Jón Ingileifsson (Reykholti) - Breytingaskrá

Glumur á 15. október 2026 kl. 15:16

2026-10-15T15:16:58Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 15. október 2026 kl. 15:16
Lína 19:		Lína 19:
	Jón var einnig mikill íþróttamaður. Á Þjóðhátíð Vestmannaeyja árið 1910 sigraði hann í glímu og var síðar talinn meðal ágætustu glímumanna Eyjanna. Hann var jafnframt einn þeirra sem ruddu knattspyrnunni braut í Vestmannaeyjum. Á fyrsta Íslandsmótinu í knattspyrnu árið 1912 lék Jón sem hægri framvörður með liði KV, forvera ÍBV. Ferðin til Reykjavíkur tók tvo daga og var keppnin hin harðasta, en með þátttöku sinni lögðu Jón og félagar hans grunn að knattspyrnusögu Vestmannaeyja. Árið eftir, 9. september 1913, var Jón einn 33 stofnenda íþróttafélagsins Þórs.		Jón var einnig mikill íþróttamaður. Á Þjóðhátíð Vestmannaeyja árið 1910 sigraði hann í glímu og var síðar talinn meðal ágætustu glímumanna Eyjanna. Hann var jafnframt einn þeirra sem ruddu knattspyrnunni braut í Vestmannaeyjum. Á fyrsta Íslandsmótinu í knattspyrnu árið 1912 lék Jón sem hægri framvörður með liði KV, forvera ÍBV. Ferðin til Reykjavíkur tók tvo daga og var keppnin hin harðasta, en með þátttöku sinni lögðu Jón og félagar hans grunn að knattspyrnusögu Vestmannaeyja. Árið eftir, 9. september 1913, var Jón einn 33 stofnenda íþróttafélagsins Þórs.

	Jón Ingileifsson kvæntist [[Elín Einarsdóttir (Reykholti)\|Elínu Einarsdóttur]] 23. desember 1906. Hófu þau búskap sinn á [[Dalbær\|Dalbæ]], en reistu þau Reykholt hið eldra árið ~~1910~~ með góðra vina hjálp og var flutt inn í það ~~1911~~. Hjónin eignuðust þrjár dætur, en aðeins ein þeirra komst á legg.		Jón Ingileifsson kvæntist [[Elín Einarsdóttir (Reykholti)\|Elínu Einarsdóttur]] 23. desember 1906. Hófu þau búskap sinn á [[Dalbær\|Dalbæ]], en reistu þau Reykholt hið eldra árið 1911 með góðra vina hjálp og var flutt inn í það 1912. Hjónin eignuðust þrjár dætur, en aðeins ein þeirra komst á legg.

	# Stúlka, f. andvana 21. nóvember 1909 í Dalbæ.		# Stúlka, f. andvana 21. nóvember 1909 í Dalbæ.

Glumur á 29. september 2026 kl. 06:11

2026-09-29T06:11:52Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 29. september 2026 kl. 06:11
Lína 9:		Lína 9:
	# [[Ólafur Ingileifsson\|Ólaf Ingileifsson]], f. 9. júní 1891 á Ketilsstöðum, Dyrhólahr., d. 14. feb. 1968 í Vestmannaeyjum.		# [[Ólafur Ingileifsson\|Ólaf Ingileifsson]], f. 9. júní 1891 á Ketilsstöðum, Dyrhólahr., d. 14. feb. 1968 í Vestmannaeyjum.

	Jón fæddist á því eina ári sem fjölskyldan bjó að Auðnum og áttu þá aðeins fimm eða sex ær, tvo hesta og höfðu kú á leigu. Efnin voru svo lítil að þeim var gefin mjólk handa Jóni allan fyrsta veturinn hans. Skömmu síðar var ákveðið að leita sér lífsviðurværis austur í Múlasýslu snemmvors 1884. Ferðin var ákaflega erfið; Þórunn sat á hesti með Jón ungan í kjöltunni og jafnframt barnshafandi, og Ingileifur þurfti mesta hluta leiðarinnar að ganga. Þau voru nánast félaus og reiddu sig mikið á gestrisni fólks á leiðinni. Sú för skilaði sér engu fyrir fjölskylduna og snéru þau aftur í Meðallandið um sumarið. Fjölskyldan bjó lengst af við mikla fátækt. Aðstæður þeirra urðu svo erfiðar að þrjú af börnum þeirra voru tekin frá þeim ung og komið fyrir hjá öðrum. Þórunn minntist þess síðar sem einnar sárustu reynslu ævi sinnar. Vorið 1892 skildu þau Ingileifur samvistum og fór Þórunn til Heiðmundar Hjaltasonar á Suður-Götum í Mýrdal. Eftir það bjuggu þau Ingileifur aldrei saman aftur, þótt þau skildu ekki formlega að lögum. Börnin ólust því að nokkru leyti upp sitt á hvorum staðnum. Guðrún systir Jóns lést úr spænsku veikinni 16. nóvember 1918, aðeins tveimur dögum áður en Jón sjálfur lést af sama sjúkdómi.		Jón fæddist á því eina ári sem fjölskyldan bjó að Auðnum og áttu þá aðeins fimm eða sex ær, tvo hesta og höfðu kú á leigu. Efnin voru svo lítil að þeim var gefin mjólk handa Jóni allan fyrsta veturinn hans. Skömmu síðar var ákveðið að leita sér lífsviðurværis austur í Múlasýslu snemmvors 1884. Ferðin var ákaflega erfið; Þórunn sat á hesti með Jón ungan í kjöltunni og jafnframt barnshafandi, og Ingileifur þurfti mesta hluta leiðarinnar að ganga. Þau voru nánast félaus og reiddu sig mikið á gestrisni fólks á leiðinni. Sú för skilaði sér engu fyrir fjölskylduna og snéru þau aftur í Meðallandið um sumarið. Fjölskyldan bjó lengst af við mikla fátækt. Aðstæður þeirra urðu svo erfiðar að þrjú af börnum þeirra voru tekin frá þeim ung og komið fyrir hjá öðrum. Þórunn minntist þess síðar sem einnar sárustu reynslu ævi sinnar. Vorið 1892 skildu þau Ingileifur samvistum og fór Þórunn til Heiðmundar Hjaltasonar á Suður-Götum í Mýrdal. Eftir það bjuggu þau Ingileifur aldrei saman aftur, þótt þau skildu ekki formlega að lögum. Börnin ólust því að nokkru leyti upp sitt á hvorum staðnum og Jón var með Ingileifi að mestu í æsku. Guðrún systir Jóns lést úr spænsku veikinni 16. nóvember 1918, aðeins tveimur dögum áður en Jón sjálfur lést af sama sjúkdómi.

	Um 18 ára aldur fór Jón til Vestmannaeyja og var hjá [[Gísli Lárusson\|Gísla Lárussyni]] í [[Stakkagerði]], og er hann skráður þar í manntali 1901. Hann hóf sjómennsku á [[Friður VE-5\|Friði]] og var formaður á honum árið 1906. Árið 1907 keypti hann [[Eros VE-121\|Eros]] frá Danmörku og var formaður á honum veturinn 1908. Árið 1912 keypti Jón ~~vélbátinn~~ [[Skuld VE-163\|Skuld]] og var formaður á honum í þrjár vertíðir. Tók hann þá við [[Svanur VE-152\|Svani]] sem hann átti fjórðungs hlut í, og var formaður á honum árin 1916 og 1918. Jón var annar í Vestmannaeyjum sem tók fiskimannapróf í Stýrimannaskólanum í Reykjavík. Tók hann það á aðeins einum vetri og var það talið mikið afrek. Jón var fenginn til að stýra skipinu Skaftfellingi til Víkur í Mýrdal og reyndist þetta vera hans hinsta ferð, en er hann snéri aftur heim var hann fárveikur. Jón lést úr spænsku veikinni, einungis 35 ára gamall.		Um 18 ára aldur fór Jón til Vestmannaeyja og var hjá [[Gísli Lárusson\|Gísla Lárussyni]] í [[Stakkagerði]], og er hann skráður þar í manntali 1901. Hann hóf sjómennsku á [[Friður VE-5\|Friði]] og var formaður á honum árið 1906. Árið 1907 keypti hann [[Eros VE-121\|Eros]] frá Danmörku og var formaður á honum veturinn 1908. Árið 1912 keypti Jón fjórðung í vélbátnum [[Skuld VE-163\|Skuld]] og var formaður á honum í þrjár vertíðir. Tók hann þá við [[Svanur VE-152\|Svani]] sem hann átti fjórðungs hlut í, og var formaður á honum árin 1916 og 1918. Jón var annar í Vestmannaeyjum sem tók fiskimannapróf í Stýrimannaskólanum í Reykjavík. Tók hann það á aðeins einum vetri og var það talið mikið afrek. Jón var fenginn til að stýra skipinu Skaftfellingi til Víkur í Mýrdal og reyndist þetta vera hans hinsta ferð, en er hann snéri aftur heim var hann fárveikur. Jón lést úr spænsku veikinni, einungis 35 ára gamall.

	Þau ár sem Jón var formaður, var hann alltaf með þeim aflahæstu. Það er óhætt að fullyrða, að þar fór saman vit og dugnaður. Jón kenndi einnig [[Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1966/ Fyrsta stýrimannanámskeið í Vestmannaeyjum árið 1918\|Íslenzku]] á fyrsta stýrimannanámskeiði Vestmannaeyja 1918. Jón var atorkumikill og kappsamur maður. Hið besta vildi hann gera fyrir alla og sinnti öllum verkefnum sem hann tók að sér, af alúð. Hann stóð fast með eigin hugsjón og var með mikinn drifkraft til allra verka. Skapstór þótti hann, en vildi jafnframt að hver hlutur væri rétt og vel af hendi leystur.		Þau ár sem Jón var formaður, var hann alltaf með þeim aflahæstu. Það er óhætt að fullyrða, að þar fór saman vit og dugnaður. Jón kenndi einnig [[Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1966/ Fyrsta stýrimannanámskeið í Vestmannaeyjum árið 1918\|Íslenzku]] á fyrsta stýrimannanámskeiði Vestmannaeyja 1918. Jón var atorkumikill og kappsamur maður. Hið besta vildi hann gera fyrir alla og sinnti öllum verkefnum sem hann tók að sér, af alúð. Hann stóð fast með eigin hugsjón og var með mikinn drifkraft til allra verka. Skapstór þótti hann, en vildi jafnframt að hver hlutur væri rétt og vel af hendi leystur.
Lína 24:		Lína 24:
	# [[Unnur Jónsdóttir (Reykholti)\|Unnur Sigrún Jónsdóttir]], f. 6. júní 1912 í Reykholti, d. 16. febrúar 1995 í Reykjavík.		# [[Unnur Jónsdóttir (Reykholti)\|Unnur Sigrún Jónsdóttir]], f. 6. júní 1912 í Reykholti, d. 16. febrúar 1995 í Reykjavík.
	# Jóna Elín Jónsdóttir, f. andvana 3. október 1916 í Reykholti.		# Jóna Elín Jónsdóttir, f. andvana 3. október 1916 í Reykholti.



	Jón var aflakóngur árið 1914. Fráfall Jóns var fjölskyldunni mikið áfall og sérstaklega Elínu. Sat hún þá eftir 36 ára gömul með Unni, aðeins sex ára, en hinar tvær dætur þeirra höfðu fæðst andvana. Sýndu Eyjamenn fjölskyldunni í Reykholti þá samstöðu og kærleika sem einkennir Eyjaskeggja og hlúðu vel að fjölskyldunni.		Jón var aflakóngur árið 1914. Fráfall Jóns var fjölskyldunni mikið áfall og sérstaklega Elínu. Sat hún þá eftir 36 ára gömul með Unni, aðeins sex ára, en hinar tvær dætur þeirra höfðu fæðst andvana. Sýndu Eyjamenn fjölskyldunni í Reykholti þá samstöðu og kærleika sem einkennir Eyjaskeggja og hlúðu vel að fjölskyldunni.

Glumur á 26. september 2026 kl. 05:32

2026-09-26T05:32:40Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 26. september 2026 kl. 05:32
Lína 15:		Lína 15:
	Þau ár sem Jón var formaður, var hann alltaf með þeim aflahæstu. Það er óhætt að fullyrða, að þar fór saman vit og dugnaður. Jón kenndi einnig [[Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1966/ Fyrsta stýrimannanámskeið í Vestmannaeyjum árið 1918\|Íslenzku]] á fyrsta stýrimannanámskeiði Vestmannaeyja 1918. Jón var atorkumikill og kappsamur maður. Hið besta vildi hann gera fyrir alla og sinnti öllum verkefnum sem hann tók að sér, af alúð. Hann stóð fast með eigin hugsjón og var með mikinn drifkraft til allra verka. Skapstór þótti hann, en vildi jafnframt að hver hlutur væri rétt og vel af hendi leystur.		Þau ár sem Jón var formaður, var hann alltaf með þeim aflahæstu. Það er óhætt að fullyrða, að þar fór saman vit og dugnaður. Jón kenndi einnig [[Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1966/ Fyrsta stýrimannanámskeið í Vestmannaeyjum árið 1918\|Íslenzku]] á fyrsta stýrimannanámskeiði Vestmannaeyja 1918. Jón var atorkumikill og kappsamur maður. Hið besta vildi hann gera fyrir alla og sinnti öllum verkefnum sem hann tók að sér, af alúð. Hann stóð fast með eigin hugsjón og var með mikinn drifkraft til allra verka. Skapstór þótti hann, en vildi jafnframt að hver hlutur væri rétt og vel af hendi leystur.

	Jón var ~~einn af þeim 45 hugsjónarmönnum sem tóku þátt í að stofna Ísfélag Vestmannaeyja og~~ einn af þeim 72 mönnum sem stofnuðu Smiðjufélag Vestmannaeyja. ~~Loks~~ tók hann þátt í þeirri söfnun meðal landsmanna sem varð grundvöllur að stofnun Eimskipafélags Íslands.		Jón var einn af þeim 72 mönnum sem stofnuðu Smiðjufélag Vestmannaeyja. Að auki tók hann þátt í þeirri söfnun meðal landsmanna sem varð grundvöllur að stofnun Eimskipafélags Íslands og var síðar hluthafi í Ísfélagi Vestmannaeyja.

	Jón var einnig mikill íþróttamaður. Á Þjóðhátíð Vestmannaeyja árið 1910 sigraði hann í glímu og var síðar talinn meðal ágætustu glímumanna Eyjanna. Hann var jafnframt einn þeirra sem ruddu knattspyrnunni braut í Vestmannaeyjum. Á fyrsta Íslandsmótinu í knattspyrnu árið 1912 lék Jón sem hægri framvörður með liði KV, forvera ÍBV. Ferðin til Reykjavíkur tók tvo daga og var keppnin hin harðasta, en með þátttöku sinni lögðu Jón og félagar hans grunn að knattspyrnusögu Vestmannaeyja. Árið eftir, 9. september 1913, var Jón einn 33 stofnenda íþróttafélagsins Þórs.		Jón var einnig mikill íþróttamaður. Á Þjóðhátíð Vestmannaeyja árið 1910 sigraði hann í glímu og var síðar talinn meðal ágætustu glímumanna Eyjanna. Hann var jafnframt einn þeirra sem ruddu knattspyrnunni braut í Vestmannaeyjum. Á fyrsta Íslandsmótinu í knattspyrnu árið 1912 lék Jón sem hægri framvörður með liði KV, forvera ÍBV. Ferðin til Reykjavíkur tók tvo daga og var keppnin hin harðasta, en með þátttöku sinni lögðu Jón og félagar hans grunn að knattspyrnusögu Vestmannaeyja. Árið eftir, 9. september 1913, var Jón einn 33 stofnenda íþróttafélagsins Þórs.

Glumur á 25. september 2026 kl. 05:05

2026-09-25T05:05:20Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 25. september 2026 kl. 05:05
Lína 4:		Lína 4:
	# Jón Ingileifsson		# Jón Ingileifsson
	# Elínu Ingileifsdóttur, f. 21. september 1884 á Grímsstöðum á Fjöllum, d. 4. febrúar 1971 í Manitoba, Kanada.		# Elínu Ingileifsdóttur, f. 21. september 1884 á Grímsstöðum á Fjöllum, d. 4. febrúar 1971 í Manitoba, Kanada.
	# [[:Mynd:KG-mannamyndir 3945.jpg\|Guðrúnu Ingileifsdóttur]], f. 27. ágúst 1886 í Norðurhjáleigu í Álftaveri,, d. 16. nóvember 1918 í Reykjavík.		# [[:Mynd:KG-mannamyndir 3945.jpg\|Guðrúnu Ingileifsdóttur]], f. 27. ágúst 1886 í Norðurhjáleigu í Álftaveri, d. 16. nóvember 1918 í Reykjavík.
	# [[:Mynd:KG-mannamyndir 16292.jpg\|Magnús Ingileifsson]], f. 4. febrúar 1888 í Norðurhjáleigu í Álftaveri, d. 15. desember 1967		# [[:Mynd:KG-mannamyndir 16292.jpg\|Magnús Ingileifsson]], f. 4. febrúar 1888 í Norðurhjáleigu í Álftaveri, d. 15. desember 1967.
	# [[:Mynd:KG-mannamyndir 6489.jpg\|Kristínu Ingileifsdóttur]], f. 2. apríl 1889 í Norðurhjáleigu, Álftaveri, d. 27. des. 1988 í Reykjavík.		# [[:Mynd:KG-mannamyndir 6489.jpg\|Kristínu Ingileifsdóttur]], f. 2. apríl 1889 í Norðurhjáleigu, Álftaveri, d. 27. des. 1988 í Reykjavík.
	# [[Ólafur Ingileifsson\|Ólaf Ingileifsson]], f. 9. júní 1891 á Ketilsstöðum, Dyrhólahr., d. 14. feb. 1968 í Vestmannaeyjum.		# [[Ólafur Ingileifsson\|Ólaf Ingileifsson]], f. 9. júní 1891 á Ketilsstöðum, Dyrhólahr., d. 14. feb. 1968 í Vestmannaeyjum.

Glumur: kom til Eyja 18 ára ekki tvítugur

2026-09-25T05:03:54Z

kom til Eyja 18 ára ekki tvítugur

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 25. september 2026 kl. 05:03
Lína 11:		Lína 11:
	Jón fæddist á því eina ári sem fjölskyldan bjó að Auðnum og áttu þá aðeins fimm eða sex ær, tvo hesta og höfðu kú á leigu. Efnin voru svo lítil að þeim var gefin mjólk handa Jóni allan fyrsta veturinn hans. Skömmu síðar var ákveðið að leita sér lífsviðurværis austur í Múlasýslu snemmvors 1884. Ferðin var ákaflega erfið; Þórunn sat á hesti með Jón ungan í kjöltunni og jafnframt barnshafandi, og Ingileifur þurfti mesta hluta leiðarinnar að ganga. Þau voru nánast félaus og reiddu sig mikið á gestrisni fólks á leiðinni. Sú för skilaði sér engu fyrir fjölskylduna og snéru þau aftur í Meðallandið um sumarið. Fjölskyldan bjó lengst af við mikla fátækt. Aðstæður þeirra urðu svo erfiðar að þrjú af börnum þeirra voru tekin frá þeim ung og komið fyrir hjá öðrum. Þórunn minntist þess síðar sem einnar sárustu reynslu ævi sinnar. Vorið 1892 skildu þau Ingileifur samvistum og fór Þórunn til Heiðmundar Hjaltasonar á Suður-Götum í Mýrdal. Eftir það bjuggu þau Ingileifur aldrei saman aftur, þótt þau skildu ekki formlega að lögum. Börnin ólust því að nokkru leyti upp sitt á hvorum staðnum. Guðrún systir Jóns lést úr spænsku veikinni 16. nóvember 1918, aðeins tveimur dögum áður en Jón sjálfur lést af sama sjúkdómi.		Jón fæddist á því eina ári sem fjölskyldan bjó að Auðnum og áttu þá aðeins fimm eða sex ær, tvo hesta og höfðu kú á leigu. Efnin voru svo lítil að þeim var gefin mjólk handa Jóni allan fyrsta veturinn hans. Skömmu síðar var ákveðið að leita sér lífsviðurværis austur í Múlasýslu snemmvors 1884. Ferðin var ákaflega erfið; Þórunn sat á hesti með Jón ungan í kjöltunni og jafnframt barnshafandi, og Ingileifur þurfti mesta hluta leiðarinnar að ganga. Þau voru nánast félaus og reiddu sig mikið á gestrisni fólks á leiðinni. Sú för skilaði sér engu fyrir fjölskylduna og snéru þau aftur í Meðallandið um sumarið. Fjölskyldan bjó lengst af við mikla fátækt. Aðstæður þeirra urðu svo erfiðar að þrjú af börnum þeirra voru tekin frá þeim ung og komið fyrir hjá öðrum. Þórunn minntist þess síðar sem einnar sárustu reynslu ævi sinnar. Vorið 1892 skildu þau Ingileifur samvistum og fór Þórunn til Heiðmundar Hjaltasonar á Suður-Götum í Mýrdal. Eftir það bjuggu þau Ingileifur aldrei saman aftur, þótt þau skildu ekki formlega að lögum. Börnin ólust því að nokkru leyti upp sitt á hvorum staðnum. Guðrún systir Jóns lést úr spænsku veikinni 16. nóvember 1918, aðeins tveimur dögum áður en Jón sjálfur lést af sama sjúkdómi.

	~~Tvítugur~~ fór Jón til Vestmannaeyja og ~~hóf sjómennsku á [[Friður VE-5\|Friði]]~~ hjá [[Gísli Lárusson\|Gísla Lárussyni]] í [[Stakkagerði]]. Hann var formaður á honum árið 1906. Árið 1907 keypti hann [[Eros VE-121\|Eros]] frá Danmörku og var formaður ~~þar~~ veturinn 1908. Árið 1912 keypti Jón vélbátinn [[Skuld VE-163\|Skuld]] og var formaður á honum í þrjár vertíðir. Tók hann þá við [[Svanur VE-152\|Svani]] sem hann átti fjórðungs hlut í, og var formaður á honum árin 1916 og 1918. Jón var annar í Vestmannaeyjum sem tók fiskimannapróf í Stýrimannaskólanum í Reykjavík. Tók hann það á aðeins einum vetri og var það talið mikið afrek. Jón var fenginn til að stýra skipinu Skaftfellingi til Víkur í Mýrdal og reyndist þetta vera hans hinsta ferð, en er hann snéri aftur heim var hann fárveikur. Jón lést úr spænsku veikinni, einungis 35 ára gamall.		Um 18 ára aldur fór Jón til Vestmannaeyja og var hjá [[Gísli Lárusson\|Gísla Lárussyni]] í [[Stakkagerði]], og er hann skráður þar í manntali 1901. Hann hóf sjómennsku á [[Friður VE-5\|Friði]] og var formaður á honum árið 1906. Árið 1907 keypti hann [[Eros VE-121\|Eros]] frá Danmörku og var formaður á honum veturinn 1908. Árið 1912 keypti Jón vélbátinn [[Skuld VE-163\|Skuld]] og var formaður á honum í þrjár vertíðir. Tók hann þá við [[Svanur VE-152\|Svani]] sem hann átti fjórðungs hlut í, og var formaður á honum árin 1916 og 1918. Jón var annar í Vestmannaeyjum sem tók fiskimannapróf í Stýrimannaskólanum í Reykjavík. Tók hann það á aðeins einum vetri og var það talið mikið afrek. Jón var fenginn til að stýra skipinu Skaftfellingi til Víkur í Mýrdal og reyndist þetta vera hans hinsta ferð, en er hann snéri aftur heim var hann fárveikur. Jón lést úr spænsku veikinni, einungis 35 ára gamall.

	Þau ár sem Jón var formaður, var hann alltaf með þeim aflahæstu. Það er óhætt að fullyrða, að þar fór saman vit og dugnaður. Jón kenndi einnig [[Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1966/ Fyrsta stýrimannanámskeið í Vestmannaeyjum árið 1918\|Íslenzku]] á fyrsta stýrimannanámskeiði Vestmannaeyja 1918. Jón var atorkumikill og kappsamur maður. Hið besta vildi hann gera fyrir alla og sinnti öllum verkefnum sem hann tók að sér, af alúð. Hann stóð fast með eigin hugsjón og var með mikinn drifkraft til allra verka. Skapstór þótti hann, en vildi jafnframt að hver hlutur væri rétt og vel af hendi leystur.		Þau ár sem Jón var formaður, var hann alltaf með þeim aflahæstu. Það er óhætt að fullyrða, að þar fór saman vit og dugnaður. Jón kenndi einnig [[Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1966/ Fyrsta stýrimannanámskeið í Vestmannaeyjum árið 1918\|Íslenzku]] á fyrsta stýrimannanámskeiði Vestmannaeyja 1918. Jón var atorkumikill og kappsamur maður. Hið besta vildi hann gera fyrir alla og sinnti öllum verkefnum sem hann tók að sér, af alúð. Hann stóð fast með eigin hugsjón og var með mikinn drifkraft til allra verka. Skapstór þótti hann, en vildi jafnframt að hver hlutur væri rétt og vel af hendi leystur.

Glumur á 25. september 2026 kl. 02:59

2026-09-25T02:59:22Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 25. september 2026 kl. 02:59
Lína 11:		Lína 11:
	Jón fæddist á því eina ári sem fjölskyldan bjó að Auðnum og áttu þá aðeins fimm eða sex ær, tvo hesta og höfðu kú á leigu. Efnin voru svo lítil að þeim var gefin mjólk handa Jóni allan fyrsta veturinn hans. Skömmu síðar var ákveðið að leita sér lífsviðurværis austur í Múlasýslu snemmvors 1884. Ferðin var ákaflega erfið; Þórunn sat á hesti með Jón ungan í kjöltunni og jafnframt barnshafandi, og Ingileifur þurfti mesta hluta leiðarinnar að ganga. Þau voru nánast félaus og reiddu sig mikið á gestrisni fólks á leiðinni. Sú för skilaði sér engu fyrir fjölskylduna og snéru þau aftur í Meðallandið um sumarið. Fjölskyldan bjó lengst af við mikla fátækt. Aðstæður þeirra urðu svo erfiðar að þrjú af börnum þeirra voru tekin frá þeim ung og komið fyrir hjá öðrum. Þórunn minntist þess síðar sem einnar sárustu reynslu ævi sinnar. Vorið 1892 skildu þau Ingileifur samvistum og fór Þórunn til Heiðmundar Hjaltasonar á Suður-Götum í Mýrdal. Eftir það bjuggu þau Ingileifur aldrei saman aftur, þótt þau skildu ekki formlega að lögum. Börnin ólust því að nokkru leyti upp sitt á hvorum staðnum. Guðrún systir Jóns lést úr spænsku veikinni 16. nóvember 1918, aðeins tveimur dögum áður en Jón sjálfur lést af sama sjúkdómi.		Jón fæddist á því eina ári sem fjölskyldan bjó að Auðnum og áttu þá aðeins fimm eða sex ær, tvo hesta og höfðu kú á leigu. Efnin voru svo lítil að þeim var gefin mjólk handa Jóni allan fyrsta veturinn hans. Skömmu síðar var ákveðið að leita sér lífsviðurværis austur í Múlasýslu snemmvors 1884. Ferðin var ákaflega erfið; Þórunn sat á hesti með Jón ungan í kjöltunni og jafnframt barnshafandi, og Ingileifur þurfti mesta hluta leiðarinnar að ganga. Þau voru nánast félaus og reiddu sig mikið á gestrisni fólks á leiðinni. Sú för skilaði sér engu fyrir fjölskylduna og snéru þau aftur í Meðallandið um sumarið. Fjölskyldan bjó lengst af við mikla fátækt. Aðstæður þeirra urðu svo erfiðar að þrjú af börnum þeirra voru tekin frá þeim ung og komið fyrir hjá öðrum. Þórunn minntist þess síðar sem einnar sárustu reynslu ævi sinnar. Vorið 1892 skildu þau Ingileifur samvistum og fór Þórunn til Heiðmundar Hjaltasonar á Suður-Götum í Mýrdal. Eftir það bjuggu þau Ingileifur aldrei saman aftur, þótt þau skildu ekki formlega að lögum. Börnin ólust því að nokkru leyti upp sitt á hvorum staðnum. Guðrún systir Jóns lést úr spænsku veikinni 16. nóvember 1918, aðeins tveimur dögum áður en Jón sjálfur lést af sama sjúkdómi.

	Tvítugur fór Jón til Vestmannaeyja og hóf sjómennsku á [[Friður\|Friði]] hjá [[Gísli Lárusson\|Gísla Lárussyni]] í [[Stakkagerði]]. Hann var formaður á honum árið 1906. Árið 1907 keypti hann [[Eros VE-121\|Eros]] frá Danmörku og var formaður þar veturinn 1908. Árið 1912 keypti Jón vélbátinn [[Skuld VE-163\|Skuld]] og var formaður á honum í þrjár vertíðir. Tók hann þá við [[Svanur VE-152\|Svani]] sem hann átti fjórðungs hlut í, og var formaður á honum árin 1916 og 1918. Jón var annar í Vestmannaeyjum sem tók fiskimannapróf í Stýrimannaskólanum í Reykjavík. Tók hann það á aðeins einum vetri og var það talið mikið afrek. Jón var fenginn til að stýra skipinu Skaftfellingi til Víkur í Mýrdal og reyndist þetta vera hans hinsta ferð, en er hann snéri aftur heim var hann fárveikur. Jón lést úr spænsku veikinni, einungis 35 ára gamall.		Tvítugur fór Jón til Vestmannaeyja og hóf sjómennsku á [[Friður VE-5\|Friði]] hjá [[Gísli Lárusson\|Gísla Lárussyni]] í [[Stakkagerði]]. Hann var formaður á honum árið 1906. Árið 1907 keypti hann [[Eros VE-121\|Eros]] frá Danmörku og var formaður þar veturinn 1908. Árið 1912 keypti Jón vélbátinn [[Skuld VE-163\|Skuld]] og var formaður á honum í þrjár vertíðir. Tók hann þá við [[Svanur VE-152\|Svani]] sem hann átti fjórðungs hlut í, og var formaður á honum árin 1916 og 1918. Jón var annar í Vestmannaeyjum sem tók fiskimannapróf í Stýrimannaskólanum í Reykjavík. Tók hann það á aðeins einum vetri og var það talið mikið afrek. Jón var fenginn til að stýra skipinu Skaftfellingi til Víkur í Mýrdal og reyndist þetta vera hans hinsta ferð, en er hann snéri aftur heim var hann fárveikur. Jón lést úr spænsku veikinni, einungis 35 ára gamall.

	Þau ár sem Jón var formaður, var hann alltaf með þeim aflahæstu. Það er óhætt að fullyrða, að þar fór saman vit og dugnaður. Jón kenndi einnig [[Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1966/ Fyrsta stýrimannanámskeið í Vestmannaeyjum árið 1918\|Íslenzku]] á fyrsta stýrimannanámskeiði Vestmannaeyja 1918. Jón var atorkumikill og kappsamur maður. Hið besta vildi hann gera fyrir alla og sinnti öllum verkefnum sem hann tók að sér, af alúð. Hann stóð fast með eigin hugsjón og var með mikinn drifkraft til allra verka. Skapstór þótti hann, en vildi jafnframt að hver hlutur væri rétt og vel af hendi leystur.		Þau ár sem Jón var formaður, var hann alltaf með þeim aflahæstu. Það er óhætt að fullyrða, að þar fór saman vit og dugnaður. Jón kenndi einnig [[Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1966/ Fyrsta stýrimannanámskeið í Vestmannaeyjum árið 1918\|Íslenzku]] á fyrsta stýrimannanámskeiði Vestmannaeyja 1918. Jón var atorkumikill og kappsamur maður. Hið besta vildi hann gera fyrir alla og sinnti öllum verkefnum sem hann tók að sér, af alúð. Hann stóð fast með eigin hugsjón og var með mikinn drifkraft til allra verka. Skapstór þótti hann, en vildi jafnframt að hver hlutur væri rétt og vel af hendi leystur.

Glumur: Breytti Skuld Eros og Svan

2026-09-25T02:32:44Z

Breytti Skuld Eros og Svan

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 25. september 2026 kl. 02:32
Lína 11:		Lína 11:
	Jón fæddist á því eina ári sem fjölskyldan bjó að Auðnum og áttu þá aðeins fimm eða sex ær, tvo hesta og höfðu kú á leigu. Efnin voru svo lítil að þeim var gefin mjólk handa Jóni allan fyrsta veturinn hans. Skömmu síðar var ákveðið að leita sér lífsviðurværis austur í Múlasýslu snemmvors 1884. Ferðin var ákaflega erfið; Þórunn sat á hesti með Jón ungan í kjöltunni og jafnframt barnshafandi, og Ingileifur þurfti mesta hluta leiðarinnar að ganga. Þau voru nánast félaus og reiddu sig mikið á gestrisni fólks á leiðinni. Sú för skilaði sér engu fyrir fjölskylduna og snéru þau aftur í Meðallandið um sumarið. Fjölskyldan bjó lengst af við mikla fátækt. Aðstæður þeirra urðu svo erfiðar að þrjú af börnum þeirra voru tekin frá þeim ung og komið fyrir hjá öðrum. Þórunn minntist þess síðar sem einnar sárustu reynslu ævi sinnar. Vorið 1892 skildu þau Ingileifur samvistum og fór Þórunn til Heiðmundar Hjaltasonar á Suður-Götum í Mýrdal. Eftir það bjuggu þau Ingileifur aldrei saman aftur, þótt þau skildu ekki formlega að lögum. Börnin ólust því að nokkru leyti upp sitt á hvorum staðnum. Guðrún systir Jóns lést úr spænsku veikinni 16. nóvember 1918, aðeins tveimur dögum áður en Jón sjálfur lést af sama sjúkdómi.		Jón fæddist á því eina ári sem fjölskyldan bjó að Auðnum og áttu þá aðeins fimm eða sex ær, tvo hesta og höfðu kú á leigu. Efnin voru svo lítil að þeim var gefin mjólk handa Jóni allan fyrsta veturinn hans. Skömmu síðar var ákveðið að leita sér lífsviðurværis austur í Múlasýslu snemmvors 1884. Ferðin var ákaflega erfið; Þórunn sat á hesti með Jón ungan í kjöltunni og jafnframt barnshafandi, og Ingileifur þurfti mesta hluta leiðarinnar að ganga. Þau voru nánast félaus og reiddu sig mikið á gestrisni fólks á leiðinni. Sú för skilaði sér engu fyrir fjölskylduna og snéru þau aftur í Meðallandið um sumarið. Fjölskyldan bjó lengst af við mikla fátækt. Aðstæður þeirra urðu svo erfiðar að þrjú af börnum þeirra voru tekin frá þeim ung og komið fyrir hjá öðrum. Þórunn minntist þess síðar sem einnar sárustu reynslu ævi sinnar. Vorið 1892 skildu þau Ingileifur samvistum og fór Þórunn til Heiðmundar Hjaltasonar á Suður-Götum í Mýrdal. Eftir það bjuggu þau Ingileifur aldrei saman aftur, þótt þau skildu ekki formlega að lögum. Börnin ólust því að nokkru leyti upp sitt á hvorum staðnum. Guðrún systir Jóns lést úr spænsku veikinni 16. nóvember 1918, aðeins tveimur dögum áður en Jón sjálfur lést af sama sjúkdómi.

	Tvítugur fór Jón til Vestmannaeyja og hóf sjómennsku á [[Friður\|Friði]] hjá [[Gísli Lárusson\|Gísla Lárussyni]] í [[Stakkagerði]]. Hann var formaður á honum árið 1906. Árið 1907 keypti hann [[Eros VE 121\|Eros]] frá Danmörku og var formaður þar veturinn 1908. Árið 1912 keypti Jón vélbátinn [[Skuld VE 163\|Skuld]] og var formaður á honum í þrjár vertíðir. Tók hann þá við [[Svanur VE 152\|Svani]] sem hann átti fjórðungs hlut í, og var formaður á honum árin 1916 og 1918. Jón var annar í Vestmannaeyjum sem tók fiskimannapróf í Stýrimannaskólanum í Reykjavík. Tók hann það á aðeins einum vetri og var það talið mikið afrek. Jón var fenginn til að stýra skipinu Skaftfellingi til Víkur í Mýrdal og reyndist þetta vera hans hinsta ferð, en er hann snéri aftur heim var hann fárveikur. Jón lést úr spænsku veikinni, einungis 35 ára gamall.		Tvítugur fór Jón til Vestmannaeyja og hóf sjómennsku á [[Friður\|Friði]] hjá [[Gísli Lárusson\|Gísla Lárussyni]] í [[Stakkagerði]]. Hann var formaður á honum árið 1906. Árið 1907 keypti hann [[Eros VE-121\|Eros]] frá Danmörku og var formaður þar veturinn 1908. Árið 1912 keypti Jón vélbátinn [[Skuld VE-163\|Skuld]] og var formaður á honum í þrjár vertíðir. Tók hann þá við [[Svanur VE-152\|Svani]] sem hann átti fjórðungs hlut í, og var formaður á honum árin 1916 og 1918. Jón var annar í Vestmannaeyjum sem tók fiskimannapróf í Stýrimannaskólanum í Reykjavík. Tók hann það á aðeins einum vetri og var það talið mikið afrek. Jón var fenginn til að stýra skipinu Skaftfellingi til Víkur í Mýrdal og reyndist þetta vera hans hinsta ferð, en er hann snéri aftur heim var hann fárveikur. Jón lést úr spænsku veikinni, einungis 35 ára gamall.

	Þau ár sem Jón var formaður, var hann alltaf með þeim aflahæstu. Það er óhætt að fullyrða, að þar fór saman vit og dugnaður. Jón kenndi einnig [[Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1966/ Fyrsta stýrimannanámskeið í Vestmannaeyjum árið 1918\|Íslenzku]] á fyrsta stýrimannanámskeiði Vestmannaeyja 1918. Jón var atorkumikill og kappsamur maður. Hið besta vildi hann gera fyrir alla og sinnti öllum verkefnum sem hann tók að sér, af alúð. Hann stóð fast með eigin hugsjón og var með mikinn drifkraft til allra verka. Skapstór þótti hann, en vildi jafnframt að hver hlutur væri rétt og vel af hendi leystur.		Þau ár sem Jón var formaður, var hann alltaf með þeim aflahæstu. Það er óhætt að fullyrða, að þar fór saman vit og dugnaður. Jón kenndi einnig [[Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1966/ Fyrsta stýrimannanámskeið í Vestmannaeyjum árið 1918\|Íslenzku]] á fyrsta stýrimannanámskeiði Vestmannaeyja 1918. Jón var atorkumikill og kappsamur maður. Hið besta vildi hann gera fyrir alla og sinnti öllum verkefnum sem hann tók að sér, af alúð. Hann stóð fast með eigin hugsjón og var með mikinn drifkraft til allra verka. Skapstór þótti hann, en vildi jafnframt að hver hlutur væri rétt og vel af hendi leystur.

Glumur: leiðrétti fleiri skip

2026-09-25T02:19:02Z

leiðrétti fleiri skip

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 25. september 2026 kl. 02:19
Lína 11:		Lína 11:
	Jón fæddist á því eina ári sem fjölskyldan bjó að Auðnum og áttu þá aðeins fimm eða sex ær, tvo hesta og höfðu kú á leigu. Efnin voru svo lítil að þeim var gefin mjólk handa Jóni allan fyrsta veturinn hans. Skömmu síðar var ákveðið að leita sér lífsviðurværis austur í Múlasýslu snemmvors 1884. Ferðin var ákaflega erfið; Þórunn sat á hesti með Jón ungan í kjöltunni og jafnframt barnshafandi, og Ingileifur þurfti mesta hluta leiðarinnar að ganga. Þau voru nánast félaus og reiddu sig mikið á gestrisni fólks á leiðinni. Sú för skilaði sér engu fyrir fjölskylduna og snéru þau aftur í Meðallandið um sumarið. Fjölskyldan bjó lengst af við mikla fátækt. Aðstæður þeirra urðu svo erfiðar að þrjú af börnum þeirra voru tekin frá þeim ung og komið fyrir hjá öðrum. Þórunn minntist þess síðar sem einnar sárustu reynslu ævi sinnar. Vorið 1892 skildu þau Ingileifur samvistum og fór Þórunn til Heiðmundar Hjaltasonar á Suður-Götum í Mýrdal. Eftir það bjuggu þau Ingileifur aldrei saman aftur, þótt þau skildu ekki formlega að lögum. Börnin ólust því að nokkru leyti upp sitt á hvorum staðnum. Guðrún systir Jóns lést úr spænsku veikinni 16. nóvember 1918, aðeins tveimur dögum áður en Jón sjálfur lést af sama sjúkdómi.		Jón fæddist á því eina ári sem fjölskyldan bjó að Auðnum og áttu þá aðeins fimm eða sex ær, tvo hesta og höfðu kú á leigu. Efnin voru svo lítil að þeim var gefin mjólk handa Jóni allan fyrsta veturinn hans. Skömmu síðar var ákveðið að leita sér lífsviðurværis austur í Múlasýslu snemmvors 1884. Ferðin var ákaflega erfið; Þórunn sat á hesti með Jón ungan í kjöltunni og jafnframt barnshafandi, og Ingileifur þurfti mesta hluta leiðarinnar að ganga. Þau voru nánast félaus og reiddu sig mikið á gestrisni fólks á leiðinni. Sú för skilaði sér engu fyrir fjölskylduna og snéru þau aftur í Meðallandið um sumarið. Fjölskyldan bjó lengst af við mikla fátækt. Aðstæður þeirra urðu svo erfiðar að þrjú af börnum þeirra voru tekin frá þeim ung og komið fyrir hjá öðrum. Þórunn minntist þess síðar sem einnar sárustu reynslu ævi sinnar. Vorið 1892 skildu þau Ingileifur samvistum og fór Þórunn til Heiðmundar Hjaltasonar á Suður-Götum í Mýrdal. Eftir það bjuggu þau Ingileifur aldrei saman aftur, þótt þau skildu ekki formlega að lögum. Börnin ólust því að nokkru leyti upp sitt á hvorum staðnum. Guðrún systir Jóns lést úr spænsku veikinni 16. nóvember 1918, aðeins tveimur dögum áður en Jón sjálfur lést af sama sjúkdómi.

	Tvítugur fór Jón til Vestmannaeyja og hóf sjómennsku á [[Friður\|Friði]] hjá [[Gísli Lárusson\|Gísla Lárussyni]] í [[Stakkagerði]]. Hann var formaður á honum árið 1906. Árið 1907 keypti hann [[Eros VE 121\|Eros]] frá Danmörku og var formaður þar veturinn 1908. Árið 1912 keypti Jón vélbátinn [[Skuld ~~(bátur)~~\|Skuld]] og var formaður á honum í þrjár vertíðir. Tók hann þá við [[Svanur\|Svani]] sem hann átti fjórðungs hlut í, og var formaður á honum árin 1916 og 1918. Jón var annar í Vestmannaeyjum sem tók fiskimannapróf í Stýrimannaskólanum í Reykjavík. Tók hann það á aðeins einum vetri og var það talið mikið afrek. Jón var fenginn til að stýra skipinu Skaftfellingi til Víkur í Mýrdal og reyndist þetta vera hans hinsta ferð, en er hann snéri aftur heim var hann fárveikur. Jón lést úr spænsku veikinni, einungis 35 ára gamall.		Tvítugur fór Jón til Vestmannaeyja og hóf sjómennsku á [[Friður\|Friði]] hjá [[Gísli Lárusson\|Gísla Lárussyni]] í [[Stakkagerði]]. Hann var formaður á honum árið 1906. Árið 1907 keypti hann [[Eros VE 121\|Eros]] frá Danmörku og var formaður þar veturinn 1908. Árið 1912 keypti Jón vélbátinn [[Skuld VE 163\|Skuld]] og var formaður á honum í þrjár vertíðir. Tók hann þá við [[Svanur VE 152\|Svani]] sem hann átti fjórðungs hlut í, og var formaður á honum árin 1916 og 1918. Jón var annar í Vestmannaeyjum sem tók fiskimannapróf í Stýrimannaskólanum í Reykjavík. Tók hann það á aðeins einum vetri og var það talið mikið afrek. Jón var fenginn til að stýra skipinu Skaftfellingi til Víkur í Mýrdal og reyndist þetta vera hans hinsta ferð, en er hann snéri aftur heim var hann fárveikur. Jón lést úr spænsku veikinni, einungis 35 ára gamall.

	Þau ár sem Jón var formaður, var hann alltaf með þeim aflahæstu. Það er óhætt að fullyrða, að þar fór saman vit og dugnaður. Jón kenndi einnig [[Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1966/ Fyrsta stýrimannanámskeið í Vestmannaeyjum árið 1918\|Íslenzku]] á fyrsta stýrimannanámskeiði Vestmannaeyja 1918. Jón var atorkumikill og kappsamur maður. Hið besta vildi hann gera fyrir alla og sinnti öllum verkefnum sem hann tók að sér, af alúð. Hann stóð fast með eigin hugsjón og var með mikinn drifkraft til allra verka. Skapstór þótti hann, en vildi jafnframt að hver hlutur væri rétt og vel af hendi leystur.		Þau ár sem Jón var formaður, var hann alltaf með þeim aflahæstu. Það er óhætt að fullyrða, að þar fór saman vit og dugnaður. Jón kenndi einnig [[Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1966/ Fyrsta stýrimannanámskeið í Vestmannaeyjum árið 1918\|Íslenzku]] á fyrsta stýrimannanámskeiði Vestmannaeyja 1918. Jón var atorkumikill og kappsamur maður. Hið besta vildi hann gera fyrir alla og sinnti öllum verkefnum sem hann tók að sér, af alúð. Hann stóð fast með eigin hugsjón og var með mikinn drifkraft til allra verka. Skapstór þótti hann, en vildi jafnframt að hver hlutur væri rétt og vel af hendi leystur.

Glumur: Leiðr. frá Eros I í Eros VE 121

2026-09-25T02:18:07Z

Leiðr. frá Eros I í Eros VE 121

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 25. september 2026 kl. 02:18
Lína 11:		Lína 11:
	Jón fæddist á því eina ári sem fjölskyldan bjó að Auðnum og áttu þá aðeins fimm eða sex ær, tvo hesta og höfðu kú á leigu. Efnin voru svo lítil að þeim var gefin mjólk handa Jóni allan fyrsta veturinn hans. Skömmu síðar var ákveðið að leita sér lífsviðurværis austur í Múlasýslu snemmvors 1884. Ferðin var ákaflega erfið; Þórunn sat á hesti með Jón ungan í kjöltunni og jafnframt barnshafandi, og Ingileifur þurfti mesta hluta leiðarinnar að ganga. Þau voru nánast félaus og reiddu sig mikið á gestrisni fólks á leiðinni. Sú för skilaði sér engu fyrir fjölskylduna og snéru þau aftur í Meðallandið um sumarið. Fjölskyldan bjó lengst af við mikla fátækt. Aðstæður þeirra urðu svo erfiðar að þrjú af börnum þeirra voru tekin frá þeim ung og komið fyrir hjá öðrum. Þórunn minntist þess síðar sem einnar sárustu reynslu ævi sinnar. Vorið 1892 skildu þau Ingileifur samvistum og fór Þórunn til Heiðmundar Hjaltasonar á Suður-Götum í Mýrdal. Eftir það bjuggu þau Ingileifur aldrei saman aftur, þótt þau skildu ekki formlega að lögum. Börnin ólust því að nokkru leyti upp sitt á hvorum staðnum. Guðrún systir Jóns lést úr spænsku veikinni 16. nóvember 1918, aðeins tveimur dögum áður en Jón sjálfur lést af sama sjúkdómi.		Jón fæddist á því eina ári sem fjölskyldan bjó að Auðnum og áttu þá aðeins fimm eða sex ær, tvo hesta og höfðu kú á leigu. Efnin voru svo lítil að þeim var gefin mjólk handa Jóni allan fyrsta veturinn hans. Skömmu síðar var ákveðið að leita sér lífsviðurværis austur í Múlasýslu snemmvors 1884. Ferðin var ákaflega erfið; Þórunn sat á hesti með Jón ungan í kjöltunni og jafnframt barnshafandi, og Ingileifur þurfti mesta hluta leiðarinnar að ganga. Þau voru nánast félaus og reiddu sig mikið á gestrisni fólks á leiðinni. Sú för skilaði sér engu fyrir fjölskylduna og snéru þau aftur í Meðallandið um sumarið. Fjölskyldan bjó lengst af við mikla fátækt. Aðstæður þeirra urðu svo erfiðar að þrjú af börnum þeirra voru tekin frá þeim ung og komið fyrir hjá öðrum. Þórunn minntist þess síðar sem einnar sárustu reynslu ævi sinnar. Vorið 1892 skildu þau Ingileifur samvistum og fór Þórunn til Heiðmundar Hjaltasonar á Suður-Götum í Mýrdal. Eftir það bjuggu þau Ingileifur aldrei saman aftur, þótt þau skildu ekki formlega að lögum. Börnin ólust því að nokkru leyti upp sitt á hvorum staðnum. Guðrún systir Jóns lést úr spænsku veikinni 16. nóvember 1918, aðeins tveimur dögum áður en Jón sjálfur lést af sama sjúkdómi.

	Tvítugur fór Jón til Vestmannaeyja og hóf sjómennsku á [[Friður\|Friði]] hjá [[Gísli Lárusson\|Gísla Lárussyni]] í [[Stakkagerði]]. Hann var formaður á honum árið 1906. Árið 1907 keypti hann [[Eros]] frá Danmörku og var formaður þar veturinn 1908. Árið 1912 keypti Jón vélbátinn [[Skuld (bátur)\|Skuld]] og var formaður á honum í þrjár vertíðir. Tók hann þá við [[Svanur\|Svani]] sem hann átti fjórðungs hlut í, og var formaður á honum árin 1916 og 1918. Jón var annar í Vestmannaeyjum sem tók fiskimannapróf í Stýrimannaskólanum í Reykjavík. Tók hann það á aðeins einum vetri og var það talið mikið afrek. Jón var fenginn til að stýra skipinu Skaftfellingi til Víkur í Mýrdal og reyndist þetta vera hans hinsta ferð, en er hann snéri aftur heim var hann fárveikur. Jón lést úr spænsku veikinni, einungis 35 ára gamall.		Tvítugur fór Jón til Vestmannaeyja og hóf sjómennsku á [[Friður\|Friði]] hjá [[Gísli Lárusson\|Gísla Lárussyni]] í [[Stakkagerði]]. Hann var formaður á honum árið 1906. Árið 1907 keypti hann [[Eros VE 121\|Eros]] frá Danmörku og var formaður þar veturinn 1908. Árið 1912 keypti Jón vélbátinn [[Skuld (bátur)\|Skuld]] og var formaður á honum í þrjár vertíðir. Tók hann þá við [[Svanur\|Svani]] sem hann átti fjórðungs hlut í, og var formaður á honum árin 1916 og 1918. Jón var annar í Vestmannaeyjum sem tók fiskimannapróf í Stýrimannaskólanum í Reykjavík. Tók hann það á aðeins einum vetri og var það talið mikið afrek. Jón var fenginn til að stýra skipinu Skaftfellingi til Víkur í Mýrdal og reyndist þetta vera hans hinsta ferð, en er hann snéri aftur heim var hann fárveikur. Jón lést úr spænsku veikinni, einungis 35 ára gamall.

	Þau ár sem Jón var formaður, var hann alltaf með þeim aflahæstu. Það er óhætt að fullyrða, að þar fór saman vit og dugnaður. Jón kenndi einnig [[Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1966/ Fyrsta stýrimannanámskeið í Vestmannaeyjum árið 1918\|Íslenzku]] á fyrsta stýrimannanámskeiði Vestmannaeyja 1918. Jón var atorkumikill og kappsamur maður. Hið besta vildi hann gera fyrir alla og sinnti öllum verkefnum sem hann tók að sér, af alúð. Hann stóð fast með eigin hugsjón og var með mikinn drifkraft til allra verka. Skapstór þótti hann, en vildi jafnframt að hver hlutur væri rétt og vel af hendi leystur.		Þau ár sem Jón var formaður, var hann alltaf með þeim aflahæstu. Það er óhætt að fullyrða, að þar fór saman vit og dugnaður. Jón kenndi einnig [[Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 1966/ Fyrsta stýrimannanámskeið í Vestmannaeyjum árið 1918\|Íslenzku]] á fyrsta stýrimannanámskeiði Vestmannaeyja 1918. Jón var atorkumikill og kappsamur maður. Hið besta vildi hann gera fyrir alla og sinnti öllum verkefnum sem hann tók að sér, af alúð. Hann stóð fast með eigin hugsjón og var með mikinn drifkraft til allra verka. Skapstór þótti hann, en vildi jafnframt að hver hlutur væri rétt og vel af hendi leystur.

Glumur á 24. september 2026 kl. 15:45

2026-09-24T15:45:11Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 24. september 2026 kl. 15:45
Lína 19:		Lína 19:
	Jón var einnig mikill íþróttamaður. Á Þjóðhátíð Vestmannaeyja árið 1910 sigraði hann í glímu og var síðar talinn meðal ágætustu glímumanna Eyjanna. Hann var jafnframt einn þeirra sem ruddu knattspyrnunni braut í Vestmannaeyjum. Á fyrsta Íslandsmótinu í knattspyrnu árið 1912 lék Jón sem hægri framvörður með liði KV, forvera ÍBV. Ferðin til Reykjavíkur tók tvo daga og var keppnin hin harðasta, en með þátttöku sinni lögðu Jón og félagar hans grunn að knattspyrnusögu Vestmannaeyja. Árið eftir, 9. september 1913, var Jón einn 33 stofnenda íþróttafélagsins Þórs.		Jón var einnig mikill íþróttamaður. Á Þjóðhátíð Vestmannaeyja árið 1910 sigraði hann í glímu og var síðar talinn meðal ágætustu glímumanna Eyjanna. Hann var jafnframt einn þeirra sem ruddu knattspyrnunni braut í Vestmannaeyjum. Á fyrsta Íslandsmótinu í knattspyrnu árið 1912 lék Jón sem hægri framvörður með liði KV, forvera ÍBV. Ferðin til Reykjavíkur tók tvo daga og var keppnin hin harðasta, en með þátttöku sinni lögðu Jón og félagar hans grunn að knattspyrnusögu Vestmannaeyja. Árið eftir, 9. september 1913, var Jón einn 33 stofnenda íþróttafélagsins Þórs.

	Jón Ingileifsson kvæntist [[Elín Einarsdóttir (Reykholti)\|Elínu Einarsdóttur]] 23. desember 1906. Hófu þau búskap sinn á [[Dalbær\|Dalbæ]], en reistu þau Reykholt hið eldra árið ~~1914~~ með góðra vina hjálp. Hjónin eignuðust þrjár dætur, en aðeins ein þeirra komst á legg.		Jón Ingileifsson kvæntist [[Elín Einarsdóttir (Reykholti)\|Elínu Einarsdóttur]] 23. desember 1906. Hófu þau búskap sinn á [[Dalbær\|Dalbæ]], en reistu þau Reykholt hið eldra árið 1910 með góðra vina hjálp og var flutt inn í það 1911. Hjónin eignuðust þrjár dætur, en aðeins ein þeirra komst á legg.

	# Stúlka, f. andvana 21. nóvember 1909 í Dalbæ.		# Stúlka, f. andvana 21. nóvember 1909 í Dalbæ.
	# [[Unnur Jónsdóttir (Reykholti)\|Unnur Sigrún Jónsdóttir]], f. 6. júní 1912 í ~~Reykjavík~~, d. 16. febrúar 1995 í Reykjavík.		# [[Unnur Jónsdóttir (Reykholti)\|Unnur Sigrún Jónsdóttir]], f. 6. júní 1912 í Reykholti, d. 16. febrúar 1995 í Reykjavík.
	# Jóna Elín Jónsdóttir, f. andvana 3. október 1916 í Reykholti.		# Jóna Elín Jónsdóttir, f. andvana 3. október 1916 í Reykholti.