„Sjómannadagsblað Vestmannaeyja 2006/Kojuvaktin“: Munur á milli breytinga

'''ÁRAFÖRIN'''<br>

Einu sinni rerum við í blíðalogni af Suðurnesjum en þegar degi hallaði gerði landsynning svo mikinn að ekki hafði annar eins komið í manna minnum. Húsin fuku til og frá eins og hey en alla báta rak til hafs. Ekkert skip náði lendingu nema það sem ég var á en fast urðum við að taka á meðan við vorum að berja í land. Daginn eftir var logn og rerum við sömu leið fram og við höfðum komið um kvöldið; þótti þá bregða undarlega við því að áraförin frá því kvöldinu áður sáust enn á sjónum og mátti rekja þau alla leið fram á Svið. Það voru hraustir drengir í þá daga.<br>

'''ÁLFTAVEIÐIN'''<br>

Einu sinni fórum við á álftaveiðar. Okkur gekk illa að ná álftunum því tjarnirnar voru of djúpar en álftirnar styggar. Þá tók ég það til bragðs að vaða niðri í vatninu og seilast neðan í lappirnar á álftunum. Það vöruðust þær ekki og náðum við þeim öllum með þessu móti.