Blik 1939, 5. tbl./Lestur bóka - Breytingaskrá

Viglundur á 24. maí 2010 kl. 16:03

2010-05-24T16:03:16Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 24. maí 2010 kl. 16:03
Lína 1:		Lína 1:
	[[~~Árni Guðmundsson~~\|~~Árni Guðmundsson~~]]~~, kennari:~~		[[Blik 1939\|Efnisyfirlit 1939]]

	:'''''Lestur bóka'''''.<br>

			<big>[[Árni Guðmundsson\|Árni Guðmundsson]], kennari:

			:<big><big>'''''Lestur bóka'''''.</big></big><br>

	Víst er um það, að bækur eru dýrari hér á landi en dæmi eru til annarsstaðar, og mikil vöntun á því, að menn geti eignazt góðan kost bóka. Þó held ég, að allflestir eigi hægt um hönd að afla sér nægilegra bóka til lestrar, ýmist í bókasöfnum eða á annan hátt. — Hópar manna, sem svipuð áhugamál hafa, gætu		Víst er um það, að bækur eru dýrari hér á landi en dæmi eru til annarsstaðar, og mikil vöntun á því, að menn geti eignazt góðan kost bóka. Þó held ég, að allflestir eigi hægt um hönd að afla sér nægilegra bóka til lestrar, ýmist í bókasöfnum eða á annan hátt. — Hópar manna, sem svipuð áhugamál hafa, gætu

ZindriF á 22. október 2009 kl. 15:14

2009-10-22T15:14:24Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 22. október 2009 kl. 15:14
Lína 13:		Lína 13:
	Það sem vantar, er meiri fræðsla um þessi efni. Útvarpið, skólarnir, kirkjan og ýmis félög þurfa að leggjast á eitt um þetta mikilsverða menningarmál: '''að kenna fólkinu að lesa'''.<br>		Það sem vantar, er meiri fræðsla um þessi efni. Útvarpið, skólarnir, kirkjan og ýmis félög þurfa að leggjast á eitt um þetta mikilsverða menningarmál: '''að kenna fólkinu að lesa'''.<br>
	::::::'''[[Árni Guðmundsson\|Á.G.]]'''		::::::'''[[Árni Guðmundsson\|Á.G.]]'''



			{{Blik}}

Viglundur: Blik 1939, 5.tbl./Lestur bóka færð á Blik 1939, 5. tbl./Lestur bóka

2009-10-07T19:30:57Z

Blik 1939, 5.tbl./Lestur bóka færð á Blik 1939, 5. tbl./Lestur bóka

←Fyrri útgáfa

Útgáfa síðunnar 7. október 2009 kl. 19:30

Viglundur: Verndaði „Blik 1939, 5.tbl./Lestur bóka“ [edit=sysop:move=sysop]

2009-10-07T11:06:58Z

Verndaði „Blik 1939, 5.tbl./Lestur bóka“ [edit=sysop:move=sysop]

←Fyrri útgáfa	Útgáfa síðunnar 7. október 2009 kl. 11:06
(Enginn munur)

Viglundur á 7. október 2009 kl. 11:06

2009-10-07T11:06:32Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 7. október 2009 kl. 11:06
Lína 1:		Lína 1:
	[[Árni Guðmundsson\|Árni Guðmundsson]], kennari:		[[Árni Guðmundsson\|Árni Guðmundsson]], kennari:

	'''Lestur bóka'''.<br>		:'''''Lestur bóka'''''.<br>

	Víst er um það, að bækur eru dýrari hér á landi en dæmi eru til annarsstaðar, og mikil vöntun á því, að menn geti ~~eignast~~ góðan kost bóka. Þó held ég, að allflestir eigi hægt um hönd að afla sér nægilegra bóka til lestrar, ýmist í bókasöfnum eða á annan hátt. — Hópar manna, sem svipuð áhugamál hafa, gætu t. d. gengið í félagsskap um bókakaup, og mun það nokkuð hafa ~~tíðkast~~ hér, þó í smáum stíl sé. — Þetta atriði skal þó eigi frekar rætt hér, heldur vil ég lítillega minnast á hina meginhlið málsins, sem sé val lesefnis.<br>		Víst er um það, að bækur eru dýrari hér á landi en dæmi eru til annarsstaðar, og mikil vöntun á því, að menn geti eignazt góðan kost bóka. Þó held ég, að allflestir eigi hægt um hönd að afla sér nægilegra bóka til lestrar, ýmist í bókasöfnum eða á annan hátt. — Hópar manna, sem svipuð áhugamál hafa, gætu
	Sé nokkuð verulega ~~skyggnst~~ um á því sviði, kemur sitthvað í ljós, sem valdið getur eigi svo litlum áhyggjum. Það verður brátt ljóst við slíka rannsókn, að bókmenntasmekkur almennings er vægast sagt ósamboðinn gamalli menningarþjóð, sem hefir orð á sér fyrir háa þjóðarmenningu. Lang algengasta lesefnið er sem sé ómerkilegt, espandi spæjara- og ástarsagnarusl, sem ekki á sér stoð í lífi venjulegs fólks. Það er vitað, að fjöldi fólks, einkum þó unglingar, innlifa sig svo í þennan móðursjúka hugmyndaheim, að hugsun fyrir daglegum skyldustörfum kemst varla að — að ekki sé ~~minnst~~ á nætursvefninn.<br>		t.d. gengið í félagsskap um bókakaup, og mun það nokkuð hafa tíðkazt hér, þó í smáum stíl sé. — Þetta atriði skal þó eigi frekar rætt hér, heldur vil ég lítillega minnast á hina meginhlið málsins, sem sé val lesefnis.<br>
			Sé nokkuð verulega skyggnzt um á því sviði, kemur sitthvað í ljós, sem valdið getur eigi svo litlum áhyggjum. Það verður brátt ljóst við slíka rannsókn, að bókmenntasmekkur almennings er vægast sagt ósamboðinn gamalli menningarþjóð, sem hefir orð á sér fyrir háa þjóðarmenningu. Lang algengasta lesefnið er sem sé ómerkilegt, espandi spæjara- og ástarsagnarusl, sem ekki á sér stoð í lífi venjulegs fólks. Það er vitað, að fjöldi fólks, einkum þó unglingar, innlifa sig svo í þennan móðursjúka hugmyndaheim, að hugsun fyrir daglegum skyldustörfum kemst varla að — að ekki sé minnzt á nætursvefninn.<br>
	Þá bætir ekki úr skák hinn síaukni lestur vikurita og alls konar „magazina“. Slíkt lesefni — í hófi — er oft og einatt hinn ákjósanlegasti hvíldarlestur, en sem aðal sálarfæða er það allt annað en líklegt til andlegs þroskaauka.<br>		Þá bætir ekki úr skák hinn síaukni lestur vikurita og alls konar „magazina“. Slíkt lesefni — í hófi — er oft og einatt hinn ákjósanlegasti hvíldarlestur, en sem aðal sálarfæða er það allt annað en líklegt til andlegs þroskaauka.<br>
	Af hverju stafar svo þessi bágborni bókmennta smekkur manna? Hví lesa menn ekki		Af hverju stafar svo þessi bágborni bókmennta smekkur manna? Hví lesa menn ekki
Lína 10:		Lína 11:
	Þetta þarf að breytast, en það gerir sig ekki sjálft. Það verður að opna augu manna fyrir þeim undraheimi, sem góðar bókmenntir geta opnað þeim. Hér þarf fræðslu við. Verkefnin bíða alls staðar, ónumin lönd bíða almennings á öllum sviðum bókmenntanna: úrvals, sígild skáldrit beztu höfunda, ljóð, alþýðleg vísindarit, æfisögur mikilla manna, fornbókmenntir vorar, ferðalýsingar o.s.frv.<br>		Þetta þarf að breytast, en það gerir sig ekki sjálft. Það verður að opna augu manna fyrir þeim undraheimi, sem góðar bókmenntir geta opnað þeim. Hér þarf fræðslu við. Verkefnin bíða alls staðar, ónumin lönd bíða almennings á öllum sviðum bókmenntanna: úrvals, sígild skáldrit beztu höfunda, ljóð, alþýðleg vísindarit, æfisögur mikilla manna, fornbókmenntir vorar, ferðalýsingar o.s.frv.<br>
	Útvarpið hefir sína bókmenntaþætti — það er gott, ef þeir hlusta, sem helzt þurfa þess við.<br>		Útvarpið hefir sína bókmenntaþætti — það er gott, ef þeir hlusta, sem helzt þurfa þess við.<br>
	Það sem vantar, er meiri fræðsla um þessi efni. Útvarpið, skólarnir, kirkjan og ýmis		Það sem vantar, er meiri fræðsla um þessi efni. Útvarpið, skólarnir, kirkjan og ýmis félög þurfa að leggjast á eitt um þetta mikilsverða menningarmál: '''að kenna fólkinu að lesa'''.<br>
	félög þurfa að leggjast á eitt		::::::'''[[Árni Guðmundsson\|Á.G.]]'''
	um þetta mikilsverða menningarmál: '''að kenna fólkinu að~~'''~~
	~~'''~~lesa'''.<br> '''[[~~Á.G.~~\|Á.G.]]'''

Saerun: Ný síða: Árni Guðmundsson, kennari: '''Lestur bóka'''.
Víst er um það, að bækur eru dýrari hér á landi en dæmi eru til annarsstaðar, og mikil vöntun á ...

2009-10-06T15:42:20Z

Ný síða: Árni Guðmundsson, kennari: '''Lestur bóka'''. Víst er um það, að bækur eru dýrari hér á landi en dæmi eru til annarsstaðar, og mikil vöntun á ...

Ný síða

[[Árni Guðmundsson|Árni Guðmundsson]], kennari:

'''Lestur bóka'''. 

Víst er um það, að bækur eru dýrari hér á landi en dæmi eru til annarsstaðar, og mikil vöntun á því, að menn geti eignast góðan kost bóka. Þó held ég, að allflestir eigi hægt um hönd að afla sér nægilegra bóka til lestrar, ýmist í bókasöfnum eða á annan hátt. — Hópar manna, sem svipuð áhugamál hafa, gætu t. d. gengið í félagsskap um bókakaup, og mun það nokkuð hafa tíðkast hér, þó í smáum stíl sé. — Þetta atriði skal þó eigi frekar rætt hér, heldur vil ég lítillega minnast á hina meginhlið málsins, sem sé val lesefnis. 
Sé nokkuð verulega skyggnst um á því sviði, kemur sitthvað í ljós, sem valdið getur eigi svo litlum áhyggjum. Það verður brátt ljóst við slíka rannsókn, að bókmenntasmekkur almennings er vægast sagt ósamboðinn gamalli menningarþjóð, sem hefir orð á sér fyrir háa þjóðarmenningu. Lang algengasta lesefnið er sem sé ómerkilegt, espandi spæjara- og ástarsagnarusl, sem ekki á sér stoð í lífi venjulegs fólks. Það er vitað, að fjöldi fólks, einkum þó unglingar, innlifa sig svo í þennan móðursjúka hugmyndaheim, að hugsun fyrir daglegum skyldustörfum kemst varla að — að ekki sé minnst á nætursvefninn. 
Þá bætir ekki úr skák hinn síaukni lestur vikurita og alls konar „magazina“. Slíkt lesefni — í hófi — er oft og einatt hinn ákjósanlegasti hvíldarlestur, en sem aðal sálarfæða er það allt annað en líklegt til andlegs þroskaauka. 
Af hverju stafar svo þessi bágborni bókmennta smekkur manna? Hví lesa menn ekki
þær bækur, sem eitthvað hafa til brunns að bera, bækur sem hafa þroskagildi og eru um leið skemmtilegri en allir veraldarinnar eldhúsreyfarar? Ég held, að það sé fyrst og fremst vegna þess, að menn vita ekki, hvað aðrar bækur hafa að geyma; þá órar ekki fyrir því, hverja ótæmandi lind sannrar gleði, vísdóms og þekkingar er að finna í verulega góðum bókum. Fjölda margir eru sannfærðir um það, að allar aðrar bækur en viss tegund skáldsagna, séu leiðinlegar, þurrar og þreytandi. 
Þetta þarf að breytast, en það gerir sig ekki sjálft. Það verður að opna augu manna fyrir þeim undraheimi, sem góðar bókmenntir geta opnað þeim. Hér þarf fræðslu við. Verkefnin bíða alls staðar, ónumin lönd bíða almennings á öllum sviðum bókmenntanna: úrvals, sígild skáldrit beztu höfunda, ljóð, alþýðleg vísindarit, æfisögur mikilla manna, fornbókmenntir vorar, ferðalýsingar o.s.frv. 
Útvarpið hefir sína bókmenntaþætti — það er gott, ef þeir hlusta, sem helzt þurfa þess við. 
Það sem vantar, er meiri fræðsla um þessi efni. Útvarpið, skólarnir, kirkjan og ýmis
félög þurfa að leggjast á eitt
um þetta mikilsverða menningarmál: '''að kenna fólkinu að'''
'''lesa'''. '''[[Á.G.|Á.G.]]'''