Heimaslóð - Breytingar notanda [is]

Saga félagsins í hnotskurn

2012-02-04T12:11:25Z

Orvarga: Saga félagsins í hnotskurn færð á Saga Ísfélags Vestmannaeyja í hnotskurn

#tilvísun [[Saga Ísfélags Vestmannaeyja í hnotskurn]]

Saga Ísfélags Vestmannaeyja í hnotskurn

2012-02-04T12:11:25Z

Orvarga: Saga félagsins í hnotskurn færð á Saga Ísfélags Vestmannaeyja í hnotskurn

== 2001-2007 ==

2007 Guðmundur VE 29 kom til Eyja eftir tíu mánaða endurbætur í Póllandi þar sem skipið var lengt um 12,5 metra og allur vinnslu- og dælubúnaður endurnýjaður. Ísfélag Vestmannaeyja keypti allt hlutafé í Þórshöfn fjárfestingu ehf. sem átti öll hlutabréf í Hraðfrystistöð Þórshafnar hf. Seljendur hlutafjárins í Þórshöfn fjárfestingu ehf. voru FSP hf., sem er fjárfestingarfélag í eigu sparisjóðanna, Fræ ehf., sem er eignarhaldsfélag í eigu Langanesbyggðar, og Þórskaup ehf., sem er í meirihlutaeigu Fisk Seafood hf. á Sauðárkróki.

2006 Fyrsta loðna ársins veiddist um miðjan janúar. Eftir loðnuvertíð fór Álsey VE til kolmunnaveiða og var á þeim með einhverjum hléu fram í byrjun júlímánaðar. Guðmundur VE var sendur í breytingar til Póllands þann 7. mars. Hluti af framskipi skipsins bran 16. mars og eyðilagðist m.a. öll vinnslulína skipsins. Samhliða uppbyggingu eftir brunann verður vinnsludekkið allt endurskipulagt . Guðmundur VE kom aftur til Eyja þann 5. janúar 2007 eftir nær 10 mánaða veru í Póllandi

2005 Í febrúar keypti Ísfélagið Júpiter ÞH af Hraðfrystihúsi Þórshafnar hf. Skipið er ætlað til loðnuflutninga á vertíðinni, svo að veiðiskipin tefjist ekki við að sigla sjálf í land með afla sinn. 18. mars var ný flæðilína tekin í notkun í nýjum vinnslusal fyrir bolfisk í frystihúsi. Flæðilína er hönnuð fyrir hópbónus og geta 14 manns unnið við hana. Einnig var nýr hausari tekinn í notkun. Eykur nýtingu á hráefni og bætir meðhöndlun á fiski og vinnuaðstöðu starfsfólks. Í lok loðnuvertíðar í mars tók kolmunni að veiðast á alþjóðlegu veiðisvæði um 30 tíma siglingu suður af Eyjum og stóð sú veiði fram í byrjun apríl. Allnokkur norsk skip lönduðu í FES.

2004 Í febrúar keypti Ísfell ehf Netagerðina Ingólf ehf, sem starfrækt hefur verið í Eyjum frá 1947. Hraðfrystistöð Vestmannaeyja keypti Netagerðina 1985 og var hún því hluti af Ísfélaginu frá sameiningu. Kaupsamningur var gerður á milli Ísfélags Vestmannaeyja hf og Þorbjarnar Fiskanes hf. á Útgerðarfélaginu Ólafi ehf. Meðal eigna félagsins er fjölveiðiskipið Grindvíkingur GK ásamt veiðafærum og aflahlutdeildar í uppsjávarfiski. Skipið var afhent nýjum eigendum 23. apríl 2004 og kom til heimahafnar daginn eftir undir nafninu Guðmundur VE 29. Með þessari fjárfestingu styrkir félagið hráefnisöflun fyrir uppsjávarvinnsluna og bræðslurnar í Vestmannaeyjum og á Akureyri. Auk þess er verðmæti norsk-íslensku síldarinnar aukið með því að frysta hana að hluta úti á sjó í stað þess að bræða hana eins og gert hefur verið undanfarin ár. Ísfélagið á nú 13,5% af loðnukvótanum, 13% af norsk-íslensku síldinni og 9,8% af Suðurlandssíldinni og hafa tvöfaldað botnfiskkvótann á sl. tveimur árum. Uppbyggingu frystihússins eftir brunann er nú að mestu lokið.

2003 Síldarvertíð haustsins var mun betri en menn þorðu að vona eftir vonbrigði síðasta árs. Antares VE sá einn um síldveiðikvóta Ísfélagsins, sem öllum var landað í Vestmannaeyjum. Veiðisvæðið var allt frá Langanesi og vestur út af Jöklinum. Góður gangur var á veiðunum, þó að hún væri oft helst til smá og fór hún að mestu til manneldis.

2002 Þann 11. janúar veitti dómnefnd Frétta og Fjölsýnar stjórn og starfsfólki Ísfélags Vestmannaeyja hf viðurkenningu sem ,,Eyjamaður ársins 2001 fyrir gríðarlegt átak, bjartsýni og framsýni þeirra við enduruppbyggingu fyrirtækisins, eftir mikil áföll á árinu 2000.“ Nokkuð stöðug vinna var í landfrystingunni, þrátt fyrir mikla hækkun á hráefni og samdrátt í eftirspurn á þeim vörum sem við höfum verið að vinna. Á móti kom mikil eftirspurn eftir ferskum og sjófrystum afurðum.Loðnuvertíð gekk vel í alla staði og gott verð fékkst fyrir mjöl og lýsi. Samkvæmt úttekt tímaritsins Frjálsar verslunar var Ísfélag Vestmannaeyja hf. sjöunda stærsta sjávarútvegsfyrirtæki Íslands árið 2002 með veltu upp á 5,1 milljarð.

2001 Ægir Páll Friðbertsson viðskiptafræðingur ráðinn framkvæmdastjóri 1. janúar. Þrátt fyrir gríðarlegar eignaskemmdir í brunanum í desember 2000 hófst vinnsla á ný réttum mánuði eftir brunann. Vinnslan stöðvaðist því ekki lengi en miklu fleira fólk þurfti og aðstæður allar voru erfiðar. Síldarfrysting hófst í janúar og síðan frysting á loðnu og loðnuhrognum í febrúar og mars.

== 1991-2000 ==

2000 Ísfélagið og Bergur-Huginn hf. stofna Kap hf., sem kaupir 15% í Vinnslustöðinni. Enn rætt um sameiningu Ísfélags og Vinnslustöðvar. Sigurður Einarsson forstjóri andaðist 4. október, tæplega 50 ára að aldri. Hann var öllum harmdauði, enda farsæll forystumaður í atvinnulífi og bæjarlífi Vestmannaeyja. Kristinn Pálsson, fv. stjórnarmaður og stjórnarformaður Ísfélagsins, lést sama dag 74 ára að aldri. Fóru útfarir þeirra Sigurðar fram þann 14. október. Eldsvoði lagði frystihús Ísfélagsins í rúst laugardaginn 9. desember. Tjónið metið á um milljarð króna og atvinna 150 manns í fullkominni óvissu. Endurreisnarstarfið hófst þremur dögum síðar.

1999 Viljayfirlýsing um sameiningu Ísfélags Vestmannaeyja, Vinnslustöðvarinnar, Krossaness á Akureyri og Óslands á Hornafirði gefin út 22. ágúst. Vinnslustöðin dró sig út um haustið en Ísfélagið og Krossanes voru sameinuð.

1998 Batnandi afkoma. Vinnsla hafin 28. nóvember í fiskimjölsverksmiðjunni FES eftir gagngera endurnýjun. Einar Sigurjónsson fv. framkvæmdastjóri lést 14. október.

1997 Ísfélagið selur hluti sína í SH og SÍF. Keypt 20% hlutafjár í East Greenland Codfish í Grænlandi sem átti loðnuskipið Ammasat og réð yfir 4,2% af sameiginlegum loðnukvóta landanna.

1996 Breytingar gerðar á Sigurði VE og boðin út 1.600 m2 viðbygging við frystihúsið. Mikið fjárfest í öðrum félögum, þ. á m. TP-fóðri, Krossanesi, Loðnuvinnslunni, veiðarfæragerðinni Ingvari og Ara, Tryggingamiðstöðinni, Granda og SR mjöli. Eitt besta rekstrarár í sögu félagsins.

1995 Suðurey VE seld og nótaskipið Antares keypt frá Skotlandi. Keypt hlutafélag Akureyrarbæjar í Krossanesi hf.

1992 1. janúar sameinuðust Ísfélag Vestmannaeyja hf., Bergur-Huginn hf. og Hraðfrystistöð Vestmannaeyja hf. undir nafni Ísfélags Vestmannaeyja hf. Sigurður Einarsson ráðinn forstjóri og Magnús Kristinsson aðstoðarforstjóri. Sameinaða fyrirtækið er hið þriðja til fjórða stærsta í sjávarútvegi.

1992 Frystihúsið flutt frá Strandvegi 28 að Strandvegi 102, í hús sem hafði verið í eigu Hraðfrystistöðvarinnar. Keypt ný flæðilína og önnur tæki. Seldir þrír bátar og fasteignir. Félagið hlýtur Coldwater-skjöldinn fyrir gæðaframleiðslu. Magnús Kristinsson og fjölskylda fara úr Ísfélaginu með hlutafélag sitt Tungu hf. og skipin Vestmannaey og Smáey. Hefur á ný rekstur Bergs-Hugins hf.

Björn Guðmundsson fv. stjórnarformaður lést 24. júní.

1991 Gagngerar endurbætur á frystihúsi félagsins. Skrifstofuhald Ísfélagsins og Bergs-Hugins hf. sameinað. Starfsmenn fyrirtækjanna um 170.

== 1961-1990 ==

1990 Kristinn Pálsson lætur af formennsku og Magnús sonur hans tekur við. Magnús Bergsson, móðurafi nýja stjórnarformannsins, var stjórnarformaður frá endurskipulagningu félagsins 1956 til dauðadags 1961.

1989 Höfn hf. rennur saman við Ísfélag Vestmannaeyja hf.

1988 Tunga hf., sem feðgarnir Kristinn Pálsson og Magnús Kristinsson eru aðaleigendur að, eignast stóran hluta í Ísfélaginu. Með hlutafjárkaupum eignast þeir meirihluta.

1987 Ísfélagið gengur úr Samtogi og fær í sinn hlut togarana Gideon og Halkion. Það er ein stærsta togaraútgerð í Vestmannaeyjum og á auk einnig hlut í Bergey, Smáey og Vestmannaey. Hlutafélagið Höfn hf. stofnað um rekstur Halkions og Gideons. Einar Sigurjónsson lætur af forstjórastarfi og Eyjólfur Martinsson ráðinn framkvæmdastjóri.

1986 Björn Guðmundsson hættir eftir 30 ára setu í stjórn, þar af stjórnarformaður í 25 ár. Kristinn Pálsson tekur við.

1980 Miklir erfiðleikar. Öllu starfsfólki sagt upp frá og með 1. ágúst. Rekstur hófst aftur mánuði síðar.

1979 Fiskmóttökuhúsið í Þorlákshöfn selt. Ísfélagið gerist aðili að togaraútgerðinni Samtogi.

1978 Ísfélagið kaupir hlut Hugins í Berg-Huginn hf. og eignast 40% hlut í skuttogaranum Vestmannaey.

1977 Saltfiskhúsið stækkað. Togarinn Klakkur VE til landsins.

1975 Ísfélagið gerist aðili að Klakki hf, sameiginlegu félagi frystihúsanna í Eyjum um kaup og útgerð skuttogara. Togari smíðaður í Póllandi. Félagið eignast einnig hlut í Berg-Huginn hf.

1974 Aftur hafin móttaka á fiski í Vestmannaeyjum, í saltfiskverkun 25. janúar og til frystingar 31. janúar. Miklar breytingar gerðar á frystihúsinu í Eyjum. Tvö frystihús í rekstri, í Vestmannaeyjum og á Kirkjusandi, sem var þá stærsta framleiðslueining í eigu sama aðila í fiskiðnaði hér á landi. Samþykkt að hefja byggingu á saltfiskhúsi í stað þess sem fór undir hraun. Kirkjusandur seldur Sambandi íslenskra samvinnufélaga.

1973 Eldgos í Heimaey þann 23. janúar. Ísfélagið verður miðstöð björgunarumsvifa og verbúðir og matstofa notaðar fyrir björgunarmenn. Skrifstofa sett upp í Reykjavík. Hraun fer yfir nýjasta hús félagsins og ógnar eldri húsum. Ísfélagið kaupir húseignir Júpiter & Mars á Kirkjusandi í Reykjavík og tekur við rekstri þar 1. apríl. Stjórnarfundur 13. september samþykkir að félagið fari sjálft út í útgerð, sem er nýmæli í 72 ára sögu. Fiskmóttaka byggð í Þorlákshöfn. Ákveðið að hraða uppbyggingu í Eyjum að loknu gosi.

1970 Ísfélag Vestmannaeyja hf. hæsti skattgreiðandi Vestmannaeyjakaupstaðar.

1965 Verbúð byggð. Hafin smíði nýs saltfiskvinnsluhúss við Strandveg.

1961 Björn Guðmundsson kjörinn stjórnarformaður.

== 1931-1960 ==

1958 Félagið eignast sína fyrstu flökunarvél.

1957 Hafist handa við auknar byggingarframkvæmdir og endurnýju tækja og véla. Tómas M. Guðjónsson andast.

1956 Tímamót urðu á aðalfundi þetta ár. Útgerðarmenn tíu báta gengu til liðs við félagið og lögðu fram 150 þúsund króna hlutafé á hvern bát. Ný stjórn kjörin, Magnús Bergsson stjórnarformaður.

1954 Fyrst hreyft hugmynd um byggingu verbúðar.

1947 Fyrsti áfangi nýja hússins kominn í notkun. Byggingu haldið áfram og keypt nýtt kælikerfi í frystihúsið.

1946 Hafist handa við byggingu nýs hraðfrystihúss.

1942 Ísfélagið meðal stofnenda Sölumiðstöðvar hraðfrystihúsanna og fær auðkennið H-2.

1940-45 Miklar breytingar á hafnarsvæðinu. Ísfélagið fær stærri lóð við höfnina.

1940 Byrjað að heilfrysta fisk.

1939 Ný stjórn kjörinn og Tómas M. Guðjónsson verður formaður. Þessi stjórn sat óbreytt í áratug og reyndist mjög dugmikil.

1938 Hafin bygging nýja hússins.

1937 Lögð á ráðin um kaup á stækkun frystihússins og kaup á hraðfrystitækjum sem anni 5 tonnum á sólarhring.

1935 Á vertíðinni skiptu 54 bátar við félagið. Enginn fékk keypta beitu sem ekki stóð í skilum eða setti veð.

1934 Samþykkt að kanna stækkun frystihússins, byggja ísgeymslu, fá tæki til ísframleiðslu og aðstöðu til geymslu á nýjum fiski.

1933 Á vetrarvertíð nemur beitusala um 5 tonnum á dag. Miklir rekstrarerfiðleikar vegna kreppu og ógreiddra skulda. Málaleitan enskra aðila um kaup á eignum félagsins hafnað. Jóhannes Brynjólfsson ráðinn framkvæmdastjóri.

1932 Ísfélagið tekur þátt í stofnun Sölusambands íslenskra fiskframleiðenda [SÍF].

1931 Félagið tekur við lifur upp í beituskuldir. Tvö ný íshús rísa í samkeppni við Ísfélagið.

== 1901-1930 ==

1930 Vélbátar á vertíð nær 100. Ákveðið að stækka frystihúsið um 220 m2. Járnvinda keypt til að lyfta frosinni síld úr kjallara upp á götuhæð.

1927 Gísli J. Johnsen segir af sér formennsku. Jón Hinriksson kaupfélagsstjóri kosinn formaður.

1926 Engar skuldir fást greiddar, mikil fjárhagsvandræði. Útlán á kjöti stöðvuð.

1924 Gísli J. Johnsen mælir fyrir því á félagsfundi að formenn báta og útgerðarmenn gefi fé í sjóð til að byggja sjúkrahús í Vestmannaeyjum. Það varð að veruleika þremur árum síðar.

1923-4 Um 70 vélbátar gerðir út frá Eyjum.

1922 Stjórn heimilað að taka lán til að endurbæta frystihús og vélbúnað.

1920 Fyrsta olíuknúna aflvélin sett upp í frystihúsinu.

1915 Átakamikill félagsfundur og þrír stjórnarmenn segja af sér. Ákveðið að raflýsa byggingar félagsins með rafmagni frá Rafveitu Vestmannaeyja. Metár í sölu beitusíldar, 153 smálestir.

1914 Félagið ákveður að hætta að geyma kjöt, fisk og önnur matvæli fyrir almenning. Opnuð kjötverslun.

1912 Gísli J. Johnsen tekinn í sátt og gerður að formanni. Ákveðið að bæta vélakost og stækka frystihúsið.

1910 Ný lög samþykkt á aðalfundi. Ný stjórn kosin. Ákveðið að hefja kjötverslun.

1909 Félagið mjög skuldugt. Gísli J. Johnsen felldur úr stjórn, þrátt fyrir að hafa borið uppi reksturinn.

1908 Nýtt frystihús tók til starfa um áramótin og var fyrsta vélknúna frystihús á Íslandi. Aflvélar gasknúnar.

1907 Félagsstarfið í lægð, en haldið áfram útvegun beitusíldar. Aðalfundur samþykkti að kaupa frystivél og byggja nýtt frystihús.

1906 Formanni stjórnar falið að kanna kaup á kælivél.

1905 Erfiðleikar við útvegun beitusíldar og rekstrarörðugleikar.

1904 Vanhöld á greiðslum fyrir beitusíld, rekstur félagsins erfiður. Snjókofi byggður. Gísli J. Johnsen kjörinn formaður stjórnar.

1903 Íshússvörður ráðinn. Ís og snjó safnað í þegnskylduvinnu. Hafin geymsla á afla, auk beitu, í húsinu.

1902 Íshús byggt 220 m3 að stærð.

1901 Ísfélag Vestmannaeyja hf. stofnað þann 1. desember.

Saga Ísfélags Vestmannaeyja í hnotskurn

2012-01-31T11:56:25Z

Orvarga: Ný síða: == 2001-2007 == 2007 Guðmundur VE 29 kom til Eyja eftir tíu mánaða endurbætur í Póllandi þar sem skipið var lengt um 12,5 metra og allur vinnslu- og dælubúnaður endurnýj...

Ísfélag Vestmannaeyja

2012-01-31T11:55:18Z

Orvarga: /* Tenglar */

[[Mynd:Isfelag.jpg|thumb|250px|Ísfélagshúsið]]
'''Ísfélag Vestmannaeyja''' var stofnað 1. desember árið 1901. Var félagið stofnað eftir margra ára óvissu og ringulreið í útvegsmálum Eyjamanna. Tilgangur hins nýja félags var að byggja íshús sem kæmi bæjarfélaginu að gagni.

== Upphaf ==
Það var þó nokkru fyrr sem hugmyndin vaknaði. Fyrr um haustið, 15. september 1901, var almennur fundur haldinn til að athuga með áhuga um að stofna félag með áður tilgreindum tilgangi. Kosin var 5 manna starfsnefnd til þess að vinna að stofnun félagsins. Voru það merkir menn samtímans sem komu þar að; [[Magnús Jónsson (sýslumaður)|Magnús Jónsson]], [[Sigurður Sigurfinnsson]], [[Gísli Lárusson]], [[Magnús Guðmundsson (Vesturhúsum)|Magnús Guðmundsson]] og [[Árni Filippusson]].

Hina fyrstu stjórn skipuðu [[Þorsteinn Jónsson (Laufási)|Þorsteinn Jónsson]], Árni Filippusson og [[Gísli J. Johnsen]]. Varamaður var Magnús Guðmundsson.

Fljótlega voru hlutir í félaginu seldir og voru stærstu hluthafarnir [[Anton Bjarnasen]], Árni Fil., [[Gísli Stefánsson (kaupmaður)|Gísli Stefánsson]], Magnús og Sigurður Sigurfinnsson. Þessir menn skipuðu einnig nýja stjórn sem hóf störf ári eftir stofnun félagsins.

Ráðist var í að uppfylla tilgang félagsins strax í upphafi. Sumarið 1902 var unnið að íshússbyggingunni og var [[Högni Sigurðsson]] ráðinn í íshúsvörslu árið eftir.

== Starfsemi fyrstu árin==
Ísfélagið hóf strax öfluga starfsemi. Eitt það fyrsta sem ráðist var í var að stórlaga veg inn í [[Herjólfsdalur|Herjólfsdal]] til þess að ná í ís af Daltjörninni.

En framkvæmdum fylgir kostnaður og ekki var nægur peningur til. Vegna þessara örðugleika tók ný stjórn við árið 1904 undir stjórn hins unga Gísla J. Johnsen. Hann var 23 ára þegar hann tók við stjórninni og hafði þá setið í stjórn félagsins í þrjú ár.

Mikill skortur var á síld á þessum árum og því þótti stjórninni þess virði að athuga kaup á skipi fyrir félagið. Ekki var bátur keyptur en síld var keypt frá nokkrum stöðum og einnig var beitusíld geymd fyrir útvegsmenn.

Gísli hafði farið nokkrum sinnum til útlanda og hafði séð nýjustu frystitæknina þar á bæjum. Kom hann því heim til Vestmannaeyja með nýjar hugmyndir um frystingu og var ákveðið að byggja frystihús fyrir félagið. Ákveðið var að byggja húsið á svokallaðri [[Nýjabæjarhella|Nýjabæjarhellu]], sem kennd var við jörðina [[Nýibær|Nýjabæ]]. Framkvæmdin var mjög dýr og þurfti Gísli að lána félaginu helming kostnaðarins sökum þess að illa gekk að innheimta lofað fé frá útvegsmönnum. Þrátt fyrir velvild sína og óeigingjarnt starf í þágu félagsins vildu einhverjir útvegsmenn hann burt og það tókst. Gunnar Ólafsson var kosinn formaður félagsins í stað Gísla. Ekki leið þó á löngu þar til Gísli var tekinn í sátt og var hann endurkjörinn formaður árið 1912. Eftir að Gísli var meðtekinn á ný var frystihúsið stækkað og vélakostur bættur.

[[Mynd:Kjötverslun-Ísfélagsins.jpg|thumb|300px|Kjöt- og nýlenduvöruverslun Ísfélagsins um 1950.]]Frá upphafi íshúss Ísfélagsins höfðu matvæli verið geymd fyrir bæjarbúa gegn lágri greiðslu. Árið 1914 var ákveðið að hætta þessu og var kjötbúð Ísfélagsins stofnuð. Kjötverslun Ísfélagsins var rekin í 44 ár eða til ársins 1958.

Á tímum fyrri heimsstyrjaldarinnar var ekki auðvelt fyrir Ísfélagið að útvega útgerðarmönnum næga beitusíld. Því varð stundum að skammta síldina. Bátarnir fengu ákveðið magn af beitusíld fyrir hvern róður eftir stærð. Viðgekkst þetta í nokkur ár og var erfitt að fá keypta beitusíld, bæði að kaupa af Ísfélaginu og fyrir félagið að kaupa.

Ekki var formannssæti Gísla vel tekið af öllum hluthöfum. Vildu sumir fá hann burt og komu leynilegum kosningum í gegn á aðalfundi árið 1919 til að menn þyrðu að kjósa gegn honum. Ekki gekk betur en svo að Gísli og Árni fengu stærstan hluta atkvæða eða 90 atkvæði hvor. Ekki er vitað hvað menn höfðu gegn Gísla og félögum en ötult starf og gríðarlegar fórnir fyrir bæjarfélagið urðu ofan á og stjórnaði þessi góði hópur manna áfram.

Árið 1924 kom Gísli J. Johnsen með þá hugmynd að formenn í Eyjum og bátaeigendur skyldu gefa í svokallaðan spítalasjóð. Átti sjóðurinn að verða stoð og stytta í byggingu fullkomins sjúkrahús fyrir byggðina. Þremur árum síðar var svo [[sjúkrahús Vestmannaeyja]] komið upp og hugsjón Gísla orðin að veruleika, hagsmunir bæjarfélagsins urðu sterkari eiginhagsmunum félagsmanna. Svoleiðis hefur hátturinn verið á starfsemi Ísfélagsins í gegnum tíðina.

== Fyrirtæki í föstum sessi ==
Sama ár og hugsjón Gísla um sjúkrahúsið varð að veruleika sagði hann af sér formennsku sökum stækkandi verslunarreksturs og tók þá [[Jón Hinriksson]] við stjórnartaumum. Hann lést 15. maí 1929 og hafði þá unnið gott starf fyrir Ísfélagið. [[Ólafur Auðunsson]], útgerðarmaður í [[Þinghóll|Þinghól]], var þá kosinn formaður. Hann var glöggur á fé auk þess að vera gætinn og athugull í öllu sem hann tók sér fyrir hendur. Fyrstu verk Ólafs voru að stækka húsnæði Ísfélagsins. Árið 1930 var 220 m² steinsteypuhús byggt.

Á þessum tíma, í upphafi fjórða áratugarins, hafði starfsemi Ísfélagsins fest sig í sessi og var aðalstarfsemin í tengslum við kaup og sölu á beitusíld fyrir útgerð Eyjamanna. Stöðugt var aðstaðan bætt og meðal annars var keypt járnvinda til þess að lyfta frosinni síld upp úr kjallaranum til afgreiðslu í báta. Áður hafði handaflið eitt verið notað og því um miklar framfarir að ræða. Árið 1932 var Ísfélagið meðal stofnenda Sambands íslenskra fiskframleiðenda (SÍF).

Árið 1938 var hafist handa við byggingu hraðfrystihúss. Eftir nokkuð erfitt gengi í að koma verkinu af stað, svo sem að fjármagna framkvæmdirnar, reis hið stóra hús. Þá höfðu tvö íshús verið byggð af samkeppnisaðilum og því mikilvægt fyrir Ísfélagið að byggja stórt og voldugt hús fyrir aukna framleiðslu og starfsemi. Í kjölfar þess að hraðfrystihús risu víðs vegar um landið á þessum tíma var Sölumiðstöð hraðfrystihúsanna stofnuð árið 1942 og var Ísfélagið meðal stofnenda og fékk auðkennið H-2.

[[Tómas M. Guðjónsson]] tók við formennsku árið 1939 og var stjórn hans við völd í tíu ár óbreytt. Tómas hélt formennsku að vísu til 1956 en tók þá sæti í stjórninni. Einmitt á þessum tíma voru miklar framkvæmdir við höfnina, höfnin var stækkuð og stærstur hluti [[Pallakrær|pallakrónna]] var rifinn. Með þessum framkvæmdum skapaðist nýtt athafnasvæði og var annað hraðfrystihús Ísfélagsins byggt árið 1946 á svæðinu. Við sama svæði og á sama tíma var [[Fiskiðjan]] byggð.

== Frá byltingu til eldgoss ==
Þegar Tómas Guðjónsson hætti formennsku tóku nýir tímar við í Ísfélaginu. Á aðalfundi félagsins árið 1956 gengu útgerðarmenn tíu báta inn í félagið og lögðu fram 150 þúsund króna hlutafé á hvern bát. Ný stjórn var kosin í kjölfarið og tók [[Magnús Bergsson]] við sem stjórnarformaður. Með nýjum straumum í félaginu var hafist handa við nýbyggingar og endurnýjun á tækjum og vélum. Árið 1958 keypti Ísfélagið sína fyrstu flökunarvél. Stór verbúð var tekin í notkun árið 1965. Með þessum stórhuga framkvæmdum og endurbótum veittist Ísfélaginu stóraukið hráefni til vinnslu og fjárhagurinn fór brátt batnandi. Með [[Björn Guðmundsson]] við stjórnvölinn frá 1959 margfölduðust tekjur Ísfélagsins, t.d. voru rekstrarreikningar fyrir árið 1955 tæpar 13 milljónir en árið 1970 voru þeir um 180 milljónir. Þess má geta að Ísfélagið var hæsti skattgreiðandi Vestmannaeyjakaupstaðar árið 1970.

== Ísfélagið í eldgosinu ==
Eins og með aðra starfsemi í Vestmannaeyjum og Eyjabúa fór Ísfélagið ekki varhluta af [[Heimaeyjargosið|eldgosinu]] í Heimaey árið 1973. Ísfélagið varð miðstöð björgunarumsvifa í eldgosinu og voru verbúðir og matstofa notaðar fyrir björgunarmenn. Skrifstofa Ísfélagsins var sett upp í Reykjavík. Hraun fór yfir nýjasta hús félagsins og ógnaði eldri húsum.

Þrátt fyrir ógnir og hættur eldgossins héldu menn starfsemi áfram. Ísfélagið keypti húseignirnar Júpiter & Mars á Kirkjusandi í Reykjavík og hóf rekstur þar 1. apríl. Treglega gekk að fá nægt hráefni til vinnslu og gæti það verið ein af ástæðum fyrir því að á stjórnarfundi, 13. september gosárið, var samþykkt að félagið færi sjálft út í útgerð. Það voru nýmæli í 72 ára sögu Ísfélagsins, aldrei áður hafði félagið verið sjálft í bátaútgerð. Fiskimóttaka var byggð í Þorlákshöfn og þegar gosinu lauk var ákveðið að hraða uppbyggingu í Eyjum.

Réttu ári (25. janúar 1974) eftir upphaf gossins hófst aftur móttaka á fiski í saltfiskverkun í Vestmannaeyjum og til frystingar 31. janúar. Í kjölfarið voru miklar breytingar gerðar á frystihúsinu í Eyjum. Á þessum tíma voru tvö frystihús í rekstri hjá félaginu, í Vestmannaeyjum og á Kirkjusandi. Það gerði Ísfélagið að stærstu framleiðslueiningu í eigu sama aðila í fiskiðnaði hér á landi. Ákveðið var að hefja byggingu á saltfiskhúsi í stað þess sem fór undir hraun og að selja Kirkjusand, sem var og seldur Sambandi íslenskra samvinnufélaga.

== Ísfélagið á seinni árum ==
Í kjölfar þess að Ísfélagið hóf útgerð rétt eftir gosið jókst sá hluti starfseminnar og keypti félagið hluti í nokkrum skipum. Ekki voru þó erfiðleikar úr sögunni með auknum fjárfestingum. Öllu starfsfólki Ísfélagsins var sagt upp 1. ágúst 1980. Þó hófst rekstur aftur mánuði seinna.

Björn Guðmundsson hætti formennsku árið 1986 og tók Kristinn Pálsson við og hélt henni til ársins 1990 þegar sonur hans, Magnús Kristinsson, tók við stjórnarformennsku.

Tímamót urðu árið 1. janúar 1992 þegar hlutafélögin Ísfélagið, Bergur-Huginn og Hraðfrystistöð Vestmannaeyja sameinuðust undir Ísfélag Vestmannaeyja hf. Þá tók Sigurður Einarsson við sem forstjóri. Hann hafði áður verið forstjóri Hraðfrystistöðvarinnar frá 1975. Þrátt fyrir jákvæðni í byrjun í samstarfi Sigurðar og Magnúsar Kristinssonar þá sleit Magnús samstarfinu og hóf rekstur Bergs-Hugins á nýju. Allt var þetta gert í góðu og blómstraði hagur beggja fyrirtækja enn meira en áður hafði gerst.

Í lok 20. aldarinnar var mikið þreifað um sameiningu Ísfélagsins og [[Vinnslustöðin|Vinnslustöðvarinnar]]. Ekkert varð úr þeim viðræðum. Mikið var um kaup og sölu á hlutafé í fyrirtækjum og bátum á þessum árum og var batnandi afkoma í blálok aldarinnar.

Eins og oft við stór tímamót var horft bjartsýnum augum fram á veginn við upphaf ársins 2000. Ísfélagið og Bergur-Huginn stofnðu félagið Kap hf. sem keypti hlut í Vinnslustöðinni og enn var hugsað til sameiningar. En miður skemmtilegir atburðir gerðust í lok ársins 2000. Þann 4. október létust tveir máttarstólpar fiskvinnslunnar í Eyjum, Sigurður Einarsson forstjóri lést eftir hetjulega baráttu við krabbamein aðeins 49 ára að aldri og Kristinn Pálsson, annar eigenda Bergs-Hugins, lést 74 ára að aldri. Stuttu eftir þessi áföll kviknaði í frystihúsi Ísfélagsins. Það var 9. desember sama ár og var húsið í rústum. Fullkomin óvissa ríkti um framtíð atvinnu 150 manns. Með staðfestu og samhug var aðstaðan endurbyggð og rúmum mánuði eftir eldsvoðann hófst síldarvinnslan og seinna um vorið hófst bolfisksvinnsla.

Árið 2001 var 100 ára afmælis Ísfélagsins minnst með margvíslegum hætti. Saga félagsins er mikil og yfirgripsmikil og tvinnast með ýmsum hætti sögu Vestmannaeyjabæjar á 20. öldinni og síðar. Ísfélagið er og hefur verið máttarstólpi atvinnulífs og efnahags byggðarlagsins.

Árið 2004 var stjórn Ísfélagsins skipuð eftirfarandi einstaklingum: Gunnlaugur Sævar Gunnlaugsson formaður, Þórarinn S. Sigurðsson, [[Guðbjörg Matthíasdóttir]] og varamenn þeir [[Eyjólfur Martinsson]] og Ágúst Bergsson.

== Tenglar ==
* [http://www.isfelag.is Heimasíða Ísfélags Vestmannaeyja]
* [[Saga félagsins í hnotskurn]]

{{Heimildir|
*Saga Ísfélags Vestmannaeyja 1901-2001. Vestmannaeyjum: Eyrún.
}}

[[Flokkur:Fyrirtæki]]

<meta:creator>Daníel Steingrímsson</meta:creator>