Blik 1969/Tólf ára dvöl í Eyjum - Breytingaskrá

Viglundur á 10. júní 2011 kl. 20:28

2011-06-10T20:28:10Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 10. júní 2011 kl. 20:28
Lína 17:		Lína 17:
	Svo var það þá sólbjartan júnídag 1956, að vélbátur lætur úr Þorlákshöfn. Innanborðs voru öldnu hjónin frá Iðu og farangur þeirra.<br>		Svo var það þá sólbjartan júnídag 1956, að vélbátur lætur úr Þorlákshöfn. Innanborðs voru öldnu hjónin frá Iðu og farangur þeirra.<br>
	Formaður bátsins lét konunni í té klefa sinn, svo að sem bezt færi um hana í hennar fyrstu sjóferð.<br>		Formaður bátsins lét konunni í té klefa sinn, svo að sem bezt færi um hana í hennar fyrstu sjóferð.<br>
	Báturinn brunar fram lognkyrran hafflötinn og brátt sjást rísa úr hafi hnjúkar sæbrattir, sem hækka og stækka, eftir því sem skrúfan knýr farkostinn nær og nær. Þarna eru [[Þrídrangar]] og ~~Úteyjarnar~~ margar. Og um það leytið, sem bærinn sést yfir [[Eiði]]ð, kemur konan fram í stjórnklefann furðu hress.<br>		Báturinn brunar fram lognkyrran hafflötinn og brátt sjást rísa úr hafi hnjúkar sæbrattir, sem hækka og stækka, eftir því sem skrúfan knýr farkostinn nær og nær. Þarna eru [[Þrídrangar]] og [[Úteyjar]]nar margar. Og um það leytið, sem bærinn sést yfir [[Eiði]]ð, kemur konan fram í stjórnklefann furðu hress.<br>
	Formaðurinn opnar dyrnar, svo að betur sjáist til lands. - Strax varð hún hrifin af því, sem fyrir augu hennar bar, og sú hrifning varð ekki endaslepp.<br>		Formaðurinn opnar dyrnar, svo að betur sjáist til lands. - Strax varð hún hrifin af því, sem fyrir augu hennar bar, og sú hrifning varð ekki endaslepp.<br>
	Síðdegissól stafaði geislum yfir húsaþök og hnjúkana háu, svo að allt varð ljóma vafið. - Skeiðin skreið með jöfnum hraða örstutt frá þverhníptu berginu, sem gnæfði himinhátt stjórnborðsmegin. Leiðin lá um [[Faxasund]], sem nú var spegilslétt. Óteljandi grúi fugla sat í skorum, á syllum og í skútum bjargsins, en aðrir svifu á þöndum vængjum við brúnirnar.<br>		Síðdegissól stafaði geislum yfir húsaþök og hnjúkana háu, svo að allt varð ljóma vafið. - Skeiðin skreið með jöfnum hraða örstutt frá þverhníptu berginu, sem gnæfði himinhátt stjórnborðsmegin. Leiðin lá um [[Faxasund]], sem nú var spegilslétt. Óteljandi grúi fugla sat í skorum, á syllum og í skútum bjargsins, en aðrir svifu á þöndum vængjum við brúnirnar.<br>

Viglundur á 20. september 2010 kl. 20:33

2010-09-20T20:33:43Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 20. september 2010 kl. 20:33
Lína 3:		Lína 3:


	[[Einar Sigurfinnsson (eldri)\|EINAR SIGURFINNSSON]]		<center>[[Einar Sigurfinnsson (eldri)\|EINAR SIGURFINNSSON]]:</center>

	==Tólf ára dvöl í Eyjum==
	[[Mynd:~~Blik~~ 1967 91 1.jpg\|thumb\|200px\|''Einar Sigurfinnsson, greinarhöfundur''.]]		<big><big><big><big><center>Tólf ára dvöl í Eyjum</center> </big></big></big>


			[[Mynd: 1967 b 91 A.jpg\|thumb\|200px\|''Einar Sigurfinnsson, greinarhöfundur''.]]
	Tólf ára dvöl mín í Vestmannaeyjum hefur til muna auðgað forða minninganna. Þess vegna finnst mér vert að festa á blað nokkuð af því helzta, sem hugur minn geymir í sambandi við þessa útverði suðurstrandar okkar kæra fósturlands og veru mína þar. <br>		Tólf ára dvöl mín í Vestmannaeyjum hefur til muna auðgað forða minninganna. Þess vegna finnst mér vert að festa á blað nokkuð af því helzta, sem hugur minn geymir í sambandi við þessa útverði suðurstrandar okkar kæra fósturlands og veru mína þar. <br>
	Þegar í æsku vissi ég, að skammt fyrir sunnan land voru eyjar. Þar bjuggu menn, sem orð lék á að væru góðir sjómenn og aflasælir. Þar voru góð fiskimið umhverfis og þangað fóru „til útvers“ menn, sem ég kannaðist við, og öfluðu sér þar fjár og frama.<br>		Þegar í æsku vissi ég, að skammt fyrir sunnan land voru eyjar. Þar bjuggu menn, sem orð lék á að væru góðir sjómenn og aflasælir. Þar voru góð fiskimið umhverfis og þangað fóru „til útvers“ menn, sem ég kannaðist við, og öfluðu sér þar fjár og frama.<br>
Lína 18:		Lína 21:
	Síðdegissól stafaði geislum yfir húsaþök og hnjúkana háu, svo að allt varð ljóma vafið. - Skeiðin skreið með jöfnum hraða örstutt frá þverhníptu berginu, sem gnæfði himinhátt stjórnborðsmegin. Leiðin lá um [[Faxasund]], sem nú var spegilslétt. Óteljandi grúi fugla sat í skorum, á syllum og í skútum bjargsins, en aðrir svifu á þöndum vængjum við brúnirnar.<br>		Síðdegissól stafaði geislum yfir húsaþök og hnjúkana háu, svo að allt varð ljóma vafið. - Skeiðin skreið með jöfnum hraða örstutt frá þverhníptu berginu, sem gnæfði himinhátt stjórnborðsmegin. Leiðin lá um [[Faxasund]], sem nú var spegilslétt. Óteljandi grúi fugla sat í skorum, á syllum og í skútum bjargsins, en aðrir svifu á þöndum vængjum við brúnirnar.<br>
	Svo er beygt fyrir [[Ystiklettur\|Yzta-Klett]], og þá gefur á að líta. Útsýn yfir Heimaey er undrafögur í augum innflytjendanna.<br>		Svo er beygt fyrir [[Ystiklettur\|Yzta-Klett]], og þá gefur á að líta. Útsýn yfir Heimaey er undrafögur í augum innflytjendanna.<br>
	Á bryggjunni eru bræðurnir [[Sigurfinnur Einarsson\|Sigurfinnur]] og [[Guðmundur Einarsson Sigurfinnssonar\|Guðmundur]] viðbúnir að veita móttöku og flytja farangur á ákvörðunarstað, - heim að [[Heiðartún ~~(hús)\|Heiðartúni~~]]. Rishæðina þar höfðum við tekið á leigu, þó að hún væri ekki nærri fullgerð. Svo hafði um samizt, að ég gerði það, sem á vantaði, og mætti sá kostnaður síðan húsaleigunni. Til þessara framkvæmda þurfti mikla vinnu og ýmiskonar efni. Tréverk vann ég sjálfur, en [[Ólafur Stefánsson múrari\|Ólafur Stefánsson]] vann fyrir mig að allri múrhúðun af röskleika og kappi. Húsráðandann [[Lúðvík Reimarsson]] reyndi ég alltaf að drengskap og prúðmennsku.<br>		Á bryggjunni eru bræðurnir [[Sigurfinnur Einarsson\|Sigurfinnur]] og [[Guðmundur Einarsson Sigurfinnssonar\|Guðmundur]] viðbúnir að veita móttöku og flytja farangur á ákvörðunarstað, - heim að [[Heiðartún]]i. Rishæðina þar höfðum við tekið á leigu, þó að hún væri ekki nærri fullgerð. Svo hafði um samizt, að ég gerði það, sem á vantaði, og mætti sá kostnaður síðan húsaleigunni. Til þessara framkvæmda þurfti mikla vinnu og ýmiskonar efni. Tréverk vann ég sjálfur, en [[Ólafur Stefánsson múrari\|Ólafur Stefánsson]] vann fyrir mig að allri múrhúðun af röskleika og kappi. Húsráðandann [[Lúðvík Reimarsson]] reyndi ég alltaf að drengskap og prúðmennsku.<br>
	Fámennur var kunningjahópurinn fyrst um sinn.<br>		Fámennur var kunningjahópurinn fyrst um sinn.<br>
	Eina viku vann ég að viðgerð á [[Höfðavegur\|Höfðavegi]], sem valmennið [[Guðmundur Sigurðsson í Heiðardal\|Guðmundur í Heiðardal]] sá um. Undir stjórn hans var gott að vinna.<br>		Eina viku vann ég að viðgerð á [[Höfðavegur\|Höfðavegi]], sem valmennið [[Guðmundur Sigurðsson í Heiðardal\|Guðmundur í Heiðardal]] sá um. Undir stjórn hans var gott að vinna.<br>
Lína 29:		Lína 32:
	ýmislegt hef ég lært af samvinnu og samskiptum við þennan mann, og tel það eitt af höppum mínum í lífinu að mega telja hann meðal vina minna. <br>		ýmislegt hef ég lært af samvinnu og samskiptum við þennan mann, og tel það eitt af höppum mínum í lífinu að mega telja hann meðal vina minna. <br>
	Það haustar. Finnur sonur minn segir mér, að auglýst sé eftir sendisveini á Símstöðinni, og hvort ég vilji ekki sækja um það starf.<br>		Það haustar. Finnur sonur minn segir mér, að auglýst sé eftir sendisveini á Símstöðinni, og hvort ég vilji ekki sækja um það starf.<br>
	Samtalinu lauk með því, að við fórum báðir á fund stöðvarstjórans, [[Þórhallur Gunnlaugsson\|Þórhalls Gunnlaugssonar]]. „Jú, það vantar alltaf ~~sendil“~~, segir hann. „Nú hef ég dreng, sem getur aðeins verið seinni hluta dagsins. Það mætti reyna þetta. Kaupið er 14-1500 á mánuði. - Við skulum koma og tala við hann		Samtalinu lauk með því, að við fórum báðir á fund stöðvarstjórans, [[Þórhallur Gunnlaugsson\|Þórhalls Gunnlaugssonar]]. „Jú, það vantar alltaf sendil,“ segir hann. „Nú hef ég dreng, sem getur aðeins verið seinni hluta dagsins. Það mætti reyna þetta. Kaupið er 14-1500 á mánuði. - Við skulum koma og tala við hann
	Árna.“<br>		Árna.“<br>
	Og svo elti ég stöðvarstjórann niður á ritsímann. Þar sat [[Árni Árnason (símritari)\|Árni]], sem ég sá nú í fyrsta sinn, - við sín undratæki.<br>		Og svo elti ég stöðvarstjórann niður á ritsímann. Þar sat [[Árni Árnason (símritari)\|Árni]], sem ég sá nú í fyrsta sinn, - við sín undratæki.<br>
Lína 67:		Lína 70:
	Skráð að veturnóttum 1967.		Skráð að veturnóttum 1967.
	:::::::''[[Einar Sigurfinnsson (eldri)\|Einar Sigurfinnsson]]'',		:::::::''[[Einar Sigurfinnsson (eldri)\|Einar Sigurfinnsson]]'',
	::::::::~~<small>~~Hveragerði~~</small>~~.		::::::::Hveragerði.

	{{Blik}}		{{Blik}}

Viglundur á 13. desember 2009 kl. 18:21

2009-12-13T18:21:29Z

Sýna breytingar

Inga: Changed protection level for "Blik 1969/Tólf ára dvöl í Eyjum" [edit=sysop:move=sysop]

2008-05-21T08:12:34Z

Changed protection level for "Blik 1969/Tólf ára dvöl í Eyjum" [edit=sysop:move=sysop]

←Fyrri útgáfa

Útgáfa síðunnar 21. maí 2008 kl. 08:12

Viglundur á 20. maí 2008 kl. 20:51

2008-05-20T20:51:21Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 20. maí 2008 kl. 20:51
Lína 74:		Lína 74:
	Þann 14. september 1959 kom ég á morgunvakt að vanda. Magnús stöðvarstjóri kom til mín hýr í bragði eins og jafnan. „Átt þú ekki stór-afmæli í dag?“ spurði hann. „Ekki mjög stórt,“ svaraði ég. „Þú átt frí í dag og með hamingju með þrjá aldarfjórðungana,“ sagði Magnús með þéttu handtaki. Með þökk þáði ég boðið.		Þann 14. september 1959 kom ég á morgunvakt að vanda. Magnús stöðvarstjóri kom til mín hýr í bragði eins og jafnan. „Átt þú ekki stór-afmæli í dag?“ spurði hann. „Ekki mjög stórt,“ svaraði ég. „Þú átt frí í dag og með hamingju með þrjá aldarfjórðungana,“ sagði Magnús með þéttu handtaki. Með þökk þáði ég boðið.

	Ýmsir vinir og vandamenn gjörðu sitt til, að dagurinn varð mér ánægjulegur. M.a. komu þeir [[Sigurjón Jónsson símritari\|Sigurjón]] símritari og [[Jóhann Björnsson\|Jóhann póstfulltrúi]] og afhentu mér skrifborð og stól, fallega gripi. Sögðust þeir vera sendir frá starfsfólkinu með þessa kveðju ásamt skrautritaðri heillaósk með 34 nöfnum. Þegar ég þakkaði og dáðist að		Ýmsir vinir og vandamenn gjörðu sitt til, að dagurinn varð mér ánægjulegur. M.a. komu þeir [[Sigurjón Jónsson símritari\|Sigurjón]] símritari og [[Jóhann Björnsson póstfulltrúi\|Jóhann póstfulltrúi]] og afhentu mér skrifborð og stól, fallega gripi. Sögðust þeir vera sendir frá starfsfólkinu með þessa kveðju ásamt skrautritaðri heillaósk með 34 nöfnum. Þegar ég þakkaði og dáðist að
	þessari fallegu gjöf, sagði Sigurjón: „Ef þú, vinur, gætir séð í hugina, sem		þessari fallegu gjöf, sagði Sigurjón: „Ef þú, vinur, gætir séð í hugina, sem
	að baki eru, mundirðu ekki undrast kveðjuna. Njóttu heill.“		að baki eru, mundirðu ekki undrast kveðjuna. Njóttu heill.“

Viglundur á 20. maí 2008 kl. 20:49

2008-05-20T20:49:24Z

Inga: Changed protection level for "Blik 1969/Tólf ára dvöl í Eyjum" [edit=autoconfirmed:move=autoconfirmed]

2008-05-20T08:43:23Z

Changed protection level for "Blik 1969/Tólf ára dvöl í Eyjum" [edit=autoconfirmed:move=autoconfirmed]

←Fyrri útgáfa	Útgáfa síðunnar 20. maí 2008 kl. 08:43
(Enginn munur)

Inga: Verndaði „Blik 1969/Tólf ára dvöl í Eyjum“ [edit=sysop:move=sysop]

2008-05-06T13:32:53Z

Verndaði „Blik 1969/Tólf ára dvöl í Eyjum“ [edit=sysop:move=sysop]

←Fyrri útgáfa	Útgáfa síðunnar 6. maí 2008 kl. 13:32
(Enginn munur)

Daniel á 7. ágúst 2007 kl. 09:07

2007-08-07T09:07:39Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 7. ágúst 2007 kl. 09:07
Lína 107:		Lína 107:
	::''[[Einar Sigurfinnsson (eldri)\|Einar Sigurfinnsson]]'',		::''[[Einar Sigurfinnsson (eldri)\|Einar Sigurfinnsson]]'',
	:::<small>Hveragerði</small>.		:::<small>Hveragerði</small>.

			{{Blik}}

Daniel á 7. ágúst 2007 kl. 09:07

2007-08-07T09:07:26Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 7. ágúst 2007 kl. 09:07
Lína 1:		Lína 1:
			[[Mynd:Blik 1967 91 1.jpg\|thumb\|200px\|Einar Sigurfinnsson, greinarhöfundur.]]
	Tólf ára dvöl mín í Vestmannaeyjum hefur til muna auðgað forða minninganna. Þess vegna finnst mér vert að festa á blað nokkuð af því helzta, sem hugur minn geymir í sambandi við þessa útverði suðurstrandar okkar kæra fósturlands og veru mína þar.		Tólf ára dvöl mín í Vestmannaeyjum hefur til muna auðgað forða minninganna. Þess vegna finnst mér vert að festa á blað nokkuð af því helzta, sem hugur minn geymir í sambandi við þessa útverði suðurstrandar okkar kæra fósturlands og veru mína þar.

Lína 104:		Lína 105:

	Skráð að veturnóttum 1967.		Skráð að veturnóttum 1967.
	::''[[Einar Sigurfinnsson]]'',		::''[[Einar Sigurfinnsson (eldri)\|Einar Sigurfinnsson]]'',
	:::<small>Hveragerði</small>.		:::<small>Hveragerði</small>.

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 20. maí 2008 kl. 20:49
Lína 11:		Lína 11:
	Tímar liðu og nákomnir ættingjar höfðu gerzt búsettir Eyjamenn. Ég heimsótti þá yfir sundið. Svo var afráðið að flytja búferlum í „útsker það“ eftir 70 ára ævileið á sjálfu ''Íslandi''.		Tímar liðu og nákomnir ættingjar höfðu gerzt búsettir Eyjamenn. Ég heimsótti þá yfir sundið. Svo var afráðið að flytja búferlum í „útsker það“ eftir 70 ára ævileið á sjálfu ''Íslandi''.

	Svo var það þá sólbjartan júnídag 1956, að vélbátur lætur úr Þorlákshöfn. Innanborðs voru öldnu hjónin frá Iðu og farangur þeirra.+		Svo var það þá sólbjartan júnídag 1956, að vélbátur lætur úr Þorlákshöfn. Innanborðs voru öldnu hjónin frá Iðu og farangur þeirra.

	Formaður bátsins lét konunni í té klefa sinn, svo að sem bezt færi um hana í hennar fyrstu sjóferð.		Formaður bátsins lét konunni í té klefa sinn, svo að sem bezt færi um hana í hennar fyrstu sjóferð.

	Báturinn brunar fram lognkyrran hafflötinn og brátt sjást rísa úr hafi hnjúkar sæbrattir, sem hækka og stækka, eftir því sem skrúfan knýr farkostinn nær og nær. Þarna eru Þrídrangar og Úteyjarnar margar. Og um það leytið, sem bærinn sést yfir Eiðið, kemur konan fram í stjórnklefann furðu hress.		Báturinn brunar fram lognkyrran hafflötinn og brátt sjást rísa úr hafi hnjúkar sæbrattir, sem hækka og stækka, eftir því sem skrúfan knýr farkostinn nær og nær. Þarna eru [[Þrídrangar]] og Úteyjarnar margar. Og um það leytið, sem bærinn sést yfir Eiðið, kemur konan fram í stjórnklefann furðu hress.

	Formaðurinn opnar dyrnar, svo að betur sjáist til lands. - Strax varð hún hrifin af því, sem fyrir augu hennar bar, og sú hrifning varð ekki endaslepp.		Formaðurinn opnar dyrnar, svo að betur sjáist til lands. - Strax varð hún hrifin af því, sem fyrir augu hennar bar, og sú hrifning varð ekki endaslepp.
Lína 23:		Lína 23:
	Svo er beygt fyrir Yzta-Klett, og þá gefur á að líta. Útsýn yfir Heimaey er undrafögur í augum innflytjendanna.		Svo er beygt fyrir Yzta-Klett, og þá gefur á að líta. Útsýn yfir Heimaey er undrafögur í augum innflytjendanna.

	Á bryggjunni eru bræðurnir Sigurfinnur og Guðmundur viðbúnir að veita móttöku og flytja farangur á ákvörðunarstað, - heim að [[Heiðartún (hús)\|Heiðartúni]]. Rishæðina þar höfðum við tekið á leigu, þó að hún væri ekki nærri fullgerð. Svo hafði um samizt, að ég gerði það, sem á vantaði, og mætti sá kostnaður síðan húsaleigunni. Til þessara framkvæmda þurfti mikla vinnu og ýmiskonar efni. Tréverk vann ég sjálfur, en [[Ólafur Stefánsson]] vann fyrir mig að allri múrhúðun af röskleika og kappi. Húsráðandann [[Lúðvík Reimarsson]] reyndi ég alltaf að drengskap og prúðmennsku.		Á bryggjunni eru bræðurnir [[Sigurfinnur Einarsson\|Sigurfinnur]] og [[Guðmundur Einarsson Sigurfinnssonar\|Guðmundur]] viðbúnir að veita móttöku og flytja farangur á ákvörðunarstað, - heim að [[Heiðartún (hús)\|Heiðartúni]]. Rishæðina þar höfðum við tekið á leigu, þó að hún væri ekki nærri fullgerð. Svo hafði um samizt, að ég gerði það, sem á vantaði, og mætti sá kostnaður síðan húsaleigunni. Til þessara framkvæmda þurfti mikla vinnu og ýmiskonar efni. Tréverk vann ég sjálfur, en [[Ólafur Stefánsson]] vann fyrir mig að allri múrhúðun af röskleika og kappi. Húsráðandann [[Lúðvík Reimarsson]] reyndi ég alltaf að drengskap og prúðmennsku.

	Fámennur var kunningjahópurinn fyrst um sinn.		Fámennur var kunningjahópurinn fyrst um sinn.

	Eina viku vann ég að viðgerð á [[Höfðavegur\|Höfðavegi]], sem valmennið Guðmundur í Heiðardal sá um. Undir stjórn hans var gott að vinna.		Eina viku vann ég að viðgerð á [[Höfðavegur\|Höfðavegi]], sem valmennið [[Guðmundur Sigurðsson í Heiðardal\|Guðmundur í Heiðardal]] sá um. Undir stjórn hans var gott að vinna.

	Eitt kvöld símaði [[Sigurgeir Kristjánsson]] til mín. Hann mæltist til þess, að ég hjálpaði til að lagfæra lóð Gagnfræðaskólabyggingarinnar, sem þá var nærri fullgerð. Sigurgeir er Árnesingur og var mér nokkuð kunnugur að góðu einu. Ég féllst á það. Þarna var talsvert verkefni, sem var aðkallandi. Hafði skólastjóri		Eitt kvöld símaði [[Sigurgeir Kristjánsson]] til mín. Hann mæltist til þess, að ég hjálpaði til að lagfæra lóð [[Gagnfræðaskólinn í Vestmannaeyjum\|Gagnfræðaskólabyggingarinnar]], sem þá var nærri fullgerð. Sigurgeir er Árnesingur og var mér nokkuð kunnugur að góðu einu. Ég féllst á það. Þarna var talsvert verkefni, sem var aðkallandi. Hafði skólastjóri
	beðið Sigurgeir að byrja á því, en sjálfur var hann ekki heima þessa daga. Ég tók til verka með reku, kvísl og haka, og Sigurgeir vann með mér í frístundum frá skyldustörfum sínum.		beðið Sigurgeir að byrja á því, en sjálfur var hann ekki heima þessa daga. Ég tók til verka með reku, kvísl og haka, og Sigurgeir vann með mér í frístundum frá skyldustörfum sínum.

Lína 40:		Lína 40:
	ýmislegt hef ég lært af samvinnu og samskiptum við þennan mann, og tel það eitt af höppum mínum í lífinu að mega telja hann meðal vina minna.		ýmislegt hef ég lært af samvinnu og samskiptum við þennan mann, og tel það eitt af höppum mínum í lífinu að mega telja hann meðal vina minna.

	Það haustar. Finnur sonur minn segir mér, að auglýst sé eftir sendisveini á Símstöðinni, og hvort ég vilji ekki sækja um það starf.		Það haustar. [[Sigurfinnur Einarsson\|Finnur]] sonur minn segir mér, að auglýst sé eftir sendisveini á Símstöðinni, og hvort ég vilji ekki sækja um það starf.

	Samtalinu lauk með því, að við fórum báðir á fund stöðvarstjórans, [[Þórhallur Gunnlaugsson\|Þórhalls Gunnlaugssonar]]. „Jú, það vantar alltaf sendil", segir hann. ,Nú hef ég dreng, sem getur aðeins verið seinni hluta dagsins. Það mætti reyna þetta. Kaupið er 14-1500 á mánuði. - Við skulum koma og tala við hann		Samtalinu lauk með því, að við fórum báðir á fund stöðvarstjórans, [[Þórhallur Gunnlaugsson\|Þórhalls Gunnlaugssonar]]. „Jú, það vantar alltaf sendil", segir hann. ,Nú hef ég dreng, sem getur aðeins verið seinni hluta dagsins. Það mætti reyna þetta. Kaupið er 14-1500 á mánuði. - Við skulum koma og tala við hann
Lína 57:		Lína 57:
	Starfið var fólgið í því að skrásetja öll símskeyti, sem stöðin tók á móti, hvaðan og hvenær þau komu, og skila þeim til viðtakanda svo fljótt sem hægt var. Koma skyldi ég einnig samtalskvaðningum til skila. Um þær gilti sömu reglur. Svo voru það smáerindi öðru hvoru fyrir starfsfólkið.		Starfið var fólgið í því að skrásetja öll símskeyti, sem stöðin tók á móti, hvaðan og hvenær þau komu, og skila þeim til viðtakanda svo fljótt sem hægt var. Koma skyldi ég einnig samtalskvaðningum til skila. Um þær gilti sömu reglur. Svo voru það smáerindi öðru hvoru fyrir starfsfólkið.

	Nokkuð var þetta örðugt fyrst í stað, einkum vegna þess, hve ókunnugur ég var og þekkti fáa. Einatt varð ég að spyrja: „Hvar er þetta hús? Í hvaða átt er það?“ En sjaldan stóð á svari símastúlknanna, sem af velvilja og áhuga reyndu að leiðbeina mér eftir beztu getu. Sumar ~~þeirravirtust~~ vita allt og geta greitt úr öllu. - Já, samvinnunnar við þetta fólk, hennar minnist ég alltaf með þökk og af hlýjum huga.		Nokkuð var þetta örðugt fyrst í stað, einkum vegna þess, hve ókunnugur ég var og þekkti fáa. Einatt varð ég að spyrja: „Hvar er þetta hús? Í hvaða átt er það?“ En sjaldan stóð á svari símastúlknanna, sem af velvilja og áhuga reyndu að leiðbeina mér eftir beztu getu. Sumar þeirra virtust vita allt og geta greitt úr öllu. - Já, samvinnunnar við þetta fólk, hennar minnist ég alltaf með þökk og af hlýjum huga.

	Með aðstoð Árna Árnasonar, þessa fjölfróða vitrings, gjörði ég riss af götum bæjarins og afstöðu þeirra frá Stöðinni, svo að það var ekki lengi vandamál. En þessi fjöldi húsa, sem heita og eru oft skráð alls konar nöfnum, - við þann vanda var lakara að glíma, - vita, hvar þau voru öll. Þá varð sá fáfróði að leita ráða hjá þeim, sem betur vissu. Og helzta ráðið var að eiga vingott við blessaðar símastúlkurnar í þeim efnum. Málaleitan minni tóku þær jafnan vel. Ef		Með aðstoð Árna Árnasonar, þessa fjölfróða vitrings, gjörði ég riss af götum bæjarins og afstöðu þeirra frá Stöðinni, svo að það var ekki lengi vandamál. En þessi fjöldi húsa, sem heita og eru oft skráð alls konar nöfnum, - við þann vanda var lakara að glíma, - vita, hvar þau voru öll. Þá varð sá fáfróði að leita ráða hjá þeim, sem betur vissu. Og helzta ráðið var að eiga vingott við blessaðar símastúlkurnar í þeim efnum. Málaleitan minni tóku þær jafnan vel. Ef
Lína 74:		Lína 74:
	Þann 14. september 1959 kom ég á morgunvakt að vanda. Magnús stöðvarstjóri kom til mín hýr í bragði eins og jafnan. „Átt þú ekki stór-afmæli í dag?“ spurði hann. „Ekki mjög stórt,“ svaraði ég. „Þú átt frí í dag og með hamingju með þrjá aldarfjórðungana,“ sagði Magnús með þéttu handtaki. Með þökk þáði ég boðið.		Þann 14. september 1959 kom ég á morgunvakt að vanda. Magnús stöðvarstjóri kom til mín hýr í bragði eins og jafnan. „Átt þú ekki stór-afmæli í dag?“ spurði hann. „Ekki mjög stórt,“ svaraði ég. „Þú átt frí í dag og með hamingju með þrjá aldarfjórðungana,“ sagði Magnús með þéttu handtaki. Með þökk þáði ég boðið.

	Ýmsir vinir og vandamenn gjörðu sitt til, að dagurinn varð mér ánægjulegur. M.a. komu þeir Sigurjón símritari og Jóhann póstfulltrúi og afhentu mér skrifborð og stól, fallega gripi. Sögðust þeir vera sendir frá starfsfólkinu með þessa kveðju ásamt skrautritaðri heillaósk með 34 nöfnum. Þegar ég þakkaði og dáðist að		Ýmsir vinir og vandamenn gjörðu sitt til, að dagurinn varð mér ánægjulegur. M.a. komu þeir [[Sigurjón Jónsson símritari\|Sigurjón]] símritari og [[Jóhann Björnsson\|Jóhann póstfulltrúi]] og afhentu mér skrifborð og stól, fallega gripi. Sögðust þeir vera sendir frá starfsfólkinu með þessa kveðju ásamt skrautritaðri heillaósk með 34 nöfnum. Þegar ég þakkaði og dáðist að
	þessari fallegu gjöf, sagði Sigurjón: „Ef þú, vinur, gætir séð í hugina, sem		þessari fallegu gjöf, sagði Sigurjón: „Ef þú, vinur, gætir séð í hugina, sem
	að baki eru, mundirðu ekki undrast kveðjuna. Njóttu heill.“		að baki eru, mundirðu ekki undrast kveðjuna. Njóttu heill.“
Lína 90:		Lína 90:
	Eins og fyrr greinir, bjó ég fyrst að Heiðartúni. En um áramótin 1956-1957 festum við Guðmundur sonur minn kaup á húseigninni nr. 29 við Kirkjuveg og fluttum þangað. Þetta er gamalt en gott timburhús. Þar í miðjum bæ var gott að vera, nærri vinnustað, og góðir nágrannar til beggja hliða, sem gott var að leita til.		Eins og fyrr greinir, bjó ég fyrst að Heiðartúni. En um áramótin 1956-1957 festum við Guðmundur sonur minn kaup á húseigninni nr. 29 við Kirkjuveg og fluttum þangað. Þetta er gamalt en gott timburhús. Þar í miðjum bæ var gott að vera, nærri vinnustað, og góðir nágrannar til beggja hliða, sem gott var að leita til.

	Meðal annarra góðra minninga frá þessum árum eru drengjafundirnir í K.F.U.M. Ég var þar alltaf með þeim góðu mönnum séra [[Séra Jóhann Hlíðar\|Jóhanni Hlíðar]] og [[Þórður Gíslason\|Þórði Gíslasyni]] meðhjálpara. Með þeim var ánægjulegt að vera. Og þessi stóri drengjahópur átti vinsamleg ítök í huga mér. Oft mætti ég hlýju brosi frá þeim á götunni. Og það hygg ég og veit, að sumir þessara ungu manna eiga góðar minningar um þessa samfundi. Einhver frækorn, sem þar var sáð, munu bera ávöxt, þótt seinna verði.		Meðal annarra góðra minninga frá þessum árum eru drengjafundirnir í [[K.F.U.M.]] Ég var þar alltaf með þeim góðu mönnum séra [[Séra Jóhann Hlíðar\|Jóhanni Hlíðar]] og [[Þórður Gíslason\|Þórði Gíslasyni]] meðhjálpara. Með þeim var ánægjulegt að vera. Og þessi stóri drengjahópur átti vinsamleg ítök í huga mér. Oft mætti ég hlýju brosi frá þeim á götunni. Og það hygg ég og veit, að sumir þessara ungu manna eiga góðar minningar um þessa samfundi. Einhver frækorn, sem þar var sáð, munu bera ávöxt, þótt seinna verði.

	Margar góðar, já, hugðnæmar minningar á ég frá dvöl minni í Landakirkju. Þangað lá leið mín oft og þar naut ég margra unaðsstunda. Prestanna beggja minnist ég með þökk og virðingu, og svo annars starfsfólks safnaðarins. Þannig komst ég í allnáin kynni við marga Eyjabúa, - man og þakka samskiptin í orði og viðmóti.		Margar góðar, já, hugðnæmar minningar á ég frá dvöl minni í Landakirkju. Þangað lá leið mín oft og þar naut ég margra unaðsstunda. Prestanna beggja minnist ég með þökk og virðingu, og svo annars starfsfólks safnaðarins. Þannig komst ég í allnáin kynni við marga Eyjabúa, - man og þakka samskiptin í orði og viðmóti.