Blik 1939, 6. tbl./1. desember - Breytingaskrá

Viglundur á 29. júní 2023 kl. 20:05

2023-06-29T20:05:42Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 29. júní 2023 kl. 20:05
Lína 7:		Lína 7:
	:::::::::::<big><big>'''1. desember.'''</big></big>		:::::::::::<big><big>'''1. desember.'''</big></big>

	::::::::(Erindi flutt í [[Gagnfræðaskólinn í Vestmannaeyjum\|Gagnfræðaskólanum í Vestmannaeyjum]]).		:::::::(Erindi flutt í [[Gagnfræðaskólinn í Vestmannaeyjum\|Gagnfræðaskólanum í Vestmannaeyjum]]).

Viglundur á 29. júní 2023 kl. 20:05

2023-06-29T20:05:26Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 29. júní 2023 kl. 20:05
Lína 3:		Lína 3:


	<big>[[Hermann Guðmundsson]]:		<big>[[Hermann Guðmundsson (Háeyri)\|Hermann Guðmundsson]]:

	:::::::::::<big><big>'''1. desember.'''</big></big>		:::::::::::<big><big>'''1. desember.'''</big></big>

Viglundur á 24. maí 2010 kl. 16:28

2010-05-24T16:28:46Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 24. maí 2010 kl. 16:28
Lína 1:		Lína 1:
	[[~~Hermann Guðmundsson~~]]:		[[Blik 1939\|Efnisyfirlit 1939]]

	~~'''1. desember.'''~~

	(Erindi flutt í [[Gagnfræðaskólinn í Vestmannaeyjum\|Gagnfræðaskólanum í Vestmannaeyjum]]).
			<big>[[Hermann Guðmundsson]]:

			:::::::::::<big><big>'''1. desember.'''</big></big>

			::::::::(Erindi flutt í [[Gagnfræðaskólinn í Vestmannaeyjum\|Gagnfræðaskólanum í Vestmannaeyjum]]).

ZindriF á 22. október 2009 kl. 15:18

2009-10-22T15:18:52Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 22. október 2009 kl. 15:18
Lína 11:		Lína 11:
	nefndi, en við munum vissulega, er út í lífið kemur, fá nógu mörg andstæð og ill öfl við að berjast, og það er ósk mín í dag, að við megum öll reynast eins þrautseig í baráttunni við hin illu öfl í okkar eigin lífi, eins og hinir íslenzku vormenn í frelsisbaráttu þjóðarinnar.<br>		nefndi, en við munum vissulega, er út í lífið kemur, fá nógu mörg andstæð og ill öfl við að berjast, og það er ósk mín í dag, að við megum öll reynast eins þrautseig í baráttunni við hin illu öfl í okkar eigin lífi, eins og hinir íslenzku vormenn í frelsisbaráttu þjóðarinnar.<br>
	Þá verður okkur næst fyrir að hugleiða: Fyrir hverju voru þessir beztu synir ættjarðarinnar að berjast, og undan hverjum ógna öflum voru þeir að leysa hina íslenzku þjóð? Þeir voru að leysa hana undan alls konar ófrelsi, andlega og veraldlega, óréttlátu stjórnarfari, óheilbrigðum verzlunarháttum, óheyrilegri kúgun erlends valds og hinni sárustu eymd. Og þá viljum við að lokum athuga, hver var orsökin til allrar þessarar kúgunar og neyðar, — hvers vegna hafði hin fornfrjálsa íslenzka þjóð mátt sæta slíkum hörmungum? Og við verðum að játa, að orsökina er fyrst og fremst að finna hjá Íslendingum sjálfum. Orsökin var innanlandsófriður og sundrung Sturlungaaldarinnar, ásamt dekri hinna íslenzku höfðingja við erlenda valdamenn. Hefðu höfðingjar Sturlungaaldarinnar átt vizku og framsýni í sama mæli og Einar Þveræingur, þá hefði öðru vísi farið. Þetta er okkur Íslendingum dýrkeyptari reynsla en svo, að við megum vanrækja að láta okkur hana að kenningu verða. Munum því ávallt að forðast alla sundrung, en vinna alltaf bróðurlega að velferðarmálum lands vors og þjóðar. Á þann hátt vinnum við bezt að sjálfstæði Íslands eins og hinar íslenzku frelsishetjur gerðu. Megi Ísland á komandi árum eignast fleiri menn líka Jóni Sigurðssyni, — þá er hinu íslenzka sjálfstæði borgið.		Þá verður okkur næst fyrir að hugleiða: Fyrir hverju voru þessir beztu synir ættjarðarinnar að berjast, og undan hverjum ógna öflum voru þeir að leysa hina íslenzku þjóð? Þeir voru að leysa hana undan alls konar ófrelsi, andlega og veraldlega, óréttlátu stjórnarfari, óheilbrigðum verzlunarháttum, óheyrilegri kúgun erlends valds og hinni sárustu eymd. Og þá viljum við að lokum athuga, hver var orsökin til allrar þessarar kúgunar og neyðar, — hvers vegna hafði hin fornfrjálsa íslenzka þjóð mátt sæta slíkum hörmungum? Og við verðum að játa, að orsökina er fyrst og fremst að finna hjá Íslendingum sjálfum. Orsökin var innanlandsófriður og sundrung Sturlungaaldarinnar, ásamt dekri hinna íslenzku höfðingja við erlenda valdamenn. Hefðu höfðingjar Sturlungaaldarinnar átt vizku og framsýni í sama mæli og Einar Þveræingur, þá hefði öðru vísi farið. Þetta er okkur Íslendingum dýrkeyptari reynsla en svo, að við megum vanrækja að láta okkur hana að kenningu verða. Munum því ávallt að forðast alla sundrung, en vinna alltaf bróðurlega að velferðarmálum lands vors og þjóðar. Á þann hátt vinnum við bezt að sjálfstæði Íslands eins og hinar íslenzku frelsishetjur gerðu. Megi Ísland á komandi árum eignast fleiri menn líka Jóni Sigurðssyni, — þá er hinu íslenzka sjálfstæði borgið.




			{{Blik}}

Viglundur: Blik 1939, 6.tbl./1. desember færð á Blik 1939, 6. tbl./1. desember

2009-10-10T17:14:24Z

Blik 1939, 6.tbl./1. desember færð á Blik 1939, 6. tbl./1. desember

←Fyrri útgáfa

Útgáfa síðunnar 10. október 2009 kl. 17:14

Viglundur: Verndaði „Blik 1939, 6.tbl./1. desember“ [edit=sysop:move=sysop]

2009-10-10T17:11:31Z

Verndaði „Blik 1939, 6.tbl./1. desember“ [edit=sysop:move=sysop]

←Fyrri útgáfa

Útgáfa síðunnar 10. október 2009 kl. 17:11

Viglundur á 10. október 2009 kl. 17:11

2009-10-10T17:11:00Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 10. október 2009 kl. 17:11
Lína 7:		Lína 7:

	Kæru samnemendur, kennarar og aðrir gestir!<br>		Kæru samnemendur, kennarar og aðrir gestir!<br>
	Hvers ber okkur að minnast 1. desember, á þeim degi, sem færði hinni íslenzku þjóð aftur fullveldi sitt, eftir rúmlega hálfrar sjöundu aldar ófrelsi? Sjálfsagt verður hverjum manni fyrst fyrir að hugsa til allra þeirra, er á liðnum öldum hafa ótrauðast barizt fyrir þessu endurheimta frelsi, og þá ekki sízt ungum námsmönnum, sem sjálfir setja sér markið hátt. Það verður fyrsta og helzta verk okkar 1. desemeber að rifja upp nöfn brautryðjendanna, hinna íslenzku vormanna, sem lögðu í það allan þrótt sinn, líf og sál, að berjast fyrir frelsi þjóðarinnar. Við minnumst í því sambandi manna eins og ~~[[Jón Arason\|~~Jóns Arasonar]], sem lagði höfuð sitt undir öxina í baráttunni fyrir		Hvers ber okkur að minnast 1. desember, á þeim degi, sem færði hinni íslenzku þjóð aftur fullveldi sitt, eftir rúmlega hálfrar sjöundu aldar ófrelsi? Sjálfsagt verður hverjum manni fyrst fyrir að hugsa til allra þeirra, er á liðnum öldum hafa ótrauðast barizt fyrir þessu endurheimta frelsi, og þá ekki sízt ungum námsmönnum, sem sjálfir setja sér markið hátt. Það verður fyrsta og helzta verk okkar 1. desemeber að rifja upp nöfn brautryðjendanna, hinna íslenzku vormanna, sem lögðu í það allan þrótt sinn, líf og sál, að berjast fyrir frelsi þjóðarinnar. Við minnumst í því sambandi manna eins og Jóns Arasonar, sem lagði höfuð sitt undir öxina í baráttunni fyrir
	sjálfstæði Íslands. Sömuleiðis minnumst vér ~~[[Skúl Magnússon\|~~Skúla Magnússonar]], ~~[[Eggert Ólafsson\|~~Eggerts Ólafssonar]], Tómasar, Bjarna, Jónasar og ~~[[Baldvin Einarsson\|~~Baldvins Einarssonar]], svo að ég nefni dæmi frá síðari tímum. Og ekki má gleyma frelsishetjunni, ~~[[Jón Sigurðsson\|~~Jóni Sigurðssyni]], sem ávallt mun bera höfuð hæst af þjóðhetjum þeim, sem íslenzk minning geymir við barm sinn. Allra þessara manna og fjölmargra annarra minnumst vér í dag og heiðrum minningu þeirra. Og minning þeirra heiðrum við bezt með því, að reyna af fremsta megni að feta í fótspor þeirra, með því að kappkosta ætíð að vera dyggir og góðir borgarar og sannir synir ættjarðarinnar. Við þurfum kannske ekki að berjast gegn erlendri kúgun á sama hátt og þessir Íslendingar, sem ég		sjálfstæði Íslands. Sömuleiðis minnumst vér Skúla Magnússonar, Eggerts Ólafssonar, Tómasar, Bjarna, Jónasar og Baldvins Einarssonar, svo að ég nefni dæmi frá síðari tímum. Og ekki má gleyma frelsishetjunni, Jóni Sigurðssyni, sem ávallt mun bera höfuð hæst af þjóðhetjum þeim, sem íslenzk minning geymir við barm sinn. Allra þessara manna og fjölmargra annarra minnumst vér í dag og heiðrum minningu þeirra. Og minning þeirra heiðrum við bezt með því, að reyna af fremsta megni að feta í fótspor þeirra, með því að kappkosta ætíð að vera dyggir og góðir borgarar og sannir synir ættjarðarinnar. Við þurfum kannske ekki að berjast gegn erlendri kúgun á sama hátt og þessir Íslendingar, sem ég
	nefndi, en við munum vissulega, er út í lífið kemur, fá nógu mörg andstæð og ill öfl við að berjast, og það er ósk mín í dag, að við megum öll reynast eins þrautseig í baráttunni við hin illu öfl í okkar eigin lífi, eins og hinir íslenzku vormenn í frelsisbaráttu þjóðarinnar.<br>		nefndi, en við munum vissulega, er út í lífið kemur, fá nógu mörg andstæð og ill öfl við að berjast, og það er ósk mín í dag, að við megum öll reynast eins þrautseig í baráttunni við hin illu öfl í okkar eigin lífi, eins og hinir íslenzku vormenn í frelsisbaráttu þjóðarinnar.<br>
	Þá verður okkur næst fyrir að hugleiða: Fyrir hverju voru þessir beztu synir ættjarðarinnar að berjast, og undan hverjum ógna öflum voru þeir að leysa hina íslenzku þjóð? Þeir voru að leysa hana undan alls konar ófrelsi, andlega og veraldlega, óréttlátu stjórnarfari, óheilbrigðum verzlunarháttum, óheyrilegri kúgun erlends valds og hinni sárustu eymd. Og þá viljum við að lokum athuga, hver var orsökin til allrar þessarar kúgunar og neyðar, — hvers vegna hafði hin fornfrjálsa íslenzka þjóð mátt sæta slíkum hörmungum? Og við verðum að játa, að orsökina er fyrst og fremst að finna hjá Íslendingum sjálfum. Orsökin var innanlandsófriður og sundrung Sturlungaaldarinnar, ásamt		Þá verður okkur næst fyrir að hugleiða: Fyrir hverju voru þessir beztu synir ættjarðarinnar að berjast, og undan hverjum ógna öflum voru þeir að leysa hina íslenzku þjóð? Þeir voru að leysa hana undan alls konar ófrelsi, andlega og veraldlega, óréttlátu stjórnarfari, óheilbrigðum verzlunarháttum, óheyrilegri kúgun erlends valds og hinni sárustu eymd. Og þá viljum við að lokum athuga, hver var orsökin til allrar þessarar kúgunar og neyðar, — hvers vegna hafði hin fornfrjálsa íslenzka þjóð mátt sæta slíkum hörmungum? Og við verðum að játa, að orsökina er fyrst og fremst að finna hjá Íslendingum sjálfum. Orsökin var innanlandsófriður og sundrung Sturlungaaldarinnar, ásamt dekri hinna íslenzku höfðingja við erlenda valdamenn. Hefðu höfðingjar Sturlungaaldarinnar átt vizku og framsýni í sama mæli og Einar Þveræingur, þá hefði öðru vísi farið. Þetta er okkur Íslendingum dýrkeyptari reynsla en svo, að við megum vanrækja að láta okkur hana að kenningu verða. Munum því ávallt að forðast alla sundrung, en vinna alltaf bróðurlega að velferðarmálum lands vors og þjóðar. Á þann hátt vinnum við bezt að sjálfstæði Íslands eins og hinar íslenzku frelsishetjur gerðu. Megi Ísland á komandi árum eignast fleiri menn líka Jóni Sigurðssyni, — þá er hinu íslenzka sjálfstæði borgið.
	dekri hinna íslenzku höfðingja við erlenda valdamenn. Hefðu höfðingjar Sturlungaaldarinnar átt vizku og framsýni í sama mæli og [[Einar Þveræingur]], þá hefði öðru vísi farið. Þetta er okkur Íslendingum dýrkeyptari reynsla en svo, að við megum vanrækja að láta okkur hana að kenningu verða. Munum því ávallt að forðast alla sundrung, en vinna alltaf bróðurlega að velferðarmálum lands vors og þjóðar. Á þann hátt vinnum við bezt að sjálfstæði Íslands eins og hinar íslenzku frelsishetjur gerðu. Megi Ísland á komandi árum eignast fleiri menn líka Jóni Sigurðssyni, — þá er hinu íslenzka sjálfstæði borgið.

Saerun: Ný síða: Hermann Guðmundsson: '''1. desember.''' (Erindi flutt í Gagnfræðaskólanum í Vestmannaeyjum). Kæru samnemendur, kennarar og aðrir...

2009-10-09T10:55:40Z

Ný síða: Hermann Guðmundsson: '''1. desember.''' (Erindi flutt í Gagnfræðaskólanum í Vestmannaeyjum). Kæru samnemendur, kennarar og aðrir...

Ný síða

[[Hermann Guðmundsson]]:

'''1. desember.'''

(Erindi flutt í [[Gagnfræðaskólinn í Vestmannaeyjum|Gagnfræðaskólanum í Vestmannaeyjum]]).

Kæru samnemendur, kennarar og aðrir gestir!<br>
Hvers ber okkur að minnast 1. desember, á þeim degi, sem færði hinni íslenzku þjóð aftur fullveldi sitt, eftir rúmlega hálfrar sjöundu aldar ófrelsi? Sjálfsagt verður hverjum manni fyrst fyrir að hugsa til allra þeirra, er á liðnum öldum hafa ótrauðast barizt fyrir þessu endurheimta frelsi, og þá ekki sízt ungum námsmönnum, sem sjálfir setja sér markið hátt. Það verður fyrsta og helzta verk okkar 1. desemeber að rifja upp nöfn brautryðjendanna, hinna íslenzku vormanna, sem lögðu í það allan þrótt sinn, líf og sál, að berjast fyrir frelsi þjóðarinnar. Við minnumst í því sambandi manna eins og [[Jón Arason|Jóns Arasonar]], sem lagði höfuð sitt undir öxina í baráttunni fyrir
sjálfstæði Íslands. Sömuleiðis minnumst vér [[Skúl Magnússon|Skúla Magnússonar]], [[Eggert Ólafsson|Eggerts Ólafssonar]], Tómasar, Bjarna, Jónasar og [[Baldvin Einarsson|Baldvins Einarssonar]], svo að ég nefni dæmi frá síðari tímum. Og ekki má gleyma frelsishetjunni, [[Jón Sigurðsson|Jóni Sigurðssyni]], sem ávallt mun bera höfuð hæst af þjóðhetjum þeim, sem íslenzk minning geymir við barm sinn. Allra þessara manna og fjölmargra annarra minnumst vér í dag og heiðrum minningu þeirra. Og minning þeirra heiðrum við bezt með því, að reyna af fremsta megni að feta í fótspor þeirra, með því að kappkosta ætíð að vera dyggir og góðir borgarar og sannir synir ættjarðarinnar. Við þurfum kannske ekki að berjast gegn erlendri kúgun á sama hátt og þessir Íslendingar, sem ég
nefndi, en við munum vissulega, er út í lífið kemur, fá nógu mörg andstæð og ill öfl við að berjast, og það er ósk mín í dag, að við megum öll reynast eins þrautseig í baráttunni við hin illu öfl í okkar eigin lífi, eins og hinir íslenzku vormenn í frelsisbaráttu þjóðarinnar.<br>
Þá verður okkur næst fyrir að hugleiða: Fyrir hverju voru þessir beztu synir ættjarðarinnar að berjast, og undan hverjum ógna öflum voru þeir að leysa hina íslenzku þjóð? Þeir voru að leysa hana undan alls konar ófrelsi, andlega og veraldlega, óréttlátu stjórnarfari, óheilbrigðum verzlunarháttum, óheyrilegri kúgun erlends valds og hinni sárustu eymd. Og þá viljum við að lokum athuga, hver var orsökin til allrar þessarar kúgunar og neyðar, — hvers vegna hafði hin fornfrjálsa íslenzka þjóð mátt sæta slíkum hörmungum? Og við verðum að játa, að orsökina er fyrst og fremst að finna hjá Íslendingum sjálfum. Orsökin var innanlandsófriður og sundrung Sturlungaaldarinnar, ásamt
dekri hinna íslenzku höfðingja við erlenda valdamenn. Hefðu höfðingjar Sturlungaaldarinnar átt vizku og framsýni í sama mæli og [[Einar Þveræingur]], þá hefði öðru vísi farið. Þetta er okkur Íslendingum dýrkeyptari reynsla en svo, að við megum vanrækja að láta okkur hana að kenningu verða. Munum því ávallt að forðast alla sundrung, en vinna alltaf bróðurlega að velferðarmálum lands vors og þjóðar. Á þann hátt vinnum við bezt að sjálfstæði Íslands eins og hinar íslenzku frelsishetjur gerðu. Megi Ísland á komandi árum eignast fleiri menn líka Jóni Sigurðssyni, — þá er hinu íslenzka sjálfstæði borgið.