Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 2003/ Minning látinna - Breytingaskrá

Valli á 7. ágúst 2019 kl. 13:34

2019-08-07T13:34:49Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 7. ágúst 2019 kl. 13:34
Lína 1:		Lína 1:
	<big><big><center>'''MINNING LÁTINNA'''</center><br>		<big><big><center>'''MINNING LÁTINNA'''</center></big></big><br>

	'''[[Bjarni Ólafsson]]'''<br>		'''[[Bjarni Ólafsson]]'''<br>

Valli á 7. ágúst 2019 kl. 13:34

2019-08-07T13:34:08Z

Sýna breytingar

Valli á 7. ágúst 2019 kl. 13:14

2019-08-07T13:14:25Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 7. ágúst 2019 kl. 13:14
Lína 1:		Lína 1:
	<big><big><center>'''MINNING LÁTINNA'''</center><br>		<big><big><center>'''MINNING LÁTINNA'''</center></big></big><br>

	'''[[Bjarni Ólafsson]]'''<br>		'''[[Bjarni Ólafsson]]'''<br>

Valli á 7. ágúst 2019 kl. 13:13

2019-08-07T13:13:18Z

Vpj1985 á 21. ágúst 2017 kl. 08:51

2017-08-21T08:51:03Z

Sýna breytingar

Halla1 á 6. mars 2017 kl. 14:19

2017-03-06T14:19:14Z

Sýna breytingar

Halla1 á 3. mars 2017 kl. 14:58

2017-03-03T14:58:03Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 3. mars 2017 kl. 14:58
Lína 130:		Lína 130:


	Sigurður Y. Kristinsson frá Löndum F. 11. júní 1919 - D. 8. apríl 2003.		'''Sigurður Y. Kristinsson frá Löndum'''<br> '''F. 11. júní 1919 - D. 8. apríl 2003.'''<br>
	Sigurður Kristinsson, betur þekktur sem Siggi á Löndum, fyrrv. hafnarvörður í Vestmannaeyjum, lést á St. Jósefsspítala í Hafnarfirði 8. apríl sl.		Sigurður Kristinsson, betur þekktur sem Siggi á Löndum, fyrrv. hafnarvörður í Vestmannaeyjum, lést á St. Jósefsspítala í Hafnarfirði 8. apríl sl.<br>
	Hann var fæddur á Eystri-Löndum í Vestmannaeyjum 11. júní 1919. Foreldrar hans voru Kristinn Sigurðsson (1890-1966) og Oktavía Þórunn Jóhannsdóttir (1884-1968) sem þar bjuggu. Þau voru fjögur systkinin, auk Sigurðar Yngva (eins og hann hét fullu nafni) þrjár systur, ~~Asta~~ Jóhanna (f. 1916), Sigrún Lilja (f. 1921) og Júlía Rósa (1924-2001). Enn fremur átti Oktavía einn son, Jóhann Kristinsson (Astgeirssonar; 1913-1985); hann var alinn upp á Norðfirði.		Hann var fæddur á Eystri-Löndum í Vestmannaeyjum 11. júní 1919. Foreldrar hans voru Kristinn Sigurðsson (1890-1966) og Oktavía Þórunn Jóhannsdóttir (1884-1968) sem þar bjuggu. Þau voru fjögur systkinin, auk Sigurðar Yngva (eins og hann hét fullu nafni) þrjár systur, Ásta Jóhanna (f. 1916), Sigrún Lilja (f. 1921) og Júlía Rósa (1924-2001). Enn fremur átti Oktavía einn son, Jóhann Kristinsson (Astgeirssonar; 1913-1985); hann var alinn upp á Norðfirði.<br>
	Æskuheimili Sigurðar var vestmanneyskt í bestu merking þess orðs þar sem gamlar hefðir voru í heiðri hafðar. Þar voru allir hlutir í réttum ~~skorð-um~~, ekkert los en nýjungar smeygðu sér inn þegar þær höfðu sannað gildi sitt. Þannig hlaut hann í vöggugjöf heilsteypt lífsviðhorf og mótaðist svo við sjómennsku, fuglatekju, fjárbúskap og annað bjargræði eins og tíðkast hefur í ~~Vestmanna-eyjum~~ í aldaraðir.		Æskuheimili Sigurðar var vestmanneyskt í bestu merking þess orðs þar sem gamlar hefðir voru í heiðri hafðar. Þar voru allir hlutir í réttum skorðum, ekkert los en nýjungar smeygðu sér inn þegar þær höfðu sannað gildi sitt. Þannig hlaut hann í vöggugjöf heilsteypt lífsviðhorf og mótaðist svo við sjómennsku, fuglatekju, fjárbúskap og annað bjargræði eins og tíðkast hefur í Vestmannaeyjum í aldaraðir.<br>
	Skólagangan var stutt, þótt efni væri vissulega í meiri afrek á þeirri braut, og þegar eftir fermingu fór Sigurður að vinna fyrir sér, fyrst við sendilstörf og annað sem til féll í ~~Isfélaginu~~ hjá Jóhannesi		Skólagangan var stutt, þótt efni væri vissulega í meiri afrek á þeirri braut, og þegar eftir fermingu fór Sigurður að vinna fyrir sér, fyrst við sendilstörf og annað sem til féll í Ísfélaginu hjá Jóhannesi Brynjólfssyni, síðan var hann til sjós, m.a. á Lagarfossi með Þorsteini Gíslasyni, beitningar-maður á Helgu sem Þórarinn á Jaðri var með, en vorið 1942 réðst hann til Vestmannaeyjahafnar á grafskipið Vestmannaey og vann þar allar götur fram að gosi, og þó lengur því að hann lét ekki af störfum fyrr en árið 1975. Með störfum á Grafaranum vann Sigurður ýmis önnur störf við höfnina, var t.d. alllengi á Létti, hafnsögubátnum, með Olafi Olafssyni. Um 1960 var hann ráðinn hafnarvörður en starfssvið þeirra er æði fjölbreytt; auk sjálfrar hafnarvörslunnar unnu þeir á Grafaranum og við ýmsar framkvæmdir í höfninni og viðgerðir og viðhald.



	Brynjólfssyni, síðan var hann til sjós, m.a. á Lagarfossi með Þorsteini Gíslasyni, beitningar-maður á Helgu sem Þórarinn á Jaðri var með, en vorið 1942 réðst hann til Vestmannaeyjahafnar á grafskipið Vestmannaey og vann þar allar götur fram að gosi, og þó lengur því að hann lét ekki af störfum fyrr en árið 1975. Með störfum á Grafaranum vann Sigurður ýmis önnur störf við höfnina, var t.d. alllengi á Létti, hafnsögubátnum, með Olafi Olafssyni. Um 1960 var hann ráðinn hafnarvörður en starfssvið þeirra er æði fjölbreytt; auk sjálfrar hafnarvörslunnar unnu þeir á Grafaranum og við ýmsar framkvæmdir í höfninni og viðgerðir og viðhald.
	Á þessum árum gerbreyttist Vestmannaeyjahöfn. Um 1940 var að vísu búið að gera Básaskers-bryggju en höfnin átti eftir að stækka svo að um munaði, Friðarhöfn var byggð upp og stækkuð í áföngum. Það var mikið verk og þarft því að umsvif voru mikil á þessum árum, stundum hátt í 100 bátar gerðir út og aðkomusjómenn í hundraðatali í Eyjum yfir vertíðina.		Á þessum árum gerbreyttist Vestmannaeyjahöfn. Um 1940 var að vísu búið að gera Básaskers-bryggju en höfnin átti eftir að stækka svo að um munaði, Friðarhöfn var byggð upp og stækkuð í áföngum. Það var mikið verk og þarft því að umsvif voru mikil á þessum árum, stundum hátt í 100 bátar gerðir út og aðkomusjómenn í hundraðatali í Eyjum yfir vertíðina.
	Siggi á Löndum var sérstaklega vel fallinn til þessara starfa, duglegur og reglusamur maður, glettinn og góðviljaður og yfirvegaður í allri framkomu. Þess vegna kom sjaldan eða aldrei til árekstra milli sjómanna og hafnarvarða þótt oft væri þröng á þingi í höfninni og hart sótt eftir bryggjuplássi. Helstu samverkamenn hans voru Bergsteinn Jónasson á Múla og Jón I. Sigurðsson á Látrum og eru þá margir traustir og góðir menn í „hafnargenginu" ótaldir.		Siggi á Löndum var sérstaklega vel fallinn til þessara starfa, duglegur og reglusamur maður, glettinn og góðviljaður og yfirvegaður í allri framkomu. Þess vegna kom sjaldan eða aldrei til árekstra milli sjómanna og hafnarvarða þótt oft væri þröng á þingi í höfninni og hart sótt eftir bryggjuplássi. Helstu samverkamenn hans voru Bergsteinn Jónasson á Múla og Jón I. Sigurðsson á Látrum og eru þá margir traustir og góðir menn í „hafnargenginu" ótaldir.

Halla1 á 3. mars 2017 kl. 14:52

2017-03-03T14:52:43Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 3. mars 2017 kl. 14:52
Lína 114:		Lína 114:
	<div style="text-align: right; direction: ltr; margin-left: 1em;">'''Birgir Rögnvaldsson,'''</div><br><div style="text-align: right; direction: ltr; margin-left: 1em;">'''Rósa Rögnvaldsdóttir'''</div><br> <div style="text-align: right; direction: ltr; margin-left: 1em;">'''og Inga Aronsdóttir.'''</div><br>		<div style="text-align: right; direction: ltr; margin-left: 1em;">'''Birgir Rögnvaldsson,'''</div><br><div style="text-align: right; direction: ltr; margin-left: 1em;">'''Rósa Rögnvaldsdóttir'''</div><br> <div style="text-align: right; direction: ltr; margin-left: 1em;">'''og Inga Aronsdóttir.'''</div><br>

	Páll Gíslason		'''Páll Gíslason'''<br>
	F. 3. mars 1922 - D. 25. maí 2002.		'''F. 3. mars 1922 - D. 25. maí 2002.'''<br>
	Páll Ólafur Gíslason, eins og hann hét fullu nafni, fæddist á Norðfirði 3. mars 1922. Foreldrar hans voru hjónin Þórunn ~~Isfeld~~ Karlsdóttir og Gísli Jóhannsson. Þau voru sex alsystkinin og einn ~~hálf-bróðir~~, sammæðra. Móður sína missi Páll átta ára gamall, en faðir hans hélt heimili áfram og tók elsta systir Páls sérstöku ástfóstri við hann.		Páll Ólafur Gíslason, eins og hann hét fullu nafni, fæddist á Norðfirði 3. mars 1922. Foreldrar hans voru hjónin Þórunn Ísfeld Karlsdóttir og Gísli Jóhannsson. Þau voru sex alsystkinin og einn hálfbróðir, sammæðra. Móður sína missi Páll átta ára gamall, en faðir hans hélt heimili áfram og tók elsta systir Páls sérstöku ástfóstri við hann.<br>
	Páll fór að vinna fyrir sér strax eftir fermingu, 14 ára gamall, var tvær vertíðir á Hornafirði, á Þór, og síðar í Sandgerði upp á hálfan hlut. Mest var hann þó á Norðfirði en sigldi líka á Bretland. Hann lenti í ýmsu í sinni sjómennsku og frá einu slíku markverðu atviki er sagt í Sjómannadagsblaðinu 2001.		Páll fór að vinna fyrir sér strax eftir fermingu, 14 ára gamall, var tvær vertíðir á Hornafirði, á Þór, og síðar í Sandgerði upp á hálfan hlut. Mest var hann þó á Norðfirði en sigldi líka á Bretland. Hann lenti í ýmsu í sinni sjómennsku og frá einu slíku markverðu atviki er sagt í Sjómannadagsblaðinu 2001.<br> Til Vestmannaeyja kom Páll árið 1947 til að fara á stýrimannanámskeið. Hann bjó hjá Maríu systur sinni sem var kona Vilhjálms Árnasonar á Burstafelli. Hann var til sjós fyrstu árin, á Baldri, með Sigurði í Svanhól, á togaranum Bjarnarey, á síld á Helga Helgasyni, hjá Tómasi í Höfn og fleiri. Einnig vann hann ýmsa aðra vinnu, var m.a. í Ísfélaginu um tíma.
	Til Vestmannaeyja kom Páll árið 1947 til að fara á stýrimannanámskeið. Hann bjó hjá Maríu systur sinni sem var kona Vilhjálms Árnasonar á Burstafelli. Hann var til sjós fyrstu árin, á Baldri, með Sigurði í Svanhól, á togaranum Bjarnarey, á síld á Helga Helgasyni, hjá Tómasi í Höfn og fleiri. Einnig vann hann ýmsa aðra vinnu, var m.a. í ~~ísfélaginu~~ um tíma.
	I Eyjum fann Páll fljótt konuefni sitt, Báru Sigurðardóttur frá Bólstað (f. 16. des. 1925), og þau giftu sig 2. okt. 1948. Þau bjuggu lengi á Bólstað með Auðbjörgu, móður Báru, sem alltaf var hjá þeim, en byggðu sér svo nýtt hús við Nýjabæjarbraut 1, fluttust þangað 1963. Þau eignuðust fimm börn.		I Eyjum fann Páll fljótt konuefni sitt, Báru Sigurðardóttur frá Bólstað (f. 16. des. 1925), og þau giftu sig 2. okt. 1948. Þau bjuggu lengi á Bólstað með Auðbjörgu, móður Báru, sem alltaf var hjá þeim, en byggðu sér svo nýtt hús við Nýjabæjarbraut 1, fluttust þangað 1963. Þau eignuðust fimm börn.
	Um 1954 fór Páll í land, keypti ~~vörubfl~~ (V 180) og ók eftir það á ~~Vörubflastöðinni~~ fram til ársins 1967. Hann var þannig í miklum tengslum við útgerðina eins og aðrir bílstjórar sem byggðu ~~af-komu~~ sína að miklu leyti á þjónustu við bátana. Þegar fór að dragast saman, 1966, fór Páll að vinna við vatnsveituframkvæmdirnar uppi á landi. Þeir		Um 1954 fór Páll í land, keypti vörubíl (V 180) og ók eftir það á Vörubílastöðinni fram til ársins 1967. Hann var þannig í miklum tengslum við útgerðina eins og aðrir bílstjórar sem byggðu afkomu sína að miklu leyti á þjónustu við bátana. Þegar fór að dragast saman, 1966, fór Páll að vinna við vatnsveituframkvæmdirnar uppi á landi. Þeir höfðu bækistöð í Eyvindarholti, í gisnum bragga þar. Hann seldi vörubílinn 1967, vann síðan í Ísfélaginu fram á haust 1968 en þá fluttust þau Bára og börn þeirra til Reykjavíkur. Páll fékk vinnu við bensínafgreiðslu hjá Shell. Við þau störf var hann þar til starfsævi lauk og hann sjötugur að aldri.<br>
			Páll og Bára áttu notalegt ævikvöld, síðustu árin í lítilli íbúð við Hrafnistu í Reykjavík. Þau ferðuðust dálítið til heitari landa og áttu líka sumarbústað við Gíslholtsvatn í Holtum þar sem þeim fannst gott að vera og hvíla sig. Páll föndraði síðustu árin við ýmislegt, batt inn bækur og skar út og skildi eftir sig fallega gripi.<br>
			Þegar Páll kom til Eyja voru umbrotatímar. Allmargir fluttust brott í stríðslok, flestir til Reykjavíkur, en margir fluttust líka til Eyja til að freista gæfunnar þar og sannarlega voru tækifærin mörg fyrir duglega menn. Þar lét Páll ekki sitt eftir liggja, þótt bæklaður væri á annarri hendi, og kvartaði aldrei. Það var nóg að gera í Eyjum á þessum tíma, nærri 100 bátar gerðir út á vertíð og flestir þurftu þeir trogbíla við löndun.<br>
			Páll var þannig skapi farinn að hann kom sér alls staðar vel, hvort sem það var til sjós, í akstri, frystihúsi eða á bensínstöðinni. Hann var ræðinn og fordómalaus, laðaði að sér fólk. Hann hafði sérkennilegt lag á því að blanda saman gamni og alvöru. Bak við skemmtisögur, hnyttin tilsvör og uppátæki bjó þó alvörugefinn maður, áreiðanlegur og skyldurækinn sem flíkaði ekki tilfinningum sínum heldur kom þeim og öðru, sem hann vildi segja, í þægilegan og skemmtilegan búning sem gerði návist við hann bæði fjöruga og eftirsóknarverða. Hann var aldrei með víl eða ónot, en hafði gaman af að ýta við mönnum í orðum til þess að lífga upp á selskapið. koma af stað dálitlu fjöri, stríðinn. Skopskynið var gott og naut sín vel þegar sagðar voru sögur.<br>
	höfðu bækistöð í Eyvindarholti, í gisnum bragga þar. Hann seldi vörubílinn 1967, vann síðan í ~~Isfélaginu~~ fram á haust 1968 en þá fluttust þau Bára og börn þeirra til Reykjavíkur. Páll fékk vinnu við bensínafgreiðslu hjá Shell. Við þau störf var hann þar til starfsævi lauk og hann sjötugur að aldri.		Tengdadóttir hans orðar þetta svo í minningargrein í Morgunblaðinu í maí, á útfarardegi hans: „Það var mjög athyglisvert að fylgjast með því að hvert sem hann fór, hvar sem hann var, í vinnunni, í fjölskylduboðum, úti á göngu, inni á sjúkrastofnunum eða „mállaus" í útlöndum, tókst honum að skapa samfélag í kringum sig, með fasi sínu og hnyttnum athugasemdum um menn og málefni á líðandi stund."<br>
	Páll og Bára áttu notalegt ævikvöld, síðustu árin í lítilli íbúð við Hrafnistu í Reykjavík. Þau ~~ferð-uðust~~ dálítið til heitari landa og áttu líka ~~sumarbú-stað~~ við Gíslholtsvatn í Holtum þar sem þeim fannst gott að vera og hvíla sig. Páll föndraði ~~síð-ustu~~ árin við ýmislegt, batt inn bækur og skar út og skildi eftir sig fallega gripi.		Páll lét ekki bernskuáföll buga sig, móðurmissi og brunaslys sem leiddi til varanlegrar örorku, né heldur síðar sorglegan dauða Sigurðar, sonar þeirra Báru, 17 ára efnispilts. Hann var þvert á móti kátur og hlýr, sterkur persónuleiki með stórt hjarta.<br>
	Þegar Páll kom til Eyja voru umbrotatímar. Allmargir fluttust brott í stríðslok, flestir til Reykjavíkur, en margir fluttust líka til Eyja til að freista gæfunnar þar og sannarlega voru tækifærin mörg fyrir duglega menn. Þar lét Páll ekki sitt eftir liggja, þótt bæklaður væri á annarri hendi, og ~~kvart-aði~~ aldrei. Það var nóg að gera í Eyjum á þessum tíma, nærri 100 bátar gerðir út á vertíð og flestir þurftu þeir trogbíla við löndun.		Þrátt fyrir alvarleg veikindi síðasta æviárið fékk Páll að lifa áttræðisafmæli sitt í mars 2002 og bar sig þá vel í faðmi fjölskyldu sinnar. Hann lést 25. maí 2002.<br>
	Páll var þannig skapi farinn að hann kom sér alls staðar vel, hvort sem það var til sjós, í akstri, ~~frysti-húsi~~ eða á bensínstöðinni. Hann var ræðinn og fordómalaus, laðaði að sér fólk. Hann hafði ~~sér-kennilegt~~ lag á því að blanda saman gamni og alvöru. Bak við skemmtisögur, hnyttin tilsvör og uppátæki bjó þó alvörugefinn maður, áreiðanlegur og skyldurækinn sem flíkaði ekki tilfinningum sínum heldur kom þeim og öðru, sem hann vildi segja, í þægilegan og skemmtilegan búning sem gerði návist við hann bæði fjöruga og ~~eftirsóknar-verða~~. Hann var aldrei með víl eða ónot, en hafði gaman af að ýta við mönnum í orðum til þess að lífga upp á selskapið. koma af stað dálitlu fjöri, stríðinn. Skopskynið var gott og naut sín vel þegar sagðar voru sögur.		Blessuð veri björt og fögur minning um Pál Gíslason.<br>
	Tengdadóttir hans orðar þetta svo í ~~minningar-grein~~ í Morgunblaðinu í maí, á útfarardegi hans: „Það var mjög athyglisvert að fylgjast með því að hvert sem hann fór, hvar sem hann var, í vinnunni, í fjölskylduboðum, úti á göngu, inni á ~~sjúkrastofn-unum~~ eða „mállaus" í útlöndum, tókst honum að skapa samfélag í kringum sig, með fasi sínu og hnyttnum athugasemdum um menn og málefni á líðandi stund."		'''Helgi Bernódusson.'''<br>
	Páll lét ekki bernskuáföll buga sig, móðurmissi og brunaslys sem leiddi til varanlegrar örorku, né heldur síðar sorglegan dauða Sigurðar, sonar þeirra Báru, 17 ára efnispilts. Hann var þvert á móti kátur og hlýr, sterkur persónuleiki með stórt hjarta.
	Þrátt fyrir alvarleg veikindi síðasta æviárið fékk Páll að lifa áttræðisafmæli sitt í mars 2002 og bar sig þá vel í faðmi fjölskyldu sinnar. Hann lést 25. maí 2002.
	Blessuð veri björt og fögur minning um Pál Gíslason.
	Helgi Bernódusson.

Halla1 á 3. mars 2017 kl. 14:30

2017-03-03T14:30:44Z

Sýna breytingar

Halla1 á 3. mars 2017 kl. 13:36

2017-03-03T13:36:06Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 3. mars 2017 kl. 13:36
Lína 57:		Lína 57:


	Jóhann Ármann Krístjánsson		'''Jóhann Ármann Krístjánsson'''<br>
	F. 29. desember 1915 - D. 6. desember 2002		'''F. 29. desember 1915 - D. 6. desember 2002'''<br>
	Jóhann Armann Kristjánsson fæddist í Skipholti í Vestmannaeyjum 29. desember 1915 og átti því eftir tæpan mánuð í að verða 87 ára er hann lést á Heilbrigðisstofnun Vestmannaeyja hinn 6. ~~desem-ber~~ síðastliðinn. Hann var sonur hjónanna Guðnýjar Elíasdóttur frá Klömbru í Landeyjum og Kristjáns Þórðarsonar frá Fíflholtshjáleigu undir Eyjafjöllum. Jóhann ólst upp í foreldrahúsum í hópi sex systkina sem upp komust en tvö systkini hans létust í frumbernsku. Fyrst bjó fjölskyldan í Skipholti sem stendur við Reglubraut en síðar í Reykjadal við Brekastíg og við það hús var Jóhann jafnan kenndur. Systkini Jóhanns sem upp komust voru Ingólfur, Magnús, Anna, María og Elías sem er einn eftirlifandi þeirra systkina og býr í Kópavogi.		Jóhann Armann Kristjánsson fæddist í Skipholti í Vestmannaeyjum 29. desember 1915 og átti því eftir tæpan mánuð í að verða 87 ára er hann lést á Heilbrigðisstofnun Vestmannaeyja hinn 6. desember síðastliðinn. Hann var sonur hjónanna Guðnýjar Elíasdóttur frá Klömbru í Landeyjum og Kristjáns Þórðarsonar frá Fíflholtshjáleigu undir Eyjafjöllum. Jóhann ólst upp í foreldrahúsum í hópi sex systkina sem upp komust en tvö systkini hans létust í frumbernsku. Fyrst bjó fjölskyldan í Skipholti sem stendur við Reglubraut en síðar í Reykjadal við Brekastíg og við það hús var Jóhann jafnan kenndur. Systkini Jóhanns sem upp komust voru Ingólfur, Magnús, Anna, María og Elías sem er einn eftirlifandi þeirra systkina og býr í Kópavogi.<br>
	~~Arið~~ 1948 kvæntist Jóhann eftirlifandi konu sinni, Elínu Guðlaugsdóttur frá Sólbergi við Brekastíg og eiga þau fjögur börn sem öll lifa föður sinn. Elstur er Guðlaugur, kvæntur Margréti Gunnarsdóttur. Þau búa í Vestmananeyjum og eiga þrjú börn og eitt barnabarn. Næst er Ragna gift ~~J0rn~~ Boklund. Þau búa í Danmörku og eiga tvö börn og tvö barnabörn. Næst í röðinni er Guðný Kristín sem býr í Vestmannaeyjum og yngstur er Jóhann Ellert kvæntur Sólveigu Krusholm. Þau eiga tvö börn og búa í Noregi.		Árið 1948 kvæntist Jóhann eftirlifandi konu sinni, Elínu Guðlaugsdóttur frá Sólbergi við Brekastíg og eiga þau fjögur börn sem öll lifa föður sinn. Elstur er Guðlaugur, kvæntur Margréti Gunnarsdóttur. Þau búa í Vestmananeyjum og eiga þrjú börn og eitt barnabarn. Næst er Ragna gift Jorn Boklund. Þau búa í Danmörku og eiga tvö börn og tvö barnabörn. Næst í röðinni er Guðný Kristín sem býr í Vestmannaeyjum og yngstur er Jóhann Ellert kvæntur Sólveigu Krusholm. Þau eiga tvö börn og búa í Noregi.<br>
	Eins og títt var um drengi í Vestmannaeyjum, fór		Eins og títt var um drengi í Vestmannaeyjum, fór Jóhann snemma að stunda sjóinn. Hann lauk matsveinanámskeiði bæði hér heima og í Danmörku og gerðist matsveinn á vélbátnum Heimi Ve 9 sem var á botnvörpu við Vestmannaeyjar og á síldveiðum við Norðurland á sumrin. Ég var tíður gestur um borð í Heimi. Taldi Guðna skipstjóra vera frænda minn án þess þó að vita nánar um ættartengslin og auðvitað þekkti ég Jóhann úr safnaðarstarfi aðventista. Hann var margur bitinn sem Jóhann rétti sísvöngum strák sem var að vaxa úr grasi. Jóhann lauk einnig vélstjóranámi og var um tíma vélstjóri á Hauki Ve 127 hjá Ólafi Önundarsyni. Árið 1948 keypti Jóhann vélbátinn Unni Ve 80 til hálfs á móti Guðsteini föður mínum og var vélstjóri á honum meðan Unnur var í þeirra eigu allt til ársins 1954 er hann var seldur til Reykjavíkur. Þá fóru þeir saman á Mugg sem Helgi Benediktsson átti og voru með hann eitt sumar og haust á reknetum. Þar var Jóhann einnig vélstjóri. Meðan ég var í skóla, reri ég fjögur sumur með pabba og Jóhanni til að afla tekna fyrir veturinn. Þá kynntist ég Jóhanni vel og með okkur tókst góð vinátta sem hélst alla tíð. Jóhann var léttur í skapi og átti það stundum til að stríða mér en allt var það á góðu nótunum og græskulaust. Eftirlætishrekkur hans við mig var þegar við lentum í steinbítsveiði. Í hamaganginum við aðgerðina varð manni stundum á að stíga inn í steinbítskösina. Þá sá Jóhann kjörið tækifæri til að láta strákinn hoppa og kleip þéttingsfast aftan í hásinina. Auðvitað hoppaði maður í háaloft og hljóðaði þvf það var ekkert þægileg tilhugsun að vita steinbítinn festa skoltinn í hælnum og hanga þar.<br>
	Jóhann snemma að stunda sjóinn. Hann lauk matsveinanámskeiði bæði hér heima og í Danmörku og gerðist matsveinn á vélbátnum Heimi Ve 9 sem var á botnvörpu við Vestmannaeyjar og á síldveiðum við Norðurland á sumrin. Ég var tíður gestur um borð í Heimi. Taldi Guðna skipstjóra vera frænda minn án þess þó að vita nánar um ættartengslin og auðvitað þekkti ég Jóhann úr safnaðarstarfi aðventista. Hann var margur bitinn sem Jóhann rétti sísvöngum strák sem var að vaxa úr grasi. Jóhann lauk einnig ~~vél-stjóranámi~~ og var um tíma vélstjóri á Hauki Ve 127 hjá ~~Olafi~~ Önundarsyni. Árið 1948 keypti Jóhann vélbátinn Unni Ve 80 til hálfs á móti Guðsteini föður mínum og var vélstjóri á honum meðan Unnur var í þeirra eigu allt til ársins 1954 er hann var seldur til Reykjavíkur. Þá fóru þeir saman á Mugg sem Helgi Benediktsson átti og voru með hann eitt sumar og haust á reknetum. Þar var Jóhann einnig vélstjóri. Meðan ég var í skóla, reri ég fjögur sumur með pabba og Jóhanni til að afla tekna fyrir veturinn. Þá kynntist ég Jóhanni vel og með okkur tókst góð vinátta sem hélst alla tíð. Jóhann var léttur í skapi og átti það stundum til að stríða mér en allt var það á góðu nótunum og græskulaust. Eftirlætishrekkur hans við mig var þegar við lentum í steinbítsveiði. I hamaganginum við aðgerðina varð manni stundum á að stíga inn í steinbítskösina. Þá sá Jóhann kjörið tækifæri til að láta strákinn hoppa og kleip þéttingsfast aftan í hásinina. Auðvitað hoppaði maður í háaloft og hljóðaði þvf það var ekkert þægileg tilhugsun að vita steinbítinn festa skoltinn í hælnum og hanga þar.		Eftir að faðir minn og Jóhann höfðu selt Unni og hætt á Mugg, fóru þeir báðir til starfa í landi.<br>
	Eftir að faðir minn og Jóhann höfðu selt Unni og hætt á Mugg, fóru þeir báðir til starfa í landi.		Jóhann gerðist matsveinn hjá Fiskiðjunni um tíma en réði sig svo til Rafveitu Vestmannaeyja þar sem hann starfaði til ársins 1990 er hann fór á eftirlaun 75 ára að aldri. Eftir að hann fór til starfa hjá rafveitunni tók hann virkan þátt í starfi Starfsmannafélags Vestmannaeyja. Var gjaldkeri félagsins í fjöldamörg ár og gerður að heiðursfélaga þess. Þá tók hann einnig virkan þátt í starfi Sjálfstæðisflokksins í Vestmannaeyjum öll sín fullorðinsár.<br>
	Jóhann gerðist matsveinn hjá Fiskiðjunni um tíma en réði sig svo til Rafveitu Vestmannaeyja þar sem hann starfaði til ársins 1990 er hann fór á ~~eftir-laun~~ 75 ára að aldri. Eftir að hann fór til starfa hjá rafveitunni tók hann virkan þátt í starfi ~~Starfs-mannafélags~~ Vestmannaeyja. Var gjaldkeri ~~félags-ins~~ í fjöldamörg ár og gerður að heiðursfélaga þess. Þá tók hann einnig virkan þátt í starfi ~~Sjálfstæðis-flokksins~~ í Vestmannaeyjum öll sín fullorðinsár.		Foreldrar Jóhanns, þau Guðný og Kristján í Reykjadal, voru meðal þeirra sem stofnuðu söfnuð Sjöunda dags aðventista í Vestmannaeyjum. Jóhann tók skírn og gekk í söfnuðinn sextán ára gamall.Hann var alla tíð trúfastur meðlimur safnaðarins og tók virkan þátt í öllu starfi hans.<br>
	Foreldrar Jóhanns, þau Guðný og Kristján í Reykjadal, voru meðal þeirra sem stofnuðu söfnuð Sjöunda dags aðventista í Vestmannaeyjum. Jóhann tók skírn og gekk í söfnuðinn sextán ára gamall.Hann var alla tíð trúfastur meðlimur ~~safn-aðarins~~ og tók virkan þátt í öllu starfi hans.		Hann var góður söngmaður, bjartur og fallegur tenór. lagviss með afbrigðum og músíkalskur fram í fingurgóma. Frá því ég man eftir mér var hann í kór safnaðarins og þegar ég var talinn tækur í kórinn sungum við saman tenór bæði í blönduðum kór og karlakvartettum.<br>
	Hann var góður söngmaður, bjartur og fallegur tenór. ~~Iagviss~~ með afbrigðum og músíkalskur fram í fingurgóma. Frá því ég man eftir mér var hann í		Að leiðarlokum þakka ég fölskvalausa vináttu hans við mig persónulega og fjölskyldu mína alla tíð. Vináttu sem aldrei brá skugga á.<br>
			Ellu og börnum þeirra og öllum ástvinum sendi ég innilegar samúðarkveðjur og bið góðan Guð að styrkja þau.<br>
			<div style="text-align: right; direction: ltr; margin-left: 1em;">'''Reynir Guðsteinsson'''</div><br>

	kór safnaðarins og þegar ég var talinn tækur í kórinn sungum við saman ~~tenóf~~ bæði í blönduðum kór og karlakvartettum.
	Að leiðarlokum þakka ég fölskvalausa vináttu hans við mig persónulega og fjölskyldu mína alla tíð. Vináttu sem aldrei brá skugga á.
	Ellu og börnum þeirra og öllum ástvinum sendi ég innilegar samúðarkveðjur og bið góðan Guð að styrkja þau.
	Reynir Guðsteinsson

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 7. ágúst 2019 kl. 13:13
Lína 1:		Lína 1:
	<big><big><center>'''MINNING LÁTINNA'''</center~~></big></big~~><br>		<big><big><center>'''MINNING LÁTINNA'''</center><br>

	'''Bjarni Ólafsson'''<br>		'''[[Bjarni Ólafsson]]'''<br>
	'''F. 13. febrúar 1954 - D. 3. desember 2002'''<br>[[Mynd:Bjarni Ólafsson.png\|250px\|thumb\|Bjarni Ólafsson]]		'''F. 13. febrúar 1954 - D. 3. desember 2002'''<br>[[Mynd:Bjarni Ólafsson.png\|250px\|thumb\|Bjarni Ólafsson]]
	Bjarni Ólafsson var fæddur á Eyrabakka 13. febrúar 1954 og andaðist 3. desember 2002 á sjúkrahúsi í Danmörku. Jarðsungið var í Danmörku 7. desember og minningarathöfn haldin í Reykjavík sama dag í kyrrþey að ósk hins látna.		Bjarni Ólafsson var fæddur á Eyrabakka 13. febrúar 1954 og andaðist 3. desember 2002 á sjúkrahúsi í Danmörku. Jarðsungið var í Danmörku 7. desember og minningarathöfn haldin í Reykjavík sama dag í kyrrþey að ósk hins látna.
Lína 96:		Lína 96:
	Tommi hafði talsverðan áhuga á íþróttum og voru ÍBV, KR og Arsenal hans lið. Ekki leiddist honum þegar Arnesal vann Liverpool eða Manchester Utd.<br>		Tommi hafði talsverðan áhuga á íþróttum og voru ÍBV, KR og Arsenal hans lið. Ekki leiddist honum þegar Arnesal vann Liverpool eða Manchester Utd.<br>
	Nú þegar komið er að lokum og nýr vegur tekur við hjá þér, verður hann vonandi eins fær og sá fyrri.<br>		Nú þegar komið er að lokum og nýr vegur tekur við hjá þér, verður hann vonandi eins fær og sá fyrri.<br>
	<div style="text-align: right; direction: ltr; margin-left: 1em;">''f.h. skipsfélaganna á Heimaey.</div><br>'' <div style="text-align: right; direction: ltr; margin-left: 1em;">'''Sigurjón Ingvarsson skipstjóri.'''</div><br>		<div style="text-align: right; direction: ltr; margin-left: 1em;">''f.h. skipsfélaganna á Heimaey.''</div>''<br>'' <div style="text-align: right; direction: ltr; margin-left: 1em;">'''Sigurjón Ingvarsson skipstjóri.'''</div><br>


Lína 169:		Lína 169:
	<div style="text-align: right; direction: ltr; margin-left: 1em;">'''Sveinn Rúnar Valgeirsson'''</div><br>		<div style="text-align: right; direction: ltr; margin-left: 1em;">'''Sveinn Rúnar Valgeirsson'''</div><br>




Lína 199:		Lína 198:

	[[Mynd:Ágjöf. Ljósm. Sigurg. Sævaldsson.png\|500px\|center\|thumb\|Ágjöf. Ljósm. Sigurg. Sævaldsson]]		[[Mynd:Ágjöf. Ljósm. Sigurg. Sævaldsson.png\|500px\|center\|thumb\|Ágjöf. Ljósm. Sigurg. Sævaldsson]]


	{{Sjómannadagsblað Vestmannaeyja}}		{{Sjómannadagsblað Vestmannaeyja}}