Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1983/ Beðið eftir pabba - Breytingaskrá

Mardis94 á 13. ágúst 2017 kl. 17:26

2017-08-13T17:26:27Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 13. ágúst 2017 kl. 17:26
Lína 2:		Lína 2:

	<big><big><big><center>Beðið eftir pabba</center></big></big></big><br>		<big><big><big><center>Beðið eftir pabba</center></big></big></big><br>
			[[Mynd:Screen Shot 2017-08-13 at 17.21.10.png\|300px\|thumb]]
	Þetta var skömmu fyrir páska. Það hafði legið lengi í hægri sunnanátt og bátar róið dag hvern og aflast vel. En nú voru veðrabreytingar í aðsigi.<br>		Þetta var skömmu fyrir páska. Það hafði legið lengi í hægri sunnanátt og bátar róið dag hvern og aflast vel. En nú voru veðrabreytingar í aðsigi.<br>
	Á austurloftinu voru að hrannast upp gráir, þykkir skýjabakkar og það var byrjað að hvessa. Síðla dags voru bátar byrjaðir að koma að landi. Einn af öðrum renndu þeir að, ýmist að [[Básaskersbryggja\|Básaskers]]- eða [[Bæjarbryggja\|Bæjarbryggju]]. Sumir voru fljótir að landa og fóru með báta sína út á ból og áhafnirnar síðan sóttar á árabátum sem oftast voru geymdir í [[Skildingafjara\|Skildingafjöru]].<br>		Á austurloftinu voru að hrannast upp gráir, þykkir skýjabakkar og það var byrjað að hvessa. Síðla dags voru bátar byrjaðir að koma að landi. Einn af öðrum renndu þeir að, ýmist að [[Básaskersbryggja\|Básaskers]]- eða [[Bæjarbryggja\|Bæjarbryggju]]. Sumir voru fljótir að landa og fóru með báta sína út á ból og áhafnirnar síðan sóttar á árabátum sem oftast voru geymdir í [[Skildingafjara\|Skildingafjöru]].<br>

Vpj1985 á 12. janúar 2017 kl. 13:00

2017-01-12T13:00:26Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 12. janúar 2017 kl. 13:00
Lína 1:		Lína 1:
	<big><big><center>[[~~Krístinn~~ V. Pálsson]]</center></big></big><br>		<big><big><center>[[Kristinn Pálsson (á heflinum)\|Kristinn V. Pálsson]]</center></big></big><br>

	<big><big><big><center>Beðið eftir pabba</center></big></big></big><br>		<big><big><big><center>Beðið eftir pabba</center></big></big></big><br>

Halla1 á 22. nóvember 2016 kl. 12:51

2016-11-22T12:51:40Z

@@ Lína 19: / Lína 19: @@
 En hvað var þetta? Var ekki ljós að sjá vestur undir [[Bjarnarey]]?<br>
 Dauft ljós nálgaðist, hvarf og birtist aftur og svo skýrðist það. Bátur kom í ljós. Fagnaðarbylgja leið um hjarta litla drengsins. Það var ekki um að villast, þetta var Höfrungur. Pabbi var að koma.<br>
 '''Kristinn V. Pálsson'''
 {{Sjómannadagsblað Vestmannaeyja}}

Karibjarna2 á 6. október 2016 kl. 11:40

2016-10-06T11:40:11Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 6. október 2016 kl. 11:40
Lína 3:		Lína 3:
	<big><big><big><center>Beðið eftir pabba</center></big></big></big><br>		<big><big><big><center>Beðið eftir pabba</center></big></big></big><br>

	Þetta var skömmu páska. Það hafði ~~legjð~~ lengi í hægri sunnanátt og bátar róið dag hvern og aflast vel. En nú voru ~~veðrabreyt-ingar~~ í aðsigi. Á austurloftinu voru að ~~hrann-ast~~ upp gráir, þykkir skýjabakkar og það var byrjað að hvessa. Síðla dags voru bátar ~~byrj-aðir~~ að koma að landi. Einn af öðrum renndu þeir að, ýmist að Básaskers- eða ~~Bæjar-bryggju~~. Sumir voru fljótir að landa og fóru með báta sína út á ból og áhafnirnar síðan sóttar á árabátum sem oftast voru geymdir í Skildingafjöru.		Þetta var skömmu fyrir páska. Það hafði legið lengi í hægri sunnanátt og bátar róið dag hvern og aflast vel. En nú voru veðrabreytingar í aðsigi.<br>
	Austan undir Tangahúsunum hímdi lítill drengur. Augu hans fylgdust með hverjum bát, sem að landi bar, en svipbrigðalaust. Þó var að sjá eftirvæntingu í svipnum. Stórar öldur brutust yfir hafnargarðana og ~~vind-urinn~~ hreif frussið með sér og andlit ~~dreng-sins~~ varð vott af seltunni. En hann tók ekki eftir því. Það var byrjað að húma að kveldi og ljós bátanna virtust lítil og vanmegnug í slíkum sjávargangi.		Á austurloftinu voru að hrannast upp gráir, þykkir skýjabakkar og það var byrjað að hvessa. Síðla dags voru bátar byrjaðir að koma að landi. Einn af öðrum renndu þeir að, ýmist að [[Básaskersbryggja\|Básaskers]]- eða [[Bæjarbryggja\|Bæjarbryggju]]. Sumir voru fljótir að landa og fóru með báta sína út á ból og áhafnirnar síðan sóttar á árabátum sem oftast voru geymdir í [[Skildingafjara\|Skildingafjöru]].<br>
	Eftir hverjum ert þú að bíða, ljúfurinn? var sagt við hlið drengsins. Eldri maður stóð þar og horfði á drenginn.		Austan undir [[Tangahús\|Tangahúsunum]] hímdi lítill drengur. Augu hans fylgdust með hverjum bát, sem að landi bar, en svipbrigðalaust. Þó var að sjá eftirvæntingu í svipnum. Stórar öldur brutust yfir hafnargarðana og vindurinn hreif frussið með sér og andlit drengsins varð vott af seltunni. En hann tók ekki eftir því. Það var byrjað að húma að kveldi og ljós bátanna virtust lítil og vanmegnug í slíkum sjávargangi.<br>
	Ég er að bíða eftir pabba mínum.		Eftir hverjum ert þú að bíða, ljúfurinn? var sagt við hlið drengsins. Eldri maður stóð þar og horfði á drenginn.<br>
	Jæja, vinur. Á hvaða bát er hann? spurði maðurinn.		Ég er að bíða eftir pabba mínum.<br>
	Höfrungi, var svarað.		Jæja, vinur. Á hvaða bát er hann? spurði maðurinn.<br>
	Nú, já, með honum Lauga. Hann hlýtur að fara að koma að landi, það eru svo fáir bátar ókomnir að.		Höfrungi, var svarað.<br>
	Svo horfði maðurinn út á ~~Vflcina~~. ~~Veður-barið~~ andlitið bar þess merki að hann hafði stundað sjómennsku. Eftir drykklanga stund sagði hann:		Nú, já, með honum Lauga. Hann hlýtur að fara að koma að landi, það eru svo fáir bátar ókomnir að.<br>
	Ég held að hann sé að hvessa.		Svo horfði maðurinn út á Víkina. Veðurbarið andlitið bar þess merki að hann hafði stundað sjómennsku. Eftir drykklanga stund sagði hann: Ég held að hann sé að hvessa. Svo fór hann.<br>
	Svo fór hann.		Drengnum var orðið hrollkalt, og eins og hann hafði séð pabba sinn gera barði hann sér til hita. Nú var komið myrkur og ekkert ljós að sjá á Víkinni, nema blikk vitanna.<br>
	Drengnum var orðið hrollkalt, og eins og hann hafði séð pabba sinn gera barði hann sér til hita. Nú var komið myrkur og ekkert ljós að sjá á Víkinni, nema blikk vitanna.		Hann rölti, því austur fjörukantinn. Undir norðurhlið [[Geyrseyri\|Geirseyrar]], gamals timburhúss, hímdu nokkrir karlar, sem sögðu honum að Höfrungur væri eini báturinn sem ókominn væri að landi.<br>
	Hann rölti, því austur fjörukantinn. Undir norðurhlið Geirseyrar, gamals timburhúss, hímdu nokkrir karlar, sem sögðu honum að Höfrungur væri eini báturinn sem ókominn væri að landi. Hjarta drengsins herptist saman og kökkur í hálsi gerði honum erfitt um mál. Tárin runnu niður vangana og hann sagði með grátstaf í kverkum: Góði guð, hjálpaðu bátnum heim. Hann hljóp við fót. Nú veitti hann ekki neina athygli skuggalegu sundinu framhjá Kornhól. Nú var hann ~~kom-inn~~ austur á Skans, og undir hleðslu gamla virkisins rýndi hann út í sortann. Hafrót. Hvergi ljós að sjá. Hafsins þungi niður nísti huga drengsins, er öldurnar skullu á ~~Ysta-kletti~~. Einhverstaðar úti í hafi var bátur að berjast heim. Menn, sem áttu konur og böm, sem biðu í von og ótta.		Hjarta drengsins herptist saman og kökkur í hálsi gerði honum erfitt um mál.<br>
	En hvað var þetta? Var ekki ljós að sjá vestur undir Bjarnarey? Dauft ljós nálgaðist, hvarf og birtist aftur og svo skýrðist það. Bátur kom í ljós. Fagnaðarbylgja leið um hjarta litla drengsins. Það var ekki um að villast, þetta var Höfrungur. Pabbi var að koma.		Tárin runnu niður vangana og hann sagði með grátstaf í kverkum: Góði guð, hjálpaðu bátnum heim. Hann hljóp við fót. Nú veitti hann ekki neina athygli skuggalegu sundinu framhjá [[Kornhóll\|Kornhól]]. Nú var hann kominn austur á [[Skansinn\|Skans]], og undir hleðslu gamla virkisins rýndi hann út í sortann.<br>
			Hafrót. Hvergi ljós að sjá. Hafsins þungi niður nísti huga drengsins, er öldurnar skullu á [[Ystiklettur\|Ystakletti]]. Einhverstaðar úti í hafi var bátur að berjast heim. Menn, sem áttu konur og böm, sem biðu í von og ótta.<br>
			En hvað var þetta? Var ekki ljós að sjá vestur undir [[Bjarnarey]]?<br>
			Dauft ljós nálgaðist, hvarf og birtist aftur og svo skýrðist það. Bátur kom í ljós. Fagnaðarbylgja leið um hjarta litla drengsins. Það var ekki um að villast, þetta var Höfrungur. Pabbi var að koma.<br>
			'''Kristinn V. Pálsson'''

			{{Sjómannadagsblað Vestmannaeyja}}












	Einar Sveinn Jóhannesson, skipstjóri á Lóðsinum heimsóttur		Einar Sveinn Jóhannesson, skipstjóri á Lóðsinum heimsóttur

Karibjarna2: Ný síða: Krístinn V. Pálsson
Beðið eftir pabba
Þetta var skömmu páska. Það haf...

2016-10-06T11:24:07Z

Ný síða: <big><big><center>Krístinn V. Pálsson</center></big></big><br> <big><big><big><center>Beðið eftir pabba</center></big></big></big><br> Þetta var skömmu páska. Það haf...

Ný síða

<big><big><center>[[Krístinn V. Pálsson]]</center></big></big><br>

<big><big><big><center>Beðið eftir pabba</center></big></big></big><br>

Þetta var skömmu páska. Það hafði legjð lengi í hægri sunnanátt og bátar róið dag hvern og aflast vel. En nú voru veðrabreyt-ingar í aðsigi. Á austurloftinu voru að hrann-ast upp gráir, þykkir skýjabakkar og það var byrjað að hvessa. Síðla dags voru bátar byrj-aðir að koma að landi. Einn af öðrum renndu þeir að, ýmist að Básaskers- eða Bæjar-bryggju. Sumir voru fljótir að landa og fóru með báta sína út á ból og áhafnirnar síðan sóttar á árabátum sem oftast voru geymdir í Skildingafjöru.
Austan undir Tangahúsunum hímdi lítill drengur. Augu hans fylgdust með hverjum bát, sem að landi bar, en svipbrigðalaust. Þó var að sjá eftirvæntingu í svipnum. Stórar öldur brutust yfir hafnargarðana og vind-urinn hreif frussið með sér og andlit dreng-sins varð vott af seltunni. En hann tók ekki eftir því. Það var byrjað að húma að kveldi og ljós bátanna virtust lítil og vanmegnug í slíkum sjávargangi.
Eftir hverjum ert þú að bíða, ljúfurinn? var sagt við hlið drengsins. Eldri maður stóð þar og horfði á drenginn.
Ég er að bíða eftir pabba mínum.
Jæja, vinur. Á hvaða bát er hann? spurði maðurinn.
Höfrungi, var svarað.
Nú, já, með honum Lauga. Hann hlýtur að fara að koma að landi, það eru svo fáir bátar ókomnir að.
Svo horfði maðurinn út á Vflcina. Veður-barið andlitið bar þess merki að hann hafði stundað sjómennsku. Eftir drykklanga stund sagði hann:
Ég held að hann sé að hvessa.
Svo fór hann.
Drengnum var orðið hrollkalt, og eins og hann hafði séð pabba sinn gera barði hann sér til hita. Nú var komið myrkur og ekkert ljós að sjá á Víkinni, nema blikk vitanna.
Hann rölti, því austur fjörukantinn. Undir norðurhlið Geirseyrar, gamals timburhúss, hímdu nokkrir karlar, sem sögðu honum að Höfrungur væri eini báturinn sem ókominn væri að landi. Hjarta drengsins herptist saman og kökkur í hálsi gerði honum erfitt um mál. Tárin runnu niður vangana og hann sagði með grátstaf í kverkum: Góði guð, hjálpaðu bátnum heim. Hann hljóp við fót. Nú veitti hann ekki neina athygli skuggalegu sundinu framhjá Kornhól. Nú var hann kom-inn austur á Skans, og undir hleðslu gamla virkisins rýndi hann út í sortann. Hafrót. Hvergi ljós að sjá. Hafsins þungi niður nísti huga drengsins, er öldurnar skullu á Ysta-kletti. Einhverstaðar úti í hafi var bátur að berjast heim. Menn, sem áttu konur og böm, sem biðu í von og ótta.
En hvað var þetta? Var ekki ljós að sjá vestur undir Bjarnarey? Dauft ljós nálgaðist, hvarf og birtist aftur og svo skýrðist það. Bátur kom í ljós. Fagnaðarbylgja leið um hjarta litla drengsins. Það var ekki um að villast, þetta var Höfrungur. Pabbi var að koma.
Einar Sveinn Jóhannesson, skipstjóri á Lóðsinum heimsóttur

Það segir einhversstaðar að það sé of seint að yðrast eftir dauðann. Sannleíksgildi þess-ara orða fann ég glöggt þegar ég hafði lofað ritsrjónun Sjómannadagsblaðsins að eiga stutt viðtal við Einar Svein Jóhannesson, skipsrjóra á Lóðsinum. Að ætla sér að lýsa lífshlaupi hans í stuttu viðtali hlýtur að verða þess valdandi að of lítið kemst til skila af því til ykkar, lesendur góðir. Þar á ég einkum við þau sterku tengsl sem 22ja ára gæfuríkt starf hans sem skipstjóra á Lóðsúium, við aðstoð og björgunarstörf, við Vestmannaeyjaflotann hafa skapað milli hans og sjómannastéttar-innar hér í Eyjum. Þau frábæru störf eru efni í heila bók.
Við skulum nú droppa við hjá karli og heyra hvað hann hefur að segja okkur.

Einar, þú byrjaðir ungur að stunda sjóinn og hefur helgað honum þitt lífsstarf. Hvers vegna valdir þú sjómennskuna?
I þá daga kom lítið annað til greina en að stunda sjóinn. 14 ára byrjaði ég að róa á litlum árabát og síðan þróaðist þetta með þeirri breytingu sem varð í sjávarútvegnum í vélbátana. Fyrstur af þeirri gerð hjá mér var Trausti Ve, 9 tonna bátur. Þá var ég 15 ára.
Hvenær fluttist þú til Vestmannaeyja?
Það er nú saga að segja frá því. Það sannaðist þá á mér máltækið „að fáir ráða sínum næturstað."
Það var hrein tilviljun þegar ég kom fyrst til Vestmannaeyja. Ég var þá vélstjóri á vélbátnum Sindra frá Seyðisfirði, sem var um 30 tonna bátur, við vorum á leið til Reykja-víkur, en áttum að róa frá Akranesi á vertíð-inni. Skipstjórinn sem vera átti með hann var þaðan. Þegar við komum vestur á móts við Portland var komið austan hvassvirðri, versta veður, og var þá ákveðið að fara inn til Vestmannaeyja og bíða þar af sér óveðrið. í Eyjum var stoppað í tvo

Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1983/ Beðið eftir pabba - Breytingaskrá

Mardis94 á 13. ágúst 2017 kl. 17:26

Vpj1985 á 12. janúar 2017 kl. 13:00

Halla1 á 22. nóvember 2016 kl. 12:51

Karibjarna2 á 6. október 2016 kl. 11:40

Karibjarna2: Ný síða: Krístinn V. Pálsson Beðið eftir pabba Þetta var skömmu páska. Það haf...

Karibjarna2: Ný síða: Krístinn V. Pálsson
Beðið eftir pabba
Þetta var skömmu páska. Það haf...