Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1967/Minning látinna - Breytingaskrá

Viglundur á 29. september 2017 kl. 21:37

2017-09-29T21:37:13Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 29. september 2017 kl. 21:37
Lína 110:		Lína 110:


	<big>[[Ottó Hannesson]]</big><br>		<big>[[Ottó Hannesson (Hvoli)\|Ottó Hannesson]]</big><br>
	<big>Hvoli</big><br>		<big>Hvoli</big><br>
	<big>f. 5. ágúst 1915 — d. 26. des. 1966</big><br>		<big>f. 5. ágúst 1915 — d. 26. des. 1966</big><br>

Viglundur á 5. febrúar 2017 kl. 21:43

2017-02-05T21:43:53Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 5. febrúar 2017 kl. 21:43
Lína 15:		Lína 15:
	Guðmundur Ólafsson var fæddur að Hallgeirsey í Landeyjum 21. febrúar 1883. Ungur fluttist hann með foreldrum sínum að Lágafelli í Landeyjum, og þar ólst hann upp.<br>		Guðmundur Ólafsson var fæddur að Hallgeirsey í Landeyjum 21. febrúar 1883. Ungur fluttist hann með foreldrum sínum að Lágafelli í Landeyjum, og þar ólst hann upp.<br>
	Guðmundur mun hafa byrjað að róa frá Landeyjarsandi um fermingaraldur, eins og þá var venja með allflesta drengi, sem ólust upp við sjávarströnd, þar sem útræði var stundað.<br>		Guðmundur mun hafa byrjað að róa frá Landeyjarsandi um fermingaraldur, eins og þá var venja með allflesta drengi, sem ólust upp við sjávarströnd, þar sem útræði var stundað.<br>
	Um tvítugsaldur byrjaði hann að róa héðan frá Eyjum, og 1906 réri hann hjá [[Magnús Þórðarson (~~Dal~~)\|Magnúsi Þórðarsyni]] í [[Sjólyst]] á [[Fálkinn VE\|Fálkanum]], sem var teinæringur með færeysku lagi. Er það áreiðanlegt, að Guðmundur hefði ekki fengið skiprúm hjá Magnúsi í Sjólyst, ef ekki hefði farið orð af honum sem góðum og dugandi sjómanni. En Magnús var þá einn af mestu fiskimönnum Eyjanna og valinn maður í hverju rúmi á Fálkanum.<br>		Um tvítugsaldur byrjaði hann að róa héðan frá Eyjum, og 1906 réri hann hjá [[Magnús Þórðarson (Sjólyst)\|Magnúsi Þórðarsyni]] í [[Sjólyst]] á [[Fálkinn VE\|Fálkanum]], sem var teinæringur með færeysku lagi. Er það áreiðanlegt, að Guðmundur hefði ekki fengið skiprúm hjá Magnúsi í Sjólyst, ef ekki hefði farið orð af honum sem góðum og dugandi sjómanni. En Magnús var þá einn af mestu fiskimönnum Eyjanna og valinn maður í hverju rúmi á Fálkanum.<br>
	Rétt fyrir síðustu aldamót og á tveimur fyrstu tugum þessarar aldar, fóru margir Eyjamenn til sjóróðra á Austfjörðum, og var Guðmundur Ólafsson einn í þeirra hópi vorið 1904. Fór hann það sumar til Seyðisfjarðar og réðst þar vélamaður á lítinn mótorbát, sem hét Bjólfur. Vélin var 6 hestafla Dan-mótor. Það má því telja fullvíst, að Guðmundur Ólafsson hafi verið fyrsti sunnlenzki vélstjórinn, og varð vélgæzlan ævistarf hans. Var Guðmundur vélamaður á eftirtöldum Eyjabátum: [[Björgvin Ve-330\|Bjögvin]], [[Marz VE\|Marz]], [[Skuld VE\|Skuld]], [[Ísleifur VE\|Ísleifi]] og Þegar hann hætti á sjónum um 1940, gerðist hann vélstjóri hjá [[Fiskur og ís\|Fiski og ís]] og síðar [[Vinnslustöðin Hf\|Vinnslustöðinni]] og starfaði þar til dauðadags.<br>		Rétt fyrir síðustu aldamót og á tveimur fyrstu tugum þessarar aldar, fóru margir Eyjamenn til sjóróðra á Austfjörðum, og var Guðmundur Ólafsson einn í þeirra hópi vorið 1904. Fór hann það sumar til Seyðisfjarðar og réðst þar vélamaður á lítinn mótorbát, sem hét Bjólfur. Vélin var 6 hestafla Dan-mótor. Það má því telja fullvíst, að Guðmundur Ólafsson hafi verið fyrsti sunnlenzki vélstjórinn, og varð vélgæzlan ævistarf hans. Var Guðmundur vélamaður á eftirtöldum Eyjabátum: [[Björgvin Ve-330\|Bjögvin]], [[Marz VE\|Marz]], [[Skuld VE\|Skuld]], [[Ísleifur VE\|Ísleifi]] og Þegar hann hætti á sjónum um 1940, gerðist hann vélstjóri hjá [[Fiskur og ís\|Fiski og ís]] og síðar [[Vinnslustöðin Hf\|Vinnslustöðinni]] og starfaði þar til dauðadags.<br>
	Guðmundur var farsæll og góður vélstjóri, og fór orð af, hve umhirða hans var til fyrirmyndar, enda var hann hinn mesti hreinIætis- og snyrtimaður.<br>		Guðmundur var farsæll og góður vélstjóri, og fór orð af, hve umhirða hans var til fyrirmyndar, enda var hann hinn mesti hreinIætis- og snyrtimaður.<br>

Viglundur á 5. febrúar 2017 kl. 21:42

2017-02-05T21:42:54Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 5. febrúar 2017 kl. 21:42
Lína 151:		Lína 151:
	<big>f. 1. ágúst 1878 — d. 18. marz 1967</big><br>		<big>f. 1. ágúst 1878 — d. 18. marz 1967</big><br>
	[[Mynd:Ágúst Guðmundsson.png\|250px\|thumb]]		[[Mynd:Ágúst Guðmundsson.png\|250px\|thumb]]
	Ágúst í Ásnesi var fæddur í Grindavík 1. águst 1878. Ungur fór hann að Núpi undir Eyjafjöllum og ólst þar upp. Dvaldist hann þar fram að þrítugsaldri, að hann fluttist til Vestmannaeyja.<br		Ágúst í Ásnesi var fæddur í Grindavík 1. águst 1878. Ungur fór hann að Núpi undir Eyjafjöllum og ólst þar upp. Dvaldist hann þar fram að þrítugsaldri, að hann fluttist til Vestmannaeyja.<br>
	Um aldamótin byrjaði Ágúst að róa héðan frá Eyjum á Fjallaskipinu [[Trausti\|Trausta]], sem var áttæringur. Formaður á Trausta var [[Friðrik Benónýsson (Gröf)\|Friðrik Benónýsson]], sem þá var bóndi að Núpi, síðar [[Gröf]] í Vestmannaeyjum.<br>		Um aldamótin byrjaði Ágúst að róa héðan frá Eyjum á Fjallaskipinu [[Trausti\|Trausta]], sem var áttæringur. Formaður á Trausta var [[Friðrik Benónýsson (Gröf)\|Friðrik Benónýsson]], sem þá var bóndi að Núpi, síðar [[Gröf]] í Vestmannaeyjum.<br>
	Vertíðina 1905 reri Ágúst á áttæringnum Haffrú, með [[Magnús Magnússon (Felli)\|Magnúsi]] á [[Fell\|Felli]], og með honum var hann, meðan hann stundaði sjóinn, til ársins 1915.<br>		Vertíðina 1905 reri Ágúst á áttæringnum Haffrú, með [[Magnús Magnússon (Felli)\|Magnúsi]] á [[Fell\|Felli]], og með honum var hann, meðan hann stundaði sjóinn, til ársins 1915.<br>

Viglundur á 5. febrúar 2017 kl. 21:41

2017-02-05T21:41:34Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 5. febrúar 2017 kl. 21:41
Lína 16:		Lína 16:
	Guðmundur mun hafa byrjað að róa frá Landeyjarsandi um fermingaraldur, eins og þá var venja með allflesta drengi, sem ólust upp við sjávarströnd, þar sem útræði var stundað.<br>		Guðmundur mun hafa byrjað að róa frá Landeyjarsandi um fermingaraldur, eins og þá var venja með allflesta drengi, sem ólust upp við sjávarströnd, þar sem útræði var stundað.<br>
	Um tvítugsaldur byrjaði hann að róa héðan frá Eyjum, og 1906 réri hann hjá [[Magnús Þórðarson (Dal)\|Magnúsi Þórðarsyni]] í [[Sjólyst]] á [[Fálkinn VE\|Fálkanum]], sem var teinæringur með færeysku lagi. Er það áreiðanlegt, að Guðmundur hefði ekki fengið skiprúm hjá Magnúsi í Sjólyst, ef ekki hefði farið orð af honum sem góðum og dugandi sjómanni. En Magnús var þá einn af mestu fiskimönnum Eyjanna og valinn maður í hverju rúmi á Fálkanum.<br>		Um tvítugsaldur byrjaði hann að róa héðan frá Eyjum, og 1906 réri hann hjá [[Magnús Þórðarson (Dal)\|Magnúsi Þórðarsyni]] í [[Sjólyst]] á [[Fálkinn VE\|Fálkanum]], sem var teinæringur með færeysku lagi. Er það áreiðanlegt, að Guðmundur hefði ekki fengið skiprúm hjá Magnúsi í Sjólyst, ef ekki hefði farið orð af honum sem góðum og dugandi sjómanni. En Magnús var þá einn af mestu fiskimönnum Eyjanna og valinn maður í hverju rúmi á Fálkanum.<br>
	Rétt fyrir síðustu aldamót og á tveimur fyrstu tugum þessarar aldar, fóru margir Eyjamenn til sjóróðra á Austfjörðum, og var Guðmundur Ólafsson einn í þeirra hópi vorið 1904. Fór hann það sumar til Seyðisfjarðar og réðst þar vélamaður á lítinn mótorbát, sem hét Bjólfur. Vélin var 6 hestafla Dan-mótor. Það má því telja fullvíst, að Guðmundur Ólafsson hafi verið fyrsti sunnlenzki vélstjórinn, og varð vélgæzlan ævistarf hans. Var Guðmundur vélamaður á eftirtöldum Eyjabátum: [[Björgvin Ve-330\|Bjögvin]], [[Marz VE\|Marz]], [[Skuld VE\|Skuld]], [[Ísleifur VE\|Ísleifi]] og Þegar hann hætti á sjónum um 1940, gerðist hann vélstjóri hjá [[Fiskur og ís\|Fiski og ís]] og síðar [[Vinnslustöðin Hf\|\|Vinnslustöðinni og starfaði þar til dauðadags.<br>		Rétt fyrir síðustu aldamót og á tveimur fyrstu tugum þessarar aldar, fóru margir Eyjamenn til sjóróðra á Austfjörðum, og var Guðmundur Ólafsson einn í þeirra hópi vorið 1904. Fór hann það sumar til Seyðisfjarðar og réðst þar vélamaður á lítinn mótorbát, sem hét Bjólfur. Vélin var 6 hestafla Dan-mótor. Það má því telja fullvíst, að Guðmundur Ólafsson hafi verið fyrsti sunnlenzki vélstjórinn, og varð vélgæzlan ævistarf hans. Var Guðmundur vélamaður á eftirtöldum Eyjabátum: [[Björgvin Ve-330\|Bjögvin]], [[Marz VE\|Marz]], [[Skuld VE\|Skuld]], [[Ísleifur VE\|Ísleifi]] og Þegar hann hætti á sjónum um 1940, gerðist hann vélstjóri hjá [[Fiskur og ís\|Fiski og ís]] og síðar [[Vinnslustöðin Hf\|Vinnslustöðinni]] og starfaði þar til dauðadags.<br>
	Guðmundur var farsæll og góður vélstjóri, og fór orð af, hve umhirða hans var til fyrirmyndar, enda var hann hinn mesti hreinIætis- og snyrtimaður.<br>		Guðmundur var farsæll og góður vélstjóri, og fór orð af, hve umhirða hans var til fyrirmyndar, enda var hann hinn mesti hreinIætis- og snyrtimaður.<br>
	Hingað til Eyja fluttist hann alkominn árið 1909, og tveimur árum síðar byggði hann íbúðarhús hitt, Hrafnagil, þar sem hann bjó alla ævi síðan, og var hann alltaf kenndur við það hús.<br>		Hingað til Eyja fluttist hann alkominn árið 1909, og tveimur árum síðar byggði hann íbúðarhús hitt, Hrafnagil, þar sem hann bjó alla ævi síðan, og var hann alltaf kenndur við það hús.<br>

Viglundur á 5. febrúar 2017 kl. 21:37

2017-02-05T21:37:35Z

Viglundur á 5. febrúar 2017 kl. 21:19

2017-02-05T21:19:31Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 5. febrúar 2017 kl. 21:19
Lína 114:		Lína 114:
	<big>f. 5. ágúst 1915 — d. 26. des. 1966</big><br>		<big>f. 5. ágúst 1915 — d. 26. des. 1966</big><br>
	[[Mynd:Ottó Hannesson.png\|250px\|thumb]]		[[Mynd:Ottó Hannesson.png\|250px\|thumb]]
	Hann var fæddur í Vestmannaeyjum 5. ágúst 1915, sonur hinna kunnu dugnaðarhjóna [[Magnúsína Friðriksdóttir\|Magnúsínu Friðriksdóttur]] frá [[Gröf]] og [[Hannes Hansson\|Hannesar]] frá [[Landakot\|Landakoti]].<br>		Hann var fæddur í Vestmannaeyjum 5. ágúst 1915, sonur hinna kunnu dugnaðarhjóna [[Magnúsína Friðriksdóttir (Hvoli)\|Magnúsínu Friðriksdóttur]] frá [[Gröf]] og [[Hannes Hansson\|Hannesar]] frá [[Landakot\|Landakoti]].<br>
	Ottó var því sjómennskan í blóð borin, og varð hún hans ævistarf. Gerðist hann ungur sjómaður og fljótlega vélamaður, en frá bernsku hneigðist hugur hans að vélum.<br>		Ottó var því sjómennskan í blóð borin, og varð hún hans ævistarf. Gerðist hann ungur sjómaður og fljótlega vélamaður, en frá bernsku hneigðist hugur hans að vélum.<br>
	Ottó Hannesson var vélstjóri á mörgum bátum um tugi ára og reyndist traustur maður í því starfi.		Ottó Hannesson var vélstjóri á mörgum bátum um tugi ára og reyndist traustur maður í því starfi.

Mardis94 á 28. júní 2016 kl. 14:10

2016-06-28T14:10:09Z

Mardis94 á 28. júní 2016 kl. 14:08

2016-06-28T14:08:10Z

Sýna breytingar

Kristinsigurlas á 16. desember 2015 kl. 18:35

2015-12-16T18:35:02Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 16. desember 2015 kl. 18:35
Lína 159:		Lína 159:
	'''[[Jón Sigurðsson (Vestmannabraut)\|Jón Sigurðsson]]'''<br>		'''[[Jón Sigurðsson (Vestmannabraut)\|Jón Sigurðsson]]'''<br>

	Einar Ólafsson Strönd		<big>[[Einar Ólafsson]]</big><br>
	f. 1. maí 1910 — d. 23. marz 1967		<big>[[Strönd]]</big><br>
	Einar ~~Olafsson~~ Strönd var fæddur hér í ~~Eyj-um~~ 1. maí 1910. A unga aldri hneigðist ~~hug-ur~~ hans að sjónum, og var hann ekki gamall, er hann sást að leik í fjörusandi og ~~sjávar-lónum~~. Einar fór ungur að vinna og hjálpa		<big>f. 1. maí 1910 — d. 23. marz 1967</big><br>

			Einar Ólafsson, Strönd, var fæddur hér í Eyjum 1. maí 1910. Á unga aldri hneigðist hugur hans að sjónum, og var hann ekki gamall, er hann sást að leik í fjörusandi og sjávarlónum. Einar fór ungur að vinna og hjálpa til við fiskvinnslu og fleiri störf, sem snéru að sjónum. Innan við tvítugt byrjaði hann að beita og róa á netavertíðum, en var á síldveiðibátum við Norðurland á sumrin.<br>
			Fyrir allmörgum árum keypti Einar trillubát, og stundaði hann sjóinn á þeim báti allan tíma ársins. Bát þennan hirti Einar mjög vel og allt, sem honum tilheyrði, og varð afli sá, er hann fékk á bátinn honum drjúgur.<br>
			Einar reri ávallt einn á þessum báti, enda sjómaður góður, eins og hann átti ætt til.<br>
			Einar frá Strönd var prýðisdrengur og vel Iátinn af öllum, er honum kynntust.<br>

	~~til við fiskvinnslu og fleiri störf, sem sneru að sjónum. Innan við tvítugt byrjaði hann að beita og róa á netavertíðum, en var á síld-veiðibátum við Norðurland á sumrin.~~		<big>[[Þórður Sveinsson (Engidal)\|Þórður Sveinsson]]</big><br>
	Fyrir allmörgum árum keypti Einar trillu-bát, og stundaði hann sjóinn á þeim báti all-an tíma ársins. Bát þennan hirti Einar mjög vel og allt, sem honum tilheyrði, og varð afli sá, er hann fékk á bátinn honum drjúgur.		<big>f. 3. okt. 1902 — d. 19. apríl 1967</big><br>
	~~Einar reri ávallt einn á þessum báti, enda sjómaður góður, eins og hann átti ætt til.~~
	~~Einar frá Strönd var prýðisdrengur og vel Iátinn af öllum, er honum kynntust.~~		Þórður Sveinsson var fæddur að Gamla-Hrauni í Stokkseyrarhreppi 3. október 1902 og ólst þar upp hjá góðum og kærleiksríkum foreldrum. Strax á unga aldri kom fram hið mikla kapp og áhugi hans við alla vinnu, og fylgdu þeir mannkostir honum alla ævi.<br>
			Innan við tvítugsaldur byrjaði Þórður að róa á áraskipum á vetrarvertíð í Þorlákshöfn.<br>
	Þórður Sveinsson		Á þeim árum reri hann einnig nokkur sumur frá Skálum á Langanesi og Þórshöfn. Til Vestmannaeyja fluttist hann árið 1924 ásamt foreldrum sínum og systkinum. Var Þórður hér sjómaður í 34 ár og beitti ávallt á línuvertíðum, en reri á netunum. Um 20 vertíðir var hann á [[Emma VE-219\|Emmu VE 219]].<br>
	f. 3. okt. 1902 — d. 19. apríl 1967		Eftir vertíðina 1957 hætti Þórður sjómennsku. Vann hann þá á sumrin og haustin á nótaverkstæðinu [[Nótaverkstæðið Ingólfur\|Ingólfi]]. A vetrarvertíðum vann hann sjálfstætt sem netamaður, fyrst við útgerð m/b [[Freyja VE\|Freyju]] og síðar m/b [[Sæbjörg VE-244\|Sæbjargar]].<br>
	Þórður Sveinsson var fæddur að Gamla-Hrauni í Stokkseyrarhreppi 3. október 1902 og ólst þar upp hjá góðum og kærleiksríkum foreldrum. Strax á unga aldri kom fram hið mikla kapp og áhugi hans við alla vinnu, og fylgdu þeir mannkostir honum alla ævi.		Þórður Sveinsson var mjög stéttvís maður og einn af stofnendum [[Sjómannafélagið Jötunn\|Sjómannafélagsins Jötuns]]. Vann hann því félagi og sjómannasamtökunum mikið og gott starf. Í minningargrein um Þórð skrifaði formaður Sjómannafélagsins Jötuns: „Fann ég fljótlega, hversu félagið átti þar góðum félagsmanni á að skipa, félaga, sem ávallt var reiðubúinn til starfa — enda nú að loknum starfsdegi unnið félagi sínu meira en nokkur annar.<br>
	Innan við tvítugsaldur byrjaði Þórður að róa á áraskipum á vetrarvertíð i Þorlákshöfn.		Sjómannafélagið Jötunn mun seint geta þakkað Þórði Sveinssyni sem skyldi störf hans fyrir félagið í 20 ára gjaldkeratíð. Starf hans mætti verða öðrum til eftirbreytni, og væri vel, ef verkalýðshreyfingin ætti marga hans Iíka.“<br>
	Á þeim árum reri hann einnig nokkur sumur frá Skálum á Langanesi og Þórshöfn. Til Vestmannaeyja fluttist hann árið 1924 ásamt foreldrum sínum og systkinum. Var Þórður hér sjómaður í 34 ár og beitti ávallt á ~~línu-vertíðum~~, en reri á netunum. Um 20 vertíðir var hann á Emmu VE 219.		Sami áhugi og sönn trúmennska einkenndi öll hans störf. Allir, sem kynntust Þórði, blessa minningu hans, og þeir, sem nutu verka hans, þakka honum vel unnin störf og sakna vinar í stað.<br>
	Eftir vertíðina 1957 hætti Þórður ~~sjó-mennsku~~. Vann hann þá á sumrin og haustin á nótaverkstæðinu Ingólfi. A vetrarvertíðum vann hann sjálfstætt sem netamaður, fyrst við útgerð m/b Freyju og síðar m/b ~~Sæbjarg~~-ar.
	Þórður Sveinsson var mjög stéttvís maður og einn af stofnendum Sjómannafélagsins Jötuns. Vann hann því félagi og ~~sjómanna-samtökunum~~ mikið og gott starf. ~~I minning-argrein~~ um Þórð skrifaði formaður ~~Sjómanna-félagsins~~ Jötuns: „Fann ég fljótlega, hversu félagið átti þar góðum félagsmanni á að skipa, félaga, sem ávallt var reiðubúinn til starfa — enda nú að loknum starfsdegi unnið félagi sínu meira en nokkur annar.		{{Sjómannadagsblað Vestmannaeyja}}
	Sjómannafélagið Jötunn mun seint geta þakkað Þórði Sveinssyni sem skyldi störf hans fyrir félagið í 20 ára gjaldkeratíð. Starf hans mætti verða öðrum til eftirbreytni, og væri vel, ef verkalýðshreyfingin ætti marga hans Iíka."
	Sami áhugi og sönn trúmennska einkenndi öll hans störf. Allir, sem kynntust Þórði, blessa minningu hans, og þeir, sem nutu verka hans, þakka honum vel unnin störf og sakna vinar í stað.

Kristinsigurlas á 14. desember 2015 kl. 17:19

2015-12-14T17:19:41Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 14. desember 2015 kl. 17:19
Lína 129:		Lína 129:
	Á vorvertíðum var róið á léttum og liprum bátum með færeysku lagi, sexrónum, og var sjósóknin afarhörð og keppni mikil á þessum Iitlu bátum.<br>		Á vorvertíðum var róið á léttum og liprum bátum með færeysku lagi, sexrónum, og var sjósóknin afarhörð og keppni mikil á þessum Iitlu bátum.<br>
	Það fór strax orð af Stefáni sem þroskamiklum og dugandi sjómanni, og var hann því eftirsóttur í skiprúm. Vetrarvertíðina 1907 reri hann með [[Hannes Jónsson\|Hannesi lóðs]] á áttæringnum [[Halkion VE-140\|Halkion]].<br>		Það fór strax orð af Stefáni sem þroskamiklum og dugandi sjómanni, og var hann því eftirsóttur í skiprúm. Vetrarvertíðina 1907 reri hann með [[Hannes Jónsson\|Hannesi lóðs]] á áttæringnum [[Halkion VE-140\|Halkion]].<br>
	Vertíðina 1908 byrjaði Stefán formennsku á m/b [[Hrólfur VE-125\|Hrólfi VE 125]], sem var rúm 7 tonn að stærð með 8 hestafla vél. Var báturinn keyptur nýr frá Danmörku, og átti Stefán sjötta hluta í honum, en alls voru þeir sex um bátkaupin. Stefáni gekk mjög vel að fiska þessa fyrstu formannsvertíð sína, og gerðist hann eftir þessa vertíð eigandi að V3 í nýjum báti, [[Höfrungur VE-138\|Höfrungi VE 138]], sem var rúmlega 9 tonn að stærð með 10 hestafla, tveggja strokka vél. Var Stefán með Höfrung tvær vertíðir. Eftir það var Stefán með [[Valur VE-129\|Val VE 129, Skarphéðinn VE 145 og Gideon VE 154 á vetrarvertíðum, en á sumrin var hann formaður á Austfjörðum. Var Stefán form. 8 vertíðir, lengst með Skarphéðin, 3 vertíðir.		Vertíðina 1908 byrjaði Stefán formennsku á m/b [[Hrólfur VE-125\|Hrólfi VE 125]], sem var rúm 7 tonn að stærð með 8 hestafla vél. Var báturinn keyptur nýr frá Danmörku, og átti Stefán sjötta hluta í honum, en alls voru þeir sex um bátkaupin. Stefáni gekk mjög vel að fiska þessa fyrstu formannsvertíð sína, og gerðist hann eftir þessa vertíð eigandi að V3 í nýjum báti, [[Höfrungur VE-138\|Höfrungi VE 138]], sem var rúmlega 9 tonn að stærð með 10 hestafla, tveggja strokka vél. Var Stefán með Höfrung tvær vertíðir. Eftir það var Stefán með [[Valur VE-129\|Val VE 129]], [[Skarphéðinn VE-154\|Skarphéðinn VE 145]] og Gideon VE 154 á vetrarvertíðum, en á sumrin var hann formaður á Austfjörðum. Var Stefán form. 8 vertíðir, lengst með Skarphéðin, 3 vertíðir.<br>
	Eftir að Stefán lét af formennsku, gerðist hann vélamaður og var við það starf tugi ára. Samtals reri Stefán hér 54 vetrarvertíðir, þær síðustu á eldri Maggý með Guðna Grímssyni.		Eftir að Stefán lét af formennsku, gerðist hann vélamaður og var við það starf tugi ára. Samtals reri Stefán hér 54 vetrarvertíðir, þær síðustu á eldri [[Maggý]] með [[Guðni Grímsson (formaður)\|Guðna Grímssyni]].<br>
	Stefán byrjaði að róa á æskustöðvum ~~sín-um~~ um fermingaraldur, og hefur hann því verið sjómaður yfir 60 ár. ~~Uthald~~ hans og þol við erfið störf á sjónum sýnir bezt, hver ~~þrek-maður~~ hann var.		Stefán byrjaði að róa á æskustöðvum sínum um fermingaraldur, og hefur hann því verið sjómaður yfir 60 ár. Úthald hans og þol við erfið störf á sjónum sýnir bezt, hver þrekmaður hann var.<br>
	Stefán var glaðsinna og góður félagi. Hann andaðist 4. marz 1967.		Stefán var glaðsinna og góður félagi. Hann andaðist 4. marz 1967.<br>

	Ágúst Guðmundsson		<big>[[Ágúst Guðmundsson]]</big><br>
	Ásnesi		<big>[[Ásnes\|Ásnesi]]</big><br>
	f. 1. ágúst 1878 — d. 18. marz 1967		<big>f. 1. ágúst 1878 — d. 18. marz 1967</big><br>
	Agust í Asnesi var fæddur í Grindavík 1. águst 1878. Ungur fór hann að Núpi undir Eyjafjöllum og ólst þar upp. Dvaldist hann þar fram að þrítugsaldri, að hann fluttist til Vestmannaeyja.


	Um aldamótin byrjaði Ágúst að róa héðan frá Eyjum á ~~Fjalla-skipinu~~ Trausta, sem var áttæringur. Formaður á Trausta var Friðrik Benónýsson, sem þá var bóndi að Núpi, síðar Gröf í Vestmannaeyjum.		Águst í Ásnesi var fæddur í Grindavík 1. águst 1878. Ungur fór hann að Núpi undir Eyjafjöllum og ólst þar upp. Dvaldist hann þar fram að þrítugsaldri, að hann fluttist til Vestmannaeyja.<br
	Vertíðina 1905 reri Ágúst á áttæringnum Haffrú, með Magnúsi á Felli, og með honum var hann, meðan hann stundaði sjóinn, til ársins 1915.		Um aldamótin byrjaði Ágúst að róa héðan frá Eyjum á Fjallaskipinu [[Trausti\|Trausta]], sem var áttæringur. Formaður á Trausta var [[Friðrik Benónýsson]], sem þá var bóndi að Núpi, síðar [[Gröf]] í Vestmannaeyjum.<br>
	Árið 1906 keypti Magnús m/b ~~Krist-björgu~~, ásamt fjórum mönnum öðrum. ~~Attu~~ þeir bátinn að jöfnu. Hann átti sinn hluta í Kristbjörgu fram til 1920. Gerðist þá ~~með-eigandi~~ að m/b Ásu á móti Bjarna á ~~Hvann-eyri~~. Áttu þeir félagar þann bát saman til 1930, að þeir seldu hann til Seyðisfjarðar. Þá keypti Ágúst þriðja hluta í m/b Skuld og átti í þeim báti til ársins 1947, að þeir félagar hættu útgerð.		Vertíðina 1905 reri Ágúst á áttæringnum Haffrú, með [[Magnús Magnússon (Felli)\|Magnúsi]] á [[Fell\|Felli]], og með honum var hann, meðan hann stundaði sjóinn, til ársins 1915.<br>
	Eftir að ~~Agúst~~ hætti á sjónum gerðist hann fiskaðgerðarmaður og hirti um sinn fisk ~~vet-ur~~ og sumur, meðan saltfiskur var ~~sólþurrk-aður~~. Um árabil var Ágúst fiskmatsmaður, og fram yfir áttrætt vann hann að fiskaðgerð.		Árið 1906 keypti Magnús m/b [[Kristbjörg VE 112\|Kristbjörgu]], ásamt fjórum mönnum öðrum. Áttu þeir bátinn að jöfnu. Hann átti sinn hluta í Kristbjörgu fram til 1920. Gerðist þá meðeigandi að m/b [[Ása\|Ásu]] á móti [[Bjarni Sveinsson (Hvanneyri)\|Bjarna]] á [[Hvanneyri]]. Áttu þeir félagar þann bát saman til 1930, að þeir seldu hann til Seyðisfjarðar. Þá keypti Ágúst þriðja hluta í m/b Skuld og átti í þeim báti til ársins 1947, að þeir félagar hættu útgerð.<br>
	Ágúst vann þessu byggðarlagi full 60 ár. Hann hefur því lagt drjúgan skerf til þeirra lífsþæginda, sem við eigum hér við að búa.		Eftir að Ágúst hætti á sjónum gerðist hann fiskaðgerðarmaður og hirti um sinn fisk vetur og sumur, meðan saltfiskur var sólþurrkaður. Um árabil var Ágúst fiskmatsmaður, og fram yfir áttrætt vann hann að fiskaðgerð.<br>
	Hann andaðist i Reykjavík 18. marz 1967.		Ágúst vann þessu byggðarlagi full 60 ár. Hann hefur því lagt drjúgan skerf til þeirra lífsþæginda, sem við eigum hér við að búa.<br>
			Hann andaðist í Reykjavík 18. marz 1967.<br>

	Guðleifur ~~ísleifsson~~		<big>[[Guðleifur Ísleifsson]]</big><br>
	f. 10. okt. 1906 — d. 20. marz 1967		<big>f. 10. okt. 1906 — d. 20. marz 1967</big><br>
	Hinn 20. marz s. 1. lézt á Sjúkrahúsinu í Keflavík einn af mestu aflamönnum og ~~sjó-sóknurum~~ Suðurnesja, Guðleifur ~~Isleifsson~~ skipstjóri í Keflavík, sem byrjaði formennsku sína héðan frá Vestmannaeyjum.
	Guðleifur var Eyfellingur að ætt og ~~upp-runa~~ langt í ættir fram. Hann var af ~~Selja-Iandsætt~~, fæddur í Neðri-Dal 10. október 1906. Voru foreldrar hans Guðný ~~Sigurðar-dóttir~~ frá Brúnum og ~~Isleifur~~ Bergsteinsson frá Fitjamýri. Bergsteinn afi hans á Fitjamýri var um fjölda ára formaður fyrir Fjallasandi. Bergsteinn Bergsteinsson frá Tjörnum, ~~föð-urbróðir~~ Guðleifs, skaraði fram úr með ~~afla-brögð~~ og sjósókn hér í Eyjum. Hann fórst með mótorbátnum ~~Islandi~~ 12. apríl 1912. Einn af náfrændum Guðleifs var Þorsteinn		Hinn 20. marz s. 1. lézt á Sjúkrahúsinu í Keflavík einn af mestu aflamönnum og sjósóknurum Suðurnesja, Guðleifur Ísleifsson skipstjóri í Keflavík, sem byrjaði formennsku sína héðan frá Vestmannaeyjum.<br>
			Guðleifur var Eyfellingur að ætt og uppruna langt í ættir fram. Hann var af SeljaIandsætt, fæddur í Neðri-Dal 10. október 1906. Voru foreldrar hans Guðný Sigurðardóttir frá Brúnum og Ísleifur Bergsteinsson frá Fitjamýri. Bergsteinn afi hans á Fitjamýri var um fjölda ára formaður fyrir Fjallasandi. [[Bergsteinn Bergsteinsson]] frá Tjörnum, föðurbróðir Guðleifs, skaraði fram úr með aflabrögð og sjósókn hér í Eyjum. Hann fórst með mótorbátnum Íslandi 12. apríl 1912. Einn af náfrændum Guðleifs var [[Þorsteinn Jónsson (Laufási)\|Þorsteinn Jónsson]] í [[Laufás\|Laufási]], ennfremur [[Magnús Þórðarson (Dal)]] í Sjólyst, báðir þekktir aflaformenn á sinni tíð.<br>
	Jónsson í Laufási, ennfremur Magnús ~~Þórð-arson i~~ Sjólyst, báðir þekktir aflaformenn á sinni tíð.		Móðurfaðir Guðleifs, Sigurður Jónsson frá Brúnum, hélt úti vertíðarskipi frá Vestmannaeyjum í 30 vertíðir. Hann var talinn einn mesti vitmaður við sjóinn fyrir öllu Suðurlandi. Óhætt má fullyrða, að Guðleifur fetaði í fótspor feðra sinna og frænda, bæði að dugnaði og aflabrögðum.<br>
	Móðurfaðir Guðleifs, Sigurður Jónsson frá Brúnum, hélt úti vertíðarskipi frá ~~Vest-mannaeyjum~~ í 30 vertíðir. Hann var talinn einn mesti vitmaður við sjóinn fyrir öllu Suðurlandi. ~~Ohætt~~ má fullyrða, að ~~Guðleif-ur~~ fetaði í fótspor feðra sinna og frænda, bæði að dugnaði og aflabrögðum.		Ársgamall fluttist Guðleifur að Seljalandsseli og ólst þar upp í stórum systkinahópi. Þau urðu 10 systkinin, sex bræður og fjórar systur. Allt mesta myndarfólk.<br>
	Ársgamall fluttist Guðleifur að ~~Seljalands-seli~~ og ólst þar upp í stórum systkinahópi. Þau urðu 10 systkinin, sex bræður og fjórar systur. Allt mesta myndarfólk.		Eftir að bræðurnir uxu úr grasi, leituðu flestir þeirra atvinnu til Vestmannaeyja. GuðIeifur var yngstur þeirra. Fór hann upp úr fermingu til Þorlákshafnar og réðst hjá Jóni Jónssyni Hlíðarenda eina vertíð. Síðan fór hann til Eyja, lærði þar vélstjórn og var orðinn vélamaður tvítugur. Var það á v.b. [[Gammur\|Gammi]]. Árið 1933 byrjaði hann formennsku á Gammi, sem var 9 lesta bátur. Hart var sótt, og á lokadag var aflinn orðinn 50.000 þorskar. Sýnir það heppni, dugnað og útsjón við ekki betri aðstæður. Mörg 100 tonna skip skila ekki sama árangri eftir vertíðina 1967. Áfram er Guðleifur með ýmsa báta allt fram til ársins 1936, að hann flytur úr Eyjum til Hafnarfjarðar. Sveinlaugur Helgason mágur hans smíðaði nýjan bát, Helga Hávarðsson. Guðleifur hafði skipstjórn á honum nokkur úthóld; þá tók hann við Keflvíkingi, 60 lesta báti með nærri 400 hestafla dieselvél. Á Keflvíkingi var Guðleifur alltaf í toppi með afla.<br>
	Eftir að bræðurnir uxu úr grasi, leituðu flestir þeirra atvinnu til Vestmannaeyja. ~~Guð-Ieifur~~ var yngstur þeirra. Fór hann upp úr fermingu til Þorlákshafnar og réðst hjá Jóni Jónssyni ~~frá~~ Hlíðarenda eina vertíð. Síðan fór hann til Eyja, lærði þar vélstjórn og var orðinn vélamaður tvítugur. Var það á v.b. Gammi. Árið 1933 byrjaði hann formennsku á Gammi, sem var 9 lesta bátur. Hart var sótt, og á lokadag var aflinn orðinn 50.000 þorskar. Sýnir það heppni, dugnað og útsjón við ekki betri aðstæður. Mörg 100 tonna skip skila ekki sama árangri eftir vertíðina 1967. Áfram er Guðleifur með ýmsa báta allt fram til ársins 1936, að hann flytur úr Eyjum til Hafnarfjarðar. Sveinlaugur Helgason mágur hans smíðaði nýjan bát, Helga Hávarðsson. Guðleifur hafði skipstjórn á honum nokkur úthóld; þá tók hann við Keflvíkingi, 60 lesta báti með nærri 400 hestafla dieselvél. Á Keflvíkingi var Guðleifur alltaf í toppi með afla.		Endalok Keflvíkings urðu með snöggum hætti. Þeir voru djúpt út af Snæfellsnesi, er báturinn varð alelda á nokkrum mínútum, svo að ekki varð við neitt ráðið. Skipshöfnin komst öll í lítinn léttbát og hélzt við í honum í 23 klukkustundir. Sigldi Guðleifur þessari kænu upp undir Snæfellsnes. Þar lá Skíðblaðnir úr Keflavík og bjargaði áhöfninni.<br>
	Endalok ~~Keflvikings~~ urðu með snöggum hætti. Þeir voru djúpt út af Snæfellsnesi, er báturinn varð alelda á nokkrum mínútum, svo að ekki varð við neitt ráðið. Skipshöfnin komst öll í lítinn léttbát og hélzt við í honum í 23 klukkustundir. Sigldi Guðleifur þessari kænu upp undir Snæfellsnes. Þar lá ~~Skíð-blaðnir~~ úr Keflavík og bjargaði áhöfninni.		Guðleifur hélt áfram skipstjórn, fyrst á Gullborgu, síðan Andvara. Sjómennska GuðIeifs einkenndist af harðri sókn, svo að fáir eða engir tóku honum fram. Dæmi voru til þess, að hann reri 11 róðra í röð einskipa frá Keflavík. Síðari árin stundaði Guðleifur dragnótaveiðar og var þar fengsæll svo af bar. Eins og sjá má af framantöldu, þá var GuðIeifur mikill gæfumaður á sinni formannstíð, og hefur sú gæfa farið í arf til Ísleifs sonar hans, sem er skipstjóri á Von frá Njarðvík og hefur bjargað tveim skipshöfnum úr sjávarháska.<br>
	Guðleifur hélt áfram skipstjórn, fyrst á Gullborgu, síðan Andvara. Sjómennska ~~Guð-Ieifs~~ einkenndist af harðri sókn, svo að fáir eða engir tóku honum fram. Dæmi voru til þess, að hann reri 11 róðra í röð einskipa frá Keflavík. Síðari árin stundaði Guðleifur ~~drag-nótaveiðar~~ og var þar fengsæll svo af bar. Eins og sjá má af framantöldu, þá var ~~Guð-Ieifur~~ mikill gæfumaður á sinni ~~formanns-tíð~~, og hefur sú gæfa farið í arf til ~~Isleifs son-ar~~ hans, sem er skipstjóri á Von frá ~~Njarð-vík~~ og hefur bjargað tveim skipshöfnum úr sjávarháska.		Við leiðarlok vil ég þakka þér, kæri frændi og vinur, fyrir langa og trausta vináttu.<br>
	Við leiðarlok vil ég þakka þér, kæri frændi og vinur, fyrir langa og trausta vináttu.		'''[[Jón Sigurðsson (Vestmannabraut)\|Jón Sigurðsson]]'''<br>
	Jón Sigurðsson

	Einar Ólafsson Strönd		Einar Ólafsson Strönd

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 5. febrúar 2017 kl. 21:37
Lína 25:		Lína 25:
	<big>f. 8. okt. 1886 — d. 10. nóv. 1965</big><br>		<big>f. 8. okt. 1886 — d. 10. nóv. 1965</big><br>
	[[Mynd:Þorbjörn Arnbjörnsson.png\|250px\|thumb]]		[[Mynd:Þorbjörn Arnbjörnsson.png\|250px\|thumb]]
	Þorbjörn Arinbjörnsson var fæddur í Vestmannaeyjum 8. október 1886. Kornungur var Þorbjörn tekinn í fóstur að [[Landakot\|Landakoti]] til föðurbróður síns [[Ögmundur Ögmundsson\|Ögmundar Ögmundssonar]] og konu hans [[Vigdís Árnadóttir\|Vigdísar Árnadóttur]], er bjuggu þar allan sinn búskap. Ólst hann upp hjá þeim hjónum og dvaldist hjá þeim, þar til hann stofnaði sitt eigið heimili.		Þorbjörn Arinbjörnsson var fæddur í Vestmannaeyjum 8. október 1886. Kornungur var Þorbjörn tekinn í fóstur að [[Landakot\|Landakoti]] til föðurbróður síns [[Ögmundur Ögmundsson (Landakoti)\|Ögmundar Ögmundssonar]] og konu hans [[Vigdís Árnadóttir (Landakoti)\|Vigdísar Árnadóttur]], er bjuggu þar allan sinn búskap. Ólst hann upp hjá þeim hjónum og dvaldist hjá þeim, þar til hann stofnaði sitt eigið heimili.
	Þorbjörn var bráðþroska unglingur og kappgjarn. Fór hann því ungur að vinna og róa á vetrarvertíð, þegar sílferðin (loðnan) kom, en henni fylgdi ætíð mikill fiskur.<br>		Þorbjörn var bráðþroska unglingur og kappgjarn. Fór hann því ungur að vinna og róa á vetrarvertíð, þegar sílferðin (loðnan) kom, en henni fylgdi ætíð mikill fiskur.<br>
	Vertíðina 1901 tóku fjórir drengir sig saman, fengu lánaðan vorróðrabát og ýttu úr vör. Þessir drengir voru [[Árni Sigfússon\|Árni Sigfússon]] [[Lönd\|Löndum]] 14 ára, [[Árni Oddsson]] [[Oddstaðir\|Oddsstöðum]] 13 ára (síðar á [[Burstafell\|Burstafelli]]), [[Sigfús Scheving\|Sigfús V. Scheving]] [[Vilborgarstaðir\|Vilborgarstöðum]] 14 ára og Þorbjörn í Landakoti 14 ára.<br>		Vertíðina 1901 tóku fjórir drengir sig saman, fengu lánaðan vorróðrabát og ýttu úr vör. Þessir drengir voru [[Árni Sigfússon\|Árni Sigfússon]] [[Lönd\|Löndum]] 14 ára, [[Árni Oddsson]] [[Oddstaðir\|Oddsstöðum]] 13 ára (síðar á [[Burstafell\|Burstafelli]]), [[Sigfús Scheving\|Sigfús V. Scheving]] [[Vilborgarstaðir\|Vilborgarstöðum]] 14 ára og Þorbjörn í Landakoti 14 ára.<br>
Lína 90:		Lína 90:
	[[Mynd:Andrés Einarsson.png\|250px\|thumb]]		[[Mynd:Andrés Einarsson.png\|250px\|thumb]]
	Hann var fæddur að Þórisholti í Mýrdal 22. janúar 1892 og ólst þar upp hjá foreldrum sínum.<br>		Hann var fæddur að Þórisholti í Mýrdal 22. janúar 1892 og ólst þar upp hjá foreldrum sínum.<br>
	Til Vestmannaeyja fluttist hann 16 ára gamall og fór þá vinnumaður að [[Kirkjubær\|Kirkjubæ]] til hjónanna [[Sigurlaug Guðmundsdóttir\|Sigurlaugar Guðmundsdóttur]] og [[Ísleifur Guðnason\|Ísleifs Guðnasonar]]. Var hann á því heimili mörg ár.<br>		Til Vestmannaeyja fluttist hann 16 ára gamall og fór þá vinnumaður að [[Kirkjubær\|Kirkjubæ]] til hjónanna [[Sigurlaug Guðmundsdóttir (Kirkjubæ)\|Sigurlaugar Guðmundsdóttur]] og [[Ísleifur Guðnason\|Ísleifs Guðnasonar]]. Var hann á því heimili mörg ár.<br>
	Fyrstu vertíðirnar var Andrés beitumaður á m/b [[Sigríður VE-113\|Sigríði VE 113]] sem var rúm 7 tonn, með 8 hestafla DAN-vél. Var [[Vigfús Jónsson\|Vigfús]] í [[Holt\|Holti]] formaður á þeim báti. Á Sigríði byrjaði Andrés að róa, og kom þá fljótlega í ljós, að hann var góður sjómaður. Byrjaði Andrés formennsku árið 1922 á m/b [[Bragi VE-165\|Braga VE 165]], sem var 9 tonn að stærð. Andrés var sína fyrstu vertíð sem formaður bæði harðsækinn og fiskheppinn, svo að honum buðust þegar stærri bátar. Var hann næstu vertíð með m/b [[Friðþjófur VE-98\|Friðþjóf VE 98]], þar næst m/b [[Heimaey VE-7\|Heimaey VE 7]] eina vertíð. Með [[Ísleifur VE-63\|Ísleif VE 63]] var Andrés 8 vertíðir, og að síðustu var hann lengi með [[Maí VE-275\|Maí VE 275]].<br>		Fyrstu vertíðirnar var Andrés beitumaður á m/b [[Sigríður VE-113\|Sigríði VE 113]] sem var rúm 7 tonn, með 8 hestafla DAN-vél. Var [[Vigfús Jónsson\|Vigfús]] í [[Holt\|Holti]] formaður á þeim báti. Á Sigríði byrjaði Andrés að róa, og kom þá fljótlega í ljós, að hann var góður sjómaður. Byrjaði Andrés formennsku árið 1922 á m/b [[Bragi VE-165\|Braga VE 165]], sem var 9 tonn að stærð. Andrés var sína fyrstu vertíð sem formaður bæði harðsækinn og fiskheppinn, svo að honum buðust þegar stærri bátar. Var hann næstu vertíð með m/b [[Friðþjófur VE-98\|Friðþjóf VE 98]], þar næst m/b [[Heimaey VE-7\|Heimaey VE 7]] eina vertíð. Með [[Ísleifur VE-63\|Ísleif VE 63]] var Andrés 8 vertíðir, og að síðustu var hann lengi með [[Maí VE-275\|Maí VE 275]].<br>
	Eftir 25 ára skipstjórn hætti Andrés á sjónum vegna lasleika og gerðist þá vélgæzlumaður á dýpkunarskipinu [[Vestmannaey]], en hann var góður vélamaður og vélstjóri á bátum hér og á Austfjörðum, áður en hann byrjaði formennsku.<br>		Eftir 25 ára skipstjórn hætti Andrés á sjónum vegna lasleika og gerðist þá vélgæzlumaður á dýpkunarskipinu [[Vestmannaey]], en hann var góður vélamaður og vélstjóri á bátum hér og á Austfjörðum, áður en hann byrjaði formennsku.<br>
Lína 127:		Lína 127:
	<big>f. 2. ágúst 1903 — d. 12. feb. 1967</big><br>		<big>f. 2. ágúst 1903 — d. 12. feb. 1967</big><br>
	[[Mynd:Jón Guðjónsson.png\|250px\|thumb]]		[[Mynd:Jón Guðjónsson.png\|250px\|thumb]]
	Jón Guðjónsson í Þorlaugargerði var fæddur að [[Oddstaðir\|Oddsstöðum]] 2. ágúst 1903, sonur Guðjóns Jónssonar bónda þar og fyrri konu hans [[~~Guðlugur Pétursson~~\|Guðlaugar Pétursdóttur]]. Var Jón einn hinna mörgu og góðkunnu Oddsstaðasystkina. Tveggja ára gamall var hann tekinn til fósturs að Eystra-Þorlaugargerði til móðurbróður síns [[Jón ~~pétursson~~\|Jóns Péturssonar]] og konu hans [[Rósa Eyjólfsdóttir\|Rósu Eyjólfsdóttur]] frá [[Kirkjubær\|Kirkjubæ]]. Ólst hann upp hjá þeim hjónum við gamla og góða heimilissiði og skyldurækni í störfum og var sem þeirra sonur.<br>		Jón Guðjónsson í Þorlaugargerði var fæddur að [[Oddstaðir\|Oddsstöðum]] 2. ágúst 1903, sonur Guðjóns Jónssonar bónda þar og fyrri konu hans [[Martea Guðlaug Pétursdóttir (Oddsstöðum)\|Guðlaugar Pétursdóttur]]. Var Jón einn hinna mörgu og góðkunnu Oddsstaðasystkina. Tveggja ára gamall var hann tekinn til fósturs að Eystra-Þorlaugargerði til móðurbróður síns [[Jón Pétursson (Þorlaugargerði)\|Jóns Péturssonar]] og konu hans [[Rósa Eyjólfsdóttir\|Rósu Eyjólfsdóttur]] frá [[Kirkjubær\|Kirkjubæ]]. Ólst hann upp hjá þeim hjónum við gamla og góða heimilissiði og skyldurækni í störfum og var sem þeirra sonur.<br>
	Um fermingaraldur fór Nonni að róa með Jóni fósturföður sínum á litlum árabáti, sem Jón Pétursson átti allan sinn búskap. Reru þeir með handfæri úr [[Klauf\|Klaufinni]], sumar og haust, eins og aðrir Ofanbyggjarabændur á þeim árum.<br>		Um fermingaraldur fór Nonni að róa með Jóni fósturföður sínum á litlum árabáti, sem Jón Pétursson átti allan sinn búskap. Reru þeir með handfæri úr [[Klauf\|Klaufinni]], sumar og haust, eins og aðrir Ofanbyggjarabændur á þeim árum.<br>
	Ungur byrjaði Jón að beita á m/b [[Nansen VE-102\|Nansen]] hjá föðurbróður sínum [[Jóhann Jónsson (Brekku)\|Jóhanni]] á [[Brekka\|Brekku]]. Um tvítugt réðst hann sjómaður til [[Valdimar Bjarnason\|Valdimars Bjarnasonar]] á m/b [[Lagarfoss VE-234\|Lagarfoss]] og m/b [[Heimaey VE\|Heimaey]] og var með Valdimari þar til hann fluttist frá Vestmannaeyjum. Nokkrar vertíðir var Jón með [[Guðjón Tómasson\|Guðjóni Tómassyni]] á m/b [[Ingólfur Arnarson VE-187\|Ingólfi Arnarsyni]] og [[Fylkir VE-14\|Fylki]]. Eftir það réðst Jón á m/b [[Lundi VE-141\|Lunda]] til [[Þorgeir Jóelsson\|Þorgeirs Jóelssonar]], og var hann síðan með Þorgeiri á Lundanum um 20 vertíðir.<br>		Ungur byrjaði Jón að beita á m/b [[Nansen VE-102\|Nansen]] hjá föðurbróður sínum [[Jóhann Jónsson (Brekku)\|Jóhanni]] á [[Brekka\|Brekku]]. Um tvítugt réðst hann sjómaður til [[Valdimar Bjarnason\|Valdimars Bjarnasonar]] á m/b [[Lagarfoss VE-234\|Lagarfoss]] og m/b [[Heimaey VE\|Heimaey]] og var með Valdimari þar til hann fluttist frá Vestmannaeyjum. Nokkrar vertíðir var Jón með [[Guðjón Tómasson\|Guðjóni Tómassyni]] á m/b [[Ingólfur Arnarson VE-187\|Ingólfi Arnarsyni]] og [[Fylkir VE-14\|Fylki]]. Eftir það réðst Jón á m/b [[Lundi VE-141\|Lunda]] til [[Þorgeir Jóelsson\|Þorgeirs Jóelssonar]], og var hann síðan með Þorgeiri á Lundanum um 20 vertíðir.<br>
Lína 139:		Lína 139:
	<big>f. 7. des. 1882 — d. 4. marz 1967</big><br>		<big>f. 7. des. 1882 — d. 4. marz 1967</big><br>
	[[Mynd:Stefán Ólafsson Fagurhóli.png\|250px\|thumb]]		[[Mynd:Stefán Ólafsson Fagurhóli.png\|250px\|thumb]]
	Hann var fæddur á Vopnafirði 7. desember 1882. Stefán Ólafsson var einn af fyrstu Austfirðingum, sem komu á vertíð hingað til Vestmannaeyja. Var það 1904. Þá vertíð reri hann á tólfæringnum [[Skrauti\|Skrauta]], næstu tvæt vertíðirnar reri hann á [[Sjöna\|Sjönu]] með [[Árni ~~Ingimundarsson~~\|Árna Ingimundarsyni]] á [[Brekka\|Brekku]. Einnig reri Stefán á vorvertíðum með Árna og var með honum vorið 1905, þegar þeir fengu tvær þrautalendingar í sömu vikunni, aðra í [[Stafnes\|Stafnesi]], en hina í [[Eysteinsvík]]. Voru þeir þó kappmenntir, alls sex á.<br>		Hann var fæddur á Vopnafirði 7. desember 1882. Stefán Ólafsson var einn af fyrstu Austfirðingum, sem komu á vertíð hingað til Vestmannaeyja. Var það 1904. Þá vertíð reri hann á tólfæringnum [[Skrauti\|Skrauta]], næstu tvæt vertíðirnar reri hann á [[Sjöna\|Sjönu]] með [[Árni Ingimundarson\|Árna Ingimundarsyni]] á [[Brekka\|Brekku]]. Einnig reri Stefán á vorvertíðum með Árna og var með honum vorið 1905, þegar þeir fengu tvær þrautalendingar í sömu vikunni, aðra í [[Stafnes\|Stafnesi]], en hina í [[Eysteinsvík]]. Voru þeir þó kappmenntir, alls sex á.<br>
	Á vorvertíðum var róið á léttum og liprum bátum með færeysku lagi, sexrónum, og var sjósóknin afarhörð og keppni mikil á þessum Iitlu bátum.<br>		Á vorvertíðum var róið á léttum og liprum bátum með færeysku lagi, sexrónum, og var sjósóknin afarhörð og keppni mikil á þessum Iitlu bátum.<br>
	Það fór strax orð af Stefáni sem þroskamiklum og dugandi sjómanni, og var hann því eftirsóttur í skiprúm. Vetrarvertíðina 1907 reri hann með [[Hannes Jónsson\|Hannesi lóðs]] á áttæringnum [[Halkion VE-140\|Halkion]].<br>		Það fór strax orð af Stefáni sem þroskamiklum og dugandi sjómanni, og var hann því eftirsóttur í skiprúm. Vetrarvertíðina 1907 reri hann með [[Hannes Jónsson\|Hannesi lóðs]] á áttæringnum [[Halkion VE-140\|Halkion]].<br>
Lína 151:		Lína 151:
	<big>f. 1. ágúst 1878 — d. 18. marz 1967</big><br>		<big>f. 1. ágúst 1878 — d. 18. marz 1967</big><br>
	[[Mynd:Ágúst Guðmundsson.png\|250px\|thumb]]		[[Mynd:Ágúst Guðmundsson.png\|250px\|thumb]]
	~~Águst~~ í Ásnesi var fæddur í Grindavík 1. águst 1878. Ungur fór hann að Núpi undir Eyjafjöllum og ólst þar upp. Dvaldist hann þar fram að þrítugsaldri, að hann fluttist til Vestmannaeyja.<br		Ágúst í Ásnesi var fæddur í Grindavík 1. águst 1878. Ungur fór hann að Núpi undir Eyjafjöllum og ólst þar upp. Dvaldist hann þar fram að þrítugsaldri, að hann fluttist til Vestmannaeyja.<br
	Um aldamótin byrjaði Ágúst að róa héðan frá Eyjum á Fjallaskipinu [[Trausti\|Trausta]], sem var áttæringur. Formaður á Trausta var [[Friðrik Benónýsson]], sem þá var bóndi að Núpi, síðar [[Gröf]] í Vestmannaeyjum.<br>		Um aldamótin byrjaði Ágúst að róa héðan frá Eyjum á Fjallaskipinu [[Trausti\|Trausta]], sem var áttæringur. Formaður á Trausta var [[Friðrik Benónýsson (Gröf)\|Friðrik Benónýsson]], sem þá var bóndi að Núpi, síðar [[Gröf]] í Vestmannaeyjum.<br>
	Vertíðina 1905 reri Ágúst á áttæringnum Haffrú, með [[Magnús Magnússon (Felli)\|Magnúsi]] á [[Fell\|Felli]], og með honum var hann, meðan hann stundaði sjóinn, til ársins 1915.<br>		Vertíðina 1905 reri Ágúst á áttæringnum Haffrú, með [[Magnús Magnússon (Felli)\|Magnúsi]] á [[Fell\|Felli]], og með honum var hann, meðan hann stundaði sjóinn, til ársins 1915.<br>
	Árið 1906 keypti Magnús m/b [[Kristbjörg VE 112\|Kristbjörgu]], ásamt fjórum mönnum öðrum. Áttu þeir bátinn að jöfnu. Hann átti sinn hluta í Kristbjörgu fram til 1920. Gerðist þá meðeigandi að m/b [[Ása\|Ásu]] á móti [[Bjarni Sveinsson (Hvanneyri)\|Bjarna]] á [[Hvanneyri]]. Áttu þeir félagar þann bát saman til 1930, að þeir seldu hann til Seyðisfjarðar. Þá keypti Ágúst þriðja hluta í m/b Skuld og átti í þeim báti til ársins 1947, að þeir félagar hættu útgerð.<br>		Árið 1906 keypti Magnús m/b [[Kristbjörg VE 112\|Kristbjörgu]], ásamt fjórum mönnum öðrum. Áttu þeir bátinn að jöfnu. Hann átti sinn hluta í Kristbjörgu fram til 1920. Gerðist þá meðeigandi að m/b [[Ása\|Ásu]] á móti [[Bjarni Sveinsson (Hvanneyri)\|Bjarna]] á [[Hvanneyri]]. Áttu þeir félagar þann bát saman til 1930, að þeir seldu hann til Seyðisfjarðar. Þá keypti Ágúst þriðja hluta í m/b Skuld og átti í þeim báti til ársins 1947, að þeir félagar hættu útgerð.<br>

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 28. júní 2016 kl. 14:10
Lína 65:		Lína 65:
	<big>[[Hlíðardalur\|Hlíðardal]]</big><br>		<big>[[Hlíðardalur\|Hlíðardal]]</big><br>
	<big>f. 15. des. 1899 — d. 8. júlí 1966</big><br>		<big>f. 15. des. 1899 — d. 8. júlí 1966</big><br>
	[[Mynd:Guðjón Jónsson, Hlíðardal.png]]		[[Mynd:Guðjón Jónsson, Hlíðardal.png\|250px\|thumb]]
	Guðjón Jónsson í Hlíðardal var fæddur að Steinum undir Eyjafjöllum 15. desember 1899, og þar ólst hann upp hjá foreldrum sínum við þröng kjör. Missti faðir hans heilsuna, þegar Guðjón var á barnsaldri.<br>		Guðjón Jónsson í Hlíðardal var fæddur að Steinum undir Eyjafjöllum 15. desember 1899, og þar ólst hann upp hjá foreldrum sínum við þröng kjör. Missti faðir hans heilsuna, þegar Guðjón var á barnsaldri.<br>
	Guðjón varð því fljótt að byrja að vinna og afla heimilinu lífsviðurværis, ásamt systkinum sínum og góðri og dugmikilli móður. Kom hann 16 ára gamall í atvinnuleit til Vestmannaeyja og var þá vertíð beitudrengur á m/b [[Austri\|Austra]] með [[Ólafur Ólafsson\|Ólafi Ólafssyni]] í [[Bifröst]], er síðar fórst sem stýrimaður á [[Rigmor]] haustið 1918.<br>		Guðjón varð því fljótt að byrja að vinna og afla heimilinu lífsviðurværis, ásamt systkinum sínum og góðri og dugmikilli móður. Kom hann 16 ára gamall í atvinnuleit til Vestmannaeyja og var þá vertíð beitudrengur á m/b [[Austri\|Austra]] með [[Ólafur Ólafsson\|Ólafi Ólafssyni]] í [[Bifröst]], er síðar fórst sem stýrimaður á [[Rigmor]] haustið 1918.<br>
Lína 88:		Lína 88:
	<big>[[Andrés Einarsson]]</big><br>		<big>[[Andrés Einarsson]]</big><br>
	<big>f. 22 janúar 1892 — d. 27. nóv. 1966</big><br>		<big>f. 22 janúar 1892 — d. 27. nóv. 1966</big><br>
	[[Mynd:Andrés Einarsson.png]]		[[Mynd:Andrés Einarsson.png\|250px\|thumb]]
	Hann var fæddur að Þórisholti í Mýrdal 22. janúar 1892 og ólst þar upp hjá foreldrum sínum.<br>		Hann var fæddur að Þórisholti í Mýrdal 22. janúar 1892 og ólst þar upp hjá foreldrum sínum.<br>
	Til Vestmannaeyja fluttist hann 16 ára gamall og fór þá vinnumaður að [[Kirkjubær\|Kirkjubæ]] til hjónanna [[Sigurlaug Guðmundsdóttir\|Sigurlaugar Guðmundsdóttur]] og [[Ísleifur Guðnason\|Ísleifs Guðnasonar]]. Var hann á því heimili mörg ár.<br>		Til Vestmannaeyja fluttist hann 16 ára gamall og fór þá vinnumaður að [[Kirkjubær\|Kirkjubæ]] til hjónanna [[Sigurlaug Guðmundsdóttir\|Sigurlaugar Guðmundsdóttur]] og [[Ísleifur Guðnason\|Ísleifs Guðnasonar]]. Var hann á því heimili mörg ár.<br>
Lína 138:		Lína 138:
	<big>[[Fagurhóll\|Fagurhóli]]</big><br>		<big>[[Fagurhóll\|Fagurhóli]]</big><br>
	<big>f. 7. des. 1882 — d. 4. marz 1967</big><br>		<big>f. 7. des. 1882 — d. 4. marz 1967</big><br>
	[[Mynd:Stefán Ólafsson Fagurhóli.png]]		[[Mynd:Stefán Ólafsson Fagurhóli.png\|250px\|thumb]]
	Hann var fæddur á Vopnafirði 7. desember 1882. Stefán Ólafsson var einn af fyrstu Austfirðingum, sem komu á vertíð hingað til Vestmannaeyja. Var það 1904. Þá vertíð reri hann á tólfæringnum [[Skrauti\|Skrauta]], næstu tvæt vertíðirnar reri hann á [[Sjöna\|Sjönu]] með [[Árni Ingimundarsson\|Árna Ingimundarsyni]] á [[Brekka\|Brekku]. Einnig reri Stefán á vorvertíðum með Árna og var með honum vorið 1905, þegar þeir fengu tvær þrautalendingar í sömu vikunni, aðra í [[Stafnes\|Stafnesi]], en hina í [[Eysteinsvík]]. Voru þeir þó kappmenntir, alls sex á.<br>		Hann var fæddur á Vopnafirði 7. desember 1882. Stefán Ólafsson var einn af fyrstu Austfirðingum, sem komu á vertíð hingað til Vestmannaeyja. Var það 1904. Þá vertíð reri hann á tólfæringnum [[Skrauti\|Skrauta]], næstu tvæt vertíðirnar reri hann á [[Sjöna\|Sjönu]] með [[Árni Ingimundarsson\|Árna Ingimundarsyni]] á [[Brekka\|Brekku]. Einnig reri Stefán á vorvertíðum með Árna og var með honum vorið 1905, þegar þeir fengu tvær þrautalendingar í sömu vikunni, aðra í [[Stafnes\|Stafnesi]], en hina í [[Eysteinsvík]]. Voru þeir þó kappmenntir, alls sex á.<br>
	Á vorvertíðum var róið á léttum og liprum bátum með færeysku lagi, sexrónum, og var sjósóknin afarhörð og keppni mikil á þessum Iitlu bátum.<br>		Á vorvertíðum var róið á léttum og liprum bátum með færeysku lagi, sexrónum, og var sjósóknin afarhörð og keppni mikil á þessum Iitlu bátum.<br>