Tóti vinur minn í Geisla hringdi í mig og bað mig að gera vísur fyrir sig um lundann í Hellisey og þar átti að koma fram að hann vœri frekar rœfilslegur. Það var eina skilyrðið. Ég afgreiddi pöntunina þá um nóttina.<br>
			Tóti er einn af þeim sem stundar lundaveiðar í Elliðaey, sem margir gamlir veiðimenn vilja kalla Ellirey.''<br>

			Í Hellisey hafast við gerpi.<br>
			Ég held engir fuglar þar verpi. <br>
			Þar lundinn er lítill og visinn <br>
			lúsugur, dúnlaus og gisinn.<br>

			Þar vargurinn veiðimenn plagar <br>
			og vonleysið sálina nagar.<br>
			Í norður þeir nefinu beina <br>
			og njósna um fegurstu eyna.<br>

			Í öfund þeir Ellirey líta <br>
			er þeir í buxurnar dríta <br>
			Því þar eru fuglarnir feitir <br>
			og fjöldinn þar himininn skreytir.<br>




			Kjafta-kerlingar sögurnar segja frá Sigló til Vestmannaeyja.
			Ef ekkert finnst að,
			þær afbaka það
			og sannleikann tosa og teygja.

			Sólarhring síðar hringdi Tóti aftur og bað mig að gera fallegar vísur um Hellisey fyrir sig. /
			Nú er haust og Hellisey í svala Hafsins öldur strjúkast bergið við.
			En brátt mun vorið vekja hana af dvala. er villtir fúglar hefja foman sið.
			Já - Hellisey þeim skreytingum mun skarta sem skaparinn vill láta henni í té og efalaust mun enginn þurfa að kvarta því eggin verða vaðin upp í hné!

Valli á 20. desember 2018 kl. 15:01

2018-12-20T15:01:10Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 20. desember 2018 kl. 15:01
Lína 43:		Lína 43:
	Í frásögn sinni greinir Reinhart Beier frá því að skipverjar á Skaftfellingi hafi tekið afar vel á móti kafbátsmönnum. Allt hafi verið gert til þess að hlúa að þeim. Hann segir að skipstjórinn hafi gefið þeim vínsopa til þess að koma í þá yl og hitað hafi verið handa þeim kaffi. Andrés sagði frá því að einhverjir þeirra hafi farið niður í lúkar skipsins og reynt að kveikja upp í eldavél sem þar var. En reykrörið var bilað. Sló því reyknum niður í lúkarinn og urðu þeir að flýja þaðan. Hírðust sumir þeirra undir hvalbaknum, einhverjir stóðu á þilfarinu en aðrir fóru inn í stýrishúsið og bestikkið á meðan enn aðrir komu sér fyrir í káetu skipsins og stiganum niður í vélarrúm. Einhverjir þeirra fóru aftur í eldhúsið sem var afar lítið. Var Skaftfellingur undirlagður af þessum mikla fjölda manna og má nærri geta að þrengsli hafa verið mikil. Í þessu sambandi er rétt að geta þess að bilið á milli hvalbaksins og stýrishúss er 8 metrar og þar af nær spilið tvo metra fram fyrir stýrishúsið.<br> Andrés sagði að sumir skipbrotsmannanna hafi verið fárveikir enda höfðu þeir hafst við í sjónum i rúmar tvær klukkustundir og í raun nær dauða en lífi úr vosbúð og kulda.<br>		Í frásögn sinni greinir Reinhart Beier frá því að skipverjar á Skaftfellingi hafi tekið afar vel á móti kafbátsmönnum. Allt hafi verið gert til þess að hlúa að þeim. Hann segir að skipstjórinn hafi gefið þeim vínsopa til þess að koma í þá yl og hitað hafi verið handa þeim kaffi. Andrés sagði frá því að einhverjir þeirra hafi farið niður í lúkar skipsins og reynt að kveikja upp í eldavél sem þar var. En reykrörið var bilað. Sló því reyknum niður í lúkarinn og urðu þeir að flýja þaðan. Hírðust sumir þeirra undir hvalbaknum, einhverjir stóðu á þilfarinu en aðrir fóru inn í stýrishúsið og bestikkið á meðan enn aðrir komu sér fyrir í káetu skipsins og stiganum niður í vélarrúm. Einhverjir þeirra fóru aftur í eldhúsið sem var afar lítið. Var Skaftfellingur undirlagður af þessum mikla fjölda manna og má nærri geta að þrengsli hafa verið mikil. Í þessu sambandi er rétt að geta þess að bilið á milli hvalbaksins og stýrishúss er 8 metrar og þar af nær spilið tvo metra fram fyrir stýrishúsið.<br> Andrés sagði að sumir skipbrotsmannanna hafi verið fárveikir enda höfðu þeir hafst við í sjónum i rúmar tvær klukkustundir og í raun nær dauða en lífi úr vosbúð og kulda.<br>

	'''Nýtísku björgunarbúnaður'''		'''Nýtísku björgunarbúnaður'''<br>
	Þýsku skipbrotsmennirnir voru afar vel búnir. Þeir voru í leðurstígvélum, gráum fötum og fóðruðum jökkum. Þeir voru í björgunarbeltum sem hægt var að blása upp með loftflösku sem var á hliðinni á beltinu. Einnig var hægt að blása vestin upp með munnstykki. A beltunum voru mörg loftþétt hólf. Á hverju hólfi var ventill til þess að hleypa loftinu út. Þótt eitt hólf tæmdist var ekki hætt við að hin hólfin tæmdust.<br>		Þýsku skipbrotsmennirnir voru afar vel búnir. Þeir voru í leðurstígvélum, gráum fötum og fóðruðum jökkum. Þeir voru í björgunarbeltum sem hægt var að blása upp með loftflösku sem var á hliðinni á beltinu. Einnig var hægt að blása vestin upp með munnstykki. A beltunum voru mörg loftþétt hólf. Á hverju hólfi var ventill til þess að hleypa loftinu út. Þótt eitt hólf tæmdist var ekki hætt við að hin hólfin tæmdust.<br>
	Einnig voru Þjóðverjarnir með súrefnistæki sem áttu að þola 40 m dýpi. Andrés lýsti þessum búnaði þannig:<br>		Einnig voru Þjóðverjarnir með súrefnistæki sem áttu að þola 40 m dýpi. Andrés lýsti þessum búnaði þannig:<br>
Lína 61:		Lína 61:
	Skömmu eftir þessa atburði flutti Andrés sig yfir á Helga VE 333, en Páll varð þar stýrimaður. Var hann þar fram á sumarið 1943. Sú vist varð söguleg að mörgu leyti þótt ekki verði atburðir raktir hér. Þó má geta þess að skipið hreppti eitt sinn aftakaveður á leið sinni til Bretlands og voru lýsingar þeirra Andrésar Gestssonar og Hallgríms Júlíussonar hreint ótrúlegar. Gefst e.t.v. tækifæri til að birta frásögn þeirra hér á þessum vettvangi síðar.<br>		Skömmu eftir þessa atburði flutti Andrés sig yfir á Helga VE 333, en Páll varð þar stýrimaður. Var hann þar fram á sumarið 1943. Sú vist varð söguleg að mörgu leyti þótt ekki verði atburðir raktir hér. Þó má geta þess að skipið hreppti eitt sinn aftakaveður á leið sinni til Bretlands og voru lýsingar þeirra Andrésar Gestssonar og Hallgríms Júlíussonar hreint ótrúlegar. Gefst e.t.v. tækifæri til að birta frásögn þeirra hér á þessum vettvangi síðar.<br>

	'''Mannúðarverk á stríðstímum'''		'''Mannúðarverk á stríðstímum'''<br>
	Hinn 1. júlí 1999 var haldið boð um borð í þýsku kafbátaleitarskipi sem kom hingað til lands ásamt tveimur þýskum kafbátum. Var þá Jón Hjálmarsson, sem var annar vélstjóri á Skaftfellingi, eins og áður er á minnst, heiðraður fyrir björgun áhafnar katbátsins U-464. Andrés Gestsson var einnig heiðraður síðar, en hann átti ekki heimangengt vegna veikinda eiginkonu sinnar. Günther Hartmann, formaður Félags katbátasjómanna, kallaði björgunina „mannúðardáð,“ á tímum sem mótaðir voru af „áróðri og stríðsæsingi“. En íslenskir sjómenn hafa aldrei haft hugann við annað en að bjarga félögum í skipsnauð hvernig sem á hefur staðið. Þótt Íslendingar misstu 380 sjómenn í árásum Þjóðverja á seinni stríðsárunum hefur það tæplega hvarflað að nokkrum skipverjanna á Skaftfellingi að hér væru fjandmenn á ferð.<br>		Hinn 1. júlí 1999 var haldið boð um borð í þýsku kafbátaleitarskipi sem kom hingað til lands ásamt tveimur þýskum kafbátum. Var þá Jón Hjálmarsson, sem var annar vélstjóri á Skaftfellingi, eins og áður er á minnst, heiðraður fyrir björgun áhafnar katbátsins U-464. Andrés Gestsson var einnig heiðraður síðar, en hann átti ekki heimangengt vegna veikinda eiginkonu sinnar. Günther Hartmann, formaður Félags katbátasjómanna, kallaði björgunina „mannúðardáð,“ á tímum sem mótaðir voru af „áróðri og stríðsæsingi“. En íslenskir sjómenn hafa aldrei haft hugann við annað en að bjarga félögum í skipsnauð hvernig sem á hefur staðið. Þótt Íslendingar misstu 380 sjómenn í árásum Þjóðverja á seinni stríðsárunum hefur það tæplega hvarflað að nokkrum skipverjanna á Skaftfellingi að hér væru fjandmenn á ferð.<br>