Blik 1969/Byggt gagnfræðaskólahús í Vestmannaeyjum - Breytingaskrá

Viglundur á 19. nóvember 2016 kl. 15:13

2016-11-19T15:13:27Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 19. nóvember 2016 kl. 15:13
Lína 28:		Lína 28:
	[[Ólafur Á. Kristjánsson]] frá [[Heiðarbrún]] í Eyjum hafði hugleitt með mér vel og vandlega teikningu af þeirri byggingu og gert hana, en hann hóf hér húsateikningar eftir að hafa lokið iðnskólanámi í Reykjavík árið 1931.<br>		[[Ólafur Á. Kristjánsson]] frá [[Heiðarbrún]] í Eyjum hafði hugleitt með mér vel og vandlega teikningu af þeirri byggingu og gert hana, en hann hóf hér húsateikningar eftir að hafa lokið iðnskólanámi í Reykjavík árið 1931.<br>
	Teikning þessi mun enn vera til í fórum mínum.<br>		Teikning þessi mun enn vera til í fórum mínum.<br>
	Við Ólafur Á. Kristjánsson höfðum í sameiningu hugsað okkur skólahúsið suður af Landakirkju, ýmist á hæðinni þar eða þá flötinni vestan við hæðina, þar sem íþróttavöllurinn var síðar gerður. Þarna áttu hjónin í [[Ráðagerði]] (nr. 19 við Skólaveg), [[Ísleifur Sigurðsson (Ráðagerði)\|Ísleifur Sigurðsson]], útgerðarmaður, og [[~~Valgerður~~ Jónsdóttir (Ráðagerði)\|~~Valgerður~~ Jónsdóttir]], tún, sem þau tjáðu mér fús að selja bæjarsjóði fyrir kr. 3.800,00.		Við Ólafur Á. Kristjánsson höfðum í sameiningu hugsað okkur skólahúsið suður af Landakirkju, ýmist á hæðinni þar eða þá flötinni vestan við hæðina, þar sem íþróttavöllurinn var síðar gerður. Þarna áttu hjónin í [[Ráðagerði]] (nr. 19 við Skólaveg), [[Ísleifur Sigurðsson (Ráðagerði)\|Ísleifur Sigurðsson]], útgerðarmaður, og [[Valfríður Jónsdóttir (Ráðagerði)\|Valfríður Jónsdóttir]], tún, sem þau tjáðu mér fús að selja bæjarsjóði fyrir kr. 3.800,00.
	[[Mynd: 1969 b 199 A.jpg\|thumb\|400px\|''Páll V. G. Kolka.'']]		[[Mynd: 1969 b 199 A.jpg\|thumb\|400px\|''Páll V. G. Kolka.'']]
	Ein hin síðasta athöfn [[Páll V. G. Kolka\|Kolka]] læknis í bæjarstjórn Vestmannaeyja, áður en hann flutti úr bænum (1934), var að koma því til leiðar, að kaupstaðurinn keypti þetta tún af hjónunum. Kaupsamningurinn er í mínum fórum, dagsettur 27. nóvember 1934, en túnið var afhent bænum fyrr á árinu. <br>		Ein hin síðasta athöfn [[Páll V. G. Kolka\|Kolka]] læknis í bæjarstjórn Vestmannaeyja, áður en hann flutti úr bænum (1934), var að koma því til leiðar, að kaupstaðurinn keypti þetta tún af hjónunum. Kaupsamningurinn er í mínum fórum, dagsettur 27. nóvember 1934, en túnið var afhent bænum fyrr á árinu. <br>

Viglundur á 19. nóvember 2016 kl. 15:11

2016-11-19T15:11:29Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 19. nóvember 2016 kl. 15:11
Lína 28:		Lína 28:
	[[Ólafur Á. Kristjánsson]] frá [[Heiðarbrún]] í Eyjum hafði hugleitt með mér vel og vandlega teikningu af þeirri byggingu og gert hana, en hann hóf hér húsateikningar eftir að hafa lokið iðnskólanámi í Reykjavík árið 1931.<br>		[[Ólafur Á. Kristjánsson]] frá [[Heiðarbrún]] í Eyjum hafði hugleitt með mér vel og vandlega teikningu af þeirri byggingu og gert hana, en hann hóf hér húsateikningar eftir að hafa lokið iðnskólanámi í Reykjavík árið 1931.<br>
	Teikning þessi mun enn vera til í fórum mínum.<br>		Teikning þessi mun enn vera til í fórum mínum.<br>
	Við Ólafur Á. Kristjánsson höfðum í sameiningu hugsað okkur skólahúsið suður af Landakirkju, ýmist á hæðinni þar eða þá flötinni vestan við hæðina, þar sem íþróttavöllurinn var síðar gerður. Þarna áttu hjónin í [[Ráðagerði]] (nr. 19 við Skólaveg), [[Ísleifur Sigurðsson í Ráðagerði\|Ísleifur Sigurðsson]], útgerðarmaður, og [[Valgerður Jónsdóttir í Ráðagerði\|Valgerður Jónsdóttir]], tún, sem þau tjáðu mér fús að selja bæjarsjóði fyrir kr. 3.800,00.		Við Ólafur Á. Kristjánsson höfðum í sameiningu hugsað okkur skólahúsið suður af Landakirkju, ýmist á hæðinni þar eða þá flötinni vestan við hæðina, þar sem íþróttavöllurinn var síðar gerður. Þarna áttu hjónin í [[Ráðagerði]] (nr. 19 við Skólaveg), [[Ísleifur Sigurðsson (Ráðagerði)\|Ísleifur Sigurðsson]], útgerðarmaður, og [[Valgerður Jónsdóttir (Ráðagerði)\|Valgerður Jónsdóttir]], tún, sem þau tjáðu mér fús að selja bæjarsjóði fyrir kr. 3.800,00.
	[[Mynd: 1969 b 199 A.jpg\|thumb\|400px\|''Páll V. G. Kolka.'']]		[[Mynd: 1969 b 199 A.jpg\|thumb\|400px\|''Páll V. G. Kolka.'']]
	Ein hin síðasta athöfn [[Páll V. G. Kolka\|Kolka]] læknis í bæjarstjórn Vestmannaeyja, áður en hann flutti úr bænum (1934), var að koma því til leiðar, að kaupstaðurinn keypti þetta tún af hjónunum. Kaupsamningurinn er í mínum fórum, dagsettur 27. nóvember 1934, en túnið var afhent bænum fyrr á árinu. <br>		Ein hin síðasta athöfn [[Páll V. G. Kolka\|Kolka]] læknis í bæjarstjórn Vestmannaeyja, áður en hann flutti úr bænum (1934), var að koma því til leiðar, að kaupstaðurinn keypti þetta tún af hjónunum. Kaupsamningurinn er í mínum fórum, dagsettur 27. nóvember 1934, en túnið var afhent bænum fyrr á árinu. <br>

Viglundur á 19. nóvember 2016 kl. 15:09

2016-11-19T15:09:52Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 19. nóvember 2016 kl. 15:09
Lína 79:		Lína 79:
	Síðan vann ég þar sjálfur með flokkum nemenda minna að því að flýta fullnaðargreftri. Sú vinna okkar stóð yfir öðru hvoru frá miðjum febrúar til aprílloka, en engan mann var að fá til þessa verks á vertíðinni. Enn er mér í minni, hversu nemendur mínir unnu kappsamlega að verki þessu og hve mikla ánægju við höfðum af samstarfinu þarna í moldargryfjunni miklu. Nokkurt fé sparaðist einnig með þessari vinnu, því að kauplaust unnum við auðvitað.<br>		Síðan vann ég þar sjálfur með flokkum nemenda minna að því að flýta fullnaðargreftri. Sú vinna okkar stóð yfir öðru hvoru frá miðjum febrúar til aprílloka, en engan mann var að fá til þessa verks á vertíðinni. Enn er mér í minni, hversu nemendur mínir unnu kappsamlega að verki þessu og hve mikla ánægju við höfðum af samstarfinu þarna í moldargryfjunni miklu. Nokkurt fé sparaðist einnig með þessari vinnu, því að kauplaust unnum við auðvitað.<br>
	Eftir vertíðarlok unnu síðan nokkrir menn að því að ljúka uppgreftrinum og undirbúa að fullu steypuframkvæmdir á undirstöðu byggingarinnar.<br>		Eftir vertíðarlok unnu síðan nokkrir menn að því að ljúka uppgreftrinum og undirbúa að fullu steypuframkvæmdir á undirstöðu byggingarinnar.<br>
	Stjórn hinna ráðandi afla í bæjarfélaginu, meiri hluti bæjarstjórnar, gaf mér nú gjörsamlega frjálsar hendur um allar byggingaframkvæmdir, gæti ég sjálfur einhvern veginn klófest skólanum, byggingarsjóði skólans, fé og byggingarefni til þeirra. Að vísu kaus bæjarstjórn byggingarnefnd Gagnfræðaskólans, en hún var meir varnarveggur um hugsjónina og starfið en framkvæmdarafl. Hana skipuðu þessir menn: Árni Guðmundsson, forseti bæjarstjórnar og kennari, [[Þorvaldur Sæmundsson]] kennari og bæjarfulltrúi og [[Herjólfur Guðjónsson]] frá [[Oddsstaðir\|~~Oddstöðum~~]], verkstjóri og bæjarfulltrúi.		Stjórn hinna ráðandi afla í bæjarfélaginu, meiri hluti bæjarstjórnar, gaf mér nú gjörsamlega frjálsar hendur um allar byggingaframkvæmdir, gæti ég sjálfur einhvern veginn klófest skólanum, byggingarsjóði skólans, fé og byggingarefni til þeirra. Að vísu kaus bæjarstjórn byggingarnefnd Gagnfræðaskólans, en hún var meir varnarveggur um hugsjónina og starfið en framkvæmdarafl. Hana skipuðu þessir menn: Árni Guðmundsson, forseti bæjarstjórnar og kennari, [[Þorvaldur Sæmundsson]] kennari og bæjarfulltrúi og [[Herjólfur Guðjónsson (Oddsstöðum)\|Herjólfur Guðjónsson]] frá [[Oddsstaðir\|Oddsstöðum]], verkstjóri og bæjarfulltrúi.
	[[Mynd: 1969 b 205.jpg\|thumb\|350px\|''Þorvaldur Sæmundsson.'']]		[[Mynd: 1969 b 205.jpg\|thumb\|350px\|''Þorvaldur Sæmundsson.'']]
	[[Mynd: 1969 b 204.jpg\|thumb\|400px\|''Herjólfur Guðjónsson.'']]		[[Mynd: 1969 b 204.jpg\|thumb\|400px\|''Herjólfur Guðjónsson.'']]

Viglundur á 17. nóvember 2016 kl. 21:51

2016-11-17T21:51:12Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 17. nóvember 2016 kl. 21:51
Lína 83:		Lína 83:
	[[Mynd: 1969 b 204.jpg\|thumb\|400px\|''Herjólfur Guðjónsson.'']]		[[Mynd: 1969 b 204.jpg\|thumb\|400px\|''Herjólfur Guðjónsson.'']]
	Andspyrnuöflin munu hafa uppgötvað það of seint, að Herjólfur Guðjónsson var þeim ekki þægur ljár í þúfu, þegar á reyndi um fjárframlög og framtaksafl varðandi byggingu skólans, því að velviljaður skapfestu- og drengskaparmaður, eins og hann var, gekk hiklaust á hólm við flokksbræður sína í byggingarmálinu, þegar svo bar undir, og fylgdi hann þá „mínum mönnum“ að málum, studdi hugsjónina. Í þessu sambandi er mér minnisstæður fundurinn í bæjarstjórn kaupstaðarins 10. apríl 1947. Liðið var fram á nótt. Þá samþykkti bæjarstjórn 150 þúsund króna framlag úr bæjarsjóði til Gagnfræðaskólabyggingarinnar á því ári. Tillaga þessi var samþykkt með 6 samhljóða atkvæðum. Þarna fylgdi Herjólfur Guðjónsson meiri hluta bæjarstjórnar. Tveir flokksbræður hans og fulltrúar andspyrnunnar sátu hjá, en einn þeirra greiddi atkvæði gegn fjárveitingunni. Vegna afkomendanna óska ég ekki að birta nöfn þessara andspyrnumanna að sinni eða bæjarfulltrúa. Dagbókin mín geymir þau.<br>		Andspyrnuöflin munu hafa uppgötvað það of seint, að Herjólfur Guðjónsson var þeim ekki þægur ljár í þúfu, þegar á reyndi um fjárframlög og framtaksafl varðandi byggingu skólans, því að velviljaður skapfestu- og drengskaparmaður, eins og hann var, gekk hiklaust á hólm við flokksbræður sína í byggingarmálinu, þegar svo bar undir, og fylgdi hann þá „mínum mönnum“ að málum, studdi hugsjónina. Í þessu sambandi er mér minnisstæður fundurinn í bæjarstjórn kaupstaðarins 10. apríl 1947. Liðið var fram á nótt. Þá samþykkti bæjarstjórn 150 þúsund króna framlag úr bæjarsjóði til Gagnfræðaskólabyggingarinnar á því ári. Tillaga þessi var samþykkt með 6 samhljóða atkvæðum. Þarna fylgdi Herjólfur Guðjónsson meiri hluta bæjarstjórnar. Tveir flokksbræður hans og fulltrúar andspyrnunnar sátu hjá, en einn þeirra greiddi atkvæði gegn fjárveitingunni. Vegna afkomendanna óska ég ekki að birta nöfn þessara andspyrnumanna að sinni eða bæjarfulltrúa. Dagbókin mín geymir þau.<br>
	Þegar foringjar andspyrnuaflanna í bænum sáu það, að búið var að grafa fyrir gagnfræðaskólabyggingunni og fé til hennar veitt, voru þeim góð ráð dýr. Þá tók [[Gunnar Ólafsson]], konsúll og kaupmaður, til að skrifa í Víði, blað andspyrnuaflanna. Frá byrjun aprílmánaðar (1947) og næstu 5 vikurnar birti hann ekki færri en 27 heildálka í þessu blaði andspyrnuhreyfingarinnar. Megin efni dálkanna, skrifanna, voru skammir á mig persónulega, skætingur um starf mitt og hugðarmál mín, skólamál, félagsmál og byggingarframkvæmdir. Öðrum þræði áttu skrif þessi að gefa valdhöfunum tóninn, ef ég skyldi dirfast að biðja um lán í bönkum eða beiðast opinberra framlaga til skólabyggingarinnar, enda reyndist það allt erfitt, þegar á reyndi.<br>		Þegar foringjar andspyrnuaflanna í bænum sáu það, að búið var að grafa fyrir gagnfræðaskólabyggingunni og fé til hennar veitt, voru þeim góð ráð dýr. Þá tók [[Gunnar Ólafsson (kaupmaður)\|Gunnar Ólafsson]], konsúll og kaupmaður, til að skrifa í Víði, blað andspyrnuaflanna. Frá byrjun aprílmánaðar (1947) og næstu 5 vikurnar birti hann ekki færri en 27 heildálka í þessu blaði andspyrnuhreyfingarinnar. Megin efni dálkanna, skrifanna, voru skammir á mig persónulega, skætingur um starf mitt og hugðarmál mín, skólamál, félagsmál og byggingarframkvæmdir. Öðrum þræði áttu skrif þessi að gefa valdhöfunum tóninn, ef ég skyldi dirfast að biðja um lán í bönkum eða beiðast opinberra framlaga til skólabyggingarinnar, enda reyndist það allt erfitt, þegar á reyndi.<br>
	Þegar svo loks var lokið við að grafa fyrir skólabyggingunni, þurfti að festa kaup á sementi í alla undirstöðuveggina. Ekkert smáræði þurfti af sementi í þá, 37,4 smálestir, eftir því sem hinir vísu byggingarfræðingar höfðu reiknað út.<br>		Þegar svo loks var lokið við að grafa fyrir skólabyggingunni, þurfti að festa kaup á sementi í alla undirstöðuveggina. Ekkert smáræði þurfti af sementi í þá, 37,4 smálestir, eftir því sem hinir vísu byggingarfræðingar höfðu reiknað út.<br>
	En nú var vissulega komið babb í bátinn, töldu sumir. Á miðju sumri 1947, ef ég veit rétt, hafði íslenzka ríkisvaldið skipað nefnd til þess að skammta landsmönnum allt byggingarefni. Þessi nefnd var kölluð Fjárhagsráð og rak skrifstofubákn í Reykjavík. Enginn mátti kaupa eða selja byggingarefni nema með þess leyfi.<br>		En nú var vissulega komið babb í bátinn, töldu sumir. Á miðju sumri 1947, ef ég veit rétt, hafði íslenzka ríkisvaldið skipað nefnd til þess að skammta landsmönnum allt byggingarefni. Þessi nefnd var kölluð Fjárhagsráð og rak skrifstofubákn í Reykjavík. Enginn mátti kaupa eða selja byggingarefni nema með þess leyfi.<br>

Viglundur á 1. júní 2011 kl. 15:17

2011-06-01T15:17:01Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 1. júní 2011 kl. 15:17
Lína 102:		Lína 102:
	Já, Sparisjóður Vestmannaeyja lánaði hundruð þúsunda til byggingar Gagnfræðaskólans eftir því sem hann þurfti með og fékk það svo greitt smám saman aftur eftir því sem ég gat kríað það út úr bæjar- og ríkissjóði. Þannig studdi ein hugsjónin aðra og efldi, og þannig launaði lífið mér fórnfúst áhugastarf. Eyjabúar efldu svo Sparisjóðinn með sparifé sínu. Þannig reis hann undir verkefnunum, og þannig skapaðist hið fegursta fordæmi, sem ég get hugsað mér, um samvinnu til eflingar velferðarhugsjón og framfaramáli, sem snerti allan almenning í bænum. (Hvað um [[Byggðasafn Vestmannaeyja\|Byggðarsafn Vestmannaeyja]], ef Sparisjóðurinn hefði ekki skotið yfir það skjólshúsi?)<br>		Já, Sparisjóður Vestmannaeyja lánaði hundruð þúsunda til byggingar Gagnfræðaskólans eftir því sem hann þurfti með og fékk það svo greitt smám saman aftur eftir því sem ég gat kríað það út úr bæjar- og ríkissjóði. Þannig studdi ein hugsjónin aðra og efldi, og þannig launaði lífið mér fórnfúst áhugastarf. Eyjabúar efldu svo Sparisjóðinn með sparifé sínu. Þannig reis hann undir verkefnunum, og þannig skapaðist hið fegursta fordæmi, sem ég get hugsað mér, um samvinnu til eflingar velferðarhugsjón og framfaramáli, sem snerti allan almenning í bænum. (Hvað um [[Byggðasafn Vestmannaeyja\|Byggðarsafn Vestmannaeyja]], ef Sparisjóðurinn hefði ekki skotið yfir það skjólshúsi?)<br>
	''Árið 1948''. Í febrúarmánuði 1948 fluttist mikið sement til Vestmannaeyja. Auðvitað var það erlent sement, því að íslenzka sementsverksmiðjan var þá ekki til.<br>		''Árið 1948''. Í febrúarmánuði 1948 fluttist mikið sement til Vestmannaeyja. Auðvitað var það erlent sement, því að íslenzka sementsverksmiðjan var þá ekki til.<br>
	Við lögðum drög að því að fá sement handa Gagnfræðaskólanum úr hinum mikla sementsfarmi. Svar við beiðni okkar barst frá Fjárhagsráði svohljóðandi: ''„Fjárfestingarleyfi gagnfræðaskóla afgreidd.“.''<br>		Við lögðum drög að því að fá sement handa Gagnfræðaskólanum úr hinum mikla sementsfarmi. Svar við beiðni okkar barst frá Fjárhagsráði svohljóðandi: ''„Fjárfestingarleyfi gagnfræðaskóla afgreidd.“''<br>
	Varð þá uppi fótur og fit. Bæjarstjóri, sem annaðist úthlutun alls sements í bænum fyrir Fjárhagsráð, lét þegar afhenda Gagnfræðaskólanum 50 smálestir af sementi til byggingarframkvæmdanna á komandi sumri. Jafnframt var pantað sement		Varð þá uppi fótur og fit. Bæjarstjóri, sem annaðist úthlutun alls sements í bænum fyrir Fjárhagsráð, lét þegar afhenda Gagnfræðaskólanum 50 smálestir af sementi til byggingarframkvæmdanna á komandi sumri. Jafnframt var pantað sement
	svo að skipti tugum smálesta.<br>		svo að skipti tugum smálesta.<br>

Viglundur á 23. september 2010 kl. 17:31

2010-09-23T17:31:21Z

Sýna breytingar

Viglundur á 16. maí 2010 kl. 15:38

2010-05-16T15:38:16Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 16. maí 2010 kl. 15:38
Lína 1:		Lína 1:
	[[Mynd: ~~Gagnfræðaskólinn (~~1969).jpg\|center\|500px]]		[[Blik 1969\|Efnisyfirlit 1969]]



			[[Mynd: 1969 b 198.jpg\|center\|500px]]


Lína 11:		Lína 15:
	:''Skammvinna ævi, þú verst í vök,''		:''Skammvinna ævi, þú verst í vök,''
	:''þitt verðmæti gegnum lífið er fórnin.''		:''þitt verðmæti gegnum lífið er fórnin.''
	::::::E. B.		::::::E.B.

	Hér að framan í riti þessu birti ég greinarkorn um velgjörðarhjón Vestmannaeyjakaupstaðar og Eyjabúa í heild, fyrrverandi bæjarfógetahjón, [[Sigfús M. Johnsen]] og frú [[Jarþrúður Johnsen\|Jarþrúði Johnsen]]. Með vilja hefi ég þar ekki minnzt á þann þátt í starfi bæjarfógetans, er honum var falið að lögsækja mig fyrir frjálst framtak í þágu allra Vestmannaeyinga. Sá kafli		Hér að framan í riti þessu birti ég greinarkorn um velgjörðarhjón Vestmannaeyjakaupstaðar og Eyjabúa í heild, fyrrverandi bæjarfógetahjón, [[Sigfús M. Johnsen]] og frú [[Jarþrúður Johnsen\|Jarþrúði Johnsen]]. Með vilja hefi ég þar ekki minnzt á þann þátt í starfi bæjarfógetans, er honum var falið að lögsækja mig fyrir frjálst framtak í þágu allra Vestmannaeyinga. Sá kafli
Lína 21:		Lína 25:
	Árið 1934 tók ég að beita mér fyrir því, að byggð yrði sérstök gagnfræðaskólabygging í Vestmannaeyjum. Þá varð skólinn innan skamms að víkja úr skjólshúsi því, er barnaskóli kaupstaðarins hafði skotið yfir hann frá upphafi.		Árið 1934 tók ég að beita mér fyrir því, að byggð yrði sérstök gagnfræðaskólabygging í Vestmannaeyjum. Þá varð skólinn innan skamms að víkja úr skjólshúsi því, er barnaskóli kaupstaðarins hafði skotið yfir hann frá upphafi.

	[[Ólafur A. Kristjánsson]] frá [[Heiðarbrún]] í Eyjum hafði hugleitt með mér vel og vandlega teikningu af þeirri byggingu og gert hana, en hann hóf hér húsateikningar eftir að hafa lokið iðnskólanámi í Reykjavík árið 1931.		[[Ólafur Á. Kristjánsson]] frá [[Heiðarbrún]] í Eyjum hafði hugleitt með mér vel og vandlega teikningu af þeirri byggingu og gert hana, en hann hóf hér húsateikningar eftir að hafa lokið iðnskólanámi í Reykjavík árið 1931.

	Teikning þessi mun enn vera til í fórum mínum.		Teikning þessi mun enn vera til í fórum mínum.

	Við Ólafur Á. Kristjánsson höfðum í sameiningu hugsað okkur skólahúsið suður af Landakirkju, ýmist á hæðinni þar eða þá flötinni vestan við hæðina, þar sem íþróttavöllurinn var síðar gerður. Þarna áttu hjónin í [[Ráðagerði]] (nr. 19 við Skólaveg), [[Ísleifur Sigurðsson]], útgerðarmaður, og [[Valgerður Jónsdóttir]], tún, sem þau tjáðu mér fús að selja bæjarsjóði fyrir kr. 3800,00.		Við Ólafur Á. Kristjánsson höfðum í sameiningu hugsað okkur skólahúsið suður af Landakirkju, ýmist á hæðinni þar eða þá flötinni vestan við hæðina, þar sem íþróttavöllurinn var síðar gerður. Þarna áttu hjónin í [[Ráðagerði]] (nr. 19 við Skólaveg), [[Ísleifur Sigurðsson]], útgerðarmaður, og [[Valgerður Jónsdóttir]], tún, sem þau tjáðu mér fús að selja bæjarsjóði fyrir kr. 3800,00.
	[[Mynd: ~~1959, bls. 30 B~~.jpg\|thumb\|400px\|''Páll V. G. Kolka.'']]		[[Mynd: 1969 b 199.jpg\|thumb\|400px\|''Páll V. G. Kolka.'']]


Lína 103:		Lína 107:

	Stjórn hinna ráðandi afla í bæjarfélaginu, meiri hluti bæjarstjórnar, gaf mér nú gjörsamlega frjálsar hendur um allar byggingaframkvæmdir, gæti ég sjálfur einhvern veginn klófest skólanum, byggingarsjóði skólans, fé og byggingarefni til þeirra. Að vísu kaus bæjarstjórn byggingarnefnd Gagnfræðaskólans, en hún var meir varnarveggur um hugsjónina og starfið en framkvæmdarafl. Hana skipuðu þessir menn: Árni Guðmundsson, forseti bæjarstjórnar og kennari, [[Þorvaldur Sæmundsson]] kennari og bæjarfulltrúi og [[Herjólfur Guðjónsson]] frá [[Oddsstaðir\|Oddstöðum]], verkstjóri og bæjarfulltrúi.		Stjórn hinna ráðandi afla í bæjarfélaginu, meiri hluti bæjarstjórnar, gaf mér nú gjörsamlega frjálsar hendur um allar byggingaframkvæmdir, gæti ég sjálfur einhvern veginn klófest skólanum, byggingarsjóði skólans, fé og byggingarefni til þeirra. Að vísu kaus bæjarstjórn byggingarnefnd Gagnfræðaskólans, en hún var meir varnarveggur um hugsjónina og starfið en framkvæmdarafl. Hana skipuðu þessir menn: Árni Guðmundsson, forseti bæjarstjórnar og kennari, [[Þorvaldur Sæmundsson]] kennari og bæjarfulltrúi og [[Herjólfur Guðjónsson]] frá [[Oddsstaðir\|Oddstöðum]], verkstjóri og bæjarfulltrúi.
	[[Mynd: ~~Herjólfur Guðjónsson~~.jpg\|thumb\|400px\|''Herjólfur Guðjónsson.'']]		[[Mynd: 1969 b 205.jpg\|thumb\|350px\|''Þorvaldur Sæmundsson.'']]
			[[Mynd: 1969 b 204.jpg\|thumb\|400px\|''Herjólfur Guðjónsson.'']]
	Andspyrnuöflin munu hafa uppgötvað það of seint, að Herjólfur Guðjónsson var þeim ekki þægur ljár í þúfu, þegar á reyndi um fjárframlög og framtaksafl varðandi byggingu skólans, því að velviljaður skapfestu- og drengskaparmaður, eins og hann var, gekk hiklaust á hólm við flokksbræður sína í byggingarmálinu, þegar svo bar undir, og fylgdi hann þá „mínum mönnum“ að málum, studdi hugsjónina. Í þessu sambandi er mér minnisstæður fundurinn í bæjarstjórn kaupstaðarins 10. apríl 1947. Liðið var fram á nótt. Þá samþykkti bæjarstjórn 150 þúsund króna framlag úr bæjarsjóði til Gagnfræðaskólabyggingarinnar á því ári. Tillaga þessi var samþykkt með 6 samhljóða atkvæðum. Þarna fylgdi Herjólfur Guðjónsson meiri hluta bæjarstjórnar. Tveir flokksbræður hans og fulltrúar andspyrnunnar sátu hjá, en einn þeirra greiddi atkvæði gegn fjárveitingunni. Vegna afkomendanna óska ég ekki að birta nöfn þessara andspyrnumanna að sinni eða bæjarfulltrúa. Dagbókin mín geymir þau.		Andspyrnuöflin munu hafa uppgötvað það of seint, að Herjólfur Guðjónsson var þeim ekki þægur ljár í þúfu, þegar á reyndi um fjárframlög og framtaksafl varðandi byggingu skólans, því að velviljaður skapfestu- og drengskaparmaður, eins og hann var, gekk hiklaust á hólm við flokksbræður sína í byggingarmálinu, þegar svo bar undir, og fylgdi hann þá „mínum mönnum“ að málum, studdi hugsjónina. Í þessu sambandi er mér minnisstæður fundurinn í bæjarstjórn kaupstaðarins 10. apríl 1947. Liðið var fram á nótt. Þá samþykkti bæjarstjórn 150 þúsund króna framlag úr bæjarsjóði til Gagnfræðaskólabyggingarinnar á því ári. Tillaga þessi var samþykkt með 6 samhljóða atkvæðum. Þarna fylgdi Herjólfur Guðjónsson meiri hluta bæjarstjórnar. Tveir flokksbræður hans og fulltrúar andspyrnunnar sátu hjá, en einn þeirra greiddi atkvæði gegn fjárveitingunni. Vegna afkomendanna óska ég ekki að birta nöfn þessara andspyrnumanna að sinni eða bæjarfulltrúa. Dagbókin mín geymir þau.

Viglundur á 19. mars 2010 kl. 23:48

2010-03-19T23:48:51Z

Viglundur á 26. febrúar 2010 kl. 18:24

2010-02-26T18:24:28Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 26. febrúar 2010 kl. 18:24
Lína 57:		Lína 57:
	Samstarfsmaður minn í [[Sparisjóður Vestmannaeyja\|Sparisjóði Vestmannaeyja]], sem þá var aðeins þriggja ára stofnun og hugsjón mín, varð nú forseti hinnar nýju bæjarstjórnar Vestmannaeyja eftir kosningasigurinn. Það var vinur minn og		Samstarfsmaður minn í [[Sparisjóður Vestmannaeyja\|Sparisjóði Vestmannaeyja]], sem þá var aðeins þriggja ára stofnun og hugsjón mín, varð nú forseti hinnar nýju bæjarstjórnar Vestmannaeyja eftir kosningasigurinn. Það var vinur minn og
	fyrrverandi nemandi, [[Árni Guðmundsson]] frá [[Háeyri]] í Eyjum.		fyrrverandi nemandi, [[Árni Guðmundsson]] frá [[Háeyri]] í Eyjum.
	[[Mynd: Eyjólfur Eyjólfsson.jpg\|thumb\|~~400px~~\|''Eyjólfur Eyjólfsson.'']]		[[Mynd: Eyjólfur Eyjólfsson.jpg\|thumb\|100px\|''Eyjólfur Eyjólfsson.'']]
	Jafnframt skipaði menntamálaráðuneytið nýjan formann skólanefndar, mann í áhrifaaðstöðu: [[Eyjólfur Eyjólfsson\|Eyjólf Eyjólfsson]], kaupfélagsstjóra, góðan dreng, framfarasinnað valmenni. Og svo gerðist Ólafur A. Kristjánsson frá Heiðarbrún í Eyjum bæjarstjóri hinnar nýju bæjarstjórnar. Allt bar að sama brunni. Já, nú bar verulega vel í veiði fyrir skólahugsjón mína og byggingarframkvæmdirnar. Og svo var menntamálaráðherra þjóðarinnar, Brynjólfur Bjarnason, vinur og flokksbróðir áhrifaríkustu bæjarfulltrúanna hér. Ráðherrann var einnig í framboði til þings fyrir Vestmannaeyinga.		Jafnframt skipaði menntamálaráðuneytið nýjan formann skólanefndar, mann í áhrifaaðstöðu: [[Eyjólfur Eyjólfsson\|Eyjólf Eyjólfsson]], kaupfélagsstjóra, góðan dreng, framfarasinnað valmenni. Og svo gerðist Ólafur A. Kristjánsson frá Heiðarbrún í Eyjum bæjarstjóri hinnar nýju bæjarstjórnar. Allt bar að sama brunni. Já, nú bar verulega vel í veiði fyrir skólahugsjón mína og byggingarframkvæmdirnar. Og svo var menntamálaráðherra þjóðarinnar, Brynjólfur Bjarnason, vinur og flokksbróðir áhrifaríkustu bæjarfulltrúanna hér. Ráðherrann var einnig í framboði til þings fyrir Vestmannaeyinga.

Lína 65:		Lína 65:

	Sumarið 1946 (28. júní) sat sjálfur menntamálaráðherra fund skólanefndar Vestmannaeyja. Þar batt hann sig þeirri skyldu að knýja sem fyrst fram til veruleika hjá húsameistara ríkisins teikningar af hinu væntanlega gagnfræðaskólahúsi í Vestmannaeyjum. Teikningarnar skyldu allar liggja fyrir um næstu áramót (1946/1947). - Jafnframt skyldi gjörð teikning af fimleikahúsi skólans.		Sumarið 1946 (28. júní) sat sjálfur menntamálaráðherra fund skólanefndar Vestmannaeyja. Þar batt hann sig þeirri skyldu að knýja sem fyrst fram til veruleika hjá húsameistara ríkisins teikningar af hinu væntanlega gagnfræðaskólahúsi í Vestmannaeyjum. Teikningarnar skyldu allar liggja fyrir um næstu áramót (1946/1947). - Jafnframt skyldi gjörð teikning af fimleikahúsi skólans.
	[[Mynd: Einar Sigurðsson (1969).jpg\|thumb\|~~400px~~\|''Einar Sigurðsson.'']]		[[Mynd: Einar Sigurðsson (1969).jpg\|thumb\|100px\|''Einar Sigurðsson.'']]
	''Árið 1947''. Í febrúar 1947 sendi síðan húsameistari ríkisins tvo menn		''Árið 1947''. Í febrúar 1947 sendi síðan húsameistari ríkisins tvo menn
	sína til þess að mæla fyrir skólabyggingunni á hæðinni, þar sem hún stendur. Þar höfðum við [[Einar Sigurðsson]], hraðfrystihússeigandi, sem var áhrifaríkur bæjarfulltrúi hér þá, valið byggingunni stæði, eftir að við sættumst heilum sáttum á [[v/b Gísli Johnsen\|v/b Gísla Johnsen]] á leið til Stokkseyrar síðla sumars 1944 eftir rimmuna miklu og langvarandi það ár. (Sjá bæjarblöðin 1944). Þá var orðið vonlaust, að ég viki úr stöðu minni til þess að hægt yrði að skammta skólanum tilveruna.		sína til þess að mæla fyrir skólabyggingunni á hæðinni, þar sem hún stendur. Þar höfðum við [[Einar Sigurðsson]], hraðfrystihússeigandi, sem var áhrifaríkur bæjarfulltrúi hér þá, valið byggingunni stæði, eftir að við sættumst heilum sáttum á [[v/b Gísli Johnsen\|v/b Gísla Johnsen]] á leið til Stokkseyrar síðla sumars 1944 eftir rimmuna miklu og langvarandi það ár. (Sjá bæjarblöðin 1944). Þá var orðið vonlaust, að ég viki úr stöðu minni til þess að hægt yrði að skammta skólanum tilveruna.

Viglundur á 25. febrúar 2010 kl. 21:22

2010-02-25T21:22:28Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 25. febrúar 2010 kl. 21:22
Lína 25:		Lína 25:
	Teikning þessi mun enn vera til í fórum mínum.		Teikning þessi mun enn vera til í fórum mínum.

	Við ~~Olafur A~~. Kristjánsson höfðum í sameiningu hugsað okkur skólahúsið suður af Landakirkju, ýmist á hæðinni þar eða þá flötinni vestan við hæðina, þar sem íþróttavöllurinn var síðar gerður. Þarna áttu hjónin í [[Ráðagerði]] (nr. 19 við Skólaveg), [[Ísleifur Sigurðsson]], útgerðarmaður, og [[Valgerður Jónsdóttir]], tún, sem þau tjáðu mér fús að selja bæjarsjóði fyrir kr. 3800,00.		Við Ólafur Á. Kristjánsson höfðum í sameiningu hugsað okkur skólahúsið suður af Landakirkju, ýmist á hæðinni þar eða þá flötinni vestan við hæðina, þar sem íþróttavöllurinn var síðar gerður. Þarna áttu hjónin í [[Ráðagerði]] (nr. 19 við Skólaveg), [[Ísleifur Sigurðsson]], útgerðarmaður, og [[Valgerður Jónsdóttir]], tún, sem þau tjáðu mér fús að selja bæjarsjóði fyrir kr. 3800,00.
	[[Mynd: Páll V.G.Kolka.jpg\|thumb\|400px\|''Páll V. G. Kolka.'']]		[[Mynd: Páll V.G.Kolka.jpg\|thumb\|400px\|''Páll V. G. Kolka.'']]

Lína 54:		Lína 54:

	Við þennan kosningasigur vinstri aflanna í bænum skapaðist öllum hugsjónamálum mínum ný viðhorf.		Við þennan kosningasigur vinstri aflanna í bænum skapaðist öllum hugsjónamálum mínum ný viðhorf.
	[[Mynd: ~~Árni Guðmundsson 2~~.jpg\|thumb\|~~400px~~\|''Árni Guðmundsson.'']]		[[Mynd: 1962, bls. 153.jpg\|thumb\|350px\|''Árni Guðmundsson.'']]
	Samstarfsmaður minn í [[Sparisjóður Vestmannaeyja\|Sparisjóði Vestmannaeyja]], sem þá var aðeins þriggja ára stofnun og hugsjón mín, varð nú forseti hinnar nýju bæjarstjórnar Vestmannaeyja eftir kosningasigurinn. Það var vinur minn og		Samstarfsmaður minn í [[Sparisjóður Vestmannaeyja\|Sparisjóði Vestmannaeyja]], sem þá var aðeins þriggja ára stofnun og hugsjón mín, varð nú forseti hinnar nýju bæjarstjórnar Vestmannaeyja eftir kosningasigurinn. Það var vinur minn og
	fyrrverandi nemandi, [[Árni Guðmundsson]] frá [[Háeyri]] í Eyjum.		fyrrverandi nemandi, [[Árni Guðmundsson]] frá [[Háeyri]] í Eyjum.
Lína 84:		Lína 84:

	Æ, þetta var útúrdúr hjá mér, lesari minn góður, en brot er það samt af skólasögu Vestmannaeyja. Fram hjá því verður ekki gengið.		Æ, þetta var útúrdúr hjá mér, lesari minn góður, en brot er það samt af skólasögu Vestmannaeyja. Fram hjá því verður ekki gengið.
	~~[[Einar Sigurðsson (1969).jpg\|thumb\|400px\|''Einar Sigurðsson.'']]~~
	Eftir þetta snéri Einar Sigurðsson við blaðinu flokksbræðrum sínum til sárinda og andspyrnunni til mikils hnekkis, því að hann er jafnan liðtækur eins og kunnugt er. Eftir sættirnar studdi Einar Sigurðsson skólahugsjón mína drengilega, enda er hann drengur í gömlu og virðulegu merkingu orðsins, þegar hann lýtur svo litlu að dvelja með okkur andartak hérna niðri á jörðinni og leggur þá alla loftkastala á hilluna, blessaður!		Eftir þetta snéri Einar Sigurðsson við blaðinu flokksbræðrum sínum til sárinda og andspyrnunni til mikils hnekkis, því að hann er jafnan liðtækur eins og kunnugt er. Eftir sættirnar studdi Einar Sigurðsson skólahugsjón mína drengilega, enda er hann drengur í gömlu og virðulegu merkingu orðsins, þegar hann lýtur svo litlu að dvelja með okkur andartak hérna niðri á jörðinni og leggur þá alla loftkastala á hilluna, blessaður!

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 19. mars 2010 kl. 23:48
Lína 26:		Lína 26:

	Við Ólafur Á. Kristjánsson höfðum í sameiningu hugsað okkur skólahúsið suður af Landakirkju, ýmist á hæðinni þar eða þá flötinni vestan við hæðina, þar sem íþróttavöllurinn var síðar gerður. Þarna áttu hjónin í [[Ráðagerði]] (nr. 19 við Skólaveg), [[Ísleifur Sigurðsson]], útgerðarmaður, og [[Valgerður Jónsdóttir]], tún, sem þau tjáðu mér fús að selja bæjarsjóði fyrir kr. 3800,00.		Við Ólafur Á. Kristjánsson höfðum í sameiningu hugsað okkur skólahúsið suður af Landakirkju, ýmist á hæðinni þar eða þá flötinni vestan við hæðina, þar sem íþróttavöllurinn var síðar gerður. Þarna áttu hjónin í [[Ráðagerði]] (nr. 19 við Skólaveg), [[Ísleifur Sigurðsson]], útgerðarmaður, og [[Valgerður Jónsdóttir]], tún, sem þau tjáðu mér fús að selja bæjarsjóði fyrir kr. 3800,00.
	[[Mynd: ~~Páll V~~.~~G.Kolka~~.jpg\|thumb\|400px\|''Páll V. G. Kolka.'']]		[[Mynd: 1959, bls. 30 B.jpg\|thumb\|400px\|''Páll V. G. Kolka.'']]


Lína 57:		Lína 57:
	Samstarfsmaður minn í [[Sparisjóður Vestmannaeyja\|Sparisjóði Vestmannaeyja]], sem þá var aðeins þriggja ára stofnun og hugsjón mín, varð nú forseti hinnar nýju bæjarstjórnar Vestmannaeyja eftir kosningasigurinn. Það var vinur minn og		Samstarfsmaður minn í [[Sparisjóður Vestmannaeyja\|Sparisjóði Vestmannaeyja]], sem þá var aðeins þriggja ára stofnun og hugsjón mín, varð nú forseti hinnar nýju bæjarstjórnar Vestmannaeyja eftir kosningasigurinn. Það var vinur minn og
	fyrrverandi nemandi, [[Árni Guðmundsson]] frá [[Háeyri]] í Eyjum.		fyrrverandi nemandi, [[Árni Guðmundsson]] frá [[Háeyri]] í Eyjum.
	[[Mynd: ~~Eyjólfur Eyjólfsson~~.jpg\|thumb\|100px\|''Eyjólfur Eyjólfsson.'']]		[[Mynd: 1959, bls. 14 B.jpg\|thumb\|100px\|''Eyjólfur Eyjólfsson.'']]
	Jafnframt skipaði menntamálaráðuneytið nýjan formann skólanefndar, mann í áhrifaaðstöðu: [[Eyjólfur Eyjólfsson\|Eyjólf Eyjólfsson]], kaupfélagsstjóra, góðan dreng, framfarasinnað valmenni. Og svo gerðist Ólafur A. Kristjánsson frá Heiðarbrún í Eyjum bæjarstjóri hinnar nýju bæjarstjórnar. Allt bar að sama brunni. Já, nú bar verulega vel í veiði fyrir skólahugsjón mína og byggingarframkvæmdirnar. Og svo var menntamálaráðherra þjóðarinnar, Brynjólfur Bjarnason, vinur og flokksbróðir áhrifaríkustu bæjarfulltrúanna hér. Ráðherrann var einnig í framboði til þings fyrir Vestmannaeyinga.		Jafnframt skipaði menntamálaráðuneytið nýjan formann skólanefndar, mann í áhrifaaðstöðu: [[Eyjólfur Eyjólfsson\|Eyjólf Eyjólfsson]], kaupfélagsstjóra, góðan dreng, framfarasinnað valmenni. Og svo gerðist Ólafur A. Kristjánsson frá Heiðarbrún í Eyjum bæjarstjóri hinnar nýju bæjarstjórnar. Allt bar að sama brunni. Já, nú bar verulega vel í veiði fyrir skólahugsjón mína og byggingarframkvæmdirnar. Og svo var menntamálaráðherra þjóðarinnar, Brynjólfur Bjarnason, vinur og flokksbróðir áhrifaríkustu bæjarfulltrúanna hér. Ráðherrann var einnig í framboði til þings fyrir Vestmannaeyinga.

Lína 65:		Lína 65:

	Sumarið 1946 (28. júní) sat sjálfur menntamálaráðherra fund skólanefndar Vestmannaeyja. Þar batt hann sig þeirri skyldu að knýja sem fyrst fram til veruleika hjá húsameistara ríkisins teikningar af hinu væntanlega gagnfræðaskólahúsi í Vestmannaeyjum. Teikningarnar skyldu allar liggja fyrir um næstu áramót (1946/1947). - Jafnframt skyldi gjörð teikning af fimleikahúsi skólans.		Sumarið 1946 (28. júní) sat sjálfur menntamálaráðherra fund skólanefndar Vestmannaeyja. Þar batt hann sig þeirri skyldu að knýja sem fyrst fram til veruleika hjá húsameistara ríkisins teikningar af hinu væntanlega gagnfræðaskólahúsi í Vestmannaeyjum. Teikningarnar skyldu allar liggja fyrir um næstu áramót (1946/1947). - Jafnframt skyldi gjörð teikning af fimleikahúsi skólans.
	[[Mynd: ~~Einar Sigurðsson (1969)~~.jpg\|thumb\|100px\|''Einar Sigurðsson.'']]		[[Mynd: 1959, bls. 13 B.jpg\|thumb\|100px\|''Einar Sigurðsson.'']]
	''Árið 1947''. Í febrúar 1947 sendi síðan húsameistari ríkisins tvo menn		''Árið 1947''. Í febrúar 1947 sendi síðan húsameistari ríkisins tvo menn
	sína til þess að mæla fyrir skólabyggingunni á hæðinni, þar sem hún stendur. Þar höfðum við [[Einar Sigurðsson]], hraðfrystihússeigandi, sem var áhrifaríkur bæjarfulltrúi hér þá, valið byggingunni stæði, eftir að við sættumst heilum sáttum á [[v/b Gísli Johnsen\|v/b Gísla Johnsen]] á leið til Stokkseyrar síðla sumars 1944 eftir rimmuna miklu og langvarandi það ár. (Sjá bæjarblöðin 1944). Þá var orðið vonlaust, að ég viki úr stöðu minni til þess að hægt yrði að skammta skólanum tilveruna.		sína til þess að mæla fyrir skólabyggingunni á hæðinni, þar sem hún stendur. Þar höfðum við [[Einar Sigurðsson]], hraðfrystihússeigandi, sem var áhrifaríkur bæjarfulltrúi hér þá, valið byggingunni stæði, eftir að við sættumst heilum sáttum á [[v/b Gísli Johnsen\|v/b Gísla Johnsen]] á leið til Stokkseyrar síðla sumars 1944 eftir rimmuna miklu og langvarandi það ár. (Sjá bæjarblöðin 1944). Þá var orðið vonlaust, að ég viki úr stöðu minni til þess að hægt yrði að skammta skólanum tilveruna.
Lína 131:		Lína 131:

	Um haustið nuddaði forusta andspyrnunnar í bænum látlaust á því við bæjarstjóra og fleiri ráðandi menn í kaupstaðnum, að aðrar framkvæmdir kölluðu meira að í bæjarfélaginu en þessi bygging Gagnfræðaskólans. „En nú verður tæpast aftur snúið,“ sagði bæjarstjóri og kímdi.		Um haustið nuddaði forusta andspyrnunnar í bænum látlaust á því við bæjarstjóra og fleiri ráðandi menn í kaupstaðnum, að aðrar framkvæmdir kölluðu meira að í bæjarfélaginu en þessi bygging Gagnfræðaskólans. „En nú verður tæpast aftur snúið,“ sagði bæjarstjóri og kímdi.
	[[Mynd: ~~Helgi Benediktsson~~.jpg\|thumb\|400px\|''Helgi Benediktsson.'']]		[[Mynd: 1959, bls. 20 B.jpg\|thumb\|400px\|''Helgi Benediktsson.'']]
	Sparisjóður Vestmannaeyja lánaði fé til framkvæmdanna þetta haust. Þar spyrnti fulltrúi andspyrnunnar við fæti eftir getu, en ég naut drengilegs stuðnings hinna í stjórn Sparisjóðsins, og þó sérstaklega [[Helgi Benediktsson\|Helga Benediktssonar]], sem studdi byggingarmál skólans af fremstu getu. Það		Sparisjóður Vestmannaeyja lánaði fé til framkvæmdanna þetta haust. Þar spyrnti fulltrúi andspyrnunnar við fæti eftir getu, en ég naut drengilegs stuðnings hinna í stjórn Sparisjóðsins, og þó sérstaklega [[Helgi Benediktsson\|Helga Benediktssonar]], sem studdi byggingarmál skólans af fremstu getu. Það
	er bezt að ég geti þess strax, að Sparisjóður Vestmannaeyja lánaði samtals þau ár, sem byggingarframkvæmdirnar stóðu yfir, um eða yfir 900 þúsundir króna til skólabyggingarinnar. Án hans hjálpar hefði byggingin aldrei risið af grunni, því að allir bankar virtust lokaðir fyrir þvílíkum framkvæmdum, af hvaða ástæðum sem það kann að hafa verið. Þó er mér skylt að geta þess, að eitt sinn fékk ég háan víxil seldan í Landsbankanum til greiðslu á efni og vinnu við bygginguna, með því að ég samþykkti hann sjálfur persónulega. Þá kröfu undraðist ég stórlega, því að satt að segja átti ég þá ekki bót fyrir botninn á mér, sjálfur á kafi í skuldum eftir að hafa hrófað okkur upp húsi á undanförnum tveim árum, og það ekki meira en hálfgert. En það er samt bezt að segja það strax, svo að það gleymist ekki, að Landsbanki Íslands var eini bankinn, sem veitti mér einu sinni kost á láni til skólabyggingarinnar. Hvar sem ég ympraði á þeim annars staðar, fékk ég einbeitt nei.		er bezt að ég geti þess strax, að Sparisjóður Vestmannaeyja lánaði samtals þau ár, sem byggingarframkvæmdirnar stóðu yfir, um eða yfir 900 þúsundir króna til skólabyggingarinnar. Án hans hjálpar hefði byggingin aldrei risið af grunni, því að allir bankar virtust lokaðir fyrir þvílíkum framkvæmdum, af hvaða ástæðum sem það kann að hafa verið. Þó er mér skylt að geta þess, að eitt sinn fékk ég háan víxil seldan í Landsbankanum til greiðslu á efni og vinnu við bygginguna, með því að ég samþykkti hann sjálfur persónulega. Þá kröfu undraðist ég stórlega, því að satt að segja átti ég þá ekki bót fyrir botninn á mér, sjálfur á kafi í skuldum eftir að hafa hrófað okkur upp húsi á undanförnum tveim árum, og það ekki meira en hálfgert. En það er samt bezt að segja það strax, svo að það gleymist ekki, að Landsbanki Íslands var eini bankinn, sem veitti mér einu sinni kost á láni til skólabyggingarinnar. Hvar sem ég ympraði á þeim annars staðar, fékk ég einbeitt nei.