Kristín Snorradóttir (ljósmóðir)

From Heimaslóð
Jump to: navigation, search

Kristín Snorradóttir húsfreyja, ljósmóðir á Vilborgarstöðum fæddist 1773 í Fjósakoti í Meðallandi í V-Skaftafellssýslu og lézt 26. febrúar 1855 á Vilborgarstöðum.
Foreldrar: Snorri bóndi í Fjósakoti, f. 1732, d. 1784, Þórðar á Maríubakka í Fljótshverfi í V-Skaftafellssýslu, f. 1695, Snorrasonar bónda á Maríubakka Björnssonar og kona Snorra í Fjósakoti, Guðbjörg, f. 1744, d. 12. maí 1785, Eyjólfs bónda og græðara á Kvískerjum í Öræfum og Ytri-Tungu í Landbroti í V-Skaftafellssýslu, Jónssonar og konu Eyjólfs, Sesselju Jónsdóttur.
Guðbjörg móðir Kristínar flúði í móðuharðindunum með dætur sínar að Nesi í Selvogi. Hún lézt þar, en dætur hennar fóru aftur austur.

Kristín nam ekki ljósmóðurfræði svo vitað sé, er nefnd ljósmóðir á manntali 1816, þá búsett á Vilborgarstöðum. Hún var skráð vinnukona, ekkja á Vilborgarstöðum 1845. Hún stundaði ljósmóðurstörf í Eyjum um árabil á fyrri hluta 19. aldar.

Maki (20. nóv. 1804): Guðmundur Jónsson bóndi, hreppstjóri og meðhjálpari á Vilborgarstöðum, f. 1757, d. 4. apríl 1836.
Börn þeirra hér:
1. Eyjólfur, f. 8. des. 1805, finnst á mt 1816, en ekki síðar.
2. Jón, f. 29. júní 1807, d. 5. júlí s. ár úr ginklofa.
3. Jón, f. 17. okt. 1808, d. 21. okt s. ár úr ginklofa.
4. Guðbjörg, f. 3. jan. 1810, d. 3. febr. s. ár úr andarteppu.
5. Þórdís, f. 15. okt. 1811, d. 20. okt. s. ár úr „Barnaveikindum“, lifði 5 daga.
6. Snorri, f. 6. febr. 1813, finnst ekki síðan, (dánarskrár vantar 1813-16).
7. Elísabet, f. 11. okt. 1815, d. 27. júní 1837, ,,ógift hjá móður sinni“.
Aðeins Eyjólfur og Elísabet voru hjá þeim 1816.


Heimildir

  • Upphaflegur höfundur var Víglundur Þór Þorsteinsson
  • Björn Magnússon: Vestur-Skaftfellingar. Reykjavík: Prentsmiðjan Leiftur H.F., 1970-1973.
  • Ljósmæður á Íslandi. Reykjavík: Ljósmæðrafélag Íslands, 1984.
  • Manntöl.
  • Prestþjónustubækur.
  • Sigfús M. Johnsen. Saga Vestmannaeyja I. Reykjavík: Ísafoldarprentsmiðja H.F., 1946. bls 149/89.


Þessi grein tilheyrir Æviskrám Eyjafólks eftir Víglund Þór Þorsteinsson.