„Ási í Bæ“: Munur á milli breytinga

Úr Heimaslóð, Sögusetri Vestmannaeyja
Fara í flakk Fara í leit
Ekkert breytingarágrip
Ekkert breytingarágrip
Lína 12: Lína 12:
Á hans yngri árum tók Ási mikinn þátt í leiklistarlífi í Vestmannaeyjum og var það algent á Litlabæ, en föðurbræður hans, Valdimar og Kristinn, sem á efri árum var þekktur fyrir málverk sín, og uppeldisbróðir ömmu hans, Guðlaugur Hansson, voru miklir leikarar og voru mjög virkir í starfi leikfélagsins.
Á hans yngri árum tók Ási mikinn þátt í leiklistarlífi í Vestmannaeyjum og var það algent á Litlabæ, en föðurbræður hans, Valdimar og Kristinn, sem á efri árum var þekktur fyrir málverk sín, og uppeldisbróðir ömmu hans, Guðlaugur Hansson, voru miklir leikarar og voru mjög virkir í starfi leikfélagsins.


Ási var landskunnur texta- og lagasmiður, vísnasöngvari og afkastamikill rithöfundur og lét mikið að sér kveða en þó sérstaklega eftir hann lét af sjómennsku. Hann var í þeim margrómaða mannræktarkvartett með [[Árni úr Eyjum|Árna úr Eyjum]], [[Loftur Guðmundsson|Lofti Guðmundssyni]] og [[Oddgeir Kristjánsson|Oddgeiri Kristjánssyni]], sem kallaðir eru feður hinna sígildu [[Þjóðhátíðarlög|þjóðhátíðarlaga]] og hafa lifað sem ný um áratuga skeið. Samstarf þeirra Ása í bæ og Oddgeirs varð víðfrægt og úr því urðu til landsþekkt lög, t.d. ''Sólbrúnir vangar'' og ''Ég veit þú kemur''.
Ási var landskunnur texta- og lagasmiður, vísnasöngvari og afkastamikill rithöfundur og lét mikið að sér kveða en þó sérstaklega eftir hann lét af sjómennsku. Hann var í þeim margrómaða mannræktarkvartett með [[Árni úr Eyjum|Árna úr Eyjum]], [[Loftur Guðmundsson|Lofti Guðmundssyni]] og [[Oddgeir Kristjánsson|Oddgeiri Kristjánssyni]], sem kallaðir eru feður hinna sígildu [[Þjóðhátíðarlög|þjóðhátíðarlaga]] og hafa lifað sem ný um áratuga skeið. Samstarf þeirra Ása í bæ og Oddgeirs varð víðfrægt og úr því urðu til landsþekkt lög, t.d. ''[[Sólbrúnir vangar]]'' og ''[[Ég veit þú kemur]]''.


Hann skrifaði margar bækur og rit m.a. ''Sá hlær best'' þar sem hann fjallar um lífsbaráttu sína, ''Granninn í vestri'' sem er ferðabók um Grænland, ''Breytileg átt'' sem er skáldsaga, ''Eyjavísur'' og smásagnasafnið ''Sjór, öl og ástir''. Hann gaf einnig út hljómplötu þar sem hann söng og spilaði eigin lög og texta.  
Hann skrifaði margar bækur og rit m.a. ''Sá hlær best'' þar sem hann fjallar um lífsbaráttu sína, ''Granninn í vestri'' sem er ferðabók um Grænland, ''Breytileg átt'' sem er skáldsaga, ''Eyjavísur'' og smásagnasafnið ''Sjór, öl og ástir''. Hann gaf einnig út hljómplötu þar sem hann söng og spilaði eigin lög og texta.  

Útgáfa síðunnar 18. júlí 2005 kl. 13:00

Ástgeir Kristinn Ólafsson, betur þekktur sem Ási í Bæ fæddist þann 27. febrúar 1914. Móðir hans var Kristín Jónsdóttir og faðir Ólafur Ástgeirsson, sem var þekktur bátasmiður í Eyjum, og bjuggu þau að Litlabæ í Vestmannaeyjum, en það var heimili afa hans og ömmu. Heimili hans var þekkt fyrir glaðværð og gestristni en amma hans var sérlega söngvin og glaðlynd. Hann skrifaði í bók sinni Skáldað í skörðin um heimilið í Litlabæ:

Mér finnst að á þessum bernskuárum mínum hafi varla liðið svo dagur að ekki heyrðist söngur í húsinu.

Hann var aflamaður mikill, enda sjómennskan honum í blóði borin, en bæði faðir hans og afi voru miklir sjómenn.

Veikindi

Á unglingsárum veiktist hann af þrálátri beinátu í hægra fæti að síðar á ævi hans varð að taka fótinn af og var rúmliggjandi í heilt ár á þessum aldri vegna sjúkdómsins. Veikindi hans höfðu varanleg áhrif á líf hans og síðar á skáldskap hans. Í bókum hans Sá hlær best og Skáldað í skörðin lýst vel og varfærnislega þjáningum, kvöl og trega drengs sem bundinn er við rúmið. Hann óttaðist að geta ekki stundað sjómennsku framar en um leið og hann hafði jafnað sig hélt hann á fiskimiðin á ný.

Störf og áhugamál

Ungur að aldri byrjaði hann sjóróðra með föður sínum á opnum vélbáti. Hann útskrifaðist úr Samvinnuskólanum 1940. Hann vann sem skrifstofumaður í Vestmannaeyjum um hríð en starfaði þó lengst af á sjónum oftast sem matsveinn eða háseti. Hann eignaðist vélbátinn m/b Herstein ásamt öðrum félaga sínum 1955. En árið 1959 keypti hann vélbátinn m/b Ugga. Hann varð snemma aflakóngur og var talinn í flokki mestu færamanna á Eyjamiðum. Árið 1968 fluttist hann ásamt fjölskyldu sinni til Reykjavíkur og vann þar sem ritstjóri Spegilsins.

Á hans yngri árum tók Ási mikinn þátt í leiklistarlífi í Vestmannaeyjum og var það algent á Litlabæ, en föðurbræður hans, Valdimar og Kristinn, sem á efri árum var þekktur fyrir málverk sín, og uppeldisbróðir ömmu hans, Guðlaugur Hansson, voru miklir leikarar og voru mjög virkir í starfi leikfélagsins.

Ási var landskunnur texta- og lagasmiður, vísnasöngvari og afkastamikill rithöfundur og lét mikið að sér kveða en þó sérstaklega eftir hann lét af sjómennsku. Hann var í þeim margrómaða mannræktarkvartett með Árna úr Eyjum, Lofti Guðmundssyni og Oddgeiri Kristjánssyni, sem kallaðir eru feður hinna sígildu þjóðhátíðarlaga og hafa lifað sem ný um áratuga skeið. Samstarf þeirra Ása í bæ og Oddgeirs varð víðfrægt og úr því urðu til landsþekkt lög, t.d. Sólbrúnir vangar og Ég veit þú kemur.

Hann skrifaði margar bækur og rit m.a. Sá hlær best þar sem hann fjallar um lífsbaráttu sína, Granninn í vestri sem er ferðabók um Grænland, Breytileg átt sem er skáldsaga, Eyjavísur og smásagnasafnið Sjór, öl og ástir. Hann gaf einnig út hljómplötu þar sem hann söng og spilaði eigin lög og texta.

Eiginkona Ása var Friðmey Eyjólfsdóttir. Hann lést í Reykjavík, 71 árs að aldri, 1. maí 1985.


Heimildir

  • Hermann Einarsson. 1992. Ási í Bæ. Eyjaskinna - 5. rit (bls. 78-87). - Vestmannaeyjar: Prentsmiðjan Eyrún.