Ólafur Ástgeirsson - Breytingaskrá

Viglundur á 5. febrúar 2017 kl. 16:39

2017-02-05T16:39:52Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 5. febrúar 2017 kl. 16:39
Lína 3:		Lína 3:
	'''Ólafur Ástgeirsson''' Óli í Bæ, eða Óli í Litlabæ, eins og hann var oftast kallaður, var fæddur í [[Litlibær\|Litlabæ]] í Vestmannaeyjum 3. ágúst 1892 og lést 8. apríl 1966. Hann var sonur þeirra [[Kristín Magnúsdóttir (Litlabæ)\|Kristínar Magnúsdóttur]] og [[Ástgeir Guðmundsson\|Ástgeirs Guðmundssonar]] skipasmiðs.		'''Ólafur Ástgeirsson''' Óli í Bæ, eða Óli í Litlabæ, eins og hann var oftast kallaður, var fæddur í [[Litlibær\|Litlabæ]] í Vestmannaeyjum 3. ágúst 1892 og lést 8. apríl 1966. Hann var sonur þeirra [[Kristín Magnúsdóttir (Litlabæ)\|Kristínar Magnúsdóttur]] og [[Ástgeir Guðmundsson\|Ástgeirs Guðmundssonar]] skipasmiðs.

	Ólafur var tvíkvæntur. Fyrri kona hans var [[Kristín Jónsdóttir (Litlabæ)\|Kristín Jónsdóttir]], f. 1884. d. 1943.		Ólafur var tvíkvæntur. Fyrri kona hans var [[Kristín Jónsdóttir (Litlabæ)\|Kristín Jónsdóttir]], f. 1884. d. 1943.<br>
	Börn þeirra voru: [[~~Magný Ástgeirsdóttir~~\|Magný]], [[Ási í Bæ\|Ástgeir]], [[Sigurjón Ólafsson\|Sigurjón]] og [[Sigrún Ástgeirsdóttir\|Sigrún]].		Börn þeirra voru: [[Magnea Sigurlaug Ólafsdóttir (Litlabæ)\|Magný]], [[Ási í Bæ\|Ástgeir]], [[Sigurjón Ólafsson\|Sigurjón]] og [[Sigrún Ástgeirsdóttir\|Sigrún]].

	Seinni kona Ólafs var [[Guðrún Sigurðardóttir (Brimbergi)\|Guðrún Sigurðardóttir]] f. 1920, d. 1993.		Seinni kona Ólafs var [[Guðrún Sigurðardóttir (Brimbergi)\|Guðrún Sigurðardóttir]] f. 1920, d. 1993.<br>
	Sonur þeirra er [[Kristinn R. Ólafsson (Brimbergi)\|Kristinn R.]] í Madríd, Spáni.		Sonur þeirra er [[Kristinn R. Ólafsson (Brimbergi)\|Kristinn R.]] í Madríd, Spáni.

Viglundur á 14. ágúst 2013 kl. 21:40

2013-08-14T21:40:03Z

@@ Lína 36: / Lína 36: @@
 [[Ebenezarklakkar]] eru fiskimið í norðvesturbrún [[Blindskerjahraunið|Blindskerjahraunsins]] vestur af Eyjum og hafa margir velt því fyrir sér hvernig það nafn er til komið. [[Eyjólfur Gíslason]] frá [[Bessastaðir|Bessastöðum]] hefur sagt frá því að árið 1932 hafi hann verið á lúðuveiðum á [[Halkion]] VE 205 með Stefáni í Gerði. Skipverjar, auk þeirra voru [[Runólfur Runólfsson]] í [[Bræðratunga|Bræðratungu]] og Óli í Litlabæ. Sá var háttur á þessum lúðuveiðum að reynt var að koma lúðunni um borð í togara sem sigldu með hana til Englands þar sem hún var seld. Á þessum klökkum, sem ekki höfðu hlotið nafn sitt þá, fengu þeir mjög góðan afla, átta stórlúður og komu aflanum um borð í togarann Álsey frá Grimsby en þar var þá Guðmundur Ebenezarson skipstjóri. Þegar búið var að koma lúðunni um borð, kom Guðmundur út að lunningu með viskíflösku sem hann rétti niður í bátinn með þeim orðum að hún væri betur komin hjá þeim en sér. Þegar tappinn hafði verið tekinn úr flöskunni og aðeins var farið að liðkast um málbeinið, sagði Óli í Litlabæ: „Ja, góðir eru Ebenezarklakkarnir.“ Eftir þetta voru þessir hraunbrúnarklakkar aldrei nefndir annað og festist nafnið við þá.
 {{Heimildir|
 * Óskar Kárason. ''Formannavísur''. Vestmannaeyjum, 1950.}}
 [[Flokkur: Bátasmiðir]]
 [[Flokkur: Formenn]]

Viglundur á 11. ágúst 2013 kl. 21:17

2013-08-11T21:17:43Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 11. ágúst 2013 kl. 21:17
Lína 1:		Lína 1:
	[[Mynd:LafurÁstgeirsson.jpg\|thumb\|300px\|Ólafur Ástgeirsson]]		[[Mynd:LafurÁstgeirsson.jpg\|thumb\|300px\|Ólafur Ástgeirsson]]
	[[Mynd:Olafur Astgeirsson 1966 (1892 1966.jpg\|thumb\|300px\|Ólafur Ástgeirsson árið 1966]]		[[Mynd:Olafur Astgeirsson 1966 (1892 1966.jpg\|thumb\|300px\|Ólafur Ástgeirsson árið 1966]]
	'''Ólafur Ástgeirsson''' Óli í Bæ, eða Óli í Litlabæ, eins og hann var oftast kallaður, var fæddur í [[Litlibær\|Litlabæ]] í Vestmannaeyjum 3. ágúst 1892 og lést 8. apríl 1966. Hann var sonur þeirra [[Kristín Magnúsdóttir\|Kristínar Magnúsdóttur]] og [[Ástgeir Guðmundsson\|Ástgeirs Guðmundssonar]] skipasmiðs.		'''Ólafur Ástgeirsson''' Óli í Bæ, eða Óli í Litlabæ, eins og hann var oftast kallaður, var fæddur í [[Litlibær\|Litlabæ]] í Vestmannaeyjum 3. ágúst 1892 og lést 8. apríl 1966. Hann var sonur þeirra [[Kristín Magnúsdóttir (Litlabæ)\|Kristínar Magnúsdóttur]] og [[Ástgeir Guðmundsson\|Ástgeirs Guðmundssonar]] skipasmiðs.

	Ólafur var tvíkvæntur. Fyrri kona hans var [[Kristín Jónsdóttir]], f. 1884. d. 1943.		Ólafur var tvíkvæntur. Fyrri kona hans var [[Kristín Jónsdóttir (Litlabæ)\|Kristín Jónsdóttir]], f. 1884. d. 1943.
	Börn þeirra voru: [[Magný Ástgeirsdóttir\|Magný]], [[Ási í Bæ\|Ástgeir]], [[Sigurjón Ólafsson\|Sigurjón]] og [[Sigrún Ástgeirsdóttir\|Sigrún]].		Börn þeirra voru: [[Magný Ástgeirsdóttir\|Magný]], [[Ási í Bæ\|Ástgeir]], [[Sigurjón Ólafsson\|Sigurjón]] og [[Sigrún Ástgeirsdóttir\|Sigrún]].

	Seinni kona Ólafs var [[Guðrún Sigurðardóttir]] f. 1920, d. 1993.		Seinni kona Ólafs var [[Guðrún Sigurðardóttir (Brimbergi)\|Guðrún Sigurðardóttir]] f. 1920, d. 1993.
	Sonur þeirra er [[Kristinn R. Ólafsson\|Kristinn R.]] í Madríd, Spáni.		Sonur þeirra er [[Kristinn R. Ólafsson (Brimbergi)\|Kristinn R.]] í Madríd, Spáni.

	Eplið féll ekki langt frá eikinni því snemma varð ljóst að Óli myndi feta í fótspor föður síns enda var hann orðinn lagtækur smiður strax sem smápeyi. Um fermingaraldurinn fór hann að smíða með föður sínum og innan við títugt var hann farinn að smíða sjálfstætt. Alltaf vann hann einn við smíðarnar sem hann stundaði allt til dánardægurs. Ekki er með vissu vitað hver marga báta Óli smíðaði á lífsleiðinni, sjálfur taldi hann að þeir myndu nær 400 og er með ólíkindum að einn maður skuli hafa afkastað slíku. Bátasmíðarnar voru nefnilega ekki aðalstarf Óla, hann var sjómaður í nær sextíu ár og stundaði bátasmíðina í hjáverkum, í skammdeginu og yfir haustmánuðina, fram að vertíðarbyrjun, oftast við slæmar aðstæður, undir [[Skiphellar\|Skiphellum]] eða í fiskikróm. Bátarnir, sem Óli í Litlabæ smíðaði, þóttu afbragðs sjóskip. Langt fram eftir síðustu öld voru svonefndir skjögtbátar notaðir til að ferja línubjóð út í báta sem lágu á bóli. Einnig voru skjögtbátarnir notaðir þegar farið var upp í Landeyjasand. Óli smíðai marga tugi af skjögtbátum og um 1930 breytti hann lagi þeirra, gerði þá léttari til róðurs og setnings og þótti það mikil framför.		Eplið féll ekki langt frá eikinni því snemma varð ljóst að Óli myndi feta í fótspor föður síns enda var hann orðinn lagtækur smiður strax sem smápeyi. Um fermingaraldurinn fór hann að smíða með föður sínum og innan við títugt var hann farinn að smíða sjálfstætt. Alltaf vann hann einn við smíðarnar sem hann stundaði allt til dánardægurs. Ekki er með vissu vitað hver marga báta Óli smíðaði á lífsleiðinni, sjálfur taldi hann að þeir myndu nær 400 og er með ólíkindum að einn maður skuli hafa afkastað slíku. Bátasmíðarnar voru nefnilega ekki aðalstarf Óla, hann var sjómaður í nær sextíu ár og stundaði bátasmíðina í hjáverkum, í skammdeginu og yfir haustmánuðina, fram að vertíðarbyrjun, oftast við slæmar aðstæður, undir [[Skiphellar\|Skiphellum]] eða í fiskikróm. Bátarnir, sem Óli í Litlabæ smíðaði, þóttu afbragðs sjóskip. Langt fram eftir síðustu öld voru svonefndir skjögtbátar notaðir til að ferja línubjóð út í báta sem lágu á bóli. Einnig voru skjögtbátarnir notaðir þegar farið var upp í Landeyjasand. Óli smíðai marga tugi af skjögtbátum og um 1930 breytti hann lagi þeirra, gerði þá léttari til róðurs og setnings og þótti það mikil framför.
Lína 36:		Lína 36:

	[[Ebenezarklakkar]] eru fiskimið í norðvesturbrún [[Blindskerjahraunið\|Blindskerjahraunsins]] vestur af Eyjum og hafa margir velt því fyrir sér hvernig það nafn er til komið. [[Eyjólfur Gíslason]] frá [[Bessastaðir\|Bessastöðum]] hefur sagt frá því að árið 1932 hafi hann verið á lúðuveiðum á [[Halkion]] VE 205 með Stefáni í Gerði. Skipverjar, auk þeirra voru [[Runólfur Runólfsson]] í [[Bræðratunga\|Bræðratungu]] og Óli í Litlabæ. Sá var háttur á þessum lúðuveiðum að reynt var að koma lúðunni um borð í togara sem sigldu með hana til Englands þar sem hún var seld. Á þessum klökkum, sem ekki höfðu hlotið nafn sitt þá, fengu þeir mjög góðan afla, átta stórlúður og komu aflanum um borð í togarann Álsey frá Grimsby en þar var þá Guðmundur Ebenezarson skipstjóri. Þegar búið var að koma lúðunni um borð, kom Guðmundur út að lunningu með viskíflösku sem hann rétti niður í bátinn með þeim orðum að hún væri betur komin hjá þeim en sér. Þegar tappinn hafði verið tekinn úr flöskunni og aðeins var farið að liðkast um málbeinið, sagði Óli í Litlabæ: „Ja, góðir eru Ebenezarklakkarnir.“ Eftir þetta voru þessir hraunbrúnarklakkar aldrei nefndir annað og festist nafnið við þá.		[[Ebenezarklakkar]] eru fiskimið í norðvesturbrún [[Blindskerjahraunið\|Blindskerjahraunsins]] vestur af Eyjum og hafa margir velt því fyrir sér hvernig það nafn er til komið. [[Eyjólfur Gíslason]] frá [[Bessastaðir\|Bessastöðum]] hefur sagt frá því að árið 1932 hafi hann verið á lúðuveiðum á [[Halkion]] VE 205 með Stefáni í Gerði. Skipverjar, auk þeirra voru [[Runólfur Runólfsson]] í [[Bræðratunga\|Bræðratungu]] og Óli í Litlabæ. Sá var háttur á þessum lúðuveiðum að reynt var að koma lúðunni um borð í togara sem sigldu með hana til Englands þar sem hún var seld. Á þessum klökkum, sem ekki höfðu hlotið nafn sitt þá, fengu þeir mjög góðan afla, átta stórlúður og komu aflanum um borð í togarann Álsey frá Grimsby en þar var þá Guðmundur Ebenezarson skipstjóri. Þegar búið var að koma lúðunni um borð, kom Guðmundur út að lunningu með viskíflösku sem hann rétti niður í bátinn með þeim orðum að hún væri betur komin hjá þeim en sér. Þegar tappinn hafði verið tekinn úr flöskunni og aðeins var farið að liðkast um málbeinið, sagði Óli í Litlabæ: „Ja, góðir eru Ebenezarklakkarnir.“ Eftir þetta voru þessir hraunbrúnarklakkar aldrei nefndir annað og festist nafnið við þá.
			{{Heimildir\|
			* Óskar Kárason. ''Formannavísur''. Vestmannaeyjum, 1950.}}

			=Frekari umfjöllun=
			'''Ólafur Ástgeirsson''' bátasmiður í [[Litlibær\|Litla Bæ]] fæddist 3. ágúst 1892 og lést 8. apríl 1966.<br>
			Foreldrar hans voru [[Ástgeir Guðmundsson\|Ástgeir Guðmundsson]] bátasmiður í Litlabæ, f. 27. október 1858 á Bryggjum í Landeyjum, d. í Eyjum 30. september 1943, og kona hans
			[[Kristín Magnúsdóttir (Litlabæ)\|Kristín Magnúsdóttir]], f. 10. janúar 1859 á Skíðbakka í A-Landeyjum, d. 13. júlí 1938 í Eyjum.<br>

			I. Fyrri kona Ólafs var [[Kristín Jónsdóttir (Litlabæ)\|Kristín Jónsdóttir]] húsfreyja, f. 19. apríl 1885 að Varmahlíð u. Eyjafjöllum, d. 17. september 1943.<br>
			Börn Ólafs og Kristínar:<br>
			1. [[Magný Sigurlaug Ólafsdóttir (Litlabæ)\|Magný Sigurlaug]] húsfreyja, f. 19. nóvember 1911, gift á Akranesi, d. 20. mars 1980.<br>
			2. [[Ástgeir Ólafsson\|Ástgeir Kristinn]] skipstjóri og útgerðarmaður og rithöfundur, f. 27. febrúar 1914, d. 1. maí 1985. Kona hans var [[Friðmey Eyjólfsdóttir]] hjúkrunarfræðingur, f. 4. nóvember 1923.<br>
			3. [[Sigurjón Ólafsson frá Litlabæ\|Sigurjón]] skipstjóri, f. 25. janúar 1918, d. 14. ágúst 2005. Kona hans var [[Þórunn Gústafsdóttir]] húsfreyja, f. 4. desember 1914, d. 2. maí 1995.<br>
			4. [[Sigrún Ólafsdóttir (Litlabæ)\|Sigrún]], f. 23. júlí 1924, d. 21. mars 1948. <br>

			II. Síðari kona Ólafs var [[Guðrún Sigurðardóttir (Brimbergi)\|Guðrún Sigurðardóttir]] húsfreyja, f. 9. september 1920, d. 19. apríl 1993.<br>
			Barn Ólafs og Guðrúnar:<br>
			4. [[Kristinn Rúnar Ólafsson (Brimbergi)\|Kristinn Rúnar]] búsettur á Spáni, fréttaritari RÚV, f. 11. september 1952.<br>

			'''''<big>Úr fórum [[Árni Árnason (símritari)\|Árna Árnasonar]] símritara: <br>Bjargveiðimannatal.</big>'''''<br>
			Ólafur er vel meðalmaður á hæð, en mjög þrekinn og lipurlega limaður. Hann byrjaði snemma bátasmíðar með föður sínum, enda stundað þær æ síðan með miklum ágætum og mjög eftirsóttur. Sjóinn hefir hann og stundað og gerir enn og er orðlagður fiskimaður.<br> Ólafur hefir mikið stundað fuglaveiðar og þykir mjög góður veiðimaður. Mest hefir hann verið við þau störf í [[Ystiklettur\|Ystakletti]] og í [[Suðurey]]. Eru það vissulega margar kippur, sem hann hefir veitt um ævina og telst til skörpustu veiðigarpa Eyjanna. Hefir löngum verið sagt, að ekki sé [[Lögmannssæti]] vel skipað, síðan [[Stefán Gíslason (Ási)\|Stefán Gíslason]] féll frá veiðum þar nema Ólafur sitji þar að veiðum. <br>
			Ólafur er mjög laghentur maður, fáskiptinn, en traustur vinur og hollráður vinum sínum. Í vinahóp er hann mjög skemmtilegur, ræðinn og vel fróður um margt í þróunarsögu Eyjanna.<br>
			{{Árni Árnason}}
	{{Heimildir\|		{{Heimildir\|
	* ~~Óskar Kárason~~. ~~''Formannavísur''~~. ~~Vestmannaeyjum, 1950~~.		*Samantekt: [[Víglundur Þór Þorsteinsson]].
	}}		*Eyjar og úteyjalíf – Úrval verka [[Árni Árnason (símritari)\|Árna Árnasonar]] símritara frá [[Grund]]. Sögufélag Vestmannaeyja í samstarfi við Safnahús Vestmannaeyja 2012.
	[[Flokkur:~~Formenn~~]]		*Garður.is.
	[[Flokkur:~~Skipasmiðir~~]]		*Heimaslóð.
	[[Flokkur:Fólk fætt á 19. öld]]		*Íslendingabók.is.
	[[Flokkur:Fólk dáið á 20. öld]]		*Manntöl.}}
	[[Flokkur:Íbúar ~~við Strandveg~~]]		[[Flokkur: Bátasmiðir]]
			[[Flokkur: Formenn]]
			[[Flokkur: Fólk fætt á 19. öld]]
			[[Flokkur: Fólk dáið á 20. öld]]
			[[Flokkur: Íbúar í Litlabæ]]
			[[Flokkur: Íbúar á Brimbergi]]

Dadi á 27. júní 2007 kl. 16:32

2007-06-27T16:32:14Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 27. júní 2007 kl. 16:32
Lína 41:		Lína 41:
	* Óskar Kárason. ''Formannavísur''. Vestmannaeyjum, 1950.		* Óskar Kárason. ''Formannavísur''. Vestmannaeyjum, 1950.
	}}		}}
	[[Flokkur:Fólk]]		[[Flokkur:Formenn]]
			[[Flokkur:Skipasmiðir]]
			[[Flokkur:Fólk fætt á 19. öld]]
			[[Flokkur:Fólk dáið á 20. öld]]
			[[Flokkur:Íbúar við Strandveg]]

Kristinnr á 5. febrúar 2007 kl. 23:48

2007-02-05T23:48:15Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 5. febrúar 2007 kl. 23:48
Lína 6:		Lína 6:
	Börn þeirra voru: [[Magný Ástgeirsdóttir\|Magný]], [[Ási í Bæ\|Ástgeir]], [[Sigurjón Ólafsson\|Sigurjón]] og [[Sigrún Ástgeirsdóttir\|Sigrún]].		Börn þeirra voru: [[Magný Ástgeirsdóttir\|Magný]], [[Ási í Bæ\|Ástgeir]], [[Sigurjón Ólafsson\|Sigurjón]] og [[Sigrún Ástgeirsdóttir\|Sigrún]].

	~~Síðari~~ kona Ólafs var [[Guðrún Sigurðardóttir]] f. 1920, d. 1993.		Seinni kona Ólafs var [[Guðrún Sigurðardóttir]] f. 1920, d. 1993.
	Sonur þeirra er [[Kristinn R. Ólafsson\|Kristinn R.]] í Madríd, Spáni.		Sonur þeirra er [[Kristinn R. Ólafsson\|Kristinn R.]] í Madríd, Spáni.

Daniel á 18. nóvember 2006 kl. 13:40

2006-11-18T13:40:53Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 18. nóvember 2006 kl. 13:40
Lína 7:		Lína 7:

	Síðari kona Ólafs var [[Guðrún Sigurðardóttir]] f. 1920, d. 1993.		Síðari kona Ólafs var [[Guðrún Sigurðardóttir]] f. 1920, d. 1993.
	Sonur þeirra er [[Kristinn R. Ólafsson\|Kristinn R]] í Madríd.		Sonur þeirra er [[Kristinn R. Ólafsson\|Kristinn R.]] í Madríd, Spáni.

	Eplið féll ekki langt frá eikinni því snemma varð ljóst að Óli myndi feta í fótspor föður síns enda var hann orðinn lagtækur smiður strax sem smápeyi. Um fermingaraldurinn fór hann að smíða með föður sínum og innan við títugt var hann farinn að smíða sjálfstætt. Alltaf vann hann einn við smíðarnar sem hann stundaði allt til dánardægurs. Ekki er með vissu vitað hver marga báta Óli smíðaði á lífsleiðinni, sjálfur taldi hann að þeir myndu nær 400 og er með ólíkindum að einn maður skuli hafa afkastað slíku. Bátasmíðarnar voru nefnilega ekki aðalstarf Óla, hann var sjómaður í nær sextíu ár og stundaði bátasmíðina í hjáverkum, í skammdeginu og yfir haustmánuðina, fram að vertíðarbyrjun, oftast við slæmar aðstæður, undir [[Skiphellar\|Skiphellum]] eða í fiskikróm. Bátarnir, sem Óli í Litlabæ smíðaði, þóttu afbragðs sjóskip. Langt fram eftir síðustu öld voru svonefndir skjögtbátar notaðir til að ferja línubjóð út í báta sem lágu á bóli. Einnig voru skjögtbátarnir notaðir þegar farið var upp í Landeyjasand. Óli smíðai marga tugi af skjögtbátum og um 1930 breytti hann lagi þeirra, gerði þá léttari til róðurs og setnings og þótti það mikil framför.		Eplið féll ekki langt frá eikinni því snemma varð ljóst að Óli myndi feta í fótspor föður síns enda var hann orðinn lagtækur smiður strax sem smápeyi. Um fermingaraldurinn fór hann að smíða með föður sínum og innan við títugt var hann farinn að smíða sjálfstætt. Alltaf vann hann einn við smíðarnar sem hann stundaði allt til dánardægurs. Ekki er með vissu vitað hver marga báta Óli smíðaði á lífsleiðinni, sjálfur taldi hann að þeir myndu nær 400 og er með ólíkindum að einn maður skuli hafa afkastað slíku. Bátasmíðarnar voru nefnilega ekki aðalstarf Óla, hann var sjómaður í nær sextíu ár og stundaði bátasmíðina í hjáverkum, í skammdeginu og yfir haustmánuðina, fram að vertíðarbyrjun, oftast við slæmar aðstæður, undir [[Skiphellar\|Skiphellum]] eða í fiskikróm. Bátarnir, sem Óli í Litlabæ smíðaði, þóttu afbragðs sjóskip. Langt fram eftir síðustu öld voru svonefndir skjögtbátar notaðir til að ferja línubjóð út í báta sem lágu á bóli. Einnig voru skjögtbátarnir notaðir þegar farið var upp í Landeyjasand. Óli smíðai marga tugi af skjögtbátum og um 1930 breytti hann lagi þeirra, gerði þá léttari til róðurs og setnings og þótti það mikil framför.

Kristinnr á 17. nóvember 2006 kl. 20:11

2006-11-17T20:11:49Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 17. nóvember 2006 kl. 20:11
Lína 7:		Lína 7:

	Síðari kona Ólafs var [[Guðrún Sigurðardóttir]] f. 1920, d. 1993.		Síðari kona Ólafs var [[Guðrún Sigurðardóttir]] f. 1920, d. 1993.
	Sonur þeirra er: [[Kristinn R. Ólafsson\|Kristinn R]].		Sonur þeirra er [[Kristinn R. Ólafsson\|Kristinn R]] í Madríd.

	Eplið féll ekki langt frá eikinni því snemma varð ljóst að Óli myndi feta í fótspor föður síns enda var hann orðinn lagtækur smiður strax sem smápeyi. Um fermingaraldurinn fór hann að smíða með föður sínum og innan við títugt var hann farinn að smíða sjálfstætt. Alltaf vann hann einn við smíðarnar sem hann stundaði allt til dánardægurs. Ekki er með vissu vitað hver marga báta Óli smíðaði á lífsleiðinni, sjálfur taldi hann að þeir myndu nær 400 og er með ólíkindum að einn maður skuli hafa afkastað slíku. Bátasmíðarnar voru nefnilega ekki aðalstarf Óla, hann var sjómaður í nær sextíu ár og stundaði bátasmíðina í hjáverkum, í skammdeginu og yfir haustmánuðina, fram að vertíðarbyrjun, oftast við slæmar aðstæður, undir [[Skiphellar\|Skiphellum]] eða í fiskikróm. Bátarnir, sem Óli í Litlabæ smíðaði, þóttu afbragðs sjóskip. Langt fram eftir síðustu öld voru svonefndir skjögtbátar notaðir til að ferja línubjóð út í báta sem lágu á bóli. Einnig voru skjögtbátarnir notaðir þegar farið var upp í Landeyjasand. Óli smíðai marga tugi af skjögtbátum og um 1930 breytti hann lagi þeirra, gerði þá léttari til róðurs og setnings og þótti það mikil framför.		Eplið féll ekki langt frá eikinni því snemma varð ljóst að Óli myndi feta í fótspor föður síns enda var hann orðinn lagtækur smiður strax sem smápeyi. Um fermingaraldurinn fór hann að smíða með föður sínum og innan við títugt var hann farinn að smíða sjálfstætt. Alltaf vann hann einn við smíðarnar sem hann stundaði allt til dánardægurs. Ekki er með vissu vitað hver marga báta Óli smíðaði á lífsleiðinni, sjálfur taldi hann að þeir myndu nær 400 og er með ólíkindum að einn maður skuli hafa afkastað slíku. Bátasmíðarnar voru nefnilega ekki aðalstarf Óla, hann var sjómaður í nær sextíu ár og stundaði bátasmíðina í hjáverkum, í skammdeginu og yfir haustmánuðina, fram að vertíðarbyrjun, oftast við slæmar aðstæður, undir [[Skiphellar\|Skiphellum]] eða í fiskikróm. Bátarnir, sem Óli í Litlabæ smíðaði, þóttu afbragðs sjóskip. Langt fram eftir síðustu öld voru svonefndir skjögtbátar notaðir til að ferja línubjóð út í báta sem lágu á bóli. Einnig voru skjögtbátarnir notaðir þegar farið var upp í Landeyjasand. Óli smíðai marga tugi af skjögtbátum og um 1930 breytti hann lagi þeirra, gerði þá léttari til róðurs og setnings og þótti það mikil framför.

Frosti: setti inn ljósmynd frá Kristni R. Ólafssyni

2006-11-15T19:56:43Z

setti inn ljósmynd frá Kristni R. Ólafssyni

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 15. nóvember 2006 kl. 19:56
Lína 1:		Lína 1:
	[[Mynd:LafurÁstgeirsson.jpg\|thumb\|300px\|Ólafur Ástgeirsson]]		[[Mynd:LafurÁstgeirsson.jpg\|thumb\|300px\|Ólafur Ástgeirsson]]
			[[Mynd:Olafur Astgeirsson 1966 (1892 1966.jpg\|thumb\|300px\|Ólafur Ástgeirsson árið 1966]]
	'''Ólafur Ástgeirsson''' Óli í Bæ, eða Óli í Litlabæ, eins og hann var oftast kallaður, var fæddur í [[Litlibær\|Litlabæ]] í Vestmannaeyjum 3. ágúst 1892 og lést 8. apríl 1966. Hann var sonur þeirra [[Kristín Magnúsdóttir\|Kristínar Magnúsdóttur]] og [[Ástgeir Guðmundsson\|Ástgeirs Guðmundssonar]] skipasmiðs.		'''Ólafur Ástgeirsson''' Óli í Bæ, eða Óli í Litlabæ, eins og hann var oftast kallaður, var fæddur í [[Litlibær\|Litlabæ]] í Vestmannaeyjum 3. ágúst 1892 og lést 8. apríl 1966. Hann var sonur þeirra [[Kristín Magnúsdóttir\|Kristínar Magnúsdóttur]] og [[Ástgeir Guðmundsson\|Ástgeirs Guðmundssonar]] skipasmiðs.

Lína 7:		Lína 8:
	Síðari kona Ólafs var [[Guðrún Sigurðardóttir]] f. 1920, d. 1993.		Síðari kona Ólafs var [[Guðrún Sigurðardóttir]] f. 1920, d. 1993.
	Sonur þeirra er: [[Kristinn R. Ólafsson\|Kristinn R]].		Sonur þeirra er: [[Kristinn R. Ólafsson\|Kristinn R]].


	Eplið féll ekki langt frá eikinni því snemma varð ljóst að Óli myndi feta í fótspor föður síns enda var hann orðinn lagtækur smiður strax sem smápeyi. Um fermingaraldurinn fór hann að smíða með föður sínum og innan við títugt var hann farinn að smíða sjálfstætt. Alltaf vann hann einn við smíðarnar sem hann stundaði allt til dánardægurs. Ekki er með vissu vitað hver marga báta Óli smíðaði á lífsleiðinni, sjálfur taldi hann að þeir myndu nær 400 og er með ólíkindum að einn maður skuli hafa afkastað slíku. Bátasmíðarnar voru nefnilega ekki aðalstarf Óla, hann var sjómaður í nær sextíu ár og stundaði bátasmíðina í hjáverkum, í skammdeginu og yfir haustmánuðina, fram að vertíðarbyrjun, oftast við slæmar aðstæður, undir [[Skiphellar\|Skiphellum]] eða í fiskikróm. Bátarnir, sem Óli í Litlabæ smíðaði, þóttu afbragðs sjóskip. Langt fram eftir síðustu öld voru svonefndir skjögtbátar notaðir til að ferja línubjóð út í báta sem lágu á bóli. Einnig voru skjögtbátarnir notaðir þegar farið var upp í Landeyjasand. Óli smíðai marga tugi af skjögtbátum og um 1930 breytti hann lagi þeirra, gerði þá léttari til róðurs og setnings og þótti það mikil framför.		Eplið féll ekki langt frá eikinni því snemma varð ljóst að Óli myndi feta í fótspor föður síns enda var hann orðinn lagtækur smiður strax sem smápeyi. Um fermingaraldurinn fór hann að smíða með föður sínum og innan við títugt var hann farinn að smíða sjálfstætt. Alltaf vann hann einn við smíðarnar sem hann stundaði allt til dánardægurs. Ekki er með vissu vitað hver marga báta Óli smíðaði á lífsleiðinni, sjálfur taldi hann að þeir myndu nær 400 og er með ólíkindum að einn maður skuli hafa afkastað slíku. Bátasmíðarnar voru nefnilega ekki aðalstarf Óla, hann var sjómaður í nær sextíu ár og stundaði bátasmíðina í hjáverkum, í skammdeginu og yfir haustmánuðina, fram að vertíðarbyrjun, oftast við slæmar aðstæður, undir [[Skiphellar\|Skiphellum]] eða í fiskikróm. Bátarnir, sem Óli í Litlabæ smíðaði, þóttu afbragðs sjóskip. Langt fram eftir síðustu öld voru svonefndir skjögtbátar notaðir til að ferja línubjóð út í báta sem lágu á bóli. Einnig voru skjögtbátarnir notaðir þegar farið var upp í Landeyjasand. Óli smíðai marga tugi af skjögtbátum og um 1930 breytti hann lagi þeirra, gerði þá léttari til róðurs og setnings og þótti það mikil framför.

Frosti: leiðrétti skv. ábendingum Kristins R. Ólafssonar

2006-11-15T19:54:28Z

leiðrétti skv. ábendingum Kristins R. Ólafssonar

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 15. nóvember 2006 kl. 19:54
Lína 1:		Lína 1:
	[[Mynd:LafurÁstgeirsson.jpg\|thumb\|300px\|Ólafur Ástgeirsson]]		[[Mynd:LafurÁstgeirsson.jpg\|thumb\|300px\|Ólafur Ástgeirsson]]
	'''Ólafur Ástgeirsson''' Óli í Bæ, eða Óli í Litlabæ, eins og hann var oftast kallaður, var fæddur í [[Litlibær\|Litlabæ]] í Vestmannaeyjum 3. ágúst 1892 og lést 8. apríl ~~1993~~. Hann var sonur þeirra [[Kristín Magnúsdóttir\|Kristínar Magnúsdóttur]] og [[Ástgeir Guðmundsson\|Ástgeirs Guðmundssonar]] skipasmiðs. Eplið féll ekki langt frá eikinni því snemma varð ljóst að Óli myndi feta í fótspor föður síns enda var hann orðinn lagtækur smiður strax sem smápeyi. Um fermingaraldurinn fór hann að smíða með föður sínum og innan við títugt var hann farinn að smíða sjálfstætt. Alltaf vann hann einn við smíðarnar sem hann stundaði allt til dánardægurs. Ekki er með vissu vitað hver marga báta Óli smíðaði á lífsleiðinni, sjálfur taldi hann að þeir myndu nær 400 og er með ólíkindum að einn maður skuli hafa afkastað slíku. Bátasmíðarnar voru nefnilega ekki aðalstarf Óla, hann var sjómaður í nær sextíu ár og stundaði bátasmíðina í hjáverkum, í skammdeginu og yfir haustmánuðina, fram að vertíðarbyrjun, oftast við slæmar aðstæður, undir Skiphellar\|Skiphellum eða í fiskikróm. Bátarnir, sem Óli í Litlabæ smíðaði, þóttu afbragðs sjóskip. Langt fram eftir síðustu öld voru svonefndir skjögtbátar notaðir til að ferja ~~línubjó´ð~~ út í báta sem lágu á bóli. Einnig voru skjögtbátarnir notaðir þegar farið var upp í Landeyjasand. Óli smíðai marga tugi af skjögtbátum og um 1930 breytti hann lagi þeirra, gerði þá léttari til róðurs og setnings og þótti það mikil framför.		'''Ólafur Ástgeirsson''' Óli í Bæ, eða Óli í Litlabæ, eins og hann var oftast kallaður, var fæddur í [[Litlibær\|Litlabæ]] í Vestmannaeyjum 3. ágúst 1892 og lést 8. apríl 1966. Hann var sonur þeirra [[Kristín Magnúsdóttir\|Kristínar Magnúsdóttur]] og [[Ástgeir Guðmundsson\|Ástgeirs Guðmundssonar]] skipasmiðs.

			Ólafur var tvíkvæntur. Fyrri kona hans var [[Kristín Jónsdóttir]], f. 1884. d. 1943.
			Börn þeirra voru: [[Magný Ástgeirsdóttir\|Magný]], [[Ási í Bæ\|Ástgeir]], [[Sigurjón Ólafsson\|Sigurjón]] og [[Sigrún Ástgeirsdóttir\|Sigrún]].

			Síðari kona Ólafs var [[Guðrún Sigurðardóttir]] f. 1920, d. 1993.
			Sonur þeirra er: [[Kristinn R. Ólafsson\|Kristinn R]].


			Eplið féll ekki langt frá eikinni því snemma varð ljóst að Óli myndi feta í fótspor föður síns enda var hann orðinn lagtækur smiður strax sem smápeyi. Um fermingaraldurinn fór hann að smíða með föður sínum og innan við títugt var hann farinn að smíða sjálfstætt. Alltaf vann hann einn við smíðarnar sem hann stundaði allt til dánardægurs. Ekki er með vissu vitað hver marga báta Óli smíðaði á lífsleiðinni, sjálfur taldi hann að þeir myndu nær 400 og er með ólíkindum að einn maður skuli hafa afkastað slíku. Bátasmíðarnar voru nefnilega ekki aðalstarf Óla, hann var sjómaður í nær sextíu ár og stundaði bátasmíðina í hjáverkum, í skammdeginu og yfir haustmánuðina, fram að vertíðarbyrjun, oftast við slæmar aðstæður, undir [[Skiphellar\|Skiphellum]] eða í fiskikróm. Bátarnir, sem Óli í Litlabæ smíðaði, þóttu afbragðs sjóskip. Langt fram eftir síðustu öld voru svonefndir skjögtbátar notaðir til að ferja línubjóð út í báta sem lágu á bóli. Einnig voru skjögtbátarnir notaðir þegar farið var upp í Landeyjasand. Óli smíðai marga tugi af skjögtbátum og um 1930 breytti hann lagi þeirra, gerði þá léttari til róðurs og setnings og þótti það mikil framför.

	En aðalstarf Óla var sjómennska og um fermingaraldur byrjaði hann að róa með föður sínum sem hálfdrættingur á sexæringnum [[Enok VE-164\|Enok]]. Þá kom strax í ljós hve fiskinn hann var á færi og fylgdi sú fiskisæld hunum alla ævi sem og mörgum afkomenda hans. Þá þótti hann snillings sjómaður og unun að sjá hann stýra báti. Auk þess var hann einn af slyngustu bjargveiðimönnum í Eyjum og í 30 sumur stundaði hann [[lundi\|lundaveiði]] í [[Ystiklettur\|Ystakletti]] og víðar. Árið 1913 smíðaði Óli sér sexæring með færeysku lagi sem hann nefndi Gæfu og þótti afburða sjóbátur. Þann bát var hann formaður með fram um 1920 og fiskaði alltaf vel. Óli og [[Kristinn Ástgeirsson\|Kristinn]] bróðir hans voru síðustu formenn sem stýrðu áraskipum á vetrarvertíð. Áður fyrr var sá siður við lýði að ortar voru formannavísur um þá sem voru formenn á vetrarvertíð. Þessar vísur voru ortar um Óla í Litlabæ en höfundurinn er ókunnur:		En aðalstarf Óla var sjómennska og um fermingaraldur byrjaði hann að róa með föður sínum sem hálfdrættingur á sexæringnum [[Enok VE-164\|Enok]]. Þá kom strax í ljós hve fiskinn hann var á færi og fylgdi sú fiskisæld hunum alla ævi sem og mörgum afkomenda hans. Þá þótti hann snillings sjómaður og unun að sjá hann stýra báti. Auk þess var hann einn af slyngustu bjargveiðimönnum í Eyjum og í 30 sumur stundaði hann [[lundi\|lundaveiði]] í [[Ystiklettur\|Ystakletti]] og víðar. Árið 1913 smíðaði Óli sér sexæring með færeysku lagi sem hann nefndi Gæfu og þótti afburða sjóbátur. Þann bát var hann formaður með fram um 1920 og fiskaði alltaf vel. Óli og [[Kristinn Ástgeirsson\|Kristinn]] bróðir hans voru síðustu formenn sem stýrðu áraskipum á vetrarvertíð. Áður fyrr var sá siður við lýði að ortar voru formannavísur um þá sem voru formenn á vetrarvertíð. Þessar vísur voru ortar um Óla í Litlabæ en höfundurinn er ókunnur:
Lína 27:		Lína 36:

	[[Ebenezarklakkar]] eru fiskimið í norðvesturbrún [[Blindskerjahraunið\|Blindskerjahraunsins]] vestur af Eyjum og hafa margir velt því fyrir sér hvernig það nafn er til komið. [[Eyjólfur Gíslason]] frá [[Bessastaðir\|Bessastöðum]] hefur sagt frá því að árið 1932 hafi hann verið á lúðuveiðum á [[Halkion]] VE 205 með Stefáni í Gerði. Skipverjar, auk þeirra voru [[Runólfur Runólfsson]] í [[Bræðratunga\|Bræðratungu]] og Óli í Litlabæ. Sá var háttur á þessum lúðuveiðum að reynt var að koma lúðunni um borð í togara sem sigldu með hana til Englands þar sem hún var seld. Á þessum klökkum, sem ekki höfðu hlotið nafn sitt þá, fengu þeir mjög góðan afla, átta stórlúður og komu aflanum um borð í togarann Álsey frá Grimsby en þar var þá Guðmundur Ebenezarson skipstjóri. Þegar búið var að koma lúðunni um borð, kom Guðmundur út að lunningu með viskíflösku sem hann rétti niður í bátinn með þeim orðum að hún væri betur komin hjá þeim en sér. Þegar tappinn hafði verið tekinn úr flöskunni og aðeins var farið að liðkast um málbeinið, sagði Óli í Litlabæ: „Ja, góðir eru Ebenezarklakkarnir.“ Eftir þetta voru þessir hraunbrúnarklakkar aldrei nefndir annað og festist nafnið við þá.		[[Ebenezarklakkar]] eru fiskimið í norðvesturbrún [[Blindskerjahraunið\|Blindskerjahraunsins]] vestur af Eyjum og hafa margir velt því fyrir sér hvernig það nafn er til komið. [[Eyjólfur Gíslason]] frá [[Bessastaðir\|Bessastöðum]] hefur sagt frá því að árið 1932 hafi hann verið á lúðuveiðum á [[Halkion]] VE 205 með Stefáni í Gerði. Skipverjar, auk þeirra voru [[Runólfur Runólfsson]] í [[Bræðratunga\|Bræðratungu]] og Óli í Litlabæ. Sá var háttur á þessum lúðuveiðum að reynt var að koma lúðunni um borð í togara sem sigldu með hana til Englands þar sem hún var seld. Á þessum klökkum, sem ekki höfðu hlotið nafn sitt þá, fengu þeir mjög góðan afla, átta stórlúður og komu aflanum um borð í togarann Álsey frá Grimsby en þar var þá Guðmundur Ebenezarson skipstjóri. Þegar búið var að koma lúðunni um borð, kom Guðmundur út að lunningu með viskíflösku sem hann rétti niður í bátinn með þeim orðum að hún væri betur komin hjá þeim en sér. Þegar tappinn hafði verið tekinn úr flöskunni og aðeins var farið að liðkast um málbeinið, sagði Óli í Litlabæ: „Ja, góðir eru Ebenezarklakkarnir.“ Eftir þetta voru þessir hraunbrúnarklakkar aldrei nefndir annað og festist nafnið við þá.

	Afkomendur Óla í Litlabæ eru margir og sumir landsþekktir. Af þeim má nefna syni hans, [[Sigurjón Ólafsson\|Sigga í Bæ]], [[Ási í Bæ\|Ástgeir]] eða Ása í Bæ og [[Kristinn R. Ólafsson\|Kristin R.,]] fréttaritara á Spáni.

	~~Ólafur lést árið 1993, 100 ára gamall.~~

Daniel á 6. september 2006 kl. 16:03

2006-09-06T16:03:46Z

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 6. september 2006 kl. 16:03
Lína 1:		Lína 1:
	[[Mynd:LafurÁstgeirsson.jpg\|thumb\|300px\|Ólafur Ástgeirsson]]		[[Mynd:LafurÁstgeirsson.jpg\|thumb\|300px\|Ólafur Ástgeirsson]]
	'''Ólafur Ástgeirsson''' Óli í Bæ, eða Óli í Litlabæ, eins og hann var oftast kallaður, var fæddur í [[Litlibær\|Litlabæ]] í Vestmannaeyjum 3. ágúst 1892. Hann var sonur þeirra [[Kristín Magnúsdóttir\|Kristínar Magnúsdóttur]] og [[Ástgeir Guðmundsson\|Ástgeirs Guðmundssonar]] skipasmiðs. Eplið féll ekki langt frá eikinni því snemma varð ljóst að Óli myndi feta í fótspor föður síns enda var hann orðinn lagtækur smiður strax sem smápeyi. Um fermingaraldurinn fór hann að smíða með föður sínum og innan við títugt var hann farinn að smíða sjálfstætt. Alltaf vann hann einn við smíðarnar sem hann stundaði allt til dánardægurs. Ekki er með vissu vitað hver marga báta Óli smíðaði á lífsleiðinni, sjálfur taldi hann að þeir myndu nær 400 og er með ólíkindum að einn maður skuli hafa afkastað slíku. Bátasmíðarnar voru nefnilega ekki aðalstarf Óla, hann var sjómaður í nær sextíu ár og stundaði bátasmíðina í hjáverkum, í skammdeginu og yfir haustmánuðina, fram að vertíðarbyrjun, oftast við slæmar aðstæður, undir Skiphellar\|Skiphellum eða í fiskikróm. Bátarnir, sem Óli í Litlabæ smíðaði, þóttu afbragðs sjóskip. Langt fram eftir síðustu öld voru svonefndir skjögtbátar notaðir til að ferja línubjó´ð út í báta sem lágu á bóli. Einnig voru skjögtbátarnir notaðir þegar farið var upp í Landeyjasand. Óli smíðai marga tugi af skjögtbátum og um 1930 breytti hann lagi þeirra, gerði þá léttari til róðurs og setnings og þótti það mikil framför.		'''Ólafur Ástgeirsson''' Óli í Bæ, eða Óli í Litlabæ, eins og hann var oftast kallaður, var fæddur í [[Litlibær\|Litlabæ]] í Vestmannaeyjum 3. ágúst 1892 og lést 8. apríl 1993. Hann var sonur þeirra [[Kristín Magnúsdóttir\|Kristínar Magnúsdóttur]] og [[Ástgeir Guðmundsson\|Ástgeirs Guðmundssonar]] skipasmiðs. Eplið féll ekki langt frá eikinni því snemma varð ljóst að Óli myndi feta í fótspor föður síns enda var hann orðinn lagtækur smiður strax sem smápeyi. Um fermingaraldurinn fór hann að smíða með föður sínum og innan við títugt var hann farinn að smíða sjálfstætt. Alltaf vann hann einn við smíðarnar sem hann stundaði allt til dánardægurs. Ekki er með vissu vitað hver marga báta Óli smíðaði á lífsleiðinni, sjálfur taldi hann að þeir myndu nær 400 og er með ólíkindum að einn maður skuli hafa afkastað slíku. Bátasmíðarnar voru nefnilega ekki aðalstarf Óla, hann var sjómaður í nær sextíu ár og stundaði bátasmíðina í hjáverkum, í skammdeginu og yfir haustmánuðina, fram að vertíðarbyrjun, oftast við slæmar aðstæður, undir Skiphellar\|Skiphellum eða í fiskikróm. Bátarnir, sem Óli í Litlabæ smíðaði, þóttu afbragðs sjóskip. Langt fram eftir síðustu öld voru svonefndir skjögtbátar notaðir til að ferja línubjó´ð út í báta sem lágu á bóli. Einnig voru skjögtbátarnir notaðir þegar farið var upp í Landeyjasand. Óli smíðai marga tugi af skjögtbátum og um 1930 breytti hann lagi þeirra, gerði þá léttari til róðurs og setnings og þótti það mikil framför.

	En aðalstarf Óla var sjómennska og um fermingaraldur byrjaði hann að róa með föður sínum sem hálfdrættingur á sexæringnum [[Enok VE-164\|Enok]]. Þá kom strax í ljós hve fiskinn hann var á færi og fylgdi sú fiskisæld hunum alla ævi sem og mörgum afkomenda hans. Þá þótti hann snillings sjómaður og unun að sjá hann stýra báti. Auk þess var hann einn af slyngustu bjargveiðimönnum í Eyjum og í 30 sumur stundaði hann [[lundi\|lundaveiði]] í [[Ystiklettur\|Ystakletti]] og víðar. Árið 1913 smíðaði Óli sér sexæring með færeysku lagi sem hann nefndi Gæfu og þótti afburða sjóbátur. Þann bát var hann formaður með fram um 1920 og fiskaði alltaf vel. Óli og [[Kristinn Ástgeirsson\|Kristinn]] bróðir hans voru síðustu formenn sem stýrðu áraskipum á vetrarvertíð. Áður fyrr var sá siður við lýði að ortar voru formannavísur um þá sem voru formenn á vetrarvertíð. Þessar vísur voru ortar um Óla í Litlabæ en höfundurinn er ókunnur:		En aðalstarf Óla var sjómennska og um fermingaraldur byrjaði hann að róa með föður sínum sem hálfdrættingur á sexæringnum [[Enok VE-164\|Enok]]. Þá kom strax í ljós hve fiskinn hann var á færi og fylgdi sú fiskisæld hunum alla ævi sem og mörgum afkomenda hans. Þá þótti hann snillings sjómaður og unun að sjá hann stýra báti. Auk þess var hann einn af slyngustu bjargveiðimönnum í Eyjum og í 30 sumur stundaði hann [[lundi\|lundaveiði]] í [[Ystiklettur\|Ystakletti]] og víðar. Árið 1913 smíðaði Óli sér sexæring með færeysku lagi sem hann nefndi Gæfu og þótti afburða sjóbátur. Þann bát var hann formaður með fram um 1920 og fiskaði alltaf vel. Óli og [[Kristinn Ástgeirsson\|Kristinn]] bróðir hans voru síðustu formenn sem stýrðu áraskipum á vetrarvertíð. Áður fyrr var sá siður við lýði að ortar voru formannavísur um þá sem voru formenn á vetrarvertíð. Þessar vísur voru ortar um Óla í Litlabæ en höfundurinn er ókunnur:
	:''Formaðurinn glatt með geð''		:''Formaðurinn glatt með geð''
Lína 28:		Lína 29:

	Afkomendur Óla í Litlabæ eru margir og sumir landsþekktir. Af þeim má nefna syni hans, [[Sigurjón Ólafsson\|Sigga í Bæ]], [[Ási í Bæ\|Ástgeir]] eða Ása í Bæ og [[Kristinn R. Ólafsson\|Kristin R.,]] fréttaritara á Spáni.		Afkomendur Óla í Litlabæ eru margir og sumir landsþekktir. Af þeim má nefna syni hans, [[Sigurjón Ólafsson\|Sigga í Bæ]], [[Ási í Bæ\|Ástgeir]] eða Ása í Bæ og [[Kristinn R. Ólafsson\|Kristin R.,]] fréttaritara á Spáni.

			Ólafur lést árið 1993, 100 ára gamall.

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 5. febrúar 2017 kl. 16:39
Lína 3:		Lína 3:
	'''Ólafur Ástgeirsson''' Óli í Bæ, eða Óli í Litlabæ, eins og hann var oftast kallaður, var fæddur í [[Litlibær\|Litlabæ]] í Vestmannaeyjum 3. ágúst 1892 og lést 8. apríl 1966. Hann var sonur þeirra [[Kristín Magnúsdóttir (Litlabæ)\|Kristínar Magnúsdóttur]] og [[Ástgeir Guðmundsson\|Ástgeirs Guðmundssonar]] skipasmiðs.		'''Ólafur Ástgeirsson''' Óli í Bæ, eða Óli í Litlabæ, eins og hann var oftast kallaður, var fæddur í [[Litlibær\|Litlabæ]] í Vestmannaeyjum 3. ágúst 1892 og lést 8. apríl 1966. Hann var sonur þeirra [[Kristín Magnúsdóttir (Litlabæ)\|Kristínar Magnúsdóttur]] og [[Ástgeir Guðmundsson\|Ástgeirs Guðmundssonar]] skipasmiðs.

	Ólafur var tvíkvæntur. Fyrri kona hans var [[Kristín Jónsdóttir (Litlabæ)\|Kristín Jónsdóttir]], f. 1884. d. 1943.		Ólafur var tvíkvæntur. Fyrri kona hans var [[Kristín Jónsdóttir (Litlabæ)\|Kristín Jónsdóttir]], f. 1884. d. 1943.<br>
	Börn þeirra voru: [[~~Magný Ástgeirsdóttir~~\|Magný]], [[Ási í Bæ\|Ástgeir]], [[Sigurjón Ólafsson\|Sigurjón]] og [[Sigrún Ástgeirsdóttir\|Sigrún]].		Börn þeirra voru: [[Magnea Sigurlaug Ólafsdóttir (Litlabæ)\|Magný]], [[Ási í Bæ\|Ástgeir]], [[Sigurjón Ólafsson\|Sigurjón]] og [[Sigrún Ástgeirsdóttir\|Sigrún]].

	Seinni kona Ólafs var [[Guðrún Sigurðardóttir (Brimbergi)\|Guðrún Sigurðardóttir]] f. 1920, d. 1993.		Seinni kona Ólafs var [[Guðrún Sigurðardóttir (Brimbergi)\|Guðrún Sigurðardóttir]] f. 1920, d. 1993.<br>
	Sonur þeirra er [[Kristinn R. Ólafsson (Brimbergi)\|Kristinn R.]] í Madríd, Spáni.		Sonur þeirra er [[Kristinn R. Ólafsson (Brimbergi)\|Kristinn R.]] í Madríd, Spáni.

←Fyrri útgáfa		Útgáfa síðunnar 15. nóvember 2006 kl. 19:56
Lína 1:		Lína 1:
	[[Mynd:LafurÁstgeirsson.jpg\|thumb\|300px\|Ólafur Ástgeirsson]]		[[Mynd:LafurÁstgeirsson.jpg\|thumb\|300px\|Ólafur Ástgeirsson]]
			[[Mynd:Olafur Astgeirsson 1966 (1892 1966.jpg\|thumb\|300px\|Ólafur Ástgeirsson árið 1966]]
	'''Ólafur Ástgeirsson''' Óli í Bæ, eða Óli í Litlabæ, eins og hann var oftast kallaður, var fæddur í [[Litlibær\|Litlabæ]] í Vestmannaeyjum 3. ágúst 1892 og lést 8. apríl 1966. Hann var sonur þeirra [[Kristín Magnúsdóttir\|Kristínar Magnúsdóttur]] og [[Ástgeir Guðmundsson\|Ástgeirs Guðmundssonar]] skipasmiðs.		'''Ólafur Ástgeirsson''' Óli í Bæ, eða Óli í Litlabæ, eins og hann var oftast kallaður, var fæddur í [[Litlibær\|Litlabæ]] í Vestmannaeyjum 3. ágúst 1892 og lést 8. apríl 1966. Hann var sonur þeirra [[Kristín Magnúsdóttir\|Kristínar Magnúsdóttur]] og [[Ástgeir Guðmundsson\|Ástgeirs Guðmundssonar]] skipasmiðs.

Lína 7:		Lína 8:
	Síðari kona Ólafs var [[Guðrún Sigurðardóttir]] f. 1920, d. 1993.		Síðari kona Ólafs var [[Guðrún Sigurðardóttir]] f. 1920, d. 1993.
	Sonur þeirra er: [[Kristinn R. Ólafsson\|Kristinn R]].		Sonur þeirra er: [[Kristinn R. Ólafsson\|Kristinn R]].


	Eplið féll ekki langt frá eikinni því snemma varð ljóst að Óli myndi feta í fótspor föður síns enda var hann orðinn lagtækur smiður strax sem smápeyi. Um fermingaraldurinn fór hann að smíða með föður sínum og innan við títugt var hann farinn að smíða sjálfstætt. Alltaf vann hann einn við smíðarnar sem hann stundaði allt til dánardægurs. Ekki er með vissu vitað hver marga báta Óli smíðaði á lífsleiðinni, sjálfur taldi hann að þeir myndu nær 400 og er með ólíkindum að einn maður skuli hafa afkastað slíku. Bátasmíðarnar voru nefnilega ekki aðalstarf Óla, hann var sjómaður í nær sextíu ár og stundaði bátasmíðina í hjáverkum, í skammdeginu og yfir haustmánuðina, fram að vertíðarbyrjun, oftast við slæmar aðstæður, undir [[Skiphellar\|Skiphellum]] eða í fiskikróm. Bátarnir, sem Óli í Litlabæ smíðaði, þóttu afbragðs sjóskip. Langt fram eftir síðustu öld voru svonefndir skjögtbátar notaðir til að ferja línubjóð út í báta sem lágu á bóli. Einnig voru skjögtbátarnir notaðir þegar farið var upp í Landeyjasand. Óli smíðai marga tugi af skjögtbátum og um 1930 breytti hann lagi þeirra, gerði þá léttari til róðurs og setnings og þótti það mikil framför.		Eplið féll ekki langt frá eikinni því snemma varð ljóst að Óli myndi feta í fótspor föður síns enda var hann orðinn lagtækur smiður strax sem smápeyi. Um fermingaraldurinn fór hann að smíða með föður sínum og innan við títugt var hann farinn að smíða sjálfstætt. Alltaf vann hann einn við smíðarnar sem hann stundaði allt til dánardægurs. Ekki er með vissu vitað hver marga báta Óli smíðaði á lífsleiðinni, sjálfur taldi hann að þeir myndu nær 400 og er með ólíkindum að einn maður skuli hafa afkastað slíku. Bátasmíðarnar voru nefnilega ekki aðalstarf Óla, hann var sjómaður í nær sextíu ár og stundaði bátasmíðina í hjáverkum, í skammdeginu og yfir haustmánuðina, fram að vertíðarbyrjun, oftast við slæmar aðstæður, undir [[Skiphellar\|Skiphellum]] eða í fiskikróm. Bátarnir, sem Óli í Litlabæ smíðaði, þóttu afbragðs sjóskip. Langt fram eftir síðustu öld voru svonefndir skjögtbátar notaðir til að ferja línubjóð út í báta sem lágu á bóli. Einnig voru skjögtbátarnir notaðir þegar farið var upp í Landeyjasand. Óli smíðai marga tugi af skjögtbátum og um 1930 breytti hann lagi þeirra, gerði þá léttari til róðurs og setnings og þótti það mikil framför.